Library

Home / Romance / The Surgeon's Regret: Chasing His Runaway Wife / Kabanata 1 - Kabanata 10

Lahat ng Kabanata ng The Surgeon's Regret: Chasing His Runaway Wife: Kabanata 1 - Kabanata 10

10 Kabanata

KABANATA 1

SAMARA POVMay mga gabi na kahit anong lakas ng buhos ng ulan sa labas, mas naririnig ko pa rin ang sarili kong tibok ng puso. O ang kawalan nito.Tumingin ako sa orasan sa dingding ng kusina. 2:14 AM.Malamig na ang niluto kong hapunan sa lamesa. Dalawang taon. Dalawang taon ko nang ginagawa ang routine na ito. Naghihintay sa asawa kong si Cassian Valdez. Ang sikat na neurosurgeon at CEO ng Valdez Medical Group. Ang lalaking pinangarap ko noon pa man, pero naging simula rin ng sarili kong impiyerno.Kasal kami, oo. Isang marangyang arranged marriage na pinalabas na fairytale sa media para isalba ang nalulubog na kumpanya ng tatay ko. Pero sa loob ng mansyong ito, ako lang ang nakakaalam kung gaano kalamig ang reyalidad. Para kay Cassian, isa lang akong responsibilidad. Isang obligasyon na kailangan niyang tiisin.Narinig ko ang ugong ng makina ng kanyang sports car sa labas. Agad akong napatayo, inayos ang suot kong silk robe, at mabilis na pumunta sa pinto.Bukas ang pinto ng opisin

Huling Na-update : 2026-07-20

KABANATA 2

SAMARA POVHindi ako nakatulog nang gabing iyon. Nanatili akong nakaupo sa sahig ng walk-in closet, yakap-yakap ang mga tuhod ko habang pinakikinggan ang bawat kalabog ng pinto sa kabilang kwarto. Umalis na si Evelyn. Narinig ko ang sasakyan nitong umalis bago mag-alas tres ng madaling araw. Pero ang mga salita ni Cassian? Nanatili silang nakaukit sa utak ko, paulit-ulit na nagpaparusa sa akin.She’s just a tool.Alas kwatro na ng madaling araw nang marinig ko ang pagbukas ng pinto ng mismong master's bedroom ko. Hindi ko ni-lock ang pinto mula sa closet, kaya naman malinaw kong narinig ang mabibigat at tila pagod na mga hakbang ni Cassian.May amoy ng alak na humalo sa pamilyar niyang panlalaking pabango—yung paborito kong amoy ng mint at cedarwood na dati-rati ay nagpapakalma sa akin. Pero ngayon, nagdulot lang ito ng kakaibang kaba sa dibdib ko. Pinihit ko ang pinto ng closet at dahan-dahang lumabas.Doong ko siya nakita. Nakaupo siya sa gilid ng kama, nakatungo, habang maluwag na

Huling Na-update : 2026-07-20

KABANATA 3

SAMARA POVLimang taon. Mahabang panahon para sa iba, pero para sa akin, mabilis na lumipas ang mga taon dahil abala ako sa pagbuo ng bagong buhay. Ang mahina, emosyonal, at sunod-sunurang si Samara Hidalgo na iniwan si Cassian Valdez sa Maynila ay matagal nang patay.Ngayon, kilala na ako sa mundo ng fashion at sining bilang 'Aria', ang lead jewelry designer ng isang sikat na French luxury brand. Pilit kong itinago ang tunay kong pagkakakilanlan para sa proteksyon ko, at lalo na para sa anak ko. Nakakatawa kung paano nagbabago ang ikot ng mundo. Ang babaeng itinuring lang na kasangkapan noon, ngayon ay pinag-aagawan na ng mga mayayaman para lang sa isang piraso ng dinesenyo kong alahas."Mommy, look! Parang spaceship yung ceiling!"Napatingin ako sa ibaba at agad na lumambot ang puso ko. Hinigpitan ko ang hawak sa maliit na kamay ng apat na taong gulang kong anak na si Altair. Naka-suot siya ng maliit na navy blue suit na terno sa pormal kong suot para sa grand exhibition ngayong gab

Huling Na-update : 2026-07-20

KABANATA 4

SAMARA POVNapatigil ang buong mundo ko habang nakatayo ako sa pagitan ni Cassian at ng anak ko. Ang amoy ng mint at cedarwood na pilit kong kinalimutan sa loob ng limang taon ay biglang sumakop sa espasyo ko. Ramdam ko ang mariing titig ni Cassian sa likod ko, pero nanatili ang paningin ko kay Altair."Altair," medyo may kalakasan at seryosong tawag ko sa anak ko. "I told you to wait for me, right? Bakit ka umalis doon?"Tumingala sa akin si Altair, hawak pa rin ang kanyang maliit na gadget bag. Imbes na matakot dahil seryoso ako, ngumiti pa ang gago kong anak—isang ngiti na carbon copy ng lalaking nasa likuran ko ngayon."Sorry, Mommy. Navigated to the wrong coordinate. I got lost," nakataas-kamay pang sabi ng bata na parang wala lang. Pero bago ko pa siya mahila paalis, narinig ko ang marahang pagtayo ni Cassian mula sa pagkakaluhod niya sa sahig."Aria?" Isang mababa, paos, at tila hindi makapaniwalang boses ang tumawag sa pangalan ko. Hindi 'Samara' ang tinawag niya kundi ang des

Huling Na-update : 2026-07-20

KABANATA 5

SAMARA POV"Mommy, are you mad at me?"Nabasag ang katahimikan sa loob ng SUV dahil sa maliit na boses ni Altair. Tumingin ako sa kanya habang nakaupo siya sa car seat, nakayuko ang ulo at nilalaro ang strap ng gadget bag niya. Nawala ang pagiging bibo niya kanina; ngayon, mukha na siyang tutang natatakot.Huminga ako nang malalim at hinawakan ang malamig niyang kamay. "No, baby. Mommy is not mad at you. Medyo nagulat lang ako kasi umalis ka sa pwesto mo. I was worried.""I just wanted to help you, Mommy. Nakita ko yung picture nung man sa magazine mo sa Paris bago tayo lumipad dito. Sabi sa text, he's the big boss doctor of the hospital. I thought... if I talk to him, he will buy a lot of your diamonds," seryosong paliwanag niya, diretsong nakatitig sa akin gamit ang mga matatalinong mata niya.Napalunok ako. Kaya pala. Kaya pala ganoon na lang kadali para kay Altair na lapitan si Cassian at sabihin ang mga linyang iyon. My brilliant little boy tried to play matchmaker and business p

Huling Na-update : 2026-07-20

KABANATA 6

DR. CASSIAN POVLimang taon.Limang taong paulit-ulit na nag-play sa utak ko ang eksenang 'yon. Ang malamig na kwarto, ang naiwang wedding ring sa ibabaw ng nightstand, at ang pirasong papel na naglalaman ng pangalang pilit kong binubura sa reyalidad. Samara Hidalgo.Naka-upo ako sa swivel chair ng opisina ko dito sa Valdez Medical Group, hawak ang baso ng malamig na kape na halos hindi ko na nagalaw buong gabi. Dalawang araw na ang lumipas simula nang makita ko siya ulit sa lobby ng hotel. Dalawang araw na rin akong walang maayos na tulog. Every time I close my eyes, I see her face—cold, distant, and completely foreign compared to the quiet, patient wife I ignored for two years.Bakit ko ba hinayaan na umabot sa ganito?Noong mga panahong pinilit kaming ipakasal ng mga magulang ko para sa business merger, sarado ang isip ko. I was young, arrogant, and drowning in residency training. I treated her like a burden, a corporate tool forced into my life. Naging sunod-sunuran siya, tiniis a

Huling Na-update : 2026-10-20

KABANATA 7

SAMARA POVKanina pa ako pabalik-balik sa loob ng hotel suite habang pinapanood si Altair na payapang naglalaro ng kanyang building blocks sa sahig. Tahimik siya, pero alam kong dama niya ang tensyon kanina sa elevator hall. Ang galing niyang magtago ng nararamdaman, mana sa tatay niya.Naalala ko na naman ang itsura ni Cassian kanina. Ang mukha ng isang lalaking nasanay na nakukuha ang lahat ng gusto niya, pero ngayon ay mukhang basahan sa tindi ng pagsisisi. Sinabi niyang alam na niya ang tungkol kay Altair. Inalam niya ang timeline. Binuweltahan niya ako ng paghingi ng tawad.Apology? Ngayon pa na limang taon nang abo ang lahat?Huminto ako sa tapat ng salamin at tinignan ang sarili ko. Ang mukha ng babaeng umiiyak sa sahig ng walk-in closet noon ay wala na. Ang natira na lang ay si Aria—ang babaeng natututong bumangon nang mag-isa mula sa abo ng sarili niyang kasawian. Pero sa kabila ng tibay na ipinakita ko sa harap ni Cassian kanina, umabot sa buto ko ang kaba nang sabihin niyan

Huling Na-update : 2026-10-20

KABANATA 8

SAMARA POVDire-diretso akong naglakad palayo sa ballroom at lumabas sa may veranda kung saan mas malamig ang hangin. Gusto kong huminga. Pakiramdam ko ay kinukulang ako sa hangin habang nakatayo sa tabi ni Cassian kanina. Ang tagal kong binuo ang pader na pumoprotekta sa akin, pero isang titig lang niya at isang sulyap sa mga mata niyang puno ng pagsisisi, parang gumuho agad ang kalahati nito.Huwag kang magpapadala, Samara.Ipinagpag ko ang mga isipang iyon at kinuha ang phone ko para i-check si Altair sa hotel suite. Nakita ko ang message ng nanny niya na payapang natutulog na ang bata. Nakahinga ako ng maluwag. Si Altair ang lakas ko. Hangga't kasama ko ang anak ko, hinding-hindi ako magpapakita ng kahinaan sa lalaking sumira sa akin noon.Habang naglalakad ako pabalik sa loob para kunin ang bag ko at umalis na sa event, biglang humarang sa daan ko si Evelyn. Nakataas ang kilay nito habang nakacross-arms, halatang naghihintay ng gulo."So, ikaw pala ang sikat na Aria," pabulong na

Huling Na-update : 2026-10-20

KABANATA 9

SAMARA POVNapakurap ako habang nakatitig sa mga mata ni Cassian. Ang bawat salitang binitawan niya ay may bigat na parang pader na unt-unting bumabagsak sa mga depensang itinayo ko sa loob ng limang taon. Pero mas naging mabilis ang pagtibok ng puso ko dahil sa isang banta—ang anak ko. Kung pipilitin kong lumaban nang patago, alam kong may kakayahan siyang gamitin ang impluwensya at pera ng mga Valdez para bawiin si Altair sa akin sa korte. Hinding-hindi ko hahayaan na mangyari iyon. Si Altair ang buhay ko."Fine," mariing sagot ko habang pilit na pinapatag ang boses ko, ibinaba ang mga kamay niyang nakahawak pa rin sa balikat ko. "Isang gabi, Cassian. Isang oras, o kahit ilang minuto para lang matapos na ito. Pero huwag na huwag mo akong gagamitan ng blackmail sa susunod."Isang bahagyang ngiti ang sumilay sa mga labi niya, hindi ang aroganteng ngiti noon kundi isang klase ng ngiti na may halong ginhawa. "Sa isang pribadong restaurant sa BGC. Susunduin kita mamayang alas syete.""Hi

Huling Na-update : 2026-10-20

KABANATA 10

SAMARA POVDire-diretso akong naglakad palabas ng restaurant habang ang mga paa ko ay parang gustong matanggal sa lakas ng paglakad ko. Pagdating ko sa parking lot, naramdaman ko ang lamig ng hangin sa gabi na dumampi sa balat ko, pero mas malamig ang pakiramdam sa loob ng dibdib ko. Pumasok ako sa kotse ko, inilapag ang bag sa passenger seat, at saka tuluyang hinayaan ang sarili kong mapasandal sa manibela habang humihinga nang malalim.Bakit ganito? Pagkatapos ng gabing ito, akala ko ay gagaan ang pakiramdam ko. Akala ko matatapos na ang lahat ng galit at sakit na ibinaon ko sa Paris sa loob ng limang taon. Pero mali ako. Ang mga salitang binitawan ni Cassian tungkol sa kung paano niya ako hinanap at kung paano siya nagsisi ay parang mga tinik na muling bumuhay sa mga sugat na matagal nang naghilom.Huwag kang padadala sa mga drama niya, Samara.Inayos ko ang sarili ko, pinunasan ang konting luha na tumulo sa pisngi ko, at pinaandar ang makina ng sasakyan pabalik sa hotel. Kailangan

Huling Na-update : 2026-10-20

I-scan ang code para mabasa sa App

DMCA.com Protection Status