All Chapters of SAVAGE FWB เพื่อนนอนหวงรัก: Chapter 11 - Chapter 20

ฉันโกหกพร้อมยิ้มเจื่อนเป็นการกลบเกลื่อนคำโกหกและพิรุธ ส่วนแคลคือชื่อของน้องรหัสฉันเอง ชื่อจริงนางชื่อแคโรลีน“นิดหน่อยจริงเหรอคะ แต่ดูสีหน้าพี่ไม่ค่อยดีเลยอ่ะ เจ็บมากก็บอกมาเลย เดี๋ยวอีวิด้าอุ้มเอง”วิด้าบอกยิ้มๆ วิด้าเป็นเพื่อนสนิทของแคโรลีนน่ะ แล้วในกลุ่มก็ยังมีกรีนกับนัตตี้ สี่คนนี้เขาสนิทกันมาก นิสัยก็ดี สวยก็สวย น่ารักมากๆด้วย“อร๊าย! มึงไม่ต้องอีด้า กูเองค่ะ กูอุ้มเอง กูถึกกว่ามึงร้อยเท่า”นัตตี้ยิ้มบอก แล้วที่นางบอกว่านางถึกกว่า นางคงตั้งใจจะบอกว่านางไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดา แต่เป็นผู้หญิงในร่างผู้ชายแต่ถึงนางจะไม่ใช่ผู้หญิงแท้ๆ แต่นางก็น่ารักมากนะ น่ารักทั้งนิสัยน่ารักทั้งหน้าตา แถมสวยแซ่บมากๆด้วย พอๆกับวิด้าเลยแหละ สองคนนี้เขาคู่แซ่บ แบบว่าสวยแซ่บพอกันส่วนแคโรลีนจะดูเรียบร้อยกว่าหน่อย ในขณะที่กรีนนี่ห้าวกว่าใครเพื่อนในกลุ่มเลยแต่นางก็เป็นผู้หญิงแท้ๆนั่นแหละ สวยด้วย อย่างที่บอกว่าแก็งค์นี้เขางานดียกแก็งค์ สวยกว่าผู้หญิงหลายๆคน และหนึ่งในนั้นคือฉัน หึๆ ยิ่งพูดก็ยิ่งอายแฮะ เพราะฉันมันทั้งไม่สวย ทั้งจืดชืด ไม่มีอะไรดีเลยนี่นา“มึงอย่าตอแหลค่ะอีนัต ถึกบ้าถึกบออะไรคะ อ่อนปวกเปียกอย่า

“ฉันไม่ใช่ผี ไม่ต้องตกใจขนาดนั้น”“เอ่อคือ ฉัน ฉันไม่คิดว่านายจะมา”“ฉันไม่มีทางยอมขาดทุน ตามฉันมา”“อ้าว พี่เค! พี่เคซี!” หืม!? นั่นมันเสียง..“ยัยแคล” ใช่จริงด้วย เสียงยัยแคโรลีนน้องสาวผม ให้ตายสิ! อะไรจะบังเอิญขนาดนี้วะ ทำไมต้องเสือกเจอน้องสาวตัวเองเอาตอนที่จะพาสาวไปขย้ำด้วย ซวยชิบ!แถมชิ่งก็ไม่ทันแล้วด้วย เพราะตอนนี้ยัยนั่นกับเพื่อนเธอเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าผมแล้ว ผมมีน้องสาวเรียนอยู่คณะนี้ด้วยน่ะครับ เหมือนจะยังไม่ได้บอกสินะ เธออยู่ปีสอง แล้วผมก็มีพี่ชายอีกคน ชื่อคลินต์ เรียนมหาลัยเดียวกันนี่แหละ แต่ไม่ค่อยได้เจอกันหรอก เพราะรายนั้นเรียนหมอ เฮียแกอยากเป็นหมอเหมือนพ่อ แบบว่าเชื้อพ่อโคตรแรง จะเจอกันที ส่วนใหญ่ก็เลยจะเป็นตอนที่พ่อกับแม่เรียกให้กลับไปกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันที่บ้านเป็นครั้งคราว“พี่มาทำไรที่คณะแคลอ่ะ มาหาแคลเหรอ”“เปล่า” ผมตอบอย่างโคตรไร้เยื่อใยมาก แต่มันก็เรื่องจริงนี่ครับ ผมมาหาสาว ไม่ได้มาหาน้อง ไม่ใช่ไม่รักน้องนะ แต่ตอนนี้ผมไม่ได้มีธุระอะไรกับเธอไง ผมมีธุระกับยัยหน้าเอ๋อตรงหน้าผม ที่ตอนนี้ยืนทำหน้างงเป็นไก่โดนจิ้มตาเลย คงสงสัยล่ะมั้ง ว่าทำไมผมถึงรู้จักยัยผู้หญิงท

8:50 PMSea-Zaa Restaurant @HUAHINเมื่อกี้ที่อยากรู้ ตอนนี้ฉันก็ได้รู้แล้วล่ะ ถึงจะรู้ตอนที่ฟ้ามืดลงแล้ว เพราะใช้เวลาเกือบสามชั่วโมงในการขับรถก็เถอะ ว่าสรุปคือ เคซีพาฉันมาหัวหิน แล้วตอนนี้เขาก็จอดรถตรงหน้าร้านอาหารร้านนึงที่ดูจากลักษณะของร้านแล้ว คงจะแพงหูฉี่เลย และฉันไม่มีปัญญาจ่ายหรอก ถ้าหากเขาจะพามากินอาหารร้านนี้“พามาที่นี่ทำไมเหรอ”ฉันถามเคซีเพื่อความแน่ใจ หลังจากที่เขาดับเครื่อง เพราะบางทีเขาอาจจะแค่จอดรถเฉยๆก็ได้ แบบว่าบังเอิญมาจอดเอาตรงหน้าร้านพอดี เพราะตรงนี้เป็นริมถนน ใครก็สามารถจอดรถได้“อยากกินซีฟู้ด” เขาตอบเสียงเรียบพร้อมกับจัดการจอดรถจนเรียบร้อยแล้วหันมาหาฉัน และการตอบมาแบบนั้นมันก็ชัดแล้วล่ะ ฉันถึงร้อนๆหนาวๆขึ้นมา ก็คนมันไม่มีตังค์“เอ่อ ตะ..แต่ร้านในกรุงเทพก็มีนี่นา”“อยากมากินที่นี่ ลงดิ”“เอ่อ แต่ว่า..”“อย่ามัวแต่พูดมากได้ป่ะ หิวแล้ว ไป ลง”“แต่ฉันไม่มีตังค์จ่าย” ฉันตัดสินใจบอกความจริงทั้งๆที่อายเขาก็อาย แต่มันจำเป็นต้องบอกนี่นา“ฉันบอกให้ลง” เขาไม่ใช่แค่กดเสียงต่ำย้ำบอกทีละคำ แต่เขามองฉันด้วยแววตาข่มขู่ด้วย อะไรกัน ก็บอกแล้วไงว่าไม่มีตังค์ ยังจะขู่ให้ลงจากรถด้วยท

ยิ่งเขาพูด ใจฉันก็ยิ่งสั่น หน้าฉันก็เริ่มร้อนผ่าว ก็สายตาของเขาที่มองฉันมันแปลกๆนี่นา เหมือนเขาไม่ได้หมายถึงกุ้ง “เอ่อ” ฉันพูดไม่ออก เพราะยังคงไม่แน่ใจว่าเขาหมายถึงกุ้งหรือว่าอะไร หรือว่าฉันคิดลึกไปเองก็ไม่รู้ งั้นเลิกคิดแล้วกัน เลิกคิดแล้วรีบหันหน้ากลับมามองจานตัวเอง เพราะยิ่งมองเขามันก็ยิ่งคิดมาก แกรบ แกรบ.. ฉันได้ยินเสียงเขาแกะกุ้งตัวใหม่ และฉันไม่อยากฟังเลย ยิ่งได้ยิน ในหัวมันก็นึกถึงกุ้ง พอนึกถึงกุ้ง มันก็นึกถึงเหตุการณ์ที่โดนแย่งกุ้งด้วยวิธีเมื่อกี้กับสายตาแปลกๆของเคซีเมื่อกี้ บ้าที่สุดเลย “อะ คืนให้” จู่ๆเคซีก็เอากุ้งที่แกะเปลือกแล้วมาโชว์ตรงหน้าฉัน ส่วนฉันก็งงน่ะสิ ก่อนสติสตังค์จะเข้าที่เข้าทาง ฉันเลยยกมือขึ้น ทำท่าจะรับกุ้งมา ฟึ่บ! เขาเอากุ้งหลบมือฉันแล้วส่ายหน้าช้าๆ “อ้าปาก” หืม? “แต่..” “อ้าปาก” คราวนี้เขากดเสียงต่ำเหมือนจงใจย้ำว่ามันคือคำสั่ง และในเมื่อเป็นคำสั่ง ฉันก็หมดสิทธิ์ขัดขืนสินะ “อือ อืม” ฉันจำใจตอบรับ ก่อนจะอ้าปากรับกุ้งตัวโต และโตที่ว่านี่คือโตจริงๆนะ โตกว่าตัวที่โดนเคซีแย่งไปเมื่อกี้อีก ตัวนี้โตเต็มปากฉันจนแทบจะล้นเลย แต่ก็อร่อยนะ ฟินมาก ทั้งหอมทั้งหว

ผมมองหน้าเธอแล้วบอกด้วยเสียงกระเส่าปนแหบพร่า ก่อนใช้สองมือกระชับบั้นท้ายงอนของเธอแน่น ควบคุมเธอให้ขย่มผมแบบสุดกำลัง หมับ! ไอรีนตวัดสองแขนของเธอขึ้นมากอดคอผมแทบไม่ทัน เมื่อจังหวะรวมร่างของเราสองคนมันเร็วกว่าทุกจังหวะก่อนหน้านี้ แต่จะว่าไป พอเธอร่านขึ้นมานี่คือ เธอโคตรน่ารัก รู้งานชิบหาย ไม่เหมือนตอนไม่ร่าน แม่งโคตรซื่อบื้อ “อื้อ เคซี ฉันกละ..ใกล้ ใกล้แล้ว” เธอบอกด้วยน้ำเสียงแหบพร่าติดขัดจนแทบไม่เป็นภาษา อาจเพราะทั้งเสียว ทั้งมีผลกระทบจากการที่ร่างกายเธอและผมมันกำลังขยับออกกำลังกายกันอย่างรัวๆจนนับจังหวะไม่ทัน ทำให้เส้นเสียงมันสะเทือน เพราะนาทีนี้มันก็สะเทือนไปทุกอย่างแหละครับ รถยังสะเทือนเลย “ไอรีน ฉัน ฉะ..ฉันก็ไม่ไหวแล้ว เสียวลำชิบหาย” ปากผมก็พร่ำบอกเธอด้วยน้ำเสียงแหบพร่าติดขัดไม่ต่างกัน ส่วนมือ แน่นอนว่ามันก็จับเธอขย่มอาวุธร้อนฉ่าของผมอย่างรัวแรงไม่เว้นจังหวะหายใจ จนสุดท้าย ความพยายามของผมกับเธอก็สัมฤทธิ์ผล “โอ๊ะ! ฉันแตก แตกแล้วไอรีน” พลั่กก!! “อ่า..” “อื้อ! เคซี” กึก! เธอเสร็จตามผมมาติดๆ ก่อนเธอจะกระตุกเกร็งถี่ๆตอดรัดจรวดลำใหญ่ของผมที่เพิ่งจะพ่นเชื้อเพลิงร้อนระอุใส่ช่อง