Semua Bab รักไม่คอยท่า: Bab 31 - Bab 40

เมื่อสรรเพชญ์ออกไปแล้ว เธอเองก็จะได้พักผ่อนบ้าง เลี้ยงลูกทั้งวัน ใครว่าแค่เลี้ยงลูกจะไปเหนื่อยอะไร เธอจะตบปากให้ เมื่อหัวกำลังจะถึงหมอน...ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ร่างบางเด้งตัวลุกขึ้นมาจากฟูกนิ่ม“พลอย พลอย เปิดประตูให้ฉันหน่อย” เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งพร้อมกับเสียงกระซิบกระซาบแหบพร่าแผ่วเบาของเขาตามหลังมา ที่ไม่กล้าทำเสียงดังเพราะกลัวว่าลูกจะตื่นเมื่อเธอเปิดประตูก็เห็นว่าเขาอยู่ในชุดนอน...“มีอะไรคะ”“วันนี้ฉันขอนอนกับลูกนะ”เธอกำลังจะอ้าปากปฏิเสธแต่ทว่าเขากลับแทรกตัวเข้ามาในห้อง ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้อะไรทั้งนั้น เขาทิ้งตัวลงนอนบนฟูก แล้วตบฝ่ามือลงบนที่ว่างข้าง ๆกัน“เธอก็มานอนสิมา”“...”“ถ้าวันนี้คุณเพชรจะนอนกับน้องนิกข์ เดี๋ยวพลอยไปนอนอีกห้องก็ได้ค่ะ” เธอเอ่ยตอบตะกุกตะกัก“ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอกน่า”“แง้ แง้~” เสียงลูกน้อยร้องดังขึ้น พลอยชมพูรีบปรี่เข้าไปดูน้องนิกข์ทันที เด็กน้อยชูแขนทั้งสองข้างให้เธออุ้ม ‘ดีมากลูกพ่อ’ สรรเพชญ์แอบชมลูกชายอยู่ในใจพลอยชมพูอุ้มเขาไว้ในอ้อมแขนและนั่งลงบนฟูก พลางตบก้นเบา ๆกล่อมให้เขานอนอีกครั้ง ในขณะที่สรรเพชญ์ท้าวแขนที่ศีรษะมองดูเธอร้องเพลงก

“ฮึก แง้ แง้~” สรรเพชญ์ยอมรับว่าขาดสติ อาจจะเพราะเบลอ ง่วง เหนื่อยหรืออะไรก็แล้วแต่ แต่เขาไม่ได้ตั้งใจเขารีบอุ้มเจ้าก้อนขึ้นมากอดปลอบทันที พลอยชมพูรีบวิ่งออกมาดูว่ามีอะไรเกิดขึ้นเพราะเสียงลูกร้องลั่น“เกิดอะไรขึ้นคะ” พลอยชมพูเห็นเขาอุ้มลูกพาดบ่า ลูกสะอึกสะอื้นไม่หยุด จึงได้ฉวยเอาลูกมาอุ้มปลอบแทน“เป็นอะไรครับ หนูร้องทำไม เงียบเสีย ๆ เด็กดีของหม่ามี้” พลอยชมพูลูบศีรษะเด็กน้อยให้ซบที่บ่าของเธอ“ลูกเป็นอะไรคะ” ร่างบางเอ่ยถามเขาด้วยความสงสัย“ฉันเผลอตีลูก” เขาเอ่ยเสียงแผ่วอย่างรู้สึกผิด มันเป็นอารมณ์ชั่ววูบจริง ๆเขาไม่ได้ตั้งใจ“ฮะ? คุณว่าอะไรนะ ทำไมคุณต้องตีลูกด้วย ตีลูกทำไม!”ปึก ปึก ปึกพลอยชมพูบันดาลโทสะพร้อมกับกำปั้นน้อยที่รัวทุบลงบนต้นแขนของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทว่าสรรเพชญ์ไม่ได้หลบ เขายืนก้มหน้านิ่ง ปล่อยให้เธอทุบเขาอยู่อย่างนั้น เมื่อเธอทุบตีจนหนำใจแล้ว เธอก็หยุดไปเองเพราะรู้สึกว่าเจ็บมือเปล่า เขาดูไม่สะเทือนอะไรเลยเธออุ้มลูกเดินเข้าห้องไป บรรจงวางเขาลงบนฟูกนิ่ม“ไหน ปะป๊าตีหนูตรงไหนคะ” เด็กน้อยยื่นฝ่ามือไปให้แม่ดูทันที“จาจาจาจ๊ะ ฮึก” ลูกน้อยรีบฟ้องแม่ด้วยภาษาทาร

รถตู้อัลพาร์ดสีดำสามคันมุ่งหน้าสู่ทะเลทางใต้ เพื่อหนีอากาศร้อนและฝุ่น PM2.5 อากาศแบบนี้ลงเที่ยวทะเลใต้น่าจะดีที่สุด วันนี้พลอยชมพูได้เจอกับไพฑูรย์พ่อของสรรเพชญ์ด้วยท่านเป็นคนใจดีมากเมื่อมาถึงท่าเรือก็เปลี่ยนมาขึ้นเรือสปีดโบ้ทเพื่อที่จะไปยังเกาะส่วนตัว ใช้เวลาเดินทางประมานหนึ่งชัวโมงครึ่งทุกคนก็มาถึงเกาะ ที่นี่หาดทรายขาวละเอียดสะอาดตาและน้ำทะเลก็ใสมาก ส่วนเรื่องที่เธอจับพลัดจับผลูมาเป็นสะใภ้จำเป็นของตระกูลนี้ อู่ทองและฝนทิพย์ช่วยปกปิดเป็นความลับเพราะสรรเพชญ์ขอร้องไว้ที่นี่มีบ้านหลังใหญ่อยู่หนึ่งหลัง และมีบ้านหลังเล็ก ๆกระจายอยู่ภายในเกาะอีกหลายหลัง ช่วงหน้าไฮซีซันก็เปิดให้คนนอกจ่ายเงินเข้ามาพักได้ด้วย ซึ่งราคาที่พักแน่ล่ะว่าแพงหูฉี่เหยียบหลายหมื่นบาทต่อคืน บ้านหลังใหญ่จะใช้เป็นสถานที่สำหรับทำกิจกรรมร่วมกัน และแยกย้ายกันไปนอนบ้านใครบ้านมันเมื่อกิจกรรมแล้วเสร็จ พวกผู้ใหญ่รุ่นพ่อรุ่นแม่จะนอนบ้านหลังใหญ่กันรวมถึงคุณปู่ด้วยส่วนคนหนุ่มสาวก็แยกกันไป พวกหลานเหลนปล่อยให้พวกผู้ใหญ่ดูแล ดูเหมือนว่าคุณปู่จะจัดกิจกรรมครอบครัวขึ้นมาเพื่อกระชับความสัมพันธ์ของรุ่นหลานให้รีบผลิตทายาทออกให้คุณ

“เชี่ย อุ๊บ” สรรเพชญ์ยกมือปิดปากที่เผลอพูดคำหยาบต่อหน้าเด็ก ๆ นิ้วชี้ของเขาถูกจระเข้งับเต็ม ๆ ทุกคนพากันหัวเราะเอิ๊กอ๊ากด้วยความสนุกสนาน“แหะ แหะ แหะ” เด็กน้อยที่นั่งอยู่บนตักพ่อตบมือเปาะแปะดีใจยิ้มอวดฟันซี่เล็ก ๆ จนตาปิดที่พ่อถูกจระเข้งับนิ้ว ลูกชายเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่าเนี่ย“ทำไมเป็นอย่างนี้ละลูก หนูอยากให้ปะป๊าโดนจระเข้งับหรือ” เขาหยอกลูก เด็กน้อยก็หัวเราะเอิ๊กอ๊ากอ้าปากกว้างทันที เด็กแสบจริง ๆป่านทอวิ่งไปเอาของเล่นชิ้นใหม่มา ของเล่นชิ้นนี้แม่เพิ่งสั่งซื้อออนไลน์มาให้สด ๆ ร้อน ๆ“น้องนิกข์ดูนี่” เธอกดเปิดสวิตช์แล้ววางของเล่นลงตรงหน้าเด็กน้อย“สวัสดีค่ะ”‘สวัสดีค่ะ’ของเล่นชนิดนี้คือตุ๊กตาพูดเลียนเสียง น้องคือน้องบองหรือน้องตะบองเพชรนั่นเอง พอเด็กหญิงพูด ตุ๊กตาก็พูดตาม เด็กน้อยที่นั่งอยู่บนตักพ่อถึงกับสะดุ้งโหยง“แอะ แอ้ แอ้”‘แอะ แอ้ แอ้’ น้องบองเลียนเสียงเขาด้วยสำเนียงชิปมั้ง เด็กน้อยผวาแขมป้อมกอดพ่อแน่น เขาหน้าเหวอสีหน้าตกใจมาก“น้องกลัวลูก ปิดเลย ไม่เล่น ๆ” อู่ทองเปรยขึ้นยกมือร้องห้ามลูก เมื่อเห็นสีหน้าเด็กน้อยซีดเผือด ป่านทอจึงรีบปิดสวิตช์ลงทันที“พี่ปิดแล้ว ขอโ

จากจูบที่เกรี้ยวกราดคราแรก พอนานเข้าก็หมดแรงขัดขืน กลายเป็นเคลิบเคลิ้มกับรสจูบที่มอมเมาของเขาไปโดยปริยาย เขาผละริมฝีปากออกมาตอนที่อารมณ์ของเธอกำลังคล้อยตาม ใบหน้านวลแดงซ่าน สายตาช่างยั่วยวน“ดีไหม ชอบหรือเปล่า” เธอก้มหน้างุดไม่ได้เอ่ยตอบใด ๆ อุ้งมือหนาเอื้อมไปตะปบอกอวบเต่งตึง“อ๊ะ” ร่างบางสะดุ้งเพราะไม่ทันตั้งตัวไม่คิดว่าเขาจะกระทำการอุกอาจเช่นนี้“ยังคัดเต้าอยู่ไหม” เขายิ้มในหน้า แล้วบีบขยำแผ่วเบา ‘แกล้งกันชัด ๆ’“ปล่อยนะคะ คุณทำอะไรเนี่ย ไหนบอกว่าจะไม่ล่วงเกินพลอยไง” เธอขึงตาดุใส่เขา เขาเป็นคนไม่รักษาคำพูดเอาเสียเลย“อืม เมื่อก่อนอาจจะใช่ แต่ตอนนี้เปลี่ยนใจแล้ว” พร้อมกับเลิกเสื้อนอนเธอขึ้น จนเห็นเนินอกอวบขาว มือหนาเอื้อมมือไปแตะสวิตช์ไฟหัวเตียง ปรากฏแสงไฟสีส้มอมเหลือง ภาพตรงหน้าทำให้เขายิ้มร่านัยน์ตาพราว ‘สวยมาก แถมขนาดก็มหึมา’“ฉันนวดให้นะ จะได้หายคัดเต้า” พูดหน้าตาเฉยแล้วยังทำสีหน้าทะลึ่งตึงตังใส่เธออีก‘คนลามก’เขาสอดฝ่ามือไปที่แผ่นหลังบาง เพื่อปลดตะขอบราเซียร์ออก หน้าอกหน้าใจเมื่อไร้สิ่งใดห่อหุ้มก็ถลันออกมาปรากฏสู่สายตาเขา เขาใช้สายตาโลมเลียอย่างตะกรุมตะกราม“คุณเพชร