All Chapters of ANG KANIYANG PINAKAMATAMIS NA GANTI. : Chapter 21 - Chapter 30

KAPITULO 22WALANG TRABAHO AT WALANG TIRAHANSa kauna-unahang pagkakataon, ang larawang nakatitig sa kanya sa pamamagitan ng salamin ay tila lubos na naiiba. Tuwing umaga, nakangiti siya sa salamin sa sandaling tumingin siya sa repleksyon ng kanyang sarili. Isang babaeng ang mukha ay palaging nagliliwanag kahit sa mga pagod na gabi ng Lunes.Ngunit ngayon, ang tanging nakikita niya ay isang babaeng may namumugtong mga mata at mukhang tila pinuwersang pigain at inihain upang matuyo.Lumingon siya at sumandal sa nightstand sa tabi ng kama, ang kanyang mga braso ay nakabalot sa kanyang dibdib habang iniyuyuko ang kanyang ulo hanggang sa maramdaman niyang may isang maliit na kamay na biglang yumakap sa kanyang baywang. "Huwag kang mag-alala, Mummy. Siguradong-sigurado ako na tatawagan ka agad ni Mr. Adrian. Narinig ko na hindi pa siya kasal, kaya inilakip ko ang iyong magandang larawan sa resume na ibinigay ko sa kanya. Huwag ka nang umiyak muli, Mummy. Ako... Ako ay malaking bata na ngay

## KABANATA 24### TAYO NA'T KUNIN ANG AKING ANAKBiglang bumukas ang pinto ng opisina habang si Christine ay nakalubog pa rin sa kanyang sariling mga pag-iisip. Napatalon siya sa gulat nang makitang pumasok si G. Adrian na may makapangyarihang tindig at awtoritadong noble na pakikitungo."Bakit ang aga mong bumalik?" Sabi nito bago pa man bumuka ang kanyang mga labi upang batiin ito."Opo, sir." Tumango siya."Ang resulta. Handa na ba?" Tanong nito."Hi...hindi. Opo," nauutal niyang sagot.Dahil sa kanyang pagkalito, napatigil si Adrian sa paglalakad at tinitigan ang kanyang mga mata nang may salubong na kilay. "Lahat ba ay maayos lang? Anong ibig mong sabihin sa hindi at oo sa magkasamang pagkakataon?"Napakurap siya."Patawad po, sir. Ako...ako ay nagulat lang sa isang bagay. Opo, labas na ang mga resulta. Nasa talahanayan niyo po, sir." Nauutal niyang sabi."Mabuti. Sa susunod, alalahanin mong maaari kang matanggal sa trabaho kung hahayaan mong magpalagaw-lagaw ang isip mo kapag n

## KABANATA 26### ISANG NAKATAKDANG KASAL PARA KAY ADRIAN"Napakamataas naman ng babaeng iyon sa tabi niya!""Malamang dahil kasintahan siya nito.""Mas mataas pa riyan ang ipagmamalaki ko kung magkakaroon ako ng pagkakataong maglakad sa tabi ng isang lalaking tulad ni Adrian Smith."Nagbubulungan ang mga babae sa kanilang sarili habang pinapanood sina Adrian at Christine na paalis."Boss, hindi niyo po ba naiisip na mahaba ang naging araw niyo at kailangan niyo ng pahinga? Maaari niyo naman siyang makita sa ibang pagkakataon dahil hindi na muna siya nagtatrabaho ngayon." Pagmamasid ni Christine sa isang nag-aalalang boses.Tumingin si Adrian sa screen ng kanyang telepono; lagpas 6:00 na ng hapon, at talagang nagkaroon siya ng mahabang araw, ngunit ang makita ang kanyang anak ay mas mahalaga kaysa sa anumang bagay para sa kanya."Hindi pa huli ang lahat para makarating doon, Christine. O ayaw mo na bang sumama sa akin?” Tanong nito."Naku, hindi naman po, sir. Hindi po ako nagrerekla

## KABANATA 28### SIYA ANG LALAKING GUSTO KONG MAGING GODFATHER KO"Iyan... iyan si Adrian Smith, Mummy. Iyan ang lalaking sinasabi ko sa iyo. Gusto ko siyang maging godfather ko para lumaki rin akong pinakamayamang tao sa mundo tulad niya," pag-iyak ni Dan.Ano? Napatawa nang malakas si Flora at mabilis na itinakip ang kanyang mga kamay sa kanyang bibig, pinipigilan ang anumang karagdagang tawa na baka magdulot ng galit sa maliit na bata."Halika ka nga, Dan, paano mo namang masasabing siya iyon sa pagtingin lang sa isang portrait? May nakita ka bang pangalang nakakabit sa painting na ito? Bukod pa riyan, maraming tao ang may pagkakakamukha, ngunit maaaring wala naman silang kaugnayan sa anumang paraan." Paliwanag niya."Alam ko po, Mummy. Ngunit ito si G. Adrian," giit ng bata."Nang isumite ko ang resume mo sa kanya, ako...hiningi ko sa kanya na maging boyfriend mo, Mummy. Gusto ko siyang....""Teka, ginawa mo ang ano?" Putol ni Flora bago pa man makatapos magsalita ang maliit na

## KABANATA 30### HINDI AKO KAILANMAN MAGPAPATAWAD"Huwag... Huwag mo akong ipagawa ng bagay na pagsisisihan ko kalaunan, Natasha. Baka hindi na kita mapagpalagpas sa susunod."Babala ni Adrian at pikit-matang piniga ang kanyang mga mata habang ibinubuhol ang kanyang kamao sa kanyang mga palad upang supilin ang galit sa loob niya."Anak, narito ako para sa iyo, at mula ngayon, hindi ko na kailanman hahayaang maihiwalay ka sa akin," sabi niya habang ibinababa ang kanyang sarili, ang kanyang mga mata ay nakatutok sa maliit na si Dan habang inilalagay ang kanyang mga kamay sa mga balikat nito.Itinaas niya ang kanyang mga mata kay Flora. "At ikaw... saan mo dinala ang aking anak?" Hinahanap ko na..."Paw!!!! Isang mabigat na sampal ang lumapag muli sa kanyang kanang pisngi. Si Flora iyon."Anong lakas ng loob mong magsalita sa akin sa ganyang paraan?" Mabilis na ganti ni Flora at sapilitang hinila si Dan palabas mula sa hawak ni Adrian."Huwag mong subukan, G. Pangulo! Huwag mong subuka