Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

KIARAH'S POV "Pagod ka na ba?" mahinang tanong ni Rafael habang dahan-dahan niyang inaayos ang ilang hibla ng buhok ko na tumatabing sa mukha ko.Magkadikit ang mga balikat namin sa maliit at medyo masikip na mesa ng kainan. Kahit na panay ang ingay ng mga taong dumadaan at ang lagitik ng mga kutsara't tinidor sa paligid, pakiramdam ko ay kaming dalawa lang ang tao sa mundong ito. Parang tumigil ang oras, at ang tanging naririnig ko lang ay ang boses niya.Umiling ako habang nakangiti, pinagmamasdan ang pagod ngunit masaya niyang mga mukha. Ramdam ko ang sinseridad sa bawat titig niya. "Hindi noh. Sobrang sulit kaya nito. Ilang araw na tayong puro trabaho tapos ngayon lang ulit tayo nakapag-usap nang walang iniisip na deadline, kabi-kabilang reports, o kung ano mang problema sa opisina.""Buti naman kung ganun," nakangiting sagot niya habang sabay abot sa akin ng baso ng malamig na tubig. "Kasi kung napapagod ka na, eh 'di sana mas maaga kitang sinundo. Alam ko namang grabe ang wor

THIRD POV Linggo. Dumating nga si Rafael gaya ng pangako nito kay Kiarah. Nang makita siya ng binata, parang bula na nawala ang buong araw nitong pagka-tampo."Dumating ka nga, Rafael!" bulalas ni Kiarah, ang mga mata ay nagniningning sa tuwa habang sinalubong ng yakap ang binata. "Akala ko talaga hindi na kita mahihintay.""Sabi ko naman sa'yo, 'di ba? Hinding-hindi ko kayang sirain ang pangako ko sa'yo, Kiarah," nakangiting sagot ni Rafael habang mahigpit na gumanti sa yakap ng dalaga, saka hinalikan ito sa noo. "Saan mo gustong pumunta ngayon? Bawi tayo sa oras natin."malambing na tanong ni Rafael."Kahit saan, basta kasama kita, ayos na sa akin," nakangiting sabi ni Kiarah habang inayos ang kwelyo ng suot ng binata. "Basta huwag mo lang akong iiwan mamaya ha?""Hinding-hindi kita iiwan, pangako 'yan," wika ni Rafael sabay hawak nang mahigpit sa kamay ng dalaga habang naglalakad sila palabas ng gate.Masayang-masaya sila habang naglalakad sa labas. Kumain sila sa paborito nilan

Third POV Nakahinga nang maluwag si Kiarah nang tuluyang makapasok sa loob ng kanilang maliit na bahay. Pakiramdam niya ay may nakadagan na napakabigat na bato sa dibdib niya buong maghapon. Halos hindi niya makayang tagpuin ang mga matang nanunuri ng kanyang mga opisina mates, ang mga matang puno ng malisya, at ang mga bulung-bulungang sinasadyang iparinig sa kanya tungkol sa naging eksena nila kanina ni Lucas sa lobby. “Totoo ba ang narinig ko, girl? Iniisip nilang ex mo daw si Sir Lucas?” Halos masamid si Kiarah sa sarili niyang laway nang tahasan siyang tanungin ni Suzy habang nag-aayos sila ng mga huling papeles bago mag-out. Subalit mariing pinabulanan iyon ni Kiarah. "Saan niyo naman nakuha ang ideyang iyan?" Lukot ang mukha ni Kiarah na tanong nito kay Suzy. "Kasi.. nagtataka lang sila ang ibinigay na trabaho sa'yo senior administrator tapos kinabukasan naging isa ka na sa mga secretary ni Sir." Kakamot-kamot sa ulong tugon ni Suzy. Bumuntonghininga si Kiarah at mariing

KIARAH'S POV Nanginig ang mga daliri ko habang hawak-hawak ko ang tasa ng kape na inihanda ko para kay Papa. Kanina pa siya nakaupo sa silya sa tapat ng kusina namin, pero parang ang bigat-bigat pa rin ng hangin sa pagitan naming dalawa. Ilang taon din kaming hindi nagkrus ng landas. Ilang taon ko ring pinagkasya ang galit at hinagpis sa dibdib ko tuwing naaalala ko yung mga gabing walang-wala kami.Yung mga panahong halos mamatay-matay si Inay sa kakaubo habang pilit kong kinakapkap ang bulsa ng lumang uniporme ko para lang makita kung may natitira pa bang barya pambili ng gamot. Wala siya. Ang Papa na pinapangarap kong sasagip sa amin noon, ang siyang unang tumalikod.Si Inay, ewan ko ba kung bakit hanggang ngayon ay may natitira pa ring espasyo sa puso niya para magpatawad. Pero ako? Hindi ko kaya. Iba yung sugat na iniwan niya sa akin. Yung pakiramdam na iniwan ka sa ere habang lumulubog yung sinasakyan niyong bangka—hindi ko yun basta-basta makakalimutan."Kiarah, anak..." basa

(This is the continuation of Chapter 1)Ilang araw ding walang komunikasyon sina Kiarah at Rafael dahil sa kanilang tampuhan. At nakokonsensya naman si Kiarah naisip nitong masyado na yata siyang madamot kay Rafael. Pero iyon naman kasi ang gusto niyang mangyari. Saka lang niya ibigay ang kanyang virginity sa magiging asawa nito. At naalala pa ni Kiarah na bukas ay anniversary na pala nila ni Rafael naisip niyang sorpresahin ito. Kaya nagplano na siya kung ano ang kanyang bibilhin at lulutuin. Tutal naman ay tig-isa sila ng swipe card ni Rafael sa condo nito. At alam din niyang password niyon kaya malaya niyang masosorpresa si Rafael.Kaya nagplano din si Kiarah na magpapalaam siya kay ng mas maaga bukas. Sukat sa mga naiisip ni Kiarah ay napanatag na ang gulong-gulo isipan niya. Pagkauwi ni Kiarah galing sa trabaho nito ay sinabi niya sa kanyang Inay ang mga plano niya sa anniversary nila ni Rafael bukas. Masayang-masaya naman ang Inay ni Kiarah para sa anak nito maging kay Rafael na