LOGINเรื่องระหว่างเขากับเธอเมื่อคืนมันพิสูจน์ได้ว่าเธอไม่เคยคบหากับหนุ่มคนไหนเลย
เขาคือผู้ชายคนแรกของเธอ ชายหนุ่มถึงกับยิ้มออกมาอย่างมีความสุขแววตาบ่งบอกถึงความสุข จนหญิงสาวหันมาเจอเข้าพอดี หญิงสาวขมวดคิ้วอย่างสงสัยที่ชายหนุ่มยิ้มคนเดียว หลังจากที่ทั้งคู่ทานข้าวเสร็จ วริศราจึงขอตัวกลับคอนโดของตัวเองนี่ก็เกือบเที่ยงแล้ว กลับไปนอนต่อที่ห้องสักงีบ ก่อนที่แม่ของเธอจะมา “เขื่อน ตังค์ขอตัวกลับก่อนนะเสื้อผ้าตังอยู่ไหนเหรอ” หญิงสาวถามถึงเสื้อผ้าของเธอที่ขุนเขื่อนเอาไปซักให้เธอเมื่อเช้านี้ ชายหนุ่มเลิกคิ้วถามอย่างแปลกใจ “จะกลับแล้วเหรอครับ จะรีบกลับไปไหนล่ะครับเดี๋ยวช่วงบ่ายๆเขื่อนจะไปส่ง” ชายหนุ่มอยากให้เธออยู่กับเขานานกว่านี้อีกสักหน่อย “แม่จะมาหาที่คอนโดค่ะ..เลยรีบกลับ” หญิงสาวตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ขอตัวไปเก็บของก่อนนะค่ะ” หญิงสาวขอตัวแล้วลุกจากโต๊ะอาหารตรงไปยังห้องของชายหนุ่ม วริศราเก็บกระเป๋าแล้วเดินออกมาหาขุนเขื่อนที่ยังนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร “เขื่อน!เสื้อผ้าของตังค์อยู่ไหนคะ” หญิงสาวเอ่ยถามคนที่เป็นเจ้าของห้อง “ยังไม่แห้งเลย วันหลังค่อยมาเอานะครับ” ชายหนุ่มพูดทีเล่นทีจริงจนหญิงสาวยิ้ม เฝื่อนๆเพราะตัวเธอเองก็ไม่รู้ว่าเรื่องระหว่างเธอกับเขาจะสานต่อกันอีกหรือเปล่า เมื่อครั้งหนึ่งเธอกับเขาเคยตกลงเป็นแฟนกัน แล้วอยู่มาวันหนึ่งเขาเดินมาบอกเธอว่าเธอกับเขาคุยๆกันแล้วเขาไม่รู้สึกอะไรเลย เขาต้องการเป็นหมอเขาไม่อยากคิดเรื่องอื่นเขาขอยุติความสัมพันธ์แบบแฟนเอาไว้แค่นั้น จากวันนั้นเขาและเธอหายไปจากวงโคจรของกันและกัน พอหญิงสาวนึกถึงตอนที่ขุนเขื่อน มาบอกเหตุผลที่ทั้งคู่ไปต่อในฐานะแฟนไม่ได้ สายตาของเธอเปลี่ยนไปทันที “เขื่อนส่งตังค์ที่หน้าคอนโดก็พอค่ะ” หลังจากนั้นขุนเขื่อนขับรถไปส่งเธอที่หน้าคอนโดระยะทางไม่ไกล จากคอนโดของเขาสักเท่าไหร่ ระหว่างทางหญิงสาวดูเงียบ ไม่ยอมพูดจากับเขาเลยสายตามองออกไปนอกกระจกรถไม่ยอม มองมาทางเขาเลยจนขุนเขื่อนขับรถเลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้า คอนโดของหญิงสาวขุนเขื่อนเรียกเธอเบาๆ “ตังค์ครับ..ถึงแล้วครับ” หญิงสาวสดุ้งเล็กน้อยเธอกำลัง คิดอะไรเพลินๆ “ขอบคุณนะที่มาส่ง” แล้วเธอก็เปิดประตูรถเดินจากไป ปล่อยให้หมอหนุ่มมองตามอย่างสับสน ที่จู่ๆท่าทีของเธอก็เปลี่ยนไปเธอคิดอะไรอยู่นะ ชายหนุ่มคาดเดาไม่ได้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่แต่ก็แอบหวั่นใจอยู่ไม่น้อย เขาจะได้เจอเธออีกไหมนะ วริศราไม่ยอมให้เบอร์หรือช่องทางที่เขาจะติดต่อเธอได้เลย หลังจากที่เขาขับรถมาส่งหญิงสาวแล้วชายหนุ่มตัดสินใจขับรถตรงไปยัง โรงพยาบาลที่เขาทำงานอยู่ ป่านนี้ไอ้หมอรุจคงจะออกเวรแล้วละ เขาเป็นคนให้หมอรุจเข้าเวรแทนเขาเองเมื่อเช้านี้ชายหนุ่มให้เหตุผลกับ เพื่อนว่าเขาติดธุระด่วน เขาขับรถเลี้ยวเขาลานจอดรถของโรงพยาบาล ชายหนุ่มหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหา หมอรุจทันที “ไอ้หมอรุจ แกออกเวรยังวะ” “ออกแล้ว มีอะไรป่าวว่ะ” เสียงปลายสายตอบมาอย่างสงสัย “ออกแล้วก็ดีไปหาไรดื่มกันที่คอนโดแกก็ได้” ขุนเขื่อนบอกกับเพื่อน เล่นเอาหมอรุจถึงกับงง ร้อยวันพันปีไอ้หมอเขื่อนไม่เคยชวนเขาดื่มเลยสักครั้งเดียว มีแต่เขากับหมอไมค์ต่างหากที่ชอบลากเขาไปเที่ยว “นึกครึ้มอะไรขึ้นมาวะเนื่ย” หมอรุจถามเพื่อนอย่างอยากรู้ “แค่อยากดื่มไม่มีอะไรหรอกนะ” วริศราหลังจากที่เธอเดินลงจากรถของขุนเขื่อนแล้วเธอเดินกลับมายังห้องพักของเธอ หญิงสาวทิ้งตัวลงนอนบนโซฟาอย่าง อ่อนล้า สายตาเหม่อลอย เธอรู้สึกสับสนเรื่องระหว่างเธอกับขุนเขื่อนหญิงสาวย้อน คิดถึงเรื่องราวเก่าๆระหว่างเธอกับเขา เธอเป็นฝ่ายแอบรักขุนเขื่อนมา โดยตลอดจนวันหนึ่งเธอสารภาพรักกับชายหนุ่มจน ในที่สุดขุนเขื่อนตกลงที่จะลองคบกับเธอแบบแฟนแต่แค่ในช่วงระยะเวลาสั้นๆ วันที่พวกเขาจบการศึกษาม.ปลายเขากลับเดินมาบอกกับเธอ ว่าลองคุยกันแล้วเขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอเลยแม้แต่น้อย เขาขอกลับมาเป็นเพื่อนกับเธอเหมือนเดิมขุนเขื่อนบอกกับเธอว่า เขามีความฝันที่อยากเป็นหมอ ตอนนี้ไม่อยากคิดเรื่องอื่น นอกจากเรื่องเรียนแล้วเรื่องระหว่างเธอกับขุนเขื่อนมันก็จบลง ความเป็นเพื่นของพวกเขามันก็จบลงด้วยเหมือนกัน แล้วดูตอนนี้สิ เธอก็เป็นฝ่ายเริ่มก่อนเหมือนเดิม คำตอบของเขาจะเหมือนเดิมหรือเปล่านะ “รู้ทั้งรู้ว่าเขาไม่เคยคิดอะไร ยังจะไปยุ่งกับเขาอีกยัยตังค์เอ้ย” หญิงสาวเอามือขยี้ผมของตัวเองอย่างหงุดหงิด “แล้วที่นี้จะมองหน้ากันยังล่ะ เฮ้อ!” หญิงสาวถอนหายใจอย่างแรง เธอนอนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยจนเผลอหลับไปนาน เสียงโทรศัพท์มือถือของเธอของเธอดังขึ้นจนเธอสดุ้งตื่นพร้อมกับควานหา โทรศัพท์ของตัวเองหญิงสาวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูแม่โทรมาคงใกล้จะถึงแล้วมั่งเธอ “สวัสดีค่ะแม่” “ทำอะไรอยู่คะลูกมื้อเย็นจะทานอะไรดีเอ่ย” เสียงของผู้เป็นแม่พูดมาตามสาย “แม่ทำอะไรก็อร่อยค่ะฝืมือแม่ตังค์ชอบทุกอย่างค่ะ” หญิงสาวตอบด้วยน้ำเสียงเหนื่อยๆ “งั้นแม่จะทำราดหน้าให้ทานนะลูก ของโปรดหนูด้วย” “ค่ะแม่เดี๋ยวเจอกันค่ะ” พอวางสายกับผู้เป็นแม่แล้วหญิงสาวนอนต่อสักพัก แล้วหญิงสาวลุกจากเตียงนอนพาร่างกายอันอ่อนล้าเดินเข้าห้องน้ำไป เธอยังรู้สึกเจ็บตึงที่น้องสาวที่เมื่อคืน ขุนเขื่อนกับเธอเริงรักกันทั้งคืน หญิงสาวสบัดหัวไปมาไล่ความคิดถึงเรื่องเมื่อคืนนี้ออกไปจากหัวของเธอ เธอเปิดน้ำฝักบัว หญิงสาวเงยหน้าขึ้นให้สายน้ำพรมทั่วใบหน้าหญิงสาวรู้สึกสดชื่นขึ้น เธอก้มลงดูน้องสาวที่ แดงบวมอย่างเห็นได้ชัด วริศราใช้เวลาอาบน้ำอยู่พักใหญ่ๆ หมอเขื่อนติดใจยายตัวเล็กแล้วละสิหลังจากที่คุณย่าได้ออกจากโรงพยาบาลแล้ว พวกเขาทั้งหมดพากันนัดมารวมตัวที่บ้านของคุณย่าคุณเขื่อนเองก็ตั้งใจที่จะประกาศให้ทุกคนได้รู้ว่าเค้าเป็นพ่อคน งานนี้เขาชวนพ่อกับแม่ของเขาด้วย “คุณพ่อคุณแม่ครับเสาร์นี้ว่างหรือเปล่าครับถ้าว่างผมจะชวนคุณพ่อคุณแม่ไปเยี่ยมคุณย่าของสตางค์สักหน่อย”ชายหนุ่มเดินเข้ามากอดผู้เป็นแม่แล้วก็เอ่ยถาม“ทำไมล่ะลูกอยู่ดีๆจะมาชวนแม่ไปบ้านของแฟนว่างั้นจะมาขอลูกสาวเหรอลูก”ผู้เป็นแม่หันมาถามแล้วก็ยิ้มเพราะปกติลูกชายตัวดีไม่เคยชวนไปบ้านผู้หญิงคนไหนเลย“ก็คงทำนองนั้นแหล่ะครับคุณแม่แล้วผมมีข่าวดีจะบอกคุณพ่อคุณแม่ด้วยนะครับ”“เรื่องอะไรล่ะลูก”ผู้เป็นแม่ถาม“เอาไว้ผมบอกคุณพ่อคุณแม่พร้อมกันดีกว่าครับ”“รับรองผมมีเซอร์ไพรส์ให้คุณพ่อคุณแม่ด้วย”ชายหนุ่มมองผู้เป็นพ่อแล้วก็ยิ้ม “ไอ้เสือนานๆกลับมาบ้านสักทีมาแปลกเว้ย”ผู้เป็นพ่อบ่นเพราะปกติแล้วขุนเขื่อนไม่ค่อยกลับมาบ้านสักเท่าไหร่แล้วเขาก็บอกให้วริศราชวนแม่ของเธอมาด้วยเค้าและเธอได้ปรึกษากันแล้วว่าจะแจ้งข่าวที่เธอท้องให้ทุกคนได้รับรู้ขุนเขื่อนได้ชวนหมอรุจกับหมอไมค์ไปเป็นเพื่อนเค้าอยากเลือกแหวนที่จะขอวริศราแต่งงาน“เฮ้ย!หมอพวกแ
ตังค์ครับ..วันนี้เราแวะหาหมอนิชากันนะครับ”หลังจากที่ทั้งคู่ทานมื้อเช้าเสร็จแล้ว“ไม่อาอ่ะ..ตังค์ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย”คนตัวเล็กดื้อจะไม่ยอมไปหาหมอท่าเดียว“ตังค์มีแฟนเป็นหมอ..แล้วจะกลัวหมอทำไมละหือ”“ไม่รู้แหละวันนี้ตังค์ต้องไปหาหมอ”“อาการแบบนี้ เป็นมาหลายวันแล้วนะครับ”“หื่อ.ก็ตังค์ไม่ชอบหาหมอนี่นา”ขุนเขื่อนใช้มือลูบขยี้ผมบนหัวของคนตัวเล็กจนฟูฟ่อง อย่างเอ็นเขามองเธอแล้วก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข“เขื่อนอ่ะ!ผมตังค์ยุ่งหมดแล้วเนี่ย"วริศรายกมือเล็กเรียวบีบจมูกโด่งของเขาแล้วคลี่ยิ้มออกมา ที่ได้แกล้งเขาคืน“เขื่อนมีความสุขที่สุดเลยนะ”เขาดึงคนตัวเล็กเข้ามากอดพร้อมกับกดริมฝีปากหยักลงบนหน้าผากของหญิงสาว“เราไปกันเถอะเขื่อนเดี๋ยวคุณย่าจะรอนาน”วริศรารีบพูดตัดบท ก่อนที่เขาจะหื่นขึ้นมาอีกขืนยังนัวเนียกันอยู่แบบนี้มีหวังไม่ได้ไปหาคุณย่ากันพอดีหญิงสาวผละตัวออกจากอ้อมกอดของชายหนุ่มเธอเดินไปหยิบกระเป๋าพร้อมกับเดินมาฉุดมือขุนเขื่อนให้ลุกขึ้น ชายหนุ่มต้องเตรียมตัวออกไปเข้าเวรที่โรงพยาบาลด้วย หลังจากที่ทั้งคู่มาถึงโรงพยาบาลขุนเขื่อนเดินจับมือของวริศราเข้ามายังห้องพักของเขาหมอไมค์กับห
เขาอุ้มเธอมาวางลงบนพื้นห้องน้ำแล้วเขาก็จัดการถอดเสื้อผ้าของหญิงสาวออกทีละชิ้นๆ ขุนเขื่อนหยิบเสื้อผ้าของหญิงสาวที่วางกองอยู่กับพื้นโยนลงตะกร้าขุนเขื่อนมองร่างเปลือยเปล่าอย่างหลงไหลคนตัวเล็กรีบเอามือปิดอย่างไว“ยายบ้องเอ้ย..ปิดซะมิดเลยนะ”“ฮ่า ฮ่า”ขุนเขื่อนหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ที่หญิงสาวเอามือปิดบนปิดล่างทำยังกะมันจะปิดมิดงั้นแหละแม่คุณ“หื่อ..เขื่อนออกไปหยิบผ้าเช็ดตัวก่อนสิ”วริศราท้วงเพราะเธอค้อนข้างเป็นคนขี้หนาว“จ๊ะ..ที่รัก”ขุนเขื่อนเดินหายเข้าไปในห้องสักพักชายหนุ่มเดินออกมาในมือถือผ้าขนหนูผื่นใหญ่สองผื่นเขาเดินเข้ามาพร้อมกับเปิดน้ำฝักบัวให้สายน้ำพรมลงมายังร่างเปลือยเปล่าของคนตัวเล็ก“งับ!”ปากของเขางับครอบครองดูดจุกสีชมพู“ฮื่อ!”เขาใช้ปลายลิ้นไล่ดูดเลียงับทั้งสองข้างสลับกันอย่างหิวโหยใบหน้าสวยแหงนหน้าแหยเกตาปรือ“อ๊ะ อืม”เขาเหลือบมองคนตัวเล็กที่เคลิบเคลิ้มกับรสสัมผัสของเขาอย่างพอใจ เขาผละออกจากสองเต้า ก้มลงป้อนจูบสองลิ้นเกี่ยวกันนัวเนีย มือใหญ่ทั้งสองข้างยกขึ้นบีบเค้นเต้าอวบอย่างเต็มมือ“อือ”เสียงคนตัวเล็กคราง จูบที่เร้าร้อนตามแรงปรารถนาของคนทั้งสองจนคนตัว
หลังจากที่คุณย่าของวริศราได้รับการผ่าตัดอย่างปลอดภัย บรรดาเดอะแก็งของวริศราก็พากันแห่มาเยี่ยมคุณย่าที่โรงพยาบาลา“ก็อกๆ”บานประตูห้องเปิดออกพร้อมกับแก็งของวริศราโพล่มากันพร้อมหน้า“สวัสดีค่ะคุณย่า…สวัสดีค่ะอาขวัญ”“สวัสดีจ๊ะ แหม่วันนี้มากันพร้อมหน้าเลยนะ”อาขวัญแซวเพื่อนๆ ของวริศรา“ตั้งแต่เรียนจบกันไปเนี่ยไม่เห็นแวะไปหาอาที่บ้านเลยนะ”“หื่อ..อาขวัญอย่าใจน้อยสิคะ”แพตตี้รีบเดินเข้าไปกอดอาขวัญนิกรกับมาร์คเดินเข้าไปหาคุณย่าที่เตียงคนไข้“คุณย่าดีขึ้นหรือยังครับ”นิกรถามอาการของคุณย่า“ดีขึ้นแล้วละจ๊ะ”“อาขวัญครับแล้ว..ไอ้ตังค์มันไปไหนละครับ”อาขวัญไม่ตอบแต่พยักหน้าไปทางโซฟามุมห้องที่ทั้งคู่นั่งอยู่“ฮึ!ไอ้กรแกจะเม้าท์ฉันใช่ไหม”วริศราดักคอนิกรอย่างรู้ทัน“แฮะๆ ..รู้ทันจริงๆ นะแกเนี่ย”“แหม่ๆ ..หมอเขื่อนเดี๋ยวนี้ตัวติดกันเป็นตังเมเลยนะ”มาร์คแซวเขาเดินมานั่งใกล้กันกับขุนเขื่อน“วันไหนว่างๆ เราไปนั่งดื่มกันดีไหม”“เออ..ความเป็นความคิดที่ดีเว้ยไอ้มาร์ค”นิกรเสริมพวกเขาไม่ได้รวมแก็งค์กันมาพักใหญ่ๆ แล้วละ“งั้นเราไปบ้านคุณย่ากันดีไหม”แพตตี้ออกความคิดเห็นพวกเขาจะได้ไม่ได้ไปที่บ้านคุณย่า
ขุนเขื่อนส่ายหัวที่วริศราจะขอดื่มกาแฟตอนนี้ เธอเป็นนักเขียนชอบดื่มกาแฟดื่มได้ตลอดเวลาจริงๆแต่เขาเห็นสีหน้าขาวซีดของเธอแล้วรู้สึกสงสารเธอยิ่งนัก แต่เขาก็ฉุกคิดขึ้นมาได้อาการของหญิงสาว…ใช่สิตั้งแต่เขากับเธอมีความสัมพันธิ์กันเขาไม่เคยป้องกันสักครั้งเดียวนี่ก็สองเดือนกว่าแล้วสิ ถ้ามันเป็นอย่างที่เขาคิดต้องไปพบหมอสูตินารีเวชซะแล้ว“ตังค์..ไปอาบน้ำได้แล้วครับ”“ฮื่อ..ยังเวียนหัวอยู่เลยอ่ะ”วริศรายังนอนอยู่ที่เดิม เขาย่อตัวลงพร้อมกับช้อนตัวอุ้มหญิงสาวขึ้นมาพร้อมกับเดินเข้าไปยังห้องน้ำ เขาวางตัวของคนตัวเล็กลงอย่างเบามือ“เดี๋ยวเขื่อนเอาผ้าเช็ดตัวมาให้นะ”เขาบอกกับเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโอนเธอยื่นมือเล็กเรียวมาประคองใบหน้าหล่อเข้มของเขา อย่างชึ้งใจ“ขอบคุณค่ะ..หมอเขื่อนที่รัก”พร้อมกับโน้มใบหน้าของชายหนุ่มลงมาหอมแก้มเป็นการให้รางวัล พร้อมกับรีบปิดประตูห้องน้ำอย่างรวดเร็ว“ตังค์..ขออาบน้ำก่อนนะคะ”ขุนเขื่อนถึงกับยิ้มออกมาที่เธอรู้ทันเขาชายหนุ่มเดินเข้ามายังในห้องนอนเขาเปิดประตูตู้เสื้อผ้าเขาหยิบเอาผ้าเช็ดตัวพร้อมกับเสื้อผ้าของหญิงสาวเอามาเตรียมเอาไว้ให้กับเธอ หญิงสาวใช้เวลาอยู่ในห้องน
“เขื่อน ย่าเป็นอะไรมากหรือเปล่า”หญิงสาวเดินตรงมาหาชายหนุ่ม ที่กำลังเดินออกมาจากห้องตรวจ พร้อมกับย่าที่นั่งอยู่บนรถเข็ญ“ตังค์ครับย่าต้องไปอันตร้าซาวดูเนื้องอกนะครับ”“ห่ะ! ย่าเป็นเนื้องอกเหรอ”หญิงสาวอุทานออกมาอย่างตกใจใบหน้าของเธอซีดเผือด“จุ๊ๆเบาสิครับ เดี๋ยวเขื่อนจะไปกับย่านะตังค์นั่งรออยู่ตรงนี้นะครับ”ขุนเขื่อนยื่นมือของเขามาลูบหัวของวริศราเป็นการปลอบโยนให้เธอคลายกังวลสักพักพนักงานเข้ามาเข็นรถของย่าไปยังห้องตรวจอันตร้าซาวหลังจากที่ผลตรวจอันตร้าซาวของย่าออกมาแล้วหมอเขื่อนก็ได้เดินเข้าไปคุยกับหมอนิชาเรื่องทำการรักษา “หมอนิครับคุณย่าต้องผ่าตัดใช่ไหมครับ”“ใช่คะเพราะก้อนเนื้อใหญ่มากแล้วค่ะ”“ตอนนี้มันไปกดทับกระเพราะปัสสาวะของคนไข้แล้วค่ะ”“แล้วต้องเอาชิ้นเนื้อไปตรวจด้วยคะ”หมอเขื่อนได้คุยกับหมอนิเกี่ยวกับแผนการรักษาอาการของย่าแล้วจึงเดินออกมาหาวริศราและอาของเธอพร้อมกับบอกเกี่ยวกับอาการของย่าที่ต้องทำการผ่าตัดเอาเนื้องอกออกขุนเขื่อนจัดการเรื่องห้องพิเศษแล้วก็คิวผ่าตัดของย่าของหญิงสาว“คุณอาครับ ผมกับสตางค์ขอตัวกลับไปอาบน้ำก่อนนะครับ”“อาขวัญ ตังค์ไปอาบน้ำแล้วจะรีบกลับมานะค





![ห้าผัวแซ่บเกินต้าน [6P] + [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

