Semua Bab ฮ่องเต้กับไทเฮาแอบลอบรัก ข้าจึงปิดสุสานด้วยปรอท: Bab 1 - Bab 10

“รับด้วยเกล้า!” เสียงขานรับของทหารองครักษ์ส่วนตัวสามพันนายดังกึกก้องไปทั่วสุสานหลวง พวกเขาล้วนเป็นอดีตกำลังพลของกองทัพตระกูลเสิ่นไม่นานนัก รถลำเลียงปรอทขนาดใหญ่ก็ส่งเสียงกระหึ่มขณะถูกเหล่าทหารเข็นเคลื่อนเข้ามาอย่างรวดเร็ว เดิมทีมันถูกเตรียมไว้เพื่อเสริมความแข็งแรงให้ตำหนักใต้ดินหลังเสร็จพิธีไว้ทุกข์ แต่ตอนนี้กลับได้ใช้งานก่อนกำหนดสีหน้าของขันทีหลี่ซีดเผือดในพริบตาเขาทั้งคลานทั้งกลิ้งพุ่งเข้ามา กอดขาของข้าไว้แน่นเสียงแหลมเล็กของเขาตะโกนสุดแรง“ฮองเฮา! ทำเช่นนี้มิได้นะพ่ะย่ะค่ะ! มันขัดต่อราชประเพณี!”“ฝ่าบาท... ฝ่าบาทกับไทเฮากำลังจะเสด็จมาอีกสักครู่ หากรบกวนขบวนเสด็จ ต่อให้กระหม่อมตายหมื่นครั้งก็มิอาจลบล้างความผิดได้นะพะยะค่ะ!” ดวงตาของเขากลอกไปมา และเหลือบมองไปทางช่องระบายอากาศอย่างเอาเป็นเอาตาย เห็นได้ชัดว่าเขาตั้งใจตะโกนให้ดังที่สุด เพื่อส่งสัญญาณไปยังคนที่อยู่ข้างในและแล้ว วินาทีต่อมา ข้อความประหลาดเหล่านั้นก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าอีกครั้ง【เยี่ยมเลย! พระเอกในตำหนักใต้ดินได้ยินเสียงด้านนอกแล้ว! ตอนนี้กำลังรีบสวมเสื้อผ้าให้ตัวเองกับไทเฮาอยู่!】【รีบให้ขันทีถ่วงเวลาผู้ห

ข้อความลอยเด้งขึ้นมาอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง【ตัวช่วยมาแล้ว! คราวนี้รอดแน่!】【เซียวเหิงเป็นผู้สำเร็จราชการที่กุมอำนาจสูงสุด แม้แต่พระเอกยังต้องเกรงใจเขา!】【เร็วเข้า! ให้องค์ชายเปิดตำหนักใต้ดิน! มีแต่เขาเท่านั้นที่จัดการยัยผู้หญิงบ้าคนนี้ได้!】หัวใจของข้าหนักอึ้งลงเล็กน้อยผู้สำเร็จราชการแห่งแคว้นต้าเหลียง... องค์ชายเก้าอย่างเซียวเหิงเขาคืออาแท้ๆ ของเซียวจิ่ง และเป็นขุนนางผู้ภักดีต่อราชวงศ์อย่างที่สุด“เสิ่นจิงหง พระองค์ระดมกำลังพลส่วนตัวถึงเพียงนี้ คิดจะทำการใดกันแน่?”“ไม่มีพระราชโองการจากฝ่าบาท ผู้ใดให้ความกล้ากับเจ้าถึงขั้นปิดผนึกสุสานหลวง!”เขาตะโกนเสียงลั่น เพียงชั่วพริบตาเหล่าทหารองครักษ์หลวงด้านหลังก็ชักอาวุธออกพร้อมเพรียง แสงคมดาบวาบวับ อบอวลไปด้วยไอสังหาร กองทัพตระกูลเสิ่นเองก็ไม่ยอมถอย ต่างจับด้ามดาบแน่น ยืนขวางอยู่เบื้องหน้าข้าข้าสูดหายใจลึก ก่อนค่อยๆ ผลักทหารที่ยืนบังอยู่ตรงหน้าออก“เสด็จอาโปรดระงับพระพิโรธก่อนเพคะ”“ที่ข้าทำเช่นนี้ ก็เพราะเมื่อคืนอดีตฮ่องเต้เสด็จมาเข้าฝัน ตรัสว่าสุสานมีลมอัปมงคลพัดไม่หยุด จนพระวิญญาณไม่อาจสงบ”“การปิดผนึกสุสานในวันนี้ ก็เพื่อ

ข้าวางถ้วยชาลงแล้วลุกขึ้นยืน ก่อนยิ้มบางๆ ให้เซียวเหิง“เสด็จอาตรัสได้ถูกต้อง ข้าก็เห็นเช่นนั้นเพคะ”เมื่อเราทั้งสองเข้าใจกันโดยไม่ต้องเอ่ยคำ อุปสรรคสุดท้ายก็หมดสิ้นลงกองทัพองครักษ์หลวงไม่เพียงไม่ขัดขวางอีกต่อไป ทว่ากลับเข้าร่วมวงช่วยลำเลียงปรอทด้วยอีกแรง ข้าตะโกนสั่งด้วยน้ำเสียงหนักแน่น“ถ่ายทอดคำสั่ง! ก่อนพระอาทิตย์ตกดิน ต้องเทปรอทให้เต็มให้ได้!” นับจากวินาทีนี้ สถานการณ์พลิกกลับอย่างสมบูรณ์เซียวจิ่ง ซูหว่านเอ๋อร์ถึงคราวตายของคู่ชู้ชั่วอย่างพวกเจ้าแล้วข้อความลอยแตกตื่นจนแทบเสียสติ【เชี่ยเอ๊ย! เสด็จอาเปลี่ยนข้างแล้ว!】【นังตัวร้ายคนนี้โหดเกินไปแล้ว! ถึงกับดึงบอสใหญ่มาเป็นพวกได้เลย!】【มั่วไปหมดแล้ว! ไม่ใช่ว่าเสด็จอาต้องรอให้พระเอกกุมอำนาจก่อนแล้วค่อยโดนพระเอกฆ่าตายหรอกเหรอ?】 【นี่แหละนางเอกสายแกร่งในตำนาน! ฉันหลงรักแล้ว!】ข้าหันกลับไปมองทางเข้าตำหนักใต้ดินที่เตรียมพร้อมทุกอย่างแล้ว“ส่งเสด็จอดีตฮ่องเต้ให้ทรงพักผ่อนอย่างสงบ แล้วค่อยส่งผีร้ายทั้งสองไปสู่ปรโลก!”ท่อส่งปรอทหลายสิบท่อถูกเปิดพร้อมกันข้ากับเซียวเหิงออกคำสั่งพร้อมกัน“เท!”คราวนี้ของเหลวไหลทะลักลงมาอย่

เมื่อตะกั่วหลอมและปรอทถูกเทลงไปพร้อมกัน ความเคลื่อนไหวภายในตำหนักใต้ดินก็ยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆเสียงนั้นไม่ใช่เสียงทุบอีกต่อไปแต่เป็นเสียงกรีดร้องดิ้นรนของผู้ใกล้ตาย เป็นการต่อต้านเฮือกสุดท้ายของสัตว์ที่จนตรอกเสียงกระแทกหนักอึ้งทำให้แม้แต่ฝุ่นบนพื้นยังสั่นสะเทือนเบาๆเหล่าขุนนางเริ่มแตกตื่นกันอีกครั้งมีคนชี้ลงไปใต้พื้นด้วยสีหน้าทั้งตกใจทั้งลังเล“นี่…เหมือนจะมีเสียงดังมาจากใต้ดิน หรือว่าจะเป็น…”ความหวาดกลัวแผ่กระจายไปทั่วฝูงชนดั่งคลื่นน้ำ เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นไม่ขาดสายหัวใจของข้ากระตุกเกร็งในทันทียามนี้หากมีผู้ใดจับได้ว่าใต้สุสานใต้ดินซ่อนคนเป็นๆ เอาไว้ข้ออ้างและคำโกหกทั้งหมดก่อนหน้านี้จะพังทลายในพริบตา และถึงยามนั้นทุกอย่างก็จะจบสิ้นอย่างไม่มีวันหวนกลับเซียวเหิงเองก็สังเกตเห็นความผิดปกติ สีหน้าของเขาพลันเครียดขรึมลงทันทีเขาสีหน้าเข้มขรึมและกำลังจะเอ่ยปากควบคุมสถานการณ์แต่ข้าชิงลงมือก่อนคุกเข่าลงกับพื้นทันที แล้วโขกศีรษะคำนับสุสานหลวงอย่างแรง“อดีตฮ่องเต้ทรงแสดงอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์แล้ว!”ข้าตะโกนเสียงดัง น้ำเสียงสั่นเครือราวกับกำลังร้องไห้“นี่คือเสียงคำราม

ดวงอาทิตย์ค่อยๆ คล้อยต่ำไปทางทิศตะวันตกหลังจากเทปรอทอย่างต่อเนื่องตลอดสามชั่วยาม ในที่สุดการปิดผนึกตำหนักใต้ดินก็เสร็จสมบูรณ์นายงานเหงื่อท่วมศีรษะ รีบก้าวเข้ามาโค้งกายรายงาน“กราบทูลฮองเฮา และองค์ชายผู้สำเร็จราชการพ่ะย่ะค่ะ”“ปรอททั้งหมดถูกเทเรียบร้อยแล้ว ระดับของเหลวถึงตามที่กำหนด และรอยแยกทุกแห่งในตำหนักใต้ดินถูกปิดผนึกหมดสิ้นแล้วพ่ะย่ะค่ะ”เพียงประโยคเดียว ก็เท่ากับประกาศโทษประหารของคนทั้งสองที่อยู่ในตำหนักใต้ดินต่อให้เป็นเซียนผู้ยิ่งใหญ่ ก็ไม่มีทางรอดชีวิตจากสภาพเช่นนั้นได้ข้อความลอยเงียบสนิทลงโดยสิ้นเชิงก่อนหน้านี้ยังด่าข้าไม่หยุดว่า “นังอสรพิษ” “ยัยผู้หญิงเสียสติ”หรือคอยออกอุบายให้เซียวจิ่ง หวังให้เขาหนีรอดออกมาแต่เวลานี้เหลือเพียงข้อความสีเทาไม่กี่บรรทัดที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้น【พระเอกที่น่าเวทนาที่สุดในประวัติศาสตร์ แม้แต่ศพสมบูรณ์ก็ยังไม่เหลือ】【หาเรื่องตายเองแท้ๆ ใครใช้ให้ไปหาความตื่นเต้นบนสุสานกันเล่า…】【นิยายเรื่องนี้อ่านต่อไม่ได้แล้ว พระเอกนางเอกตายหมด แต่ตัวร้ายกลับเป็นฝ่ายชนะจนถึงตอนจบงั้นเหรอ?】ข้ามองตัวอักษรที่ค่อยๆ เลือนหายไป โดยในใจมิเกิดคลื่นอารมณ์แม้