อ้อนรักแฟนเก่า のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 28

ธีรภพที่มักใช้เวลาว่างตามไปเอาอกเอาใจดารินถึงไซต์งาน เริ่มทำให้หลายคนสังเกตเห็น โดยเฉพาะแพรวา ซึ่งสายตาของเธอเต็มไปด้วยความอิจฉาที่เก็บไม่มิด"ดูสิ ยัยรินนี่มันโชคดีอะไรขนาดนั้น นอกจากจะได้เลื่อนตำแหน่ง แล้วยังมีคุณธีรภพคอยดูแลขนาดนี้ " แพรวาพูดกับเพื่อนร่วมงานคนสนิท ขณะทั้งสองยืนหลบมุมซุบซิบ"ก็จริงนะ ฉันยังแอบงง ทำไมคุณธีรภพถึงยอมไปยุ่งกับยัยนั้นได้นะทั้งที่เขาหล่อ รวย สมาร์ท น่าจะมีใครดีกว่านี้อีก?" เพื่อนร่วมงานคนนั้นช่วยเสริมแพรวาทำหน้าไม่พอใจ "ดูสินะ เดี๋ยวต้องมีอะไรมากกว่านี้แน่ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าคนแบบดารินจะได้ใจคุณธีรภพไป"ขณะที่แพรวาแอบซุบซิบอย่างเผ็ดร้อน ธีรภพเองที่ไม่ได้ใส่ใจกับสายตาหรือคำพูดพวกนั้น กลับสนใจเพียงดารินคนเดียว"พักเที่ยงหรือยังครับ คนเก่งของพี่" เขาเดินเข้ามายืนข้างเธอพร้อมกระเป๋าอาหารที่เตรียมมาเองดารินเหลือบมองเขาด้วยความประหลาดใจ "พี่ภพ เอาข้าวกล่องมาให้อีกแล้วเหรอคะ""ใช่ครับ วันนี้พี่ทำข้าวผัดแซลมอน รินลองชิมดูว่าอร่อยหรือเปล่า"เธอส่ายหน้าเบา ๆ พลางอมยิ้ม "พี่ภพจะทำให้เพื่อนร่วมงานรินหมั่นไส้เอานะคะ ทำแบบนี้ทุกวัน"เขาหัวเราะเบา ๆ "พี่ไม่สนใจคนอ

เช้าวันรุ่งขึ้น ธีรภพตื่นขึ้นมาจัดเตรียมงานและบอกดารินว่าเขาต้องออกไปทำธุระที่โรงแรมของเขาในตัวเมือง ส่วนดารินเองต้องออกไปหน้างานเพื่อดูความคืบหน้า และเธอชวนพลอยดาราไปด้วยที่ไซต์งาน ท่ามกลางแสงแดดยามสายและเสียงเครื่องจักรทำงาน ดารินยืนตรวจสอบแผนงานในมือขณะที่พูดคุยกับวิศวกรหน้างาน ใบหน้าของเธอขาวขึ้นเล็กน้อยจากความอ่อนเพลียที่สะสมมา และอากาศร้อนที่โอบล้อมร่างก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกหมดแรง"ยัยริน แกไหวไหม" พลอยดาราที่มองเห็นอาการของเธอถามอย่างเป็นห่วง"ไหวๆฉันแค่มึนๆ นิดหน่อย" ดารินตอบยิ้มอ่อน ก่อนที่จะยืนโงนเงนเล็กน้อยยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบ โลกทั้งใบก็เหมือนจะมืดสนิทลงทันที หูของเธออื้อจนเสียงพูดคุยรอบข้างเลือนหาย ร่างของดารินค่อยๆ ทรุดลงในอ้อมแขนของพลอยดารา"ยัยริน! ยัยริน!" พลอยดาราร้องลั่น ทำให้คนรอบข้างรีบวิ่งเข้ามา พนักงานคนหนึ่งรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาธีรภพทันทีที่โรงแรมธีรภพที่กำลังพูดคุยเรื่องงานอยู่ ได้รับสายด่วนจากพลอยดารา น้ำเสียงร้อนรนของเธอทำให้เขาตัวเย็นวาบ“ธีรภพคะ! ยัยรินเป็นลมที่ไซต์งานค่ะ! รีบมาหน่อยนะคะ ยัยรินอาการไม่ดีเลย”ธีรภพไม่รอช้า วางเอกสารลงและวิ่งออก

ที่ห้องพัก ธีรภพนั่งอยู่บนโซฟาพร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล ดารินนั่งลงข้างเขา พลางส่งยิ้มบาง ๆ ที่พยายามปลอบโยน แต่เขากลับยื่นมือมาจับมือของเธอไว้แน่น“ริน” เขาเริ่มเสียงนุ่มจริงจัง "พี่อยากให้รินหยุดไปไซต์งานอีก พี่ไม่อยากให้รินเสี่ยงอะไรอีกแล้ว”ดารินมองธีรภพด้วยแววตาแปลกใจ ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ อย่างเอ็นดู “พี่ภพ รินแค่ท้อง ไม่ได้ป่วยนะคะ รินยังทำงานได้ แล้วอีกอย่าง งานในไซต์ยังไม่เสร็จดีด้วย รินเป็นหัวหน้าทีม จะให้ทิ้งไปตอนนี้คงไม่ดีนัก”ชายหนุ่มถอนหายใจ หันตัวมาประสานสายตากับเธอ น้ำเสียงจริงจังยิ่งขึ้น “ไม่ใช่แค่เรื่องนั้นนะ พี่เป็นห่วงริน พี่รู้ว่าที่ไซต์งานมันไม่ได้สบาย อากาศร้อน บางที่ยังต้องเดินลุยฝุ่นลุยดิน พี่แค่อยากให้รินพักผ่อน ดูแลตัวเองให้ดีที่สุด”ดารินยิ้มอ่อน ๆ ก่อนเอื้อมมือไปจับแก้มของเขา “รินเข้าใจค่ะว่าพี่ภพห่วง แต่รินอยากทำหน้าที่ของตัวเองให้สมบูรณ์ก่อน รินไม่ได้คิดจะทำจนเหนื่อยเกินไป รินจะคอยระวังตัวเอง แล้วรินก็มีพี่ภพคอยดูแลนี่นา ไม่ใช่เหรอคะ”ธีรภพจ้องมองเธอ รู้ดีว่าดารินเป็นคนเด็ดเดี่ยว เธอพูดถูกว่าเขาควรเชื่อใจเธอ แต่ในใจของเขากลับเต็มไปด้วยความหว

บรรยากาศในสวนที่บ้านดารินอบอวลไปด้วยความอบอุ่นและความสุข เมื่อธีรภพยืนเคียงข้างดารินในวันสำคัญของพวกเขา ทุกคนในครอบครัวและเพื่อนสนิทต่างมาร่วมเป็นสักขีพยานในรักที่แท้จริง ซึ่งในนั้นมีเพื่อนที่สำคัญไม่แพ้กัน สำหรับดารินและศิวะ พวกเขาเป็นส่วนสำคัญในการก้าวผ่านหลายอุปสรรคด้วยกันพลอยดารา, เพื่อนรักของดารินยืนอยู่ข้าง ๆ ดารินในวันนี้ รอยยิ้มของเธอเผยความยินดีที่เห็นเพื่อนรักหาคนที่เหมาะสมกับชีวิตได้ พร้อมกันนั้นยังดูแลลูกอย่างดีได้ยินข่าวดีเธอก็ยินดีร่วมดีใจอย่างเต็มใจ"ยัยรินเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุด ฉันดีใจมากที่เห็นแกในวันนี้" พลอยดารากล่าวขณะกอดดาริน"ขอบคุณมากนะพลอย ฉันดีใจที่มีแกอยู่เคียงข้างเสมอมา" ดารินตอบ พร้อมทั้งกอดเธอแน่นศิวะ เลขาที่รู้ใจของธีรภพที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขาก็เผยรอยยิ้มและสายตาที่เต็มไปด้วยความชื่นชม เขารู้ดีถึงเส้นทางที่พวกเขาผ่านมาด้วยกัน ทุกคนยืนอยู่เคียงข้างในความฝันของทั้งคู่ที่ได้กลายเป็นจริงแล้ว"ไม่มีอะไรในโลกนี้ที่จะเหมือนกับการเห็นเจ้านายที่สุดรักมีความสุขครับ" ศิวะพูดอย่างอบอุ่นการเดินลงทางเดินของดารินและธีรภพถูกเติมเต็มด้วยเสียงเพลงและเสียงหัวเราะจากเพ