All Chapters of คุณหมอคลั่งรัก: Chapter 1 - Chapter 10

" แพต ไอ้กรมันยังมาไม่ถึงอีกเหรอ ทำไมมันมาช้าจัง"เสียงของรวิศยาหรือสตางค์ถามแพตตี้ "ไม่รู้สิ ฉันก็บอกมันนะว่าให้มาเร็วๆหน่อย สงสัยมันแวะไปรับยายมุกอยู่แน่ๆเลย"เสียงของแพตตี้บ่นเพื่อนชายอีกคน ส่วนมาร์คง่วนอยู่กับการเตรียมอาหารอยู่ในครัวแก็งเพื่อนๆนัดเจอกันในวันเกิดของยายแพตตี้ ตั้งแต่พวกเขาจบจากมหาลัย ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปทำงานที่ตัวเองชอบรวิศยาเธอเป็นนักเขียน เธอจึงไม่ค่อยได้ออกไปไหนบ่อยนัก ส่วนแพตตี้กับมาร์คก็เปิดบริษัทเล็กๆเป็นของตัวเองส่วนนิกร ก็ไปดูแลบริษัทของครอบครัว พวกเขามักจะนัดเจอกันทุกๆสิ้นเดือนนัดทานอาหารด้วยกัน ถ้าพวกเขาจะดื่มก็มักจะนัดกันมาดื่มที่ห้องของแพตตี้หรือไม่ก็ห้องของวริศรา"นี่มันเกือบทุ่มแล้วนะไอ้กรมันยังไม่มาอีก เดี๋ยวมันโพล่มานะฉันจะจัดการมัน"วริศราบ่นเป็นหมีกินผึ้ง เพราะมันเลยเวลานัดมาเกือบชั่วโมงแต่ก็ยังไม่มีวี่แววของนิกรสักทีหญิงสาวหยิบโทรศัพท์โทรหานิกรทันที"ว่าไงไอ้ตังค์ มีอะไรจะให้ซื้อเพิ่มไหม"เสียงปลายสายพอจะรู้ละเพื่อนรอนานและรีบเบี่ยงเบนความสนใจ"ไม่มี!แกรีบมาเลยนะไอ้กร นี่มันจะทุ่มแล้วนะ"เสียงของอีกฝ่ายวีนเขามายังโทรศัพท์ นิกรถึงกับรีบเอา

ญิงสาวตอบสนองต่อจูบของเขาอย่างเร่าร้อน กระแสซาบซ่านไหลไปทั่วร่างกายเนื้อตัวหญิงสาวสั่นระริก จูบของเธอทำให้เขายิ้มออกมาเขากลับคิดอยู่ในใจจูบเก่งเหมือนกันนี่นาโพลงปากนุ่มที่มีกลิ่นแอลกอฮอล์อ่อนๆเจื่อปนพาลให้อีกคนมีอารมณ์ตามไปด้วย ปากหยักเปลี่ยนไปซุกซอกคอขาวเนียน จมูกโด่งซุกไซร้ตำ่ลงไปเรื่อยๆ จนหญิงสาวครางออกมา"อื้อ" ฝ่ามือใหญ่ค่อยๆสอดเข้าไปในเสื้อ เขาค่อยๆปดบราตัวเล็กให้พ้นจาก อกของหญิงสาวพร้อมกับถอดสิ่งกีดขวางอย่างอื่นโยนออกไปด้วยเผยให้เห็นให้เห็นร่างเล็กร่างเล็กอย่างเต็มตาเนื้อตัวของเธอขาวละมุนปลายถันทั้งสองข้างพุ่งชูชัน ส่งผลให้คนที่คล่อมอยู่เหนือร่างรู้สึกคอแห้งผาก นิ้วเรียวเลื่อนไปสะกิดปลายถันที่ชูชัน"อื้อ"เสียงครางหวานจากคนที่อยู่ใต้ร่างหนา เขาจัดการกับกางเกงขาสั้นของหญิงสาวพร้อมกับกางเกงในตัวจิ้วให้ออกพ้นจากร่างกายของเธอชายหนุ่มก้มลงไปลิ้มเลียดูดเข้ากับยอดถันของหญิงสาว ทรวงอกขาวผ่องส่วนมืออีกข้างหนึ่งก็บีบเคล้นหน้าอกอีกข้างกระตุ้นอารมณ์"ฮื้อ" เสียงครางอู้อี้ ออกมาจากปากของหญิงสาวเธอเคลิ้มไปกับสำผัสของเขา รู้สึกเสียวซาบซ่านไปทั่งร่างกายหญิงสาวแอ่นอกขึ้นเมื่อยามที่ช

เรื่องระหว่างเขากับเธอเมื่อคืนมันพิสูจน์ได้ว่าเธอไม่เคยคบหากับหนุ่มคนไหนเลยเขาคือผู้ชายคนแรกของเธอ ชายหนุ่มถึงกับยิ้มออกมาอย่างมีความสุขแววตาบ่งบอกถึงความสุขจนหญิงสาวหันมาเจอเข้าพอดี หญิงสาวขมวดคิ้วอย่างสงสัยที่ชายหนุ่มยิ้มคนเดียวหลังจากที่ทั้งคู่ทานข้าวเสร็จ วริศราจึงขอตัวกลับคอนโดของตัวเองนี่ก็เกือบเที่ยงแล้วกลับไปนอนต่อที่ห้องสักงีบ ก่อนที่แม่ของเธอจะมา“เขื่อน ตังค์ขอตัวกลับก่อนนะเสื้อผ้าตังอยู่ไหนเหรอ”หญิงสาวถามถึงเสื้อผ้าของเธอที่ขุนเขื่อนเอาไปซักให้เธอเมื่อเช้านี้ชายหนุ่มเลิกคิ้วถามอย่างแปลกใจ“จะกลับแล้วเหรอครับ จะรีบกลับไปไหนล่ะครับเดี๋ยวช่วงบ่ายๆเขื่อนจะไปส่ง”ชายหนุ่มอยากให้เธออยู่กับเขานานกว่านี้อีกสักหน่อย“แม่จะมาหาที่คอนโดค่ะ..เลยรีบกลับ”หญิงสาวตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย“ขอตัวไปเก็บของก่อนนะค่ะ”หญิงสาวขอตัวแล้วลุกจากโต๊ะอาหารตรงไปยังห้องของชายหนุ่มวริศราเก็บกระเป๋าแล้วเดินออกมาหาขุนเขื่อนที่ยังนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร“เขื่อน!เสื้อผ้าของตังค์อยู่ไหนคะ”หญิงสาวเอ่ยถามคนที่เป็นเจ้าของห้อง“ยังไม่แห้งเลย วันหลังค่อยมาเอานะครับ”ชายหนุ่มพูดทีเล่นทีจริงจนหญิงสาวยิ้มเฝื่อ

"เขื่อนทางนี้”หมอรุจกวักมือเรียกหมอเขื่อนให้เดินไปทางโต๊ะที่จองเอาไว้ “มาช้าจังวะ"หมอไมค์บ่นสองหนุ่มนั่งรอหมอเขื่อนเกือบชั่วโมงกว่าเขาจะมาได้หมอรุจคิดว่าหมอเขื่อนจะเบี้ยวเขาซะแล้ว“ถ้าฉันเบี้ยวแกสองคนก็เอาฉันตายนะสิ”ทั้งสามหนุ่มนั่งดื่มกันเพลินพลันสายตาหมอรุจมองไปสดุดกับหญิงสาวร่างเล็กผิวขาวผ่องตัดกับชุดรัดรูปสีดำแน้นให้เห็นรูปร่างสมส่วนน่ามองยิ่งนักเขาสกิดให้หมอเขื่อนกับหมอไมค์ดูหญิงสาวที่สดุดตาเขาหญิงสาวคนนั้นนั่งอยู่โต๊ะไม่ไกลจากโต๊ะของสามหนุ่มมากนักหมอเขื่อนมองตามที่หมอรุจสกิดให้เขาหันไปมองโต๊ะของสาวๆที่อยู่ไม่ไกลจากโต๊ะพวกเขา ชายหนุ่มเพ่งมองหญิงสาวที่มีรูปร่างคุ้นตาเขามากตัวเล็กผมยาวสลวยผิวขาวผ่องเธอกำลังนั่งดื่มอยู่กับกลุ่มเพื่อนผู้หญิงที่มาด้วยกันสองสามคนเสียงหมอรุจดังขึ้นทำให้เขาสดุ้งเล็กน้อย“เอ้ย!แกสองคนรอฉันอยู่ตรงนี้ก่อนนะเดี๋ยวฉันไปขอชนแก้วกับสี่สาวสักแป๊ปเดี๋ยวฉันมา”ยังไม่ทันที่หมอรุจจะเดินไปขอชนแก้วกับโต๊ะของสาวๆก็ได้มีหนุ่มโต๊ะข้างมาขอชนแก้วกับสาวน้อยชุดดำซะแล้วขุนเขื่อนจ้องตาไม่กระพริบหนุ่มรูปหล่อโต๊ะข้างๆคะยั้นคะยอให้สาวน้อยชุดดำดื่มหญิงสาวปฎิเสธที่จะไ

ขุนเขื่อนเดินออกจากห้องพร้อมกับผ้าเช็ดผมที่ยังไม่แห้งเขาเดินตรงมายังวริศราที่นอนเล่นอยู่บนโซฟาขุนเขื่อนนั่งลงข้างๆเธอมืออีกข้างหนึ่งยังใช้ผ้าเช็ดผมขยี้ผมที่เปียกหมาดๆ“เขื่อน..ตังค์จะกลับแล้วนะตังค์ยังมีงานที่จะต้องทำต่อ”เธอบอกกับหมอเขื่อนแต่ไม่ยอมมองหน้าเขา ภายในใจของเธอยังรู้สึกหงุดหงิดอยู่ไม่น้อยตอนนี้ตัวเธอเองก็ยังไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของหมอเขื่อนเลยด้วยช้ำถึงเธอและเขาเป็นเพื่อนกันมาก่อนก็เถอะเธอไม่เคยรู้เรื่องส่วนตัวของเขาสักนิดเดียวเสียงโทรศัพท์ของขุนเขื่อนดังขึ้นอีกครั้ง หญิงสาวชะเง้อดูอย่างอยากรู้พร้อมกับหน้างอขึ้นมาทันที“อันดา”ขุนเขื่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับสายทั้งๆ ที่เขายังนั่งเบียดอยู่กับหญิงสาวที่ยังนอนเหยียดยาวอยู่บนโซฟา“สวัสดีครับอันดา มีธุระอะไรกับผมหรือเปล่าครับ”เสียงหมอเขื่อนพูดกับหญิงสาวปลายสายสายตาของเขาชำเลืองมองกิริยาของหญิงสาวที่นอนเงียบๆ อยู่ข้างๆ เขาพร้อมกับยิ้ม“อันดาโทรมาชวนเขื่อนไปดูหนังด้วยกันพรุ่งนี้ค่ะ”เสียงหญิงสาวที่อยู่ปลายสายตอบกลับมา“พรุ่งนี้เหรอดูก่อนนะว่าผมจะว่างหรือเปล่า”ชายหนุ่มตอบกลับเชิงปฎิเสธอย่างสุภาพ“งั้นอันดาจะรอนะคะเขื่อน”สาว