All Chapters of เด็กแสบของแด๊ดดี้: Chapter 51 - Chapter 55

!!!ธัชภพส่ายหน้าอย่างปลงๆ เดินตามเด็กเจ้าเล่ห์เข้าไปในห้องเช้านี้ เขาคงต้องพาเด็กนี่ไปเลี้ยงข้าวให้อิ่มท้องก่อน ไม่อย่างนั้น คงไม่ได้เห็นเด็กหนุ่มยิ้มอย่างสดใสแบบนี้อีกแน่ๆ... ★ ...เสียงคลื่นทะเลยังคงซัดเข้าฝั่งเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ลมยามเช้าโชยเข้ามาให้ความรู้สึกสดชื่น ขณะที่ห้องอาหารของโรงแรมหรูระดับห้าดาว เปิดต้อนรับแขกด้วยอาหารเช้าบุฟเฟ่ต์สุดอลังการคีตะยืนมองตาเป็นประกายอยู่หน้าทางเข้า ริมฝีปากบางอ้าค้างเล็กน้อย ขณะสายตากวาดมองไลน์อาหารสุดหรูที่วางเรียงรายบนโต๊ะคลุมผ้าสีขาวยาวเกือบสิบโต๊ะของกินเยอะมาก… เยอะจนเลือกไม่ถูก!!!“อู้ววว… นี่มันสวรรค์ชัดๆ”คีตะ หันไปมองคนที่พาเขามายังสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ ดวงตาสวยเรียวยาวฉายแววตื่นเต้นเหมือนเด็กได้ของเล่นชิ้นใหม่ ร่างโปร่งขยับเข้าไปใกล้ เอ่ยถามเสียงเบาอย่างกลัวใครจะได้ยินแล้วเห็นพวกเขาเป็นตัวตลก“พี่ธัช… นี่เราได้กินทุกอย่างเลยใช่ไหมครับ?”“อืม”“กินได้ไม่อั้น?”“อืม”“ไม่ต้องจ่ายเพิ่ม?”“อืม”“งั้น…” คีตะสูดหายใจเข้าเต็มปอด “ผมจะกินให้คุ้มที่สุด!!!”ธัชภพ มองเด็กหนุ่มที่พุ่งตรงไปที่ไลน์อาหารตาเป็นมันน่าเอ็นดูชะมัดพนักงานยัง

โรงอาหาร ของมหาวิทยาลัย ยังคงเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยและจอแจของนักศึกษาที่มานั่งกินข้าวกันเป็นกลุ่ม เสียงช้อนกระทบจาน เสียงหัวเราะคิกคักของสาวๆ เสียงบ่นของหนุ่มๆ ที่รออาหารคิวแน่นขนัดแต่ถึงอย่างนั้น... ไม่มีใครกล้าเดินเฉียดโต๊ะที่อยู่ริมสุดของโรงอาหารโต๊ะที่มี “สามหมา” นั่งรวมตัวกันแซมมี่ สาวออแกนิคร่างอรชร ผมยาวสวย แต่งหน้าจัดเต็มเหมือนนางโชว์ นั่งไขว่ห้าง ขยับเล็บปลายแหลมที่เคลือบสีแดงเข้มเคาะโต๊ะเบาๆ จังหวะเคาะนิ่งเรียบเหมือนกำลังกลั้นอารมณ์บางอย่างโอม หนุ่มร่างสูงที่ดูหล่อเนี้ยบ แต่จิตใจเลวทราม นั่งเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ มือหมุนโทรศัพท์เล่นไปมา ใบหน้ากรุ้มกริ่มเหมือนกำลังครุ่นคิดถึงเรื่องสนุกๆฟิวส์ หนุ่มตัวเล็ก หน้าตาใสซื่อ แต่ลิ้นร้ายเหมือนงูพิษ กำลังจิบน้ำจากแก้ว เสียงน้ำแข็งกระทบแก้วดังกริ๊กๆ สายตาของฟิวส์เหลือบไปมองรอบๆ อย่างระแวดระวังก่อนจะก้มหน้ากระซิบกับพวกตัวเอง“กูยังไม่เชื่อ…” เสียงของฟิวส์เบา แต่เต็มไปด้วยความไม่อยากยอมรับ “ไอ้คีตะ มันกล้าตัดพวกเราจริงๆ?”แซมมี่ ชะงักนิ้วที่กำลังเคาะโต๊ะ ก่อนจะจิกปลายเล็บลงไปกับผิวโต๊ะไม้ ดวงตาที่ถูกกรีดอายไลน์เนอร์เฉี่ยวๆ ฉายแววขุ่นเคือ

“อืม เธอกำลังทำอะไรอยู่?”เสียงทุ้มของธัชภพกระซิบชิดข้างหู ลมหายใจอุ่นๆ กระทบกับต้นคอสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดคีตะยิ้มเจ้าเล่ห์ แต่ยังคงมองออกไปยังท้องทะเลที่ไกลสุดสายตา“ที่นี่อากาศดีมากเลยครับ… เหมาะแก่การฝึกวิชา”“ฝึกวิชา?” ธัชภพเลิกคิ้ว ก่อนจะกระชับอ้อมแขนแน่นขึ้นเล็กน้อย ริมฝีปากคลี่ยิ้มบาง เมื่อได้ยินเสียงคีตะอธิบายเพิ่มให้“ผมกำลังรวบรวมพลังฟ้าดินอยู่”ธัชภพที่ยืนกอดซ้อนอยู่ด้านหลัง หัวเราะเบาๆจนหัวไหล่กว้างสั่นไหว ขณะลูบหน้าท้องของเด็กหนุ่มที่มีเนื้อน้อยๆนุ่มมือ“เธอชอบดูหนังจีนด้วยเหรอ?”“อาจจะติดเลยก็ได้ครับ ผมชอบดูแนวมาเฟีย เลยหลงคิดไปว่าตัวเองจะยิ่งใหญ่แบบนั้น”คำพูดที่หลุดออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ ทำให้บรรยากาศรอบตัวเงียบสนิททันที ธัชภพชะงักไปเล็กน้อย แววตาคมกริบมองเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างพิจารณา แกล้งพูดเหมือนกำลังจะสอบสวนว่า“มีอะไรจะสารภาพไหม?” เสียงของธัชภพต่ำลงเล็กน้อย “หรือว่าต้องการทนายต่อสู้ในชั้นศาล?”เพียงเสี้ยววินาทีที่เด็กแสบหันกลับมา ธัชภพเห็นบางอย่างในดวงตาของคีตะ… ดวงตาที่ไร้แสงราวกับตายด้าน เหมือนกับเคยได้ยินประโยคนี้มานับพันครั้งแต่เพียงเสี้ยววินาทีเดียวเท่านั้น ม