All Chapters of เมื่อฉันเป็นนางเอกในนิยายรัก : Chapter 11 - Chapter 20

หลังจากตัดสินใจแล้วว่าจะเอายังไงกับชีวิตของมิริน ตอนนี้เธอเป็นนางเอกนิยายรัก ยอดชีวันก็พยายามคิดเรื่องหาทางให้มิรินไม่เศร้าและพาตัวละครไปถึงจุดจบบริบูรณ์ของเรื่อง ขอให้ตื่นมาอยู่ในร่างของยอดชีวันแล้วกลับไปเป็นพนักงานกินเดือนตามปกติด้วยเถอะ หรือไม่เธอก็คงไปช่วยพ่อแม่ทำธุรกิจส่วนตัว แม้จะได้ตัดสินใจได้แล้วว่าจะเอายังไงดี แต่ความสับสนมันก็เกิดขึ้นในความรู้สึกของเธอจนได้ เธอเฝ้าถามว่าทำไมเธอต้องมาติดอยู่ในโลกบ้า ๆ เนี่ย มันเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตทำไมต้องเป็นเธอ เป็นคนอื่นไม่ได้หรือไง แล้วเธอต้องมาเป็นคนที่เธอด่าด้วย แต่อย่างไรชีวิตของสาวน้อยมิรินก็น่าสงสาร “เรียกแล้วทำไม ก็เราสองคนเป็นแฟนกันแล้วไม่ใช่เหรอ เอากันมาหลายครั้งแล้ว ฉันไม่ยอมให้คุณไปเป็นแฟนคนอื่นหรอกนะ” เธอต้องเล่นบทนางเอก ขอโทษด้วยนะมิริน ฉันขอเลือกอีกทางให้กับชีวิตของเธอแล้วกัน ในเมื่อเธอรักผู้ชายคนนี้จนสุดหัวใจ ฉันจะตามตื๊อจนกว่าเขาเป็นฝ่ายหันกลับมารักเธอเอง เจฟกะพริบตาปริบ ๆ ไม่คิดว่ามิรินจะกล้าพูดเช่นนี้ ปกติมิรินมักจะสงบปากสงบคำ แถมไม่ค่อยพูดจา และเย็นชาจนเข

เรื่องราวของมิรินในนิยายไม่รู้ว่าทำไมผู้หญิงที่แสนน่าสงสาร วันที่ได้เสียกับเจฟ เธอก็คิดว่าตัวเองพบรักแท้ ก็เลยยอมมอบกายมอบใจให้ ช่างเป็นนางเอกที่น่าสงสารยิ่งกว่าใคร ทุกครั้งที่เขาเรียกเธอมา มิรินแทบไม่เรียกร้องสิ่งใดนอกจากให้เขาอยู่กับเธอ นานวันเข้าความรักในใจของมิรินยิ่งก่อตัวมากขึ้นและมากขึ้น ยอมให้เขามองเธอเป็นแค่ของเล่นชั่วคราว นั่นก็เป็นเหตุให้ยอดชีวันที่ซื้อหนังสือมาอ่านด่าว่านางเอก พอเธอมาอยู่ในร่างของมิริน ยอดชีวันกลับอดสงสารเธอไม่ได้ นัยน์ตาที่เศร้าโศกเหมือนเจ้าของร่างร้องไห้จนชินชา มองเงาสะท้อนในกระจกยอดชีวันไม่ยอมให้เจฟไปมีอะไรกับคนอื่นนอกเหนือจากมิรินเด็ดขาด ในนิยายหลังจากที่เจฟมีความรู้สึกเบื่อหน่ายจากความเย็นชาจากมิริน ความจริงแล้วมิรินเองก็ไม่ได้อยากทำท่าหมางเมินใส่เขา แต่ภายในใจของเธอสับสนและอยากหาคำตอบว่าทำไมเจฟถึงไม่รักเธอ ทำไมเห็นเธอเป็นเพียงของเล่น เธอไม่ดีตรงไหน ยอดชีวันกุมขมับคิดหาทางออกให้ตัวละครที่เธอสงสาร “มิริน รู้ทั้งรู้ว่าเขาไม่รักแล้วยังโง่รักเขาอีกนะมิริน เธอเนี่ยโง่ในเรื่องความรักมากเลย คนไม่รักทำยังไงเขา

ไม่รู้ว่าเพราะความดีใจ หรือรีบร้อน เขาก็รีบเข้าไปที่ร้านสะดวกซื้อ ซื้อของตามที่มิรินต้องการ หลังจากวางสายเขาก็ขอแยกจากบัว โชคดีบัวไม่ได้เหนียวยั้งอะไรเขา แววตาของบัวจะแสดงออกชัดขนาดไหนว่าอยากให้เขาอยู่ต่อ แต่เขาหมดอารมณ์แล้ว เขาแค่อยากกลับไปหามิริน เจฟถามตัวเองว่าเขาดีใจอย่างงั้นเหรอที่มิรินยอมโทร.มาตามเขากลับห้อง เปล่า! เสียหน่อย เขาแค่ไม่อยากให้คนป่วยนอนคนเดียวต่างหากล่ะ แล้วของพวกนี้เขาซื้อไปเพราะเวทนาผู้หญิงเย็นชา อยากจะรู้เหมือนกันว่าเธอต้องการให้เขาซื้อมาทำอะไรกัน เดือดร้อนเขาที่รีบร้อนกลับมา เขาเหมือนผู้ชายที่กำลังสับสนกับตัวเอง พอมาถึงห้องของตัวเองก็เห็นมิรินยืนเท้าเอวรอเขา เจฟเดินไปหาเธอพลางยื่นถุงที่เธอฝากให้เขาซื้อ “ของที่คุณต้องการ” ยอดชีวันเหลือบมองถุงในมือว่าเขาซื้อมาให้เธอครบหรือเปล่า วิธีลงโทษคนเจ้าชู้จะมีสักกี่วิธีกันเชียว พวกพระเอกนิยายเจ้าชู้ ยอดชีวันจดชื่อไว้แล้ว และเตรียมจะแก้แค้นเขาวันนี้แหละ ตอนอ่านนิยายก็หมั่นไส้เขาอยู่แล้ว แม้เขาจะเป็นพระเอก เธอก็ไม่ยอมให้เขาสบายเหมือนใน

“เสร็จแล้ว” “อือ” ยอดชีวันคงไม่ได้เข้มงวดถึงขั้นต้องตรวจงานอะไร ก่อนจะโบกมือไล่ให้เขาไป เพราะตอนนี้ความง่วงมันทำให้เธอแทบไม่อยากจะลืมตา ส่วนเจฟได้แต่ส่ายหน้าเหนื่อยใจ เธอเงียบไปก็ดี เขาจะได้พักหู เขาควรไปอาบได้แล้ว ความเหนียวเหนอะหนะจากการใช้แรงงานเมื่อครู่ทำให้เขาไม่อยากอยู่ในสภาพนี้เข้าไปในห้องเสื้อผ้าของตัวเอง คว้าเอาผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำ จัดการธุระของตัวเองเกือบชั่วโมง กลับออกไปหวังว่ามิรินคงกลับบ้านกลับช่องตัวเองไปแล้วนะ คืนก่อนเขาเรียกเธอมาด้วยความเหงา และร่างกายของเขามันก็ร่ำร้องแค่เธอ ผู้หญิงคนไหนก็ไม่เหมือนมิริน แต่ไม่รู้ว่าเหตุการณ์ประหลาดอะไรเกิดขึ้น จู่ ๆ เธอเปลี่ยนไปจากหน้ามือพลิกเป็นหลังมือ จากผู้หญิงที่ไม่เคยมีปากมีเสียงกับเขา แล้ววันนี้ออกปากสั่งเขาให้ขัดห้องน้ำเพียงเพราะเขาไปหาบัว แถมเธอรู้ทันเข้าไปหมดเสียทุกอย่าง พอออกมาจากห้องน้ำ สายตาพลันเหลือบไปเห็นร่างเล็กนอนสลบไสลอยู่บนโซฟา เจฟเดินเข้ามาใกล้ในสภาพเปียกหยอดน้ำยังเกาะตามตัว เขาย่อตัวก้มมองยัยตัวร้ายที่นอนหลับอย่างสบาย “ย

มือแตะคีย์การ์ดก่อนเปิดประตู สายตาเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นร่างเล็กนอนคว่ำหน้าอยู่บนพื้น เจฟรีบทิ้งข้าวมันไก่ ก่อนพุ่งตัวไปอุ้มร่างของมิรินขึ้นมาหนุนตักของเขาตบหน้าเธอเบา ๆ เพื่อให้รู้ตัว แต่เธอกลับไร้สติ เมื่อลมหายใจแผ่วลงไปทุกที “ยัยบ้านี่เป็นอะไรไปเนี่ย” จากปกติเขาชอบเรียกหมอประจำจากโรงพยาบาลของพ่อมาตรวจ เพราะมีสิทธิพิเศษกว่าใคร เขาต้องอุ้มยัยตัวร้ายไปโรงพยาบาลแทน ดูใบหน้าซีดเซียวไร้เรี่ยวแรงของเธอก็น่าสงสารจนเขาไม่อาจรอให้หมอตรวจคนไข้เสร็จแล้วมาหาเขาได้ ความรู้แปลกประหลาดใจพลันแล่นเข้ามาในความคิดของเจฟ เขาเป็นห่วงเป็นใยเธอขนาดนี้เลยเหรอ? “ก็แค่ไม่อยากให้ยัยนี่ตายในห้องหรือเปล่าวะ” เขาพยายามหาคำตอบให้ตัวเอง เขาไม่อยากให้ยัยนี่ตาย ขี้เกียจทำศพต่างหากล่ะ เขากำลังจะทิ้งเธออยู่แล้วเชียว ก็เหมือนกับผู้หญิงคนอื่น ๆ เขาไม่ควรมีความรู้สึกให้กับเธอไปมากกว่านี้ “โธ่ เอ้ย...ทำไมหัวใจต้องเต้นแรงด้วยเนี่ย” เจฟพูดออกมา ก็อดเหลียวมองหญิงสาวที่สลบไสลไม่ได้สติ อยู่ข้าง ๆ ไม่นานก็มาถึงโรงพยาบาลของพ่อเขา แม้ว่าพ่อจะอยากให้เขาเรียน