Mag-log in## KABANATA 27### Muling Pag-aassure Pagkatapos ng KabiguanNakalimutan ni Flora na patayin ang kanyang karaniwang alarma sa umaga. Pagpasok pa lang ng 5:30 ng umaga, nagsimula nang tumunog ang kanyang telepono. Pagod siya, ngunit nagawa niyang pilitin ang kanyang sarili palabas ng mga kumot habang pilit na binubuksan ang kanyang mga mata.Napatid siya palabas ng kama, humahakbang na para bang pupunta sa kusina, na palaging kanyang kasunod na patutunguhan pagkabangon bawat umaga.Nang makarating siya sa pinto ay doon lamang may pumasok sa kanyang isip.Inangat niya ang kanyang mga mata sa kisame, at ang katotohanan ng lahat ay muling bumalik sa kanyang ulo, nagtutulak sa kanya na bumalik at umupo sa gilid ng kama nang may kahinahunan.Ang lugar na ito ay hindi niya bahay. Nasa isang hotel siya.Sa loob ng ilang segundo, umupo siyang walang kagalaw-galaw, ang kanyang mukha ay nakahawak sa kanyang mga kamay habang ang kanyang tingin ay lumipat sa dalawang malaking kahon na naglalaman n
## KABANATA 26### ISANG NAKATAKDANG KASAL PARA KAY ADRIAN"Napakamataas naman ng babaeng iyon sa tabi niya!""Malamang dahil kasintahan siya nito.""Mas mataas pa riyan ang ipagmamalaki ko kung magkakaroon ako ng pagkakataong maglakad sa tabi ng isang lalaking tulad ni Adrian Smith."Nagbubulungan ang mga babae sa kanilang sarili habang pinapanood sina Adrian at Christine na paalis."Boss, hindi niyo po ba naiisip na mahaba ang naging araw niyo at kailangan niyo ng pahinga? Maaari niyo naman siyang makita sa ibang pagkakataon dahil hindi na muna siya nagtatrabaho ngayon." Pagmamasid ni Christine sa isang nag-aalalang boses.Tumingin si Adrian sa screen ng kanyang telepono; lagpas 6:00 na ng hapon, at talagang nagkaroon siya ng mahabang araw, ngunit ang makita ang kanyang anak ay mas mahalaga kaysa sa anumang bagay para sa kanya."Hindi pa huli ang lahat para makarating doon, Christine. O ayaw mo na bang sumama sa akin?” Tanong nito."Naku, hindi naman po, sir. Hindi po ako nagrerekla
## KABANATA 25### ANG PAGHAHANAP KAY FLORA AT DAN‘Huh?Pumupunta upang kunin ang kanyang anak? Natulala si Christine?Doon ba tumutuloy ang maliit na batang iyon?’Gabi na noon.Ibinaba niya ang kanyang tingin sa relo sa kanyang pulso, at lagpas 5:00 ng hapon na. Karamihan sa mga manggagawa ay tiyak na nagsara na mula sa trabaho, ngunit hindi niya kayang hamunin ang kanyang awtoridad.Sa pasukan ng Davis Design Hub, ang lalaking tagapagbantay sa gate ay hindi nag-atubiling buksan ang gate at papasukin sila nang walang masyadong pagtatanong.Kahit na iyon ang kanyang unang pagkakataon na makita si G. Adrian sa katotohanan, palagi na niya itong nakikita sa telebisyon at sa mga magasin, at alam niya na kung ang pangulo ng Smiths Corporation, na nagkataong pinakamayamang tao sa mundo, ay pumunta sa kanilang kumpanya, tiyak na ito ay isang mahalagang bagay.Sa silid-tanggapan, may humigit-kumulang limang kababaihan na abala sa pag-aayos ng kanilang mga talahanayan upang magsarado na para
## KABANATA 24### TAYO NA'T KUNIN ANG AKING ANAKBiglang bumukas ang pinto ng opisina habang si Christine ay nakalubog pa rin sa kanyang sariling mga pag-iisip. Napatalon siya sa gulat nang makitang pumasok si G. Adrian na may makapangyarihang tindig at awtoritadong noble na pakikitungo."Bakit ang aga mong bumalik?" Sabi nito bago pa man bumuka ang kanyang mga labi upang batiin ito."Opo, sir." Tumango siya."Ang resulta. Handa na ba?" Tanong nito."Hi...hindi. Opo," nauutal niyang sagot.Dahil sa kanyang pagkalito, napatigil si Adrian sa paglalakad at tinitigan ang kanyang mga mata nang may salubong na kilay. "Lahat ba ay maayos lang? Anong ibig mong sabihin sa hindi at oo sa magkasamang pagkakataon?"Napakurap siya."Patawad po, sir. Ako...ako ay nagulat lang sa isang bagay. Opo, labas na ang mga resulta. Nasa talahanayan niyo po, sir." Nauutal niyang sabi."Mabuti. Sa susunod, alalahanin mong maaari kang matanggal sa trabaho kung hahayaan mong magpalagaw-lagaw ang isip mo kapag n
KAPITULO 23ANG MGA RESULTA NG DNA AY LABAS NASa Smiths Corporation, ang mga nakabababang empleyado ay mabilis na tumakbo upang panatilihing nakatuon ang kanilang sarili sa kanilang tungkulin nang makita nila ang kotse ng pangulo na nagmamaneho patungo sa kanyang espesyal na parking lot.Nang pumasok siya, ang lahat tungkol sa kapaligiran ay nag-adjust sa kanyang natatanging aura.Si Christine, ang kanyang assistant, ay nasa kanyang opisina na. Mula nang magsimula siyang magtrabaho sa ilalim ni Mr. Adrian, natutunan na niyang panatilihin ang oras sa lahat ng kanyang ginagawa. Sa katunayan, ginagawa niyang available ang kanyang sarili sa opisina nang hindi bababa sa tatlumpung minuto bago ang kanyang oras ng pagbabalik sa trabaho, at ang gawaing iyon ay nagdala sa kanya ng napakaraming pabor mula sa kanyang boss; kaya naman ang ibang nakabababang kawani ay palaging naglo-lobby ng kanilang mga paraan sa pamamagitan niya kung gusto nilang makakuha ng anumang espesyal na pagkilala mula s
KAPITULO 22WALANG TRABAHO AT WALANG TIRAHANSa kauna-unahang pagkakataon, ang larawang nakatitig sa kanya sa pamamagitan ng salamin ay tila lubos na naiiba. Tuwing umaga, nakangiti siya sa salamin sa sandaling tumingin siya sa repleksyon ng kanyang sarili. Isang babaeng ang mukha ay palaging nagliliwanag kahit sa mga pagod na gabi ng Lunes.Ngunit ngayon, ang tanging nakikita niya ay isang babaeng may namumugtong mga mata at mukhang tila pinuwersang pigain at inihain upang matuyo.Lumingon siya at sumandal sa nightstand sa tabi ng kama, ang kanyang mga braso ay nakabalot sa kanyang dibdib habang iniyuyuko ang kanyang ulo hanggang sa maramdaman niyang may isang maliit na kamay na biglang yumakap sa kanyang baywang. "Huwag kang mag-alala, Mummy. Siguradong-sigurado ako na tatawagan ka agad ni Mr. Adrian. Narinig ko na hindi pa siya kasal, kaya inilakip ko ang iyong magandang larawan sa resume na ibinigay ko sa kanya. Huwag ka nang umiyak muli, Mummy. Ako... Ako ay malaking bata na ngay







