รักไม่คอยท่า

รักไม่คอยท่า

last updateLast Updated : 2026-08-01
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
52Chapters
244views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

แม้แต่ "หมา" มันยังรักลูกของมัน แต่เธอเป็นคนแท้ ๆกลับทิ้งลูกตาดำ ๆได้ลงคอ ไม่อายหมาบ้างหรือไง ?

View More

Chapter 1

บทนำ 1/1

“คุณแม่คะ น้องมาแล้วค่ะ”

พยาบาลสาวหน้าตาจิ้มลิ้มแย้มยิ้ม เธออุ้มเด็กทารกเพศชายที่หนักราว 3.2กิโลกรัม ห่อไว้ด้วยผ้าเนื้อนิ่มเดินเข้ามาหาร่างอิดโรยใบหน้าซีดเซียวของหญิงสาวที่เพิ่งผ่าตัดคลอดไปเมื่อชั่วโมงที่แล้ว

หญิงสาวยิ้มตอบแล้วยื่นมือออกไปรับเด็กทารกอุ้มไว้แนบอก เด็กทารกตัวแดงจ้ำม่ำน้ำหนักได้มาตรฐาน หน้าตาน่ารักน่าชัง

หลังจากที่พยาบาลนำทารกหลังคลอดไปล้างตัวแล้ว ก็รีบพามาหาเธอที่ห้องพักฟื้นเด็กอ่อนพิเศษทันที หญิงสาวแกะปมเสื้อพยาบาลที่ผูกลวก ๆ ไว้ออก พยาบาลจึงรีบเข้ามาช่วย

“อุแว้ อุแว้ อุแว้” เด็กน้อยร้องไห้จ้าอ้าปากกว้างจนเห็นเหงือกสีแดง หญิงสาวกดจมูกลงที่ศีรษะเล็กด้วยความเอ็นดู น้ำตาหลั่งรินตื้นตันใจ ความรู้สึกเวลาที่ได้เป็นแม่คนเป็นเช่นนี้นี่เอง

พยาบาลสาวช่วยแกะผ้าที่ห่อตัวเด็กทารกออก แล้วช่วยจับเด็กทารกตัวเปลือยเปล่าล่อนจ้อน นอนคว่ำหน้าคร่อมลงบนหน้าอกเปลือยของผู้เป็นแม่

เพื่อให้ความอบอุ่นของคุณแม่เผื่อแผ่ไปถึงทารกน้อยในท่านอนที่เรียกว่า “แคงการูแคร์” ซึ่งเป็นท่าทางเลียนแบบจิงโจ้ที่เลี้ยงลูกของมันไว้ที่กระเป๋าหน้าท้องนั่นเอง

เมื่อเด็กทารกได้ซบอยู่บนอกอุ่น ๆของแม่แล้ว เขาก็หยุดร้องไห้ทันที หญิงสาวกลั้วเสียงหัวเราะคลอแผ่วเบา เด็กทารกทั้งน่าขันและน่าเอ็นดูไปพร้อมกัน

“สงสัยว่าน้องจะชอบนอนท่านี้มากเลยนะคะ” หญิงสาวคลี่รอยยิ้มบางเอ่ยกับพยาบาล ก่อนดึงผ้ามาห่มคลุมตัวทารกน้อยไว้ ฝ่ามือบางลูบแผ่นหลังบอบบางของเจ้าตัวเล็กแผ่วเบา

เจ้าเด็กน้อยมีตากลมโตแป๋วแหววแพขนตางามงอนได้มาจากแม่

ที่แก้มอ้วนมีลักยิ้มบุ๋มข้างขวาที่ได้มาจากผู้เป็นพ่อ ช่างเป็นส่วนผสมที่ลงตัว เธอแอบสังเกตเห็นปานเขียวที่มีสีเขียวอมฟ้าจาง ๆ เป็นวงกลมขนาดเล็กเท่าหัวแม่โป้งบริเวณข้อมือซ้ายด้านนอกของทารกด้วย

แต่เธอไม่ได้เป็นกังวลใจเพราะปานชนิดนี้จะหายไปเองเมื่อเด็กน้อยอายุได้ราว ๆ 1-5ขวบ

“แคงการูแคร์ มีประโยชน์มากค่ะ ช่วยสร้างสมดุลอุณหภูมิตัวเด็กหลังคลอด น้องจะไม่เกิดอาการตัวเย็น กระตุ้นการทำงานของอัตราการเต้นของหัวใจ เมื่อน้องได้ยินเสียงหัวใจของแม่ เขาก็จะปรับตัวตามคุณแม่ค่ะ และจะทำให้เขาหายใจได้สม่ำเสมอ ระดับออกซิเจนในเลือดก็เพิ่มขึ้น ความดันโลหิตจะเป็นปกติ แถมยังกระตุ้นการไหลของน้ำนมด้วยค่ะ คุณแม่สามารถให้น้องดูดนมท่านี้ได้เลย น้องจะดูดนมได้นานขึ้นเพราะเขาจะรู้สึกสบายตัวค่ะ” พยาบาลสาวแย้มยิ้มและอธิบายให้คุณแม่มือใหม่ฟังอย่างใจเย็น

“อย่างนี้นี่เอง ขอบคุณคุณพยาบาลมากเลยนะคะ” หญิงสาวเอ่ยขอบคุณ พยาบาลยิ้มตาเป็นพระจันทร์เสี้ยวก่อนที่เธอจะขอตัวไปทำงานที่คั่งค้างไว้ต่อ

ปล่อยให้แม่ลูกได้อยู่กันตามลำพัง หญิงสาวจึงกลับมาสนใจเด็กทารกต่อ

“ชอบแบบนี้มากเลยใช่ไหมครับลูก แม่อยากอยู่กับหนูนาน ๆ จัง แต่แม่ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงดี หนูอย่าโกรธแม่เลยนะคะ ฮึก” หญิงสาวกดจมูกลงกระหม่อมบางของลูกชายตัวน้อยแผ่วเบา พร้อมกับเสียงสะอื้นฮักในลำคอ

เธอพยายามกลั้นก้อนสะอื้นลงคอแล้ว ทว่าพอคิดถึงเรื่องที่จะต้องแยกจากลูก เธอก็อดร้องไห้ออกมาไม่ได้ อุ้มท้องเจ้าตัวน้อยมาตั้งเก้าเดือนย่อมมีความผูกพันกันเป็นธรรมดา

เมื่อให้นมเด็กทารกเรียบร้อยแล้ว เธอก็วางเขาลงที่เตียงเด็กที่อยู่ข้างเตียงพยาบาลของเธอ

เธอบอกมารดาของสรรเพชญ์ ที่เป็นพ่อของลูก ว่าเธอคลอดหลานของหล่อน ก็เมื่อตอนวันที่เธอคลอดทารกปลอดภัยแล้ว

เธออยากหลบซ่อนตัวเงียบ ๆ เพื่อรอเวลาคลอด ไม่ติดต่อข้องแวะกับใคร และอยากให้เรื่องนี้เป็นความลับ

คุณหญิงพจมานที่เป็นแม่สามีก็ไม่ขัดใจเธอและยังคอยดูแลเรื่องค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ให้เธอเป็นอย่างดีอีกด้วย ขอให้เธอคลอดหลานของหล่อน ออกมาแข็งแรง ปลอดภัย หล่อนก็พึงพอใจแล้ว

‘ถ้าเกิดเด็กในท้องหนู เป็นเด็กผู้หญิงล่ะคะ’

‘ฉันก็จะรับเลี้ยงเขาเอง ฉันไม่ใช่คนใจร้ายขนาดนั้น อย่างไรก็เป็นหลานของฉันนี่ ไม่ต้องกังวลใจไปหรอกน่า หรือเธออยากจะเลี้ยงเอง ฉันก็ไม่ว่า ค่าใช้จ่ายต่าง ๆเธออยากได้เท่าไหร่ก็ตามที่เธอต้องการ ฉันจะส่งเสียเขาเองไม่ต้องห่วง แต่ถ้าเป็นหลานชาย เธอจะต้องยกให้ฉัน อย่างไม่มีข้อแม้ และเธอห้ามมายุ่งข้องเกี่ยวกับพวกเราอีกต่อไป ฉันต้องการแค่หลานเท่านั้น’

‘ถ้าอย่างนั้น หากเป็นเด็กผู้หญิงหนูจะเลี้ยงเขาเองค่ะ และปล่อยเรื่องนี้ให้เป็นความลับตลอดไป เขาจะไม่มีวันรู้เด็ดขาดว่าพ่อของเขาเป็นใคร’

‘ดี ฉันมองเธอไม่ผิดจริง ๆ”

เมื่อชมพู่อายุครรภ์ได้สามเดือน เธอเข้ารับการตรวจ NIPT ซึ่งเป็นวิธีการตรวจคัดกรองโครโมโซมผิดปกติในห้องปฏิบัติการทางการแพทย์

เนื่องจากในขณะตั้งครรภ์นั้น รกจะปล่อยดีเอ็นเอออกมาปนกับเลือดของแม่ด้วย ซึ่งผลพลอยได้จากการตรวจหาความผิดปกติของโครโมโซมและโรคทางพันธุกรรมนี้ ยังทำให้สามารถทราบเพศของทารกได้ด้วย

คุณหญิงพจมานดีใจมากที่รู้ว่าจะได้หลานชาย หล่อนพร่ำบอกให้เธอดูแลรักษาเนื้อ รักษาตัวให้ดี และรอคอยอย่างใจจดใจจ่อรอวันที่ หลานชายจะลืมตาดูโลก

เมื่อหญิงสาวกดส่งข้อความไปแจ้งหมายเลขห้องและชื่อโรงพยาบาลที่ผ่าตัดคลอดเรียบร้อยแล้ว

เธอคิดว่าอีกไม่นานคนพวกนั้นก็คงจะแห่กันมาที่นี่ เธอทิ้งหลักฐานผลตรวจดีเอ็นเอของเด็กทารกกับพ่อของเด็กเอาไว้ เพื่อการันตีว่าเธอท้องลูกของเขาจริง ๆ จากนั้นเธอก็ดึงเข็มน้ำเกลือที่ท้องแขนออก

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
52 Chapters
บทนำ 1/2
หญิงสาวรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดลำลอง ก่อนจะจากไป เธอเดินมาหาลูกชายแล้วกดจมูกลงที่ศีรษะเล็กพร้อมกับเอ่ยร่ำลาทั้งน้ำตาด้วยความอาลัยอาวรณ์ยกหลังมือปาดน้ำตาจนแห้ง จากนั้นจึงกดออดเรียกพยาบาลเข้ามา ส่วนตัวเธอเองก็รีบออกจากห้องไปก่อนที่พยาบาลสาวที่ดูแลจะเข้ามาถึงเมื่อพยาบาลเข้ามาก็พบว่าเธอไม่อยู่ที่นี่แล้ว มีแค่เด็กทารกตัวน้อยที่นอนหลับปุ๋ยอยู่ ไม่นานคุณหญิงพจมานและโฉมฉายคนรับใช้คนสนิทก็มาถึงเมื่อเปิดประตูเข้ามาก็เห็นว่ามีแค่พยาบาลสาวยืนอยู่ในห้องเพียงลำพัง ทว่ากลับไร้เงาของหญิงสาวคนนั้น“อ้าว แล้วแม่เด็กล่ะ?” เธอเลิกคิ้วสูงเอ่ยถามพยาบาลด้วยความสงสัย“ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ เธอกดออดเรียกดิฉันเข้ามา แต่ตอนนี้ไม่เห็นแล้วค่ะ เห็นแค่เด็กที่นอนอยู่ค่ะ” พยาบาลสาวเอ่ยตอบ เพราะเธอเองก็ยังงุนงงสงสัยกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่ต่างกัน“นั่นหลานฉันใช่ไหม?” คุณหญิงพจมานโพล่งคำขึ้น ก่อนจะรีบปรี่ไปที่เตียงเด็กทารกทันที พยาบาลสาวแอบลอบสังเกตพฤติกรรมอยู่ไม่ห่าง หญิงวัยกลางคนนี้คงจะเป็นย่าของเด็กกระมังเพราะแม่ของหญิงสาวนางนั้น เธอเคยเห็นอยู่ครั้งหนึ่งตอนที่มาตรวจครรภ์ เป็นหญิงวัยกลางคนอีกคน ส่วนผู้หญิ
last updateLast Updated : 2026-07-20
Read more
ตอนที่ 1/1 อยู่ๆ ก็มีลูกซะงั้น
ทันทีที่สรรเพชญ์รู้ว่าตัวเองมีลูกชายขึ้นมาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ก็เหมือนพายุทอร์นาโดที่ไม่สามารถคาดการณ์การเกิดล่วงหน้าได้ เขาโคตรจะงงว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร ทว่าเมื่อมารดาส่งหลักฐานผลตรวจดีเอ็นเอจากโรงพยาบาล พร้อมกับแนบรูปเด็กทารกแรกเกิดมาให้ในโปรแกรมสนทนา นั่นก็บ่งบอกได้ว่า เขาคงหมดเวลาสนุกแล้วสิ!แต่จะว่าไป...หนึ่งปีผ่านมานี้ เขาแทบจะไม่ได้ไปซั่มใคร เขาจำได้ว่าไม่ได้ซั่มใครมาแน่ ๆ สรรเพชญ์เริ่มครุ่นคิดถึงที่มาที่ไป เกิดประกายพาดผ่านนัยน์ตาเข้ามาวูบหนึ่ง‘เอ๊ะ หรือว่าเป็นเธอคนนั้น’ไม่น่าเป็นไปได้ เพราะเขาป้องกันอย่างดีทุกครั้ง...จำได้ว่าเมื่อปีที่แล้วตอนกลับจากอเมริกาเพื่อไปพักผ่อนที่เมืองไทย เขาไปที่บาร์ลับแห่งหนึ่ง เขามักจะใช้ที่นี่ระบายความเครียดเมื่อมีโอกาส คืนนั้นเขาดื่มด่ำกับแอลกอฮอล์ เคล้าเสียงดนตรีบรรเลงเพลงแจ๊สที่เขาโปรดปราน และเมื่อสายตาของเขาเคลื่อนไปปะทะกับใครบางคนที่มุมหนึ่งในความมืดสลัว แสงไฟสีส้มสาดส่องแค่เพียงรำไร เขาเห็นเธอ ผู้หญิงคนนั้น ผมที่ดำขลับเรียงเส้นสวยยาวถึงกลางหลัง เธอสวมเดรสสายเดี่ยวคอถ่วงสีดำผ้าซาตินเรียบลื่น แผ่นหลังเปลือยจนถึงสะโพก ยอมรับว
last updateLast Updated : 2026-07-20
Read more
ตอนที่ 1/2 อยู่ๆ ก็มีลูกซะงั้น
“ว่ากันว่า Bloody Mary เป็น “อาหารเช้าของผู้ชนะ” เธอกดยิ้มมุมปากน้อย ๆแล้วหันไปประจันหน้ากับเขาอีกครั้ง “ฉันก็แค่...อยากลิ้มรสมันดูบ้างเท่านั้นเองค่ะ” ส่วนเขาเมื่อได้ฟังก็หัวเราะแผ่วเบากลั้วในลำคอสำหรับเขาพอพูดถึง บลัดดี้ แมรี่ เหตุใดจึงคิดไปถึงหนังสยองขวัญสั่นประสาทอะไรเทือกนั้นขึ้นมาได้ เขาหยิบวอดก้า มาตินี ขึ้นมาจิบไปพลาง ๆ“ฉันชื่อชมพู่นะคะ” หญิงสาวเอ่ยอย่างเป็นมิตร ก่อนที่จะเป็นคนแนะนำตัวกับเขาก่อน“อ้อครับ ผมเพชร ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ”เธอค้อมศีรษะรับเล็กน้อยก่อนจะหยิบแก้วทรงสูงที่บาร์เทนเดอร์ชงเสร็จแล้ววางไว้ตรงหน้า เธอหยิบแก้วขึ้นมาแล้วยื่นไปตรงหน้าเขา“แด่มิตรภาพของเราค่ะ” เธอคลี่รอยยิ้มหวาน แล้วแก้วสองใบก็กระทบกันดังเคร้ง มิตรภาพของทั้งคู่กำลังเบ่งบานนับจากนั้น...คืนนั้นเขากับเธอก็จบลงที่เรื่องบนเตียง เป็นสิ่งที่เขาหลีกเลี่ยงไม่ได้ เธอเป็นคนจัดแจงพาเขามาที่โรงแรมแห่งหนึ่ง สรรเพชญ์ไม่รู้ ว่าทำไมเขาถึงห้ามใจตัวเองไม่อยู่แบบนี้ ปกติเขาทำได้ดีทุกครั้ง แต่คืนนี้มันช่างเหนือการควบคุมเขาเพิ่งสะกดจิตบอกตัวเองไปเมื่อตะกี้อยู่หยก ๆ ว่าเธอไม่ใช่สเปค แต่ทำไมร่างกายกลับต่อต้าน ม
last updateLast Updated : 2026-07-20
Read more
ตอนที่ 2/1 คนในความทรงจำ
ทว่ายามนี้ร่างกายร่างกายเขาร้อนรุ่ม จนแทบจะทนไม่ไหว ยาคงกำลังออกฤทธิ์ถึงเขาต้านทานร่างกายไปก็มีแต่จะทรมาณเปล่า ๆ ปลี้ ๆ หากจะโทษใครสักคนก็คงเป็นเธอที่เริ่มเรื่องนี้เอง เมื่อเธอขอร้องมาแบบนั้น เขาก็จะสนองให้ เขาควานหาคอนดอมในกระเป๋าหลังกางเกง แล้วก็มาที่กระเป๋าสตางค์ ค้นหาทุกซอกทุกมุม... “ไม่ได้หยิบมาหรือวะ!” เขาสบถดังลั่นด้วยความฉุนเฉียว ร่างบางจึงรีบวิ่งไปหยิบบางสิ่งบางอย่างในกระเป๋าสะพายของเธอออกมาเธอแบฝ่ามือทั้งสองออกมา ปรากฏว่าสิ่งที่เขาเห็นคือคอนดอมหลากหลายไซซ์ หลายกลิ่น หญิงสาวพยักพเยิดหน้าบอกให้เขาหยิบมันออกไปสักชิ้นเขาขมวดคิ้วมุ่นชนกันอีกครั้ง คิ้วหนาที่พาดเฉียงบนหน้าผาก ทำให้ใบหน้าของเขายิ่งดุดันมากขึ้นเป็นกอง ‘แม่งเตรียมพร้อมขนาดนี้เลยหรือวะ ประสบการณ์โชกโชนขนาดนี้ ไม่อยากคิดว่าตรงนั้นสภาพจะเป็นยังไง เปลี่ยนใจตอนนี้จะทันไหมวะ?’สรรเพชญ์มโนภาพอยู่ในหัวคิดสะระตะ แต่ทว่าร่างงามตรงหน้าก็ช่างล่อตาล่อใจ ล่อเสือล่อตะเข้ซะเหลือเกิน ท่อนขาเรียวที่โผล่พ้นกระโปรงผ่าข้างสูงปรี๊ดจนจะเห็นอะไรต่อมิอะไรที่อยู่ใต้ร่มผ้านั่นรอมร่อเขากลืนก้อนน้ำลายเหนียว ๆลงคอดังเอื้อก อย่างยา
last updateLast Updated : 2026-07-20
Read more
ตอนที่ 2/2 คนในความทรงจำ
หน้าท้องแบนราบเรียบ เอวเธอบางไม่มีไขมันเลยสักนิด ส่วนเว้าส่วนโค้งสวยงามไร้ที่ติ เขากดจุมพิตแผ่วเบาตรงลิ้นปี่ไล่ลงมาที่หน้าท้อง เธอสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อริมฝีปากอุ่นซ่านแตะสัมผัสผิวกายละเอียด “พร้อมแล้วใช่ไหม?” ‘เธอก็เลือกอะไรไม่ได้แล้วนี่’ แน่ล่ะว่ามันแค่เป็นประโยคบอกเล่า ไม่ใช่ประโยคคำถาม พูดจบเขาก็รูดรั้งแพนตี้ตัวจ้อยที่เป็นปราการด่านสุดท้ายของเธอออกไป ฝ่ามือแกร่งทั้งสองกดลงที่ข้อพับเข่ายกขาเธอโย้ไปข้างหน้า เพื่อต้องการตรวจเช็กสภาพเสียหน่อย “อย่าดูนะคะ” หญิงสาวตาลีตาเหลือกฝ่ามือบางเลื่อนมาปิดของสงวนของตัวเองเอาไว้ แต่ทว่าก็ถูกมือแกร่งปัดออกอย่างไม่ไยดี เธออาย...จนอยากดำดินหนี... ทว่าเขากลับยิ้มกริ่มอย่างพึงพอใจ กลีบดอกไม้สีชมพูที่ปิดสนิท ไรขนอ่อนมีแค่เส้นบาง ๆ ขึ้นหรอมแหรม เหมือนสาวแรกแย้มไม่มีผิด ‘รีแพร์ มาแล้วหรือ?’ ในหัวของเขาผุดความคิดสัปดนนี้ขึ้นมา ทันทีที่ปลายนิ้วร้ายสัมผัสกับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นและคับแคบภายใน คิ้วหนาขมวดมุ่นเกิดข้อกังขาขึ้นมาในใจ แต่กระนั้นก็ปรนเปรอจนเธอเสียวซ่านแทบสิ้นสติ ร่างบางกระตุกเกร็งเสร็จสมด้วยปลายนิ้วร้ายของเขาครั้งแล้วครั้งเล่า
last updateLast Updated : 2026-08-01
Read more
ตอนที่ 3/1 สารภาพบาป
ณ โบสถ์คาทอลิกตกแต่งด้วยสถาปัตยกรรมแบบกอทิกรูปทรงวิหารทาทาบด้วยสีขาวและเหลืองอ่อน อายุกว่า 100ปี เป็นที่เคารพของชาวคริสเตียน ภายในมีรูปหล่อของพระเยซูคริสต์ถูกตรึงไว้กับไม้กางเขน พร้อมมีรูปปั้นพระแม่มารีตกแต่งแบบเรียบง่ายสวยงามหญิงสาวนางหนึ่งกำลังทำการสารภาพบาป เบื้องหน้าเป็นตู้โครงสร้างไม้ที่สลักไว้ด้วยความวิจิตรงดงามตู้ไม้ด้านหนึ่งจะมีผ้าม่านกั้นเป็นทางเข้าออกและ แต่ละด้านมีโครงไม้ที่ขัดกันเป็นช่องตาข่ายสำหรับให้ผู้สำนึกผิดได้พูดผ่านช่องนี้เข้าไปเพื่อสื่อสารกับพระผู้เป็นเจ้า “คุณพ่อโจเซฟที่เคารพ ...ลูกรู้สึกเสียใจที่ได้ทำบาปผิดต่อพระเจ้าและต่อพระศาสนจักร ขอคุณพ่อโปรดอวยพรแก่ลูก เพื่อจะได้แก้บาป บาปที่ลูกได้กระทำ คือลูกไม่ได้ทำหน้าที่ของแม่ให้ดี ลูกทิ้งบุตรชายแรกเกิดมาด้วยเหตุจำเป็น ทิ้งให้เป็นภาระของพ่อของลูก เด็กน้อยผู้นั้น ฮึก ลูกชายผู้น่าสงสารของแม่ อีกทั้งลูกยังโกหก...” พอพูดถึงตรงนี้เธอก็สูดลมหายใจลึกเข้าปอดเธอประสานมือภาวนาเบื้องหน้า ยากเกินที่จะข่มน้ำตาไม่ให้ไหลอาบแก้ม“หากลูกรู้สึกเป็นทุกข์ นั่นหมายถึงความผิดบาปเกิดขึ้นแล้ว หากจะทำให้คลายทุกข์ได้ก็ต้องหาทางแก้ไขเพื
last updateLast Updated : 2026-08-01
Read more
ตอนที่ 3/2 สารภาพบาป
เด็กน้อยร้องไห้ตลอดเวลากว่าจะกล่อมให้เขาสงบได้ก็ใช้เวลาเป็นชั่วโมงช่วงกลางคืนก็แทบไม่ได้หลับได้นอนต้องตื่นมาป้อนนมทุกสามชั่วโมง แล้วเด็กทารกตื่นแล้วก็อยู่ยาว กว่าจะกล่อมนอนได้ก็ร้องไห้โยเยอยู่ตลอดเวลา “ผมขอคิดดูก่อนนะครับป้าโฉม ลูกยังเล็กมาก ผมไม่ไว้ใจคนอื่นนอกจากพวกเราครับ” สรรเพชญ์เอ่ยอย่างเนือย ๆ ผ่านไปแค่หนึ่งอาทิตย์แต่ร่างกายเขาทรุดโทรมอย่างกับอดหลับอดนอนมาเป็นเดือน“ค่ะ” โฉมฉายตอบรับด้วยสีหน้าเจื่อนลงเล็กน้อย สรรเพชญ์วางทารกลงบนเตียงไม่ได้เลย เพราะเด็กน้อยร้องไห้ตลอดเวลา ต้องใช้วิธีอุ้มพาดบ่าแล้วก็เดินกล่อมไปด้วยเด็กน้อยจึงได้สงบลงเมื่อเขาร้องไห้จนเหนื่อย ทารกน้อยก็ผล็อยหลับไปเอง เป็นแบบนี้มาหนึ่งอาทิตย์แล้ว เมื่อลูกหลับจึงค่อย ๆวางลงบนเตียงอย่างเบามือไม่ให้เขารู้สึกตัวตื่น เมื่อนั้นเขาถึงได้มีเวลายืดเส้นยืดสายบ้างร่างกายที่อิดโรยนอนได้ไม่เต็มอิ่ม ยามนี้กระบอกตาคล้ำลึกโหลเป็นหมีแพนด้า นอกจากสงสารตัวเองแล้วเขาก็สงสารลูกน้อยด้วย ลูกหลับไม่สนิท เมื่อเขาตื่นมาก็มักจะงอแงร้องไห้จนเสียงแหบแห้ง หากจะหาคนผิดสักคนก็ต้องเป็นเธอคนนั้น เขาโยนความผิดทุกอย่างให้เธอ เขารู้สึกเ
last updateLast Updated : 2026-08-01
Read more
ตอนที่ 4/1 ฉันคือ “พลอย” ไม่ใช่ “ชมพู่”
“คุณมันเลว ทิ้งลูกตาดำ ๆไปได้ลงคอ ผมเกลียดคุณ ผมจะฆ่าคุณ!”ใบหน้าสวยของพลอยชมพูบิดเบี้ยวเหยเก เหงื่อซึมผุดที่กรอบหน้า หลับตาแน่น ร่างงามดิ้นรน สองมือแกร่งบีบที่รอบลำคอแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ‘เขาจะฆ่าเธอให้ตายเชียวหรือ’เธอดิ้นพล่านเตะขาทั้งสองข้างไปมา กระเสือกกระสนดิ้นรนไขว่คว้าหาอากาศหายใจเพื่อเอาชีวิตรอด“อ่อก ขอโทษ ฉันขอโทษ ปล่อย หายใจไม่ออก”“เฮือก!” ร่างงามเบิกตาขึ้น เธอค่อย ๆปรับม่านสายตามองไปโดยรอบก็พบว่าเป็นห้องนอนของเธอเอง เมื่อได้สติ ฝ่ามือทั้งสองข้างที่กำลังบีบรอบคอตัวเองอยู่จึงได้ถูกคลายออก “ฝันบ้า ฝันบออะไรเนี่ย” พลางนึกตำหนิตัวเองในใจที่เก็บเอาเรื่องทุกข์ใจมาฝันเป็นตุเป็นตะได้ แถมยังทำร้ายตัวเองอีก ฝ่ามือบางปาดเหงื่อชื้นที่กรอบหน้าออกแล้วกำสร้อยคอไม้กางเขนไว้หลับตาภาวนาถึงพระผู้เป็นเจ้า “เดชะพระนาม พระบิดา พระบุตร และพระจิต อาเมน”ในเช้าวันที่อากาศสดใสแต่ทว่าเธอตื่นมาในสภาพอิดโรย หลังจากที่ฝันร้ายเธอก็หลับไม่ลงอีกเลยจนรุ่งสาง หลังจากกินอาหารเช้าง่าย ๆ มีขนมปังกับนมสดที่อยู่ในตู้เย็นเสร็จสรรพ เธอก็รีบอาบน้ำแต่งตัวออกไปข้างนอกเธอสวมชุดลำลองเสื้อยืดสีขาวตัวโคร่งและกา
last updateLast Updated : 2026-08-01
Read more
ตอนที่ 4/2 ฉันคือ “พลอย” ไม่ใช่ “ชมพู่”
“อย่างนั้นก็ได้ครับ” คุณหญิงพจมานเดินไปลูบศีรษะเล็กของทารกน้อย ก่อนจะเอ่ยขึ้น“แม่ต้องเข้าบริษัทก่อนนะ เช้านี้มีประชุมเรื่องออกแบบจิวเวอรีคอลเลกชันใหม่ด้วย”“ครับ เดินทางปลอดภัยนะครับ” คุณหญิงพจมานเดินออกมา ทิ้งไว้เพียงโฉมฉายให้ช่วยกันกล่อมเด็กน้อยให้หยุดร้องต่อ หล่อนอารมณ์บูดเล็กน้อยเพราะเสียงร้องไห้โยเยน่ารำคาญของเด็กทารก พลอยชมพูเองยังได้ยินเสียงเด็กร้องไห้จ้า ก็ยิ่งปวดใจ นั่นต้องใช่ลูกของเธอแน่ ๆ เธอกระวนกระวายอยู่ไม่สุข‘ทำยังไงจะได้เจอหน้าลูก ?’ หน้าประตูบ้านมีคนขับรถของคุณหญิงพจมานรออยู่ในรถ แต่เขาก็ไม่สนใจเธอเพราะคิดว่าอาจจะเป็นคนที่อยู่บ้านข้าง ๆกัน เมื่อคุณหญิงพจมานเดินออกมา ‘ตอนนี้ล่ะ...’เธอก็รีบเดินไปทักทายคุณหญิงพจมานทันที “คุณหญิงคะ” คุณหญิงพจมานหันมามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า พลางเลิกคิ้วสูงนึกครุ่นคิด รู้สึกว่าหล่อนเคยเจอแม่หนูนี่ที่ไหนมาก่อน“เอ! ฉันว่าฉันเคยเจอหนูที่ไหนนะ” เกิดประกายนัยน์ตาขึ้นมาวูบหนึ่ง“ อ้อ! ฉันจำได้แล้ว ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าคุณมาเรียใช่ไหม” คุณหญิงพจมานโพล่งคำขึ้นทันทีเมื่อคิดออกแล้ว“ใช่ค่ะ หนูเอง” เธอยิ้มแหยตอบคุณหญิงพจมานพลอยชมพ
last updateLast Updated : 2026-08-01
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status