All Chapters of วิศวะโคตรร้าย สุดท้ายคลั่งรัก!: Chapter 121 - Chapter 130

EP 71 สิ่งที่เหลือทิ้งไว้@บนเครื่องบินภายในห้องโดยสารชั้นเฟิร์สคลาสที่แสนเงียบสงบ แสงไฟสลัวสะท้อนเงาร่างสูงใหญ่ของคิริวที่นั่งนิ่งอยู่บนเบาะหนังราคาแพง ดวงตาคู่คมทอดมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกที่มืดสนิท มีเพียงประกายแสงดาวระยิบระยับ ทว่าในใจของชายหนุ่มกลับเต็มไปด้วยพายุอารมณ์ที่โหมกระหน่ำตลอดหลายชั่วโมงบนเครื่อง ความคิดของคิริวเอาแต่ฟุ้งซ่านและวนเวียนอยู่กับคนตัวเล็กที่ประเทศไทย เพราะติดต่อไม่ได้มาหลายวันแล้ว ความหงุดหงิดระคนร้อนรนผสมปนเปจนอกข้างซ้ายบีบรัดแน่น ซ้ำลึก ๆ แล้ว หัวใจดวงแกร่งก็เต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นและโหยหา‘อดทนหน่อยนะหนูดี.....พี่กำลังจะกลับไปหาแล้ว’รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากหยักเมื่อจินตนาการถึงใบหน้าหวานและดวงตากลมโตที่เคยมองเขาด้วยความรัก แค่จินตนาการว่าจะได้โอบกอดร่างกายนุ่มนิ่มให้หายคิดถึงเขาก็รู้สึกสุขใจแล้วกึก ๆนิ้วหนาเคาะที่ขอบหน้าต่างเบา ๆ ชายหนุ่มนับถอยหลังทุกวินาทีที่ล้อเครื่องบินจะแตะรันเวย์ เพื่อที่เขาจะได้รีบพุ่งไปหาดวงใจเพียงหนึ่งเดียวของตนเองเสียทีหลายชั่วโมงต่อมา@ประเทศไทย กรุงเทพมหานครติ๊ด!เสียงคีย์การ์ดปลดล็อกประตูคอนโดหรูดังขึ้นท่ามกลาง

EP 73 คำขู่ของลูกชาย@โรงแรมหรูใจกลางกรุงเทพมหานครตึก.....ตึก.....ตึก.....ฝีเท้าหนาก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ในชั่วพริบตาร่างสูงใหญ่ของคิริวในชุดสูทสีเข้มก็มาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าผู้เป็นแม่ของเขาเมื่อศศิหันกลับมาสบเข้ากับสายตาคู่นั้น หญิงวัยกลางคนก็ชะงักค้างไปเล็กน้อย ดวงตาคู่งามไหววูบด้วยความประหลาดใจระคนหวาดระแวงยามเห็นบุตรชายยืนอยู่ตรงนี้ ทว่าในวินาทีต่อมาเธอก็ปรับสีหน้าให้กลับมาเยือกเย็นเช่นเดิม"คิริวลูกกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่" เสียงนุ่มนวลเอ่ยทักทายราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น"คุณแม่คิดจะทำอะไรกันแน่ครับ"คิริวไม่ได้ตะโกน น้ำเสียงของเขาเรียบนิ่งจนน่ากลัว มันเป็นความนิ่งที่กดอากาศโดยรอบให้ลดต่ำลง เสียงทุ้มแหบพร่า และแฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาลจนคนฟังแทบหายใจไม่ออก"แม่ทำทุกอย่างเพื่อความเหมาะสม" ศศิเอ่ยด้วยท่าทางนิ่งสงบ และ สีหน้าเรียบเฉย"หนูดีเป็นเด็กดี เหมาะสมกับตระกูลที่เราเลือกไว้ การแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์แบบนี้มันคือทางออกที่ดีที่สุดแล้ว คิริวลูกโตแล้ว น่าจะเข้าใจโลกของผู้ใหญ่""คุณแม่พูดเรื่องไร้สาระอะไรอยู่ครับ""คุณแม่วางแผนไว้ทุกอย่างเลยสินะครับ เพื่อที่จะจัดงานบ้า ๆ นี่ขึ

EP 75 โทษฐานที่ผิดสัญญาเสียงหอบหายใจหนักหน่วงของคิริวดังระงมอยู่ข้างหู ขณะที่ริมฝีปากร้อนระอุยังคงบดขยี้ซอกคอขาวจนขึ้นรอยจูบสีเข้ม ความโกรธแค้นและความปรารถนาที่ถูกเก็บกักมานานหลายเดือนระเบิดออกราวกับเขื่อนพังทลาย เขาไม่สนว่าที่นี่คือที่ไหน หรือเธอจะอยู่ในสถานะอะไรในตอนนี้ สิ่งเดียวที่เขาสนใจคือการประกาศว่าร่างกายนี้เป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียวแควก!เสียงผ้าไหมเนื้อดีราคาแพงถูกกระชากออกอย่างไม่ไยดี มือหนาถลกชุดไทยประยุกต์ขึ้นไปกองไว้เหนืออก รวบยอดผ้าและเครื่องประดับที่เกะกะทิ้งลงพื้นอย่างไม่สนใจไยดี ความงดงามที่เขาเคยจินตนาการว่าจะเป็นของเขาในวันแต่งงาน บัดนี้เขากลับเป็นคนทำลายมันด้วยมือของเขาเอง เพื่อเปลี่ยนให้เธอกลายเป็นเพียงของเล่นที่รองรับอารมณ์ดิบเถื่อนของเขาในตอนนี้"อ๊ะ! พี่คิริว.....อย่า....."หนูดีครางประท้วงแผ่วเบา ร่างบางสั่นสะท้านเมื่อสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบของกระจกเงาที่แนบชิดกับแผ่นหลัง และความร้อนระอุจากร่างกายกำยำที่เบียดเสียดอยู่ด้านหน้า คิริวไม่ฟังคำทัดทาน เขาจัดการถอดอาภรณ์ส่วนล่างของเธอออกอย่างรวดเร็ว จนร่างบางเปลือยเปล่าล่อนจ้อนต่อหน้ากระจกบานใหญ่"มองดูตัวเองซะห

EP 77 จะไปไหนก็ไป"เพราะว่าหนูไม่ได้รักพี่คิริวและไม่เคยรักเลยสักนิดเดียวค่ะ""...................." หูทั้งสองข้างของชายหนุ่มพลันอื้ออึงคล้ายคนหูหนวกไปชั่วขณะ หัวใจแกร่งบีบรัดจนแน่นเพราะคำพูดตัดรอนอันแสนเย็นชาและไร้เยื่อใยของหนูดี มันดังก้องสะท้อนวนเวียนอยู่ในโสตประสาทของคิริวซ้ำแล้วซ้ำเล่าตึก!ร่างสูงใหญ่ที่เคยแข็งแกร่งดุจกำแพงหินกลับเซถอยหลังไปครึ่งก้าวราวกับคนไร้เรี่ยวแรง ดวงตาคู่คมที่แดงก่ำเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกตะลึงระคนไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตนเองเพิ่งได้ยิน"ไม่ได้รักงั้นเหรอ.....""ไม่เคยรักเลยสักนิดเดียวงั้นเหรอ....."ปากหนาพึมพำเสียงแผ่วคล้ายคนหมดแรง หยาดน้ำตาแห่งความเจ็บปวดที่พยายามอดกลั้นมาตลอด ไหลร่วงลงมาอาบสองแก้ม ก่อนที่รอยยิ้มหยันที่มุมปากของคิริวจะปรากฏขึ้น มันเป็นรอยยิ้มที่น่าสมเพชและน่าเวทนาที่สุดในชีวิตของเขา ความรัก ความภักดี และความโหยหาที่เขามอบให้หนูดีมาตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา เมื่อคิดว่าทุกอย่างกลายเป็นเรื่องน่าขันในสายตาของหนูดี"เฮอะ....."เสียงหัวเราะในลำคอที่แหบพร่าและสั่นเครือหลุดลอดออกมาจากริมฝีปากหยักหนา คิริวแค่นยิ้มหยันให้กับความโง่เขลาของตัวเอง ที่คิ

EP 79 เฮดว้ากคนเดิมกลับมาแล้ว@ตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์ตึกตึกตึกบรรยากาศหน้าตึกคณะที่เคยครึกครื้นตามประสาเปิดเทอมวันแรก กลับพลันเงียบเสียงลงไปถนัดตา ทันทีที่ร่างสูงโปร่งของใครบางคนก้าวเข้ามาในอาณาเขตของคณะ สายตานับร้อยคู่ก็พากันหันขวับไปมองเป็นตาเดียว พร้อมกับเสียงซุบซิบฮือฮาที่ดังระงมขึ้นราวกับนัดกันไว้"เฮ้ย.....นั่นพี่คิริวไม่ใช่เหรอวะ?""กรี๊ดดด! กลับมาแล้วเหรอ ทำไมเท่ขึ้นเป็นกองเลยล่ะแก!""เท่อ่ะก็จริง.....แต่แกกล้าเข้าใกล้เหรอวะ""ดูสายตานั่นดิ น่ากลัวฉิบหาย เหมือนพร้อมจะฆ่าคนได้ตลอดเวลาเลย"เสียงกระซิบกระซาบของเหล่านักศึกษาหญิงชายดังเซ็งแซ่ คิริวในยามนี้ก้าวเดินเข้ามาในชุดเสื้อคอกลมสีดำที่สวมทับด้วยช็อปสีแดงเลือดหมูที่ตัดกับสีผิวสุขภาพดี เรือนผมสีเข้มถูกเซตขึ้นอย่างเป็นระเบียบ ทว่าใบหน้าหล่อเหลาคมคายกลับปราศจากรอยยิ้มโดยสิ้นเชิง ถึงแม้เฮดว้ากคนดังจะปรากฏตัวด้วยลุคเย็นชาอยู่เสมออยู่แล้ว แต่ทว่าตอนนี้เขากลับดูอันตรายยิ่งกว่าเดิม โดยเฉพาะสายตาคมที่กวาดมองไปรอบ ๆ ราวกับสามารถฆ่าคนได้ตึกตึกตึกรังสีความเย็นชาและดุดันแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขารอบรัศมีสามเมตร ดวงตาคู่คมดูลึกลับ เยือกเย็