บททั้งหมดของ เมื่อฉันเป็นนางเอกในนิยายรัก : บทที่ 31 - บทที่ 40

หลังจากตื่นนอนขึ้นมา ยอดชีวันกลับพบว่า เจฟหายไปแล้ว เขาหายไปไหนนะ? คำถามในหัวเธอ พยายามคิด ก็พอคิดได้ว่า นอกจากทำงานแล้ว คนอย่างเจฟจะชอบทำอะไรได้บ้าง นอกจากสนามแข่งรถกลางคืน “การอยู่ในโลกของนิยายเนี่ย อยากทำอะไรมันก็ดูง่ายไปเสียจริง” ยอดชีวันพึมพำออกมา ทุกเรื่องราวมันเกิดขึ้นเพราะจินตนาการของผู้เขียนทั้งนั้น สิ่งที่เธอต้องคิดหนักนะตอนนี้คือการทำยังไงให้เขารักมิริน แต่ทำไมหัวใจเจ้ากรรมมันถึงเต้นแรงทุกครั้งที่อยู่ใกล้เขา หรือเป็นเธอเองที่กำลังตกหลุมรักชายหนุ่ม เจฟ เขาไม่มีจริง เขาเป็นเพียงพระเอกในนิยาย อย่าหวั่นไหวเด็ดขาด ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว มองนาฬิกาแล้วเธออยากไปเห็นสนามแข่งรถ ว่าแล้วยอดชีวันไม่ปล่อยให้เป็นเพียงความคิด รีบแต่งตัว โชคดีที่ห้องที่อยู่ห้องของตัวเอง เอาล่ะ ภารกิจทำให้พระเอกนิยายรักเธอ ไม่ง่ายเอาเสียเลย เจฟยังไงก็คือเจฟ ตอนนี้คงอยู่สนามแข่งรถกลางคืน ทั้งที่สัญญาแล้วว่าจะอยู่กับเธอ พวกผู้ชายเนี่ยเหมือนกันหมดเลยหรือไง แต่ช่างเถอะในเมื่อจะทำให้เขารัก เธอต้องตามเขาไปทุกหนทุกแห่ง เอาให้เบื่อตายกันไปข้างหนึ่งเลย

“ครับ เจฟเป็นเพื่อนผมเอง” “ไม่ยังรู้เลยว่าหมอนั่นจะมีเพื่อนหล่อแถมนิสัยดีแบบคุณด้วย” ยอดชีวัน คิดแล้วมันก็น่าน้อยใจแทนมิรินเสียจริง แค่เรื่องเพื่อนฝูงของเจฟ เธอยังไม่รู้เลยทั้งที่เป็นคนอ่านนิยายแท้ ๆ มิรินเธอจะทุกข์ขนาดไหน พอเดินเข้าไปใกล้สนามแข่งรถเรื่อย ๆ เธอก็เห็นคนที่ทิ้งเธอให้นอนอยู่ห้องคนเดียว กำลังนั่งคุยกับสาวที่ไหนก็ไม่รู้ สวยเชียว มันน่าโมโหนัก สัญญากับเธอแล้วว่าจะไม่ยุ่งกับผู้หญิงคนอื่น แถมตรงหน้าก็มีหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาอยู่ด้วย เธอถอนหายใจออกมา “คุณเจฟ........” ยอดชีวันไม่รู้ว่าผีตนไหนเข้าสิง เรียกเจ้าของชื่อด้วยความโกรธนิด ๆ ไม่โกรธได้อย่างไรกันละก็เขาชอบทำตัวแบบนี้ ทุกคนหลายหลบชายหนุ่มก็หันมามองคนเรียกเป็นตาเดียว ไม่เว้นคนที่พามาด้วยอย่างวสันต์ ไม่คิดว่าหญิงสาวที่เขาเพิ่งรู้จักจะออกแนวบ้าบิ่น “มิริน มาได้ยังเนี่ย” เจฟทำหน้าเจื่อน ปกติมิรินอาจจะรู้ว่าเขาไปไหน แต่ไม่คิดว่าจะตามเขามาถึงที่นี่ “ก็มาตามผู้ชายเจ้าชู้อย่างคุณนะสิ มาทำไม” ยอดชีวันกำลังทำตัวเป็นผู้หญิงงี่เง่า ทำตัวหวงแฟ

ยอดชีวันเริ่มปรับตัวกับการใช้ชีวิตอยู่ในนิยายมันก็ไม่ต่างจากโลกความเป็นจริงที่เธอจากมาเสียเท่าไหร่กัน แต่แปลกแค่ชีวิตของมิรินไม่ต้องทำงาน เพราะในนิยายบอกว่ามิรินลาออกมาจากเป็นหมอนวดเรียบร้อยแล้ว ชีวิตก็แค่นอนอยู่ในห้องรอให้เจฟมาหา ฟังไปฟังมาเธอเหมือนเมียเก็บอย่างไรไม่รู้ ไม่รู้ว่าเจฟจะรู้สึกหวั่นไหวกับมิรินบ้างแล้วหรือยังนะ “ที่รัก...” ชายหนุ่มที่นอนอยู่ข้างเธอ คว้านหาสาวร่างบางมาไว้ในอ้อมกอด ยอดชีวันหมั่นไส้พระเอกหน้าตาหล่อคนนี้เหลือเกิน ต่อหน้าเรียกมิรินว่าที่รัก ไม่รู้ว่าลับหลังเรื่องใครว่าที่รักอีก “ไม่ต้องมาเรียกเลยคนบ้า จะเที่ยงแล้ว ตื่นได้แล้ว” ยอดชีวันพูดขึ้น พร้อมกับดีดตัวขึ้นจากที่นอนเหมือนสปริง หัวฟู ไปเขย่าคนเปลือยท่อนบน ถึงจะเขินหน่อยที่เห็นเรือนร่างของเขา แต่มันก็ยังไม่ชินอยู่ดีสำหรับเธอ “ขอนอนอีกห้านาทีไม่ได้หรือไงครับ วันนี้วันหยุด ผมอยากนอนกอดคุณ” ดูเขาพูดสิ “ไม่ค่ะ วันนี้พาฉันออกไปช็อปปิงหน่อยได้ไหมคะ” ยอดชีวันคิดว่าโอกาสนี้แหละที่เธอกับเขาจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน อยู่ห้องไม่

“ไม่ต้องเลย ผมไม่ใช่เด็กแล้วนะ” “แต่ขี้แยเหมือนเด็กเลย ฮะ ฮ่า” ไม่ให้เธอขำเขาได้ยังไง จากพระเอกนิยายหล่อเหลากลายเป็นน้อยขี้แยไปแล้วเพราะหนังรักตามเนื้อเรื่อง ทำให้เธอไม่คิดว่าพระเอกนิยายของเธอก็มีอารมณ์อ่อนไหวเหมือนกันซึ่งเธอไม่เคยอ่านเจอตรงนี้ ในนิยายเขามันใจร้าย ทำร้ายจิตใจดวงน้อย ๆ ของมิรินจนบอบช้ำ “ไม่ตลก” เขาพูดขึ้นเสียงเรียบ ปลายเสียงจะติดงอน ๆ ก็เถอะ ยอดชีวันคนขี้เล่นลองจิ้มแก้มสากเบา ๆ เป็นการง้อ “ไม่งอนนะคะ เดี๋ยวพาไปกินไอติม” เจฟกรอกตาไปมาเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรสักอย่าง “ใครเลี้ยง” เขาเริ่มสนใจ “ก็คุณสิ คุณรวยเลี้ยงเลย เงินผะ..” “เงินผัวก็เหมือนเงินเมีย” “ฮันแน่ เริ่มรู้ทันฉันแล้วใช่ไหม” พูดไปแบบนั้นยอดชีวันก็ยื่นมือไปตรงหน้าชายหนุ่ม เขาวางมือลงให้เธอลากจูงออกมาจากโรงหนัง ไปที่ร้านไอติมที่เธอเป็นคนเลี้ยงเขาด้วยเงินเขาเอง ความจริงการเลี้ยงเธอไปตลอดชีวิตไม่เดือดร้อน แค่อยากหยอกเธอเล่นเท่านั้นเอง พอได้เห็นใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้มเขารู

ยอดชีวันถึงจะบอกว่าเขา ไปรอที่รถ แต่ความจริงแล้ว เธอกำลังแอบมองดูเจฟคุยกับแม่บัวสวาทอยู่ไม่ห่าง แต่เมื่อทั้งคู่ไม่ได้ไปไหนกันต่อเธอก็เบาใจ “แหม...สงสัยผีเข้าถึงเป็นคนดีขึ้นมา เธอมีหวังแล้วนะมิริน” การทำตัวลับ ๆ ล่อ ๆ ของยอดชีวัน คุณหมอดนัยที่เพิ่งออกจากเวรมาแวะมาซื้อของที่ห้างดัง ไม่รู้ว่าเหตุบังเอิญ หรือความตั้งใจของสิ่งใดกันที่ทำให้พวกเขามาเจอกัน “คุณมิริน!” ยอดชีวันตัวแข็งทื่อ หันมองเสียงเรียกของใครบางคน เธอจำได้ดีเชียวแหละว่าเป็นใคร เขาคือคุณหมอสุดหล่อที่เธอหวีดไปเมื่อคราวก่อน วันนี้มันเป็นวันอะไรกันแน่ ถ้าเธอเป็นยอดชีวันก็คงดี ไม่ใช่ ยอดชีวันในร่างของมิรินที่ต้องรักกับพระเอกให้ได้ ไม่ใช่พระรอง “คุณหมอดนัย” ยอดชีวันส่งยิ้มให้เขาเล็กน้อย “มาซื้อของเหรอครับ” หมอดนัยสังเกตเห็นถุงกระดาษเต็มไม้เต็มมือของหญิงสาว ก็เดาว่าเธอคงมาซื้อของ แต่ทำไมชอบทำตัวประหลาด เหมือนกำลังแอบมองใครอยู่นั่นแหละ “ค่ะคุณหมอ แล้วคุณหมอมาทำอะไรเหรอคะ” “พอดีของในห้องผมหมดก็เลยแวะมาซื้อก่อนกลับนะครั