All Chapters of เมื่อฉันเป็นนางเอกในนิยายรัก : Chapter 21 - Chapter 30

ความรู้สึกเหมือนความฝัน แต่บางครั้งบางคราก็คล้ายว่าเป็นจริง เปลือกตาแสนหนักอึ้งกว่าจะลืมตาขึ้นมามองเห็นเพดานสีขาว เดาก็รู้ว่าเป็นโรงพยาบาล เธอจะไม่ถามคำถามโง่ ๆ ของนางเอกละครเด็ดขาด ความทรงจำสุดท้ายก็ล้มลงบนพื้นห้อง เหลือกตามองก็เห็นสายน้ำเกลือก็การันตีได้ทันทีว่าเป็นโรงพยาบาล แล้วใครกันที่พาเธอมาที่นี่ ก่อนหน้าที่คิดว่าตัวเองกำลังจะเป็นโรคร้ายแรงอะไร จนอยากพาร่างกายตัวเองมาตรวจที่โรงพยาบาล สุดท้ายมันคือเรื่องจริงที่เธอมาอยู่ในนิยายรัก ทางเดียวคือทำให้พระเอกของเธอรักนางเอกเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด เธอก็สามารถออกจากเรื่องเร็วขึ้นเท่านั้น “ยอดชีวันไปทำเวรทำกรรมอะไรไว้เนี่ย” พอรู้ว่าตัวเองอยู่โรงพยาบาล เธอก็บ่นทันที ชีวิตเราคงต้องได้ลองอีกสักครั้ง เพื่อกลับไปเจอหน้าพ่อหน้าแม่อีกครั้ง ไม่อยากจะตายไปกับนิยาย แล้วแม่มดก็รีบส่งเธอมาเร็วเหลือเกิน อยากถามเหลือเกิน ถ้าเธอช่วยมิรินให้สมหวังในรักไม่ได้ เธอต้องติดอยู่ในวังวนนิยายเรื่องนี้ตลอดไปใช่ไหม แค่คิดก็รู้สึกเหม็นหน้าเจฟขึ้นมาทันที ไม่อยากเห็น ไม่อยากใกล้ เบื่อคนเจ้าชู้! “ตื่นมาก็

คนเขาไม่รักทำยังไงเขาก็ไม่รักต่อให้ต้องพยายามขนาดไหน เขาก็ยังไม่รัก ถ้าตรงมุมของนิยายไม่เขียนนิยายเรื่องนี้ว่านิยายรัก เธอก็คิดเรื่องนี้มันนิยายดรามาด้วยซ้ำ ถ้าไม่ช่วยมิรินให้สมหวัง เธอก็คงติดอยู่ในวังวนเรื่องนี้จนกว่าเธอจะหาทางแก้ไขได้ใช่ไหม เธอต้องอยู่ที่นี่อีกกี่ปีเนี่ย คิดถึงพ่อคิดถึงแม่ แฟนก็ยังไม่มี แถมต้องมาตายในโลกของนิยายอีก พลางคิดถึงเรื่องราวต่าง ๆ ก่อนจะหลับไปด้วยร่างกายที่แสนจะเหนื่อยหล้า ไม่รู้ว่ายอดชีวันหลับไปนานเท่าไหร่.....หนึ่งชั่วโมง หรือ สองชั่วโมง เมื่อนอนเอาแรงจนพอก็รู้สึกว่าตัวเองตาสว่าง มองไปรอบ ๆ ไม่คิดเลยว่าร่างกายของมิรินนับว่าอ่อนแอไม่น้อย อาจเพราะเธอเป็นคนสร้างจนทำให้มิรินต้องป่วย สิ่งที่ต้องค่อยเตือนตัวเองคือ ห้ามสร้างเรื่อง ดำเนินตามสิ่งที่มันควรจะเป็น ทำให้เจฟรักมิรินให้เร็วที่สุด “กรรมของเธอจริง ๆ ยอดชีวัน” “บ่นอะไรหรือครับ” เสียงของผู้ชายคนไหนอีกมาพร้อมกับเสียงเปิดประตู ยอดชีวันเหลียวมองตามเสียงพบว่า คุณหมอสุดหล่อกำลังส่งยิ้มมาให้เธอ นี่มันเรียกว่า จังหวะตกหลุมรักเลย คนอะไรหล่

หลังจากออกมาจากโรงพยาบาลยอดชีวันไม่ลืมไปลาตัวละครที่เธอรักที่สุดจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากคุณหมอดนัย เธอไม่ลืมเอาดอกไม้ไปให้เขา ให้ในฐานะคนไข้ที่ถูกดูแลเป็นพิเศษ ส่วนคนที่ควักตังค์ซื้อดอกไม้ให้เธอนะเหรอจะเป็นใครนอกจาก เจฟ ยอดชีวันลองใช้ลูกอ้อนขอเขาดู มันกลับได้ผล เธอกะพริบตาปริบ ๆ มองไม่อยากจะเชื่อว่าพระเอกนิยายอย่างเจฟจะยอม แสดงว่าเขาเริ่มหวั่นไหวกับมิรินแล้วเหมือนกัน หลังจากนั้นเจฟก็กลายเป็นสารถีขับรถไปส่งเธอถึงคอนโดของเธอ ยอดชีวันอึ้งกับคอนโดของมิริน นึกว่าเธอจะเป็นห้องมอซอ แต่กลับหรูหราไม่น้อย อย่างว่าจินตนาการของนักอ่านกับนักเขียนมันต่างกัน “ให้ผมอยู่ด้วยไหม” เจฟถามเมื่อยกกระเป๋าของเธอมาให้ ยอดชีวันเดินตัวเปล่าขึ้นห้อง ส่งยิ้มให้เขา “ไม่ต้องหรอก ฉันอยู่คนเดียวได้ หรือคุณอยากจะอยู่กับฉันละ” เธอพูดไปโดยไม่คิดอะไร ส่วนคนฟังกลับคิดต่างกัน เธอกำลังเชิญชวนเขาอยู่ต่างหากล่ะ โอกาสดี ๆ แบบนี้เขาจะยอมปล่อยไปง่ายอย่างนั้นเหรอ ตั้งแต่วันนั้นเขาก็ไม่ได้ติดต่อหาผู้หญิงคนไหน แถมเธอต้องมาป่วยอีกต่างหาก นัยน์ตาวาววับบ่งบ

“อย่านะ” “ทำไมล่ะครับ ก็เราสองคนตกลงกันแล้วไงครับ ถ้าผมสัญญาว่าจะมีแค่คุณ ผมก็สามารถมีอะไรกับคุณได้ หลายวันแล้วนะที่ผมไม่ได้ปลดปล่อย ตอนนี้ผมอยากจะแย่” น้ำเสียงของเจฟแหบพร่าเต็มไปด้วยความต้องการอย่างที่สุด เขาไม่ได้โกหก เขาต้องการมันของจริง พอเห็นมิรินเข้ามาในห้องน้ำน้องชายของเขามันก็แข็งขึ้นทันทีทันใด โดยไม่จำเป็นต้องปลุกเร้าใด ๆ ทั้งสิ้น ยอดชีวันตัวแข็งเล็กน้อย แต่ไม่ขัดขืนเมื่อโดนกอดจากทางด้านหลัง เสียงแสนแหบพร่าจัดของเขามันทหใขนทั่วกายลุกชันไปหมด หัวใจที่เต้นแรงอยู่แล้วกลับยิ่งโหมกระหน่ำแรงเข้าไปอีก เธอยังไม่ทันปฏิเสธชายหนุ่มด้วยซ้ำ คนใจร้อนก็ฉกริมฝีปากของเธอสอดแทรกปลายลิ้นเข้าไปทักทายโพรงปากเกี่ยวกวัดเรียวลิ้น ซึ่งคนตัวเล็กก็ยินยอม แถมยังตอบสนองเขาเป็นอย่างดี แม่คุณ! มันน่าตีนัก ปากบอกว่าปฏิเสธ แต่กลับตอบสนองความใคร่ของเขาได้เป็นอย่างดีแบบนี้ เจฟชอบใจเธอมากจริง ๆ “อ่า..” ชายหนุ่มเผลอหลุดครางออกมา ก้มมองใบหน้าที่แดงก่ำ สายตาปรือฉ่ำมองเขา เจฟยิ้มอย่างพอใจก่อนลูบสะโพกมนไปมาอย่างหลงใหล ก้นนิ่

เมื่อเขาดื่มด่ำจากอกข้างนั้นจนพอใจก็ขยับมาอีกข้าง สะโพกก็บดขยี้บั้นเอวเข้าหา ท่อนเอ็นแข็งจัดโดนภายในกายสาวตอดรัดในจังหวะแรง และถี่รัว มันก็ทำให้เขาแถบขาดใจ เขาอดงับยอดทรวงอีกข้างฝากรอยแดงเอาไว้ สาวน้อยก็สั่นสะท้านมากเกิน จนไม่สามารถทนได้อีก “อือ เสียวนะ เขาเสียวนะ อะ อย่า ระ...แรง” ยอดชีวันไม่คิดว่ามันจะเสียวจนตาลอยขนาดนี้ ยิ่งเขาบดขยี้ท่อนเอ็นแข็งเข้าหาลึกเท่าไหร่ กายของเธอก็เสียวสยิวไปหมดจนเกร็งไปหมด “อ้า จะเสร็จใช่ไหมครับ” เขาถามไปอย่างนั้น มือก็จับขาเรียวเอาไว้แน่ ๆ จากนั้น.... ตั่บ ตั่บ ตั่บ “แรงไป...” “แล้วไม่ชอบหรือไง” เจฟถามเสียงพร่า กัดปากด้วยความมันเขี้ยวยัยตัวร้ายทั้งที่ปากชอบบอกแรง แต่ช่องทางรักกลับบีบรัดจนท่อนเอ็นแทบจะขาดอยู่แล้ว ไม่นานสมองโล่งก่อนจะปลดปล่อยความต้องการทั้งหมดทั้งมวลเข้าไปในกายของหญิงสาว เขาดึงแก่นกายของตัวเองออกมา พอสิ้นฤทธิ์คนตัวเล็กก็นั่งฟุบลงกับพื้น เงยหน้าแดง ๆ มองเขาตาขวาง แต่เขากลับยิ้มถูกใจ คว้าร่างบางขึ้นพยุงเอาไว้จากนั้นก็จัดการอาบน้ำให้เธอ แบบสะ