All Chapters of SAVAGE FWB เพื่อนนอนหวงรัก: Chapter 41 - Chapter 50

“ขอบใจจ้ะ”“ไม่เป็นไรครับ”หมับ!“ไปเหอะ” บอกแม่ค้าแล้ว ผมก็หันไปหาไอรีนอีกรอบแล้วรีบจูงมือเธอออกมา ขืนให้ยืนอยู่ที่ร้านไอติมต่อ ผมกลัวเธอจะหาเรื่องจ่ายค่าไอติมเองจนได้“เคซี เมื่อกี้..”“เรื่องเมื่อกี้ปล่อยผ่านไปบ้างก็ได้ แต่ที่ปล่อยผ่านไม่ได้คือไอติมในมือเธอนะ รู้ใช่มั้ย ว่าถ้าไม่รีบกิน เดี๋ยวมันจะละลาย” ผมรีบเปลี่ยนเรื่องคุย“เห้ย จริงด้วย” วิธีของผมเหมือนจะได้ผลและทำให้เธอได้สตินะครับ เธอถึงตอบรับแล้วรีบหันไปดูไอติม ก่อนทำท่าจะกิน แต่ก็ไม่กิน เธอกลับยื่นมาให้ผม“นายลองชิมดูมั้ย”“ไม่อ่ะ ไม่ชอบรสมะนาว”“อร่อยนะ ทำไมไม่ชอบล่ะ”“ไม่ชอบก็คือไม่ชอบ แต่ถ้าชอบ ก็คือชอบ” ประโยคท้ายผมย้ำชัดเจนพร้อมกับมองเธอนิ่ง อยากให้เธอเข้าใจความหมาย แต่เธอกลับหลบสายตาผมซะงั้น“อือ อืม เข้าใจแล้ว ไม่กินก็ไม่กิน” เธอขมุบขมิบปากบอก ก่อนจัดการเลียสลับกับกัดไอติมก้อนกลมๆสีเขียวอ่อนด้วยท่าทางมีความสุข เพราะเธอกินไปด้วยยิ้มไปด้วย เหมือนมันทั้งอร่อยทั้งฟินมาก และผมเห็นเธอฟินแบบนี้ ผมก็ฟินตามนะ ไม่รู้ดิ เหมือนผมเห็นเธอมีความสุข ผมก็มีความสุขงั่บ งั่บ..เธอยังคงกัดไอติมกินอย่างมีความสุข และเธอกินไม่ค่อยจะเหมือนใ

และนั่นคือข้อความในกระดาษที่ไอ้ซีดีบอกผมมา และคำว่าตึกร้างที่เดิมนั่นแหละ ที่ทำให้พวกในแก็งค์ผมที่ไปเจอไอ้นุ๊กแน่ใจได้ทันทีว่าพวกที่ทำคือพวกของไอ้เหี้ยทิน เพราะคราวที่แล้วซัดกันที่ตึกร้าง และจบลงที่พวกมันเกือบตายห่ากันไปทุกคน พวกมันคงแค้น ครั้งนี้ก็เลยจะเอาคืนและผมก็พอเข้าใจได้ ว่าแค้นก็ต้องเอาคืน บวกกับพวกแม่งคงอยากตาย และคราวที่แล้วแม่งไม่ได้ตาย คราวนี้ถึงมาท้ารบหาที่ตายอีกรอบแต่ที่ผมไม่มีทางยอมเข้าใจและโคตรรับไม่ได้ คือวิธีท้ารบของมัน ผมถึงแค้นพวกมันมาก และเพราะแค้นมาก ผมเลยจำเป็นต้องทิ้งไอรีนกับเกมสวาทที่กำลังไปได้สวยแล้วบึ่งมอเตอร์ไซค์ออกมาจากคอนโดเร็วแบบไม่คิดชีวิตอย่างตอนนี้ จะไปรับคำท้าของพวกมัน จะไปเอาคืนให้ไอ้นุ๊ก แล้วก็จะไปสงเคราะห์ให้พวกมันได้ตายสมใจ แต่เรื่องสงเคราะห์ให้พวกมันได้ตายสมใจ มันเป็นเหตุผลรอง ส่วนเหตุผลหลักคือเอาคืนให้ไอ้นุ๊ก เพราะสิ่งที่พวกมันทำกับไอ้นุ๊กนี่แหละ คือสิ่งที่พวกผมแค้นสุด พวกผมต้องเอาคืน พวกมันใช้วิธีโคตรเหี้ย โคตรไม่แมน หนำซ้ำยังสกปรกมาทำร้ายคนในแก็งค์พวกผมขนาดนี้ พวกผมไม่มีทางยอมได้ ยังไงพวกมันก็ต้องชดใช้ให้ไอ้นุ๊กอย่างสาสมเอี๊ยด!กึก!!ในที่

เกือบจะสะกิดจมูกเขาได้แล้วเชียว แต่เขาก็ดันลืมตาขึ้นมาซะก่อน เล่นเอาตกใจจนชะงัก ตกใจกว่านั้นคือเคซีดึงฉันลงไปกอดซะแน่น ตอนนี้ฉันเลยนอนทับอยู่บนตัวเขา แถมหน้าเราสองคนก็อยู่ห่างกันแค่คืบ“จะทำอะไร” เคซีถามนิ่งๆ มุมปากหยักลึกกระตุกขึ้นเล็กน้อย สายตามองฉันอย่างอ่อนโยนเหมือนเขาไม่ได้โกรธเคืองอะไร งั้นฉันบอกไปตรงๆแล้วกัน“ก็จะสะกิด..” ฉันยิ้มบอกก่อนเอานิ้วไปจิ้มปลายจมูกโด่งๆของเขา“ตรงนี้! ตรงนี้ แล้วก็ตรงนี้” ที่ได้ยินคำว่าสะกิดหลายคำ เพราะฉันเห็นว่าเขาอยู่ในโหมดละมุน ฉันเลยได้คืบจะเอาศอกนิดหน่อย ด้วยการสะกิดทั้งจมูก ทั้งเปลือกตา แล้วก็ริมฝีปากหยักได้รูปของเขา“หึ” สงสัยจะถูกใจเขานะ เขาถึงคลี่ยิ้มออกมาอีกนิด“สะกิดทั้งตัวเลยก็ได้ โดยเฉพาะตรงท่อนล่าง”“บ้า” เขาทำฉันเขินจนหน้าแดงไปแล้วมั้ง ก็คนอะไรไม่รู้ พูดดีได้ไม่เท่าไหร่ ก็วกเข้าเรื่องใต้สะดือตลอด ไม่เอาละ ฉันเปลี่ยนเรื่องคุยดีกว่า“ไปกินข้าวเที่ยงกันเถอะ ฉันทำเสร็จแล้ว”“ไม่อยากกินข้าว อยากกินเธอ” หืออ นี่ขนาดเปลี่ยนเรื่องคุยแล้วนะ ยังอุตส่าห์วกเข้ามาได้“บ้าเหรอ ต้องกินข้าวก่อน ถึงจะหายดีแล้ว แต่ก็ต้องรักษาสุขภาพ แผลจะได้หายสนิท”“นี่ก็

ผัวะ!!ปึก!เคซีต่อยหน้าวินจนล้มคว่ำไป แต่แค่นั้นก็เหมือนว่าคนที่กำลังเดือดมากอย่างเคซีก็ยังไม่พอใจ เพราะเขายังตามไปคร่อมทับวินแล้วกระชากคอเสื้อวินเอาไว้ ก่อนจะซัดหมัดหนักๆลงไปที่เบ้าหน้าข้างเดิมไม่ยั้ง เหมือนกะจะเอาให้ตาย ท่าไม่ดีแล้ว! เขาฆ่าคนไม่ได้นะ ทำแบบนั้นไม่ได้!“เคซีพอแล้ว! เคซี!”หมับ!ฉันทั้งร้องห้าม ทั้งพยายามดึงร่างคนที่กำลังโกรธจนขาดสติอย่างเคซีออกมาจากร่างวินที่ตอนนี้เลือดกบปาก โหนกแก้มก็มีรอยเลือดซึม สภาพนี้ให้ลุกก็น่าจะลุกไม่ขึ้น ส่วนเคซีเหรอ รายนั้นฉันออกแรงดึงยังไงก็ไม่ยอมลุกเหมือนกันผัวะๆๆ!!!“เคซี! พอแล้ว! เคซี! ฉันบอกให้พอ! อย่าทำแบบนี้ ทำแบบนี้ไม่ได้นะ!”“ทำไม!” เขายอมหยุดแล้วหันมาที่ฉันพร้อมเสียงกดต่ำแข็งกร้าว ดวงตาที่จ้องถลึงมาที่ฉันราวกับจะกินเลือดกินเนื้อมันมีแต่ความวาวโรจน์น่ากลัว เหมือนพญาราชสีห์ที่กำลังคลั่ง ใครก็ไม่อาจต่อกรได้ ฉันถึงกลัวจนตัวสั่น พูดไม่ออก เวลาเขาโกรธ มันน่ากลัวมาตั้งแต่ไหนแต่ไร แถมดูเหมือนครั้งนี้จะน่ากลัวกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา“ว่าไง! ตอบดิทำไม! ทำไมฉันจะทำกับมันแบบนี้ไม่ได้ ยังรักมันงั้นเหรอ เธอยังรักมัน ยังอยากกลับไปหามันใ

สัปดาห์ต่อมาผ่านมาอาทิตย์นึงแล้ว แต่ความสัมพันธ์ของฉันกับเคซีก็ยังคงระหองระแหง เพราะเขาเอาแต่ทำหมางเมินกับฉัน คุยก็ไม่คุย แถมกลับมานอนคอนโดก็จริง แต่เขาก็ไปนอนอีกห้อง ส่วนฉัน ฉันก็โกรธและน้อยใจเขาเหมือนกัน ที่เขาทำแบบนั้น ไม่คุย ไม่สนใจฉัน แถมยังเห็นฉันเป็นสิ่งของ ที่ยื้อฉันเอาไว้ มันไม่ใช่เพราะเขารู้สึกอะไรกับฉันสักนิดเลย ฉันก็เลยไม่คุยกับเขาด้วย ทุกวันนี้ ที่คอนโดก็เลยกลายเป็นว่า มีกังฟูคุยอยู่คนเดียว บางทีก็มาอ้อนฉัน บางทีก็ไปอ้อนเคซี และเคซีปฏิบัติกับกังฟูปกติ ทั้งกอดทั้งหอม ทั้งจกพุง เมื่อคืนฉันก็เห็นเขาเล่นกับกังฟูอย่างสนุกสนานอยู่เลย ยิ่งเห็นก็ยิ่งอิจฉากังฟูแล้วก็ยิ่งเคืองเขา ที่เขาใจร้าย“ไอ อาทิตย์หน้าเคซีเขาแข่งบาส ไอไปเชียร์ป่ะ แต่ต้องไปอยู่แล้วใช่ป่ะ ก็กิ๊กกันอยู่นา” ลืมบอกไปว่าฉันเรียนอยู่ แต่ช่วงนี้ฉันไม่มีสมาธิเลย ก็ยังเป็นเหมือนวันนั้น และเป็นมาตลอด ในหัวฉันเอาแต่คิดเรื่องเคซี มันไม่มีความสุขเลย ฉันไม่อยากเป็นแบบนี้เลย แต่ฉันก็เป็นคนหาเรื่องใส่ตัวเองใช่มั้ย เพราะงั้นจะโทษใครได้ ฉันอยากเอาคืนวินกับยัยชู้รักของเขาเอง ถึงได้ลากเคซีเข้ามาเกี่ยวข้อง ทุกอย่างมันเกิดขึ