สามวันหลังจากนั้นเขาก็มารับฉันจริง ๆ เสียงหัวใจเต้นรัวมากฉันไม่รู้ว่าต้องเจอกับอะไรอีก เห็นดื้อรั้นแบบนี้แต่ฉันไม่เคยเผชิญโลกภายนอกเลยนะคะ แล้วฉันจะอยู่ยังไงเคยห่างแม่ซะที่ไหนกัน“ไม่ไปไม่ได้เหรอคะ”“ฉันบอกว่ายังไง?”“...”“แม่เธอสุขสบายดีแน่ไม่ต้องกังวลหรอก” ให้ตายเหอะ เขาไม่มีพ่อไม่มีแม่หรือไงถึงไม่รู้ว่าความรู้สึกเหล่านั้นมันเป็นยังไง“แต่หนู...”“งั้นก็ยกลูกให้ฉัน”“เฮ้อ...” ลอบถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ขนาดหมามันยังรักลูกของมันเลย เขารู้อยู่แล้วว่าฉันไม่มีทางทำแบบนั้นแน่ถึงได้เอาลูกมาขู่ฉันแบบนี้“ไม่ต้องเอาอะไรไปหรอกเผื่อเธอกลับมาบ้านจะได้ไม่ต้องขนไปขนมา เดี๋ยวฉันให้คนพาไปซื้อใหม่”“พี่ดูมั่นใจจังเลยนะคะว่าเขาเป็น...”“ใครจะซื่อบื้อเหมือนเธอล่ะ” ยังพูดไม่ทันจบเขาก็พูดสวนขึ้นมาซะก่อน เห็นหน้านิ่ง ๆ แบบนี้ปากร้ายใช่ย่อย“สายธาร!” แม่ฉันเอ็ดขึ้นเหมือนรู้ว่าฉันกำลังจะอ้าปากเถียงเขา ซึ่งมันเป็นแบบนั้นจริง ๆ“หนูกลัว” ฉันพูดออกไปโดยไม่ออกเสียง แม่ไม่ได้ตอบอะไรแต่กลับคลี่ยิ้มให้ฉันแทน“สายธารยังเด็กแกไม่รู้ผิดรู้ถูกมากนักคุณอย่าถือสาเลยนะคะ”“ผมมีวิธีจัดการ คุณน้าสบายใจได้” วิธีจัดการงั้นเ
Last Updated : 2026-07-28 Read more