MARRIED FOR A DEAL, BOUND BY SECRET のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

Hindi inaasahan ni Kiarah na magiging bisita niya ang ama nito sa umagang iyon. Isang linggo na ang nakakaraan pagkatapos itong sugurin ni Cindy doon at nagwala sabay sisi sa kanya ang nangyayari sa kanila ni Rafael. Ang masamang balak ni Cindy na i-sabotage si Kiarah sa tulong ng journalist at media ay hindi din natuloy. Biglang namatay ang issue na alam ni Kiarah na kagagawan ni Lucas iyon. Kahit pa nag-usap na silang mag-asawa na si Kiarah ang lulutas at haharap kay Cindy. Ginawa pa rin ni Lucas ang tungkulin nito bilang asawa ni Kiarah."Bakit ho kayo nandito?" Mahinang tanong ni Kiarah sa kanyang ama.Napansin ni Kiarah ang bahagyang pagpayat ng kanyang ama. Limang taon niyang hindi ito nakita at masasabi niyang haggard ang hitsura ng magaling niyang ama."A-Anak... totoo pa lang asawa ka na ni Lucas Samuel Mondragon III. Akala ko ay haka-haka lamang ang lahat, limang taon kang nawala. Papaanong naging asawa ka ng dati mong boss?" Maalumanay na sagot ng ama ni Kiarah.Pagak na tu

Habang patuloy na nagpapanggap na mabait, maunawain, at nagpapakumbaba si Cindy sa harap ni Rafael, sa likod ng tabing ay mas lalong nag-aalab ang kanyang pagnanais na matapos at mawasak nang tuluyan ang buhay ni Kiarah. Ang bawat araw na nakikita niyang masaya si Kiarah sa piling ng mayamang asawa nito ay parang bisang lumalason sa kanyang sistema. Alam ni Cindy na hindi sapat ang tulong ng kanyang inang si Helena, at mas lalong hindi sapat ang sarili niyang lakas laban sa kapangyarihan at proteksyong ibinibigay ng mga Mondragon. Ang nakaraang panunugod niya sa mansyon na nagbunga lamang ng matinding kahihiyan at marahas na sampal mula kay Kiarah ay isang malaking sugat sa kanyang pride na kailangan niyang pagbayaran.Kailangan niya ng isang matalinong kakampi na may sarili ding galit, malaking impluwensya, at interes—isang taong may direktang access sa mundo ng mga Mondragon na pwedeng gumiba sa panloob na pundasyon ng mag-asawa.Doon pumasok sa kanyang isip si Tylane.Si Tylane ay

Bumuhos ang napakalakas na ulan sa buong lungsod, na tila nakikiramay sa madilim na kaganapang ibinabadya ng gabi. Mabilis na naglalakad si Kiarah sa gilid ng kalsada habang basang-basa ng ulan, pagkatapos niyang takasan ang mga guwardiya sa likurang bahagi ng mansyon ng mga Mondragon. Alam niyang labis na mapanganib ang kanyang ginagawa, ngunit ang imahe ng kanyang inang si Helen na nasa ilalim ng banta ni Cindy ay hindi nagbigay sa kanya ng kahit kaunting alinlangan. Ang bawat patak ng ulan na tumatama sa kanyang mukha ay parang paalala sa kanya na ang nakaraang pilit niyang itinatakwil ay patuloy siyang hinahabol.Pumara siya ng isang lumang taxi at ibinigay ang address ng abandonadong bodega sa port area—ang lugar na itinakda ni Cindy. Habang naglalakbay ang sasakyan sa gitna ng madilim, binahang kalsada at kumikiskis na wipers ng lumang kotse, bumibilis din ang tibok ng puso ni Kiarah. Nanginginig ang kanyang mga kamay mula sa lamig at matinding takot, subalit hinawakan niya nang

Ang madilim at maputik na kalsada papasok sa masukal na kagubatan ng Isabela ay tila isang walang katapusang lagusan patungo sa impyerno. Patuloy ang malakas na pagbuhos ng ulan, sinasabayan ng matatalim na kidlat na panandaliang nagbibigay-liwanag sa mga matatayog at nagtataasang puno. Ang lumang itim na van na sinasakyan nina Cindy at Kiarah ay patuloy sa pag-usad habang binabagtas ang lubak-lubak at madulas na daan. Sa loob ng sasakyan, ang tensyon ay kasing-bigat ng hanging basa ng ulan. Nakaupo si Cindy sa harap, nakakuyom ang mga kamao, at ang kanyang mga mata ay nanlilisik sa pinaghalong takot, kaba, at matinding kabaliwan.Sa likod ng van, nananatiling nakahandusay si Kiarah. Ang tali sa kanyang mga kamay at paa ay lalong humigpit, nag-iiwan ng malalalim na marka sa kanyang mapuputing balat. Ang sugat sa kanyang noo ay natuyo na, ngunit ang sakit ay patuloy na sumisipa sa kanyang utak sa bawat pagtalbog ng gulong. Sa kabila ng matinding pagod, gutom, at panghihina, hindi niya

Sa loob ng napakalawak ngunit tila nawalan na ng buhay na mansyon ng mga Moran, nagpapatuloy ang matinding katahimikan. Ang dating tahanan na puno ng karangyaan, pagmamataas, at kapangyarihan ay nagiging parang isang malamig na libingan. Si Don Eduardo Guzman ay nakaupo sa kanyang malaking armchair sa loob ng kanyang study room. Hawak niya ang isang baso ng alak, ngunit hindi niya ito mairaos sa kanyang lalamunan. Ang kanyang mukha ay bakas ng matinding pagod, pag-aalala, at isang mabigat na pakiramdam na matagal na niyang pilit na iniiwasan. Sa mga nakalipas na araw, hindi siya pinalagay ng kanyang sariling konsensya. Nabalitaan niya ang biglaang pagkawala ni Kiarah—ang anak ng babaeng tunay niyang minahal na si Helen. Bagama't pilit niyang itinago ang kanyang pag-aalala dahil sa takot sa kanyang asawang si Donya Helena, hindi maitatangi ng kanyang dugo ang matinding kaba para sa kaligtasan ng sarili niyang anak sa labas. Subalit ang tunay na bangungot ay nagsimulang mabunyag nang p