บททั้งหมดของ เมื่อฉันเป็นนางเอกในนิยายรัก : บทที่ 41 - บทที่ 50

แปะ แปะ พระเอกนิยายสุดหล่อของเธอกำลังนอนตะแคง มือกำลังตบลงบนที่นอนเมื่อยังเห็นมิรินกำลังเล่นโทรศัพท์ของตัวเองอยู่ ดูซีรีส์ก็จบแล้ว ยังไม่สนใจเขาที่แข็งรอแล้วเนี่ย..... เขาเป็นเพียงผู้ชายคนหนึ่งที่เห็นเมียตัวเองแต่งตัวเซ็กซี่ แค่ใส่ชุดนอนธรรมดาทำให้เขาแข็งได้ ไม่ธรรมดาเลยแม่คุณ หรือเพราะเขาเริ่มรู้สึกมากขึ้นกว่าเดิม “มานอน” “จะเรียกอะไรคุณ ฉันกำลังเล่นเกมเนี่ย” “ไอ้เกมนั่นมีอะไรน่าสนใจมากกว่าผัวที่กำลังนอนแห้งอยู่เนี่ย...มาเถอะที่รัก แข็งรอแล้วเนี่ย อยาก” เจฟที่ตอนนี้พูดเถรตรงยิ่งกว่าตรงเสียอีก เขาไม่รอช้าไม่ทันทีรีบลุกไปอุ้มหญิงสาวที่นั่งเล่นเกม “อ๊าย...คนลามก” “ลามกอะไร มันเรื่องของผัว ๆ เมีย ๆ ไม่แปลก” ตุ๊บ! คนบ้าเล่นบทคนหื่นอีกแล้วหรือไง ทิ้งมาได้ ก้นช้ำหมดสิ “เราไปเล่นอีกห้องไหมครับ” อีกห้องที่ว่าคงเป็นห้องแดงสินะ “โนจ้ะที่รัก ถ้าที่จะเอาก็เอาห้องนี้ วันนี้เหนื่อย ถ้างั้นก็อด” ยอดชีวันยื่นคำขาด เพราะวันนี้เธอเหนื่อ

ดูเหมือนความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเจฟจะดีขึ้นมาก จากที่เขาไม่ สนอกสนใจเธอ ตอนนี้ไปไหนก็ตามเธอทุกหนแห่ง ยอดชีวันคิดว่าตัวเองเปลี่ยนนิยายเรื่องนี้ไปพอควร แต่ผลที่ดีคือร่างกายของเธอไม่ได้รับเสียหายหรือเจ็บปวดอะไร แต่ความรู้สึกบางอย่างมันกลับทำให้เธอหวั่นกลัวมากขึ้น ความรู้สึกภายในก่อตัวอย่างช้า ๆ เธอเริ่มรู้สึกผูกพันกับตัวละครนี้มากเท่าไหร่มันก็ยิ่งทำให้เธออยากอยู่ที่ต่อไปเรื่อย ๆ ความจริงนางเอกของนิยายเรื่องนี้ไม่ใช่เธอ ยอดชีวัน แต่เป็นมิรินต่างหาก “ดีใจไหมครับ นานเราสองคนจะมาเที่ยวด้วยกัน” จุ๊บ! น้ำเสียงที่ดูตื่นเต้นไม่น้อยของใครกันล่ะที่ลากเธอมาถึงทะเล เธอไม่ได้อยากมาเลยสักนิด เพราะอยากนอน ชีวิตนี้ยอดชีวันต้องการการนอนหลับค่ะ เจฟหอมแก้มสาวแรง ๆ จนเธอตัวโยน พ่อคุณอุตส่าห์ลางานมาเลย ทิ้งงานให้เลขาคู่ใจจัดการส่วนเขาก็ขอมาเพิ่มความหวานกับเมีย อยากใช้โอกาสนี้ทำการบางอย่างที่เขาคิดแล้วคิดอีกมาหลายวัน วันละหลาย ๆ รอบ จากคนที่มีความมั่นใจเต็มเปี่ยม พอเรื่องของมิริน เดี๋ยวนี้มักทำให้เขาประหม่าอยู่เรื่อยเลย อาจเพราะเขา

ไม่นานทั้งคู่มาถึงห้องอาหารแสนหรูหราวชมวิวริมทะเล คนที่จองยิ้มร่า อวดฟันขาว ๆ เขากำลังมีความสุข ข้อนั้นยอดชีวันไม่อยากทำร้ายจิตใจของเขา เขาเริ่มรักเธอ.....คิดแค่นั้นจิตใจภายในของเธอก็สั่นไหว “เป็นอะไรหรือเปล่าครับที่รัก เดี๋ยวนี้ผมเห็นคุณเหม่อบ่อย” เจฟสังเกตเห็นสาวน้อยของเขาทำหน้าครุ่นคิด กำลังหนักใจอะไรสักอย่าง คิ้วเป็นโบตั้งแต่ตื่นขึ้นมา “กำลังคิดเรื่องคุณ” “หือ ผมมีอะไรให้คุณต้องคิด ผมเลิกเจ้าชู้แล้วเหอะ...ไม่มีแล้วเนี่ย ผู้หญิง หรือคนอื่น ไม่มีกิ๊กอีกแล้ว” เขาไม่ได้สัญญาเปล่า พร้อมชูสาวนิ้วขึ้นเหมือนลูกเสือ “คือ ฉันมีเรื่องจะบอก” “ครับ” เขารับคำสั้น ๆ มันก็ทำให้หัวใจดวงน้อย ๆ ของยอดชีวันเต้นรัวเร็ว “เอ่อ....” “ถ้าคุณมัวแต่อ้ำอึ้งอยู่แบบนี้ ผมขอก่อนแล้วกัน” จากนั้นคนตัวโตก็ลุกขึ้นยืน บรรยากาศในร้านดูเปลี่ยนไปแสงไฟที่จ้าเริ่มหรี่ลงจนมันสลัวเป็นสีส้มอ่อน ๆ ดนตรีเริ่มบรรเลงเพลงรัก พนักงานเดินอุ้มช่อดอกไม้ช่อใหญ่ตรงมาทางพ่อพระเอกหนุ่ม หัวใจของยอดชีวันที่เต้นแรงมันก็เริ่มเต้นแรงเข้า

ยอดชีวันเริ่มเล่าเรื่องราวมากของตัวเองว่าแท้จริงแล้วตัวเองอยู่ในโลกอีกแห่งทำอะไรบ้าง ที่สำคัญ เธอบอกว่าตัวเองโสด แล้วเจอแม่มดในร้านหนังสือ แล้วพลั้งปากขอให้เธอมีแฟนพระเอกนิยายเรื่องนี้ อาจจะเป็นต้นเหตุที่ทำให้ต้องมาเจอกับเขา “จริงเหรอที่มีแม่มด” ยิ่งฟังเรื่องราวของเธอ เจฟก็ยิ่งรู้สึกว่ามันลึกลับเข้าไปใหญ่ แต่วินาทีนี้ไม่มีอะไรที่เขาคิดว่ามันไม่เป็นความจริง แค่คิดว่าตัวเองเป็นแค่นิยายมันก็ห่อเยี่ยวหัวใจพอแล้ว จากต้องมาจากลาคนรักของเขาเป็นอะไรที่เศร้าเสียใจยิ่งกว่า แต่เขาก็เป็นคนมีเหตุผลมากพอ และอยากให้เธอใช้ชีวิตที่ปกติสุข สำหรับเขาแค่เห็นรอยยิ้มของเธอก็นับว่าเป็นความสุขแล้ว “จริงสิ” ทั้งคู่แลกเปลี่ยนความคิดกันไปมา ส่วนมากยอดชีวันมากกว่าที่เป็นคนเล่าเรื่องตัวเอง เจฟเห็นคนตัวเองในอ้อมแขนของเขาเป็นตัวของตัวเอง เขายิ่งรู้สึกเสียดายเวลาที่อยู่กับเธอน้อยเหลือเกิน คุยไปคุยมาหญิงสาวก็หลับในอ้อมอกของเจฟ โดยที่เขาไม่ลืมจุมพิตขมับของหญิงสาวด้วยความรัก ตอนนี้เขารู้แจ่มแจ้งแล้วว่าความรักเขาเป็นอย่างไร “ผมรักคุ

ยอดชีวันพะวงแต่เรื่องของเจฟ เธอคิดถึงเขาเหลือเกิน “เป็นห่วงเขาขนาดนั้น” แม่มดยังคงไม่ยอมเรื่องราวของคนที่ยอดชีวันเป็นห่วง “บอกมาเถอะนะคะ เจ๊” ยังไม่ทันที่แม่มดจะตอบ ก็มีใครบางคนเปิดประตูเข้ามาเรียกความสนใจจากยอดชีวันได้ไม่น้อย แต่แม่มดมายาก็ยกยิ้มเหมือนรู้เหตุการณ์บางอย่าง “ป้าครับ ของที่แม่ผมฝากซื้อได้หรือยัง” น้ำเสียงแสนคุ้นหู ยอดชีวันอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างมองผู้มาเยือนแต่งตัวเรียบง่าย เสื้อยืดกางเกงยีน ผมเผ้าดูยุ่งเหยิง แต่ใบหน้าเหมือนกับพ่อพระเอกนิยายมากจนเธอไม่อยากจะเชื่อว่า คนหน้าตาแบบเจฟจะมีอยู่จริง “เจฟ” ยอดชีวันเผลอเรียกคนที่เพิ่งเข้ามาในร้านหนังสือเก่าที่ขายของสารพัดอย่างขยี้ผมตัวเองเบา ๆ เลิกคิ้วหญิงสาวตัวเล็กที่มองเขาอย่างอึ้งทึ่ง “เรียกผมเหรอครับคุณ” ชายหนุ่มหน้าใสเงยหน้ามองส่งยิ้มให้สาวตรงหน้า แต่เหมือนคนที่เขาฝันเมื่อคืนมากทีเดียว แถมชื่อเรียกที่คุ้นเคยในฝันสาวก็คล้ายเธอไม่น้อย “อ้าว มาแล้วเหรอจ๊ะ พ่อหนุ่มน้อยธิเบต แม่กลับมาจากต่างประเทศแล้วเหรอจ๊ะ”