หานหนิงยืนนิ่งอยู่กับที่ ตั้งแต่เกิดมาจนอายุขนาดนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอถูกแม่ตี แถมยังเป็นการตบหน้าโดยตรงอีกด้วย จากแรงที่ลู่ฉู่ฉู่ลงมือ เห็นได้ชัดว่าไม่ได้ออมแรงเลยแม้แต่น้อย ความเจ็บบนใบหน้ายังพอทนได้ แต่รอยร้าวในจิตใจกลับทำให้เธอยอมรับไม่ได้"แม่ แม่ตบหนูเหรอ?"ลู่ฉู่ฉู่เห็นแววตาไร้เดียงสาของลูกสาว ก็รู้สึกว่าตัวเองลงมือหนักเกินไปเล็กน้อย แต่สายตาของเธอยังคงเฉียบคม จ้องมองลูกสาวไม่วางตา เธอยื่นมือไปลูบแก้มลูกสาว แต่หานหนิงกลับเบือนหน้าหนี ลู่ฉู่ฉู่จึงพูดว่า "ก่อนหน้านี้แม่บอกไว้ว่ายังไง? พ่อเธอยังไม่กลับมา พวกเธอก็ห้ามกลับมา แม่ต้องการให้พวกเธอพาพ่อกลับมา เขามีปัญหากับแม่ แต่ไม่มีทางไปลงกับเด็ก ๆ อย่างพวกเธอหรอก แต่เธอกลับดื้อ กลับมาคนเดียว อีกอย่าง เธอเป็นลูกที่แม่คลอดออกมาเอง พ่อของเธอคือใคร ยังจะมีใครรู้ดีกว่าแม่อีกหรือ? จำเอาไว้ให้ดี หานเจียงก็คือพ่อของเธอ"หานหนิงอยากเถียงกลับ แต่บรรยากาศกดดันจากตัวแม่ทำให้เธอไม่กล้าพูดออกมา หลังจากถูกตำหนิไปหลายประโยค เธอก็ยิ่งรู้สึกอัดอั้น เพียงแต่ยังคงเหลือความดื้อรั้นสุดท้ายเอาไว้ "แต่ว่า แต่ว่ามีผลตรวจพิสูจน์ความเป็นพ่อแม่อยู่ ในนั้นบ
اقرأ المزيد
