All Chapters of วิศวะโคตรร้าย สุดท้ายคลั่งรัก!: Chapter 91 - Chapter 100

EP 45 ยามบ่าย กับ สายตาแห่งความอยากรู้ตลอดยามบ่ายในห้องเรียนคณะบริหารธุรกิจ หนูดีนั่งอยู่บนโต๊ะเรียนด้วยจิตใจที่ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เสียงอาจารย์หน้าห้องและคำพูดคุยสนุกสนานของเพื่อน ๆ กลายเป็นเพียงเสียงแว่วผ่านหูที่เธอจับใจความไม่ได้เลยสักประโยค มือเล็กเอาแต่กำปากกาแน่นเพื่อสะกดกั้นความสับสนลนลานในใจ ใบหน้าหวานก้มต่ำทุกครั้งที่มีคนเดินผ่านโต๊ะ เพราะสายตาหลายคู่ของเพื่อนร่วมชั้นที่แอบมองมาพร้อมรอยยิ้มกรุ้มกริ่มและเสียงซุบซิบนั้น ทำให้เธอรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งหน้าด้วยความอับอาย และ หวาดกลัว"แก.....เมื่อเช้าเห็นพี่คิริวเดินมาส่งหนูดีที่หน้าตึกไหม?""เห็นดิ! จับมือกันแน่น แถมยังหอมหัวกันต่อหน้าคนทั้งลานจอดรถอีก.....สรุปเขาสองคนเป็นอะไรกันแน่เนี่ย"เสียงกระซิบกระซาบเหล่านั้นลอยเข้าหูหนูดีเป็นระยะ ทุกคำพูดเปรียบเหมือนการตอกย้ำให้เธอรู้ว่าเรื่องเมื่อเช้ากลายเป็นประเด็นร้อนของวันไปเสียแล้ว ความกังวลจับขั้วหัวใจยิ่งกว่าเดิมเมื่อคิดถึงเวลาเลิกเรียนที่กำลังกระชั้นชิดเข้ามาทุกทีกริ๊งงงง!เสียงสัญญาณเลิกเรียนดังขึ้นเหมือนเสียงระฆังหมดเวลา หนูดีสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะรีบเก็บของลงกระเป๋าด้วยมือที่ส

EP 47 เรียกสติกึก!แก้วเหล้าทรงเตี้ยถูกวางลงบนโต๊ะกระจกอย่างแรงจนน้ำสีอำพันกระฉอกเปรอะหลังมือหนา คิริวนั่งเอนหลังพิงเบาะโซฟา หลับตาลงช้า ๆ พลางยกมือขึ้นกุมขมับที่เริ่มปวดตุบ ๆ ตามดีกรีแอลกอฮอล์ที่สูบฉีดในเส้นเลือด แต่ต่อให้ความเมาจะเริ่มเข้าเล่นงานสมอง ภาพใบหน้าเปื้อนน้ำตาและไหล่เล็ก ๆ ที่สั่นสะท้านของหนูดีกลับยิ่งแจ่มชัดในความทรงจำ ไม่ได้พร่าเลือนไปเลยแม้แต่น้อย"ไอ้คิริว มึงกินเหมือนกะเอาให้ตับพังคืนนี้เลยนะมึง" ก๊อตพ่นควันสีเทาออกจากปากพลางมองหน้าเพื่อนสนิทด้วยความเอือมระอา"มีไรก็ระบายมาดิพวกกูก็อยู่นี่แล้ว มึงข่มอารมณ์ไว้แบบนี้เดี๋ยวก็ประสาทแดกพอดี""จริง ปกติมึงโหด มึงดุ""ไม่เคยเห็นมึงหน้านิ่ง อารมณ์ดิ่งเป็นหมาเศร้าขนาดนี้มาก่อน" เบ้นที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เสริมขึ้น"ตีกับน้องหนูดีมาใช่ไหมล่ะ กูเห็นทรงตั้งแต่มึงกระชากเสื้อช็อปออกละ"คิริวถอนหายใจออกมาหนักหน่วง ลมหายใจอุ่นร้อนตอนนี้เต็มไปด้วยกลิ่นสุรา เขาเปิดเปลือกตาขึ้น แววตาคมกริบที่เคยฉายความถือดีและดุดัน บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความร้าวระบมและความว้าวุ่นใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน"กู.....ตะคอกใส่น้อง" ในที่สุดคิริวก็ยอมเอ่ยความในใจอ

EP 49 อบอุ่นแสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านเนื้อดีเข้ามากระทบเปลือกตาบาง หนูดีค่อย ๆ ปรือตาขึ้นอย่างช้า ๆ ความอบอุ่นและแรงกดทับเบา ๆ บริเวณช่วงเอวทำให้เธอรับรู้ได้ทันทีว่าตัวเองกำลังอยู่ในอ้อมกอดของใคร แผ่นอกแกร่งที่เปลือยเปล่าของคิริวกำลังขยับขึ้นลงเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ใบหน้าคมคายยามหลับใหลไร้ซึ่งความดุดัน มีเพียงความผ่อนคลายและร่องรอยความอ่อนล้าที่ยังคงหลงเหลืออยู่ พ่วงด้วยลมหายใจที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ดีกรีแรงที่เขากินมาเมื่อคืนสวบ สาบหนูดีขยับตัวเบา ๆ ตั้งใจจะลุกไปห้องน้ำ แต่ทว่าแขนแกร่งที่ตระกองกอดเอวเธอไว้กลับกระชับแน่นขึ้นทันที"จะไปไหนครับ" เสียงทุ้มแหบพร่าตามประสาคนเพิ่งตื่นนอนดังขึ้นชิดใบหูทั้ง ๆ ที่ยังไม่ลืมตา พร้อมกับริมฝีปากร้อนที่กดจูบลงบนลาดไหล่มนเบา ๆ และไม่ได้ทำแค่นั้น แต่เขากลับลากไล้ไรหนวดคม ๆ บริเวณคางไปมาทำเอาคนตัวเล็กกว่ารู้สึกจัดจี้ไปหมด"พะ พี่คิริว มันจักจี้นะคะ""หนูดีจะลุกไปเข้าห้องน้ำค่ะ พี่คิริวปล่อยก่อนเร็ว" หนูดีเหลียวหลังไปบอกพลางดันอกแกร่งไว้เบา ๆคิริวค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ดวงตาคมกริบยามนี้ฉายแววออดอ้อนและรักใคร่อย่างเปิดเผย ชายหนุ่มไม่เพียงแต่

ภายในห้องนอนที่มืดสลัว มีเพียงแสงไฟจากหัวเตียงที่ค่อยให้แสงสว่างรำไร บรรยากาศรอบตัวหนักอึ้งไปด้วยความปรารถนาที่คุกรุ่น คิริวจ้องมองหนูดีด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหิวกระหาย ราวกับสัตว์ป่าที่กำลังจดจ้องเหยื่ออันโอชะ เขาผลักร่างบางลงบนเตียงกว้างอย่างแรงจนเสียงสปริงดังลั่นตุ้บเอี๊ยดความต้องการที่กักเก็บไว้ระเบิดออกในพริบตา คิริวไม่รอช้า เขาแทรกตัวลงไประหว่างขาเรียวสวยของหนูดี มือหนาแยกขาของเธอออกกว้าง เปิดเผยความลับที่ซ่อนอยู่ภายใต้ชั้นในลูกไม้ตัวบางที่ถูกกระชากทิ้งอย่างไม่ไยดี สายตาของเขาจ้องมองกลีบดอกไม้ที่ฉ่ำเยิ้มด้วยแรงอารมณ์ ก่อนจะก้มลงประทับริมฝีปากและลิ้นร้อนลงบนจุดที่อ่อนไหวที่สุด"อื้ออ.....พี่คิริว!"หนูดีครางชื่อเขาออกมาสุดเสียง ร่างกายบิดเร้าด้วยความเสียวซ่านเมื่อลิ้นร้อนของคิริวตวัดเลียกลางกายอย่างหนักหน่วง เขาใช้ปลายลิ้นบดขยี้จุดอ่อนไหวอย่างชำนาญ รัวลิ้นเข้าออกอย่างรวดเร็วและรุนแรง ราวกับต้องการจะสูบฉีดทุกหยาดหยดความต้องการของเธอออกมา"อึก!" หนูดีจิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้างของเขา ขาเรียวทั้งสองข้างเกี่ยวกระหวัดรอบคอหนาของเขาแน่นเพื่อส่งแรงให้เขารุกรานเธอได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้นทั้

EP 53 ปกป้อง"พี่คิริวอย่าจับสิคะ พี่โรคจิตหรอ" หนูดีเอ่ยเสียงดุเมื่อคิริวเอาแต่บีบหน้าอกเธอไม่เลิก"โรคจิตอะไรกัน แค่จับนมเมียเอง""โอ้ย จักจี้ ฮ่า ๆ ๆ ปล่อยนะ" หนูดีดีดดิ้นเมื่อคิริวเริ่มจี้เอวเธอแต่ทว่าความหวานที่โอบล้อมรอบตัวคนทั้งคู่ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงโทรศัพท์มือถือของคิริวที่ดังอยู่บนโต๊ะกระจกข้างโซฟา หน้าจอปรากฏชื่อ เอฟ สายของเขาโทรเข้าซ้ำ ๆ ราวกับมีเรื่องด่วนระดับชาติ"รับสิคะ" หนูดีเอ่ย "เฮ้อ" คิริวถอนหายใจยาวอย่างขัดใจ ก่อนที่ฝ่ามือหนาจะขยี้เรือนผมตัวเองเบา ๆ และกดรับสายโดยไม่ยอมปล่อยอ้อมกอดออกจากเอวบางของหนูดี"เออ มีไรวะ" น้ำเสียงทุ้มเอ่ยติดหงุดหงิดเล็กน้อย"มึงอยู่ไหนเนี่ยไอ้คิริว! วันนี้มีประชุมตอนบ่าย นะเว้ย มึงเป็นเฮดว้ากนะ หายหัวไปไหนวะ!" เสียงเอฟโวยวายลอดผ่านลำโพงออกมาดังลั่น จนหนูดีที่นอนซุกอกเขาอยู่ถึงกับหลุดขำออกมาเบาๆ"คิก....."คิริวเหลือบมองคนตัวเล็กในอ้อมแขนที่กำลังยิ้มกวน ก่อนจะตอบเพื่อนด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่หนักแน่น"กูไม่ว่าง ประชุมกันเองเลย""ไม่ว่างไรวะ? เมื่อวานมึงก็ลากิจ วันนี้ก็ไม่เข้า คณะวิศวะฯ จะลุกเป็นไฟแล้วมึง!.....เดี๋ยว แล้วนั่นเสียงใครหัวเร