All Chapters of เด็กแสบของแด๊ดดี้: Chapter 41 - Chapter 50

55 Chapters

ตอนที่ 15.3 ยั่วเอง ก็รับให้ไหว

บ้าจริง…นี่ตีความหมายไปถึงไหนเนี่ย เขาแค่แกล้งพูดเล่นเว้ย!คีตะ นั่งนิ่งไปครู่หนึ่ง หัวใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอกไม่สิ... พี่ธัชภพคิดว่าเรามีปมเหรอ? พี่คิดว่าเราเคยผ่านอะไรแย่ๆ มามากเหรอ?เด็กหนุ่มยกมือขึ้นกอดอกแน่นโดยไม่รู้ตัว ริมฝีปากขยับช้าๆ“ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น…”“แต่พี่คิดแบบนั้น”ธัชภพตอบกลับอย่างตรงไปตรงมา ก่อนจะเปิดประตูรถลงไป เสียงของธัชภพมั่นคง เรียบนิ่ง และหนักแน่น ไม่ใช่คำพูดที่พูดเพื่อปลอบใจใคร แต่เป็นความจริงที่ธัชภพอ่านออกคีตะกลืนน้ำลายลงคอ รู้สึกเหมือนถูกจับได้นี่พี่ธัชจะรู้ทันมากไปไหม!?แต่ก่อนที่คีตะจะคิดอะไรไปมากกว่านั้นธัชภพก็เปิดประตูรถลงไป แล้ว หนุ่มใหญ่เดินอ้อมไปอีกฝั่งเปิดประตูรถให้คนอื่นเป็นครั้งแรก พร้อมกับยื่นมือใหญ่ออกไป“มาสิ พี่พามาพักผ่อนไม่ได้พามาสอบสวน เที่ยวให้สนุก แด๊ดดี้พาเด็กมาเที่ยว”คีตะนั่งนิ่งไปวูบหนึ่ง ก่อนจะกัดริมฝีปาก แต่ก็ยังคงมองคนพูดนิ่งๆทำไมพอพูดแบบนี้แล้วธัชภพต้องหลบตาด้วย !?พี่ธัช... เขินเหรอ!?คีตะ หลุดยิ้มออกมาเบาๆ ก่อนจะรีบลงจากรถวิ่งผ่านมือใหญ่ไป ไม่อยากให้หนุ่มหล่อเห็นว่าตัวเองก็กำลังเขินอยู่เหมือนกันพี่ธัชภพ… นี่มันอ
last updateLast Updated : 2026-08-21
Read more

ตอนที่ 16.1 เด็กน้อยจอมอ้อน

พระอาทิตย์ค่อยๆ ลับขอบฟ้า แสงสีส้มอมชมพูสาดกระทบผืนน้ำทะเลจนระยิบระยับ คีตะนั่งเหยียดขาบนผืนทราย เสื้อเชิ้ตสีขาวปล่อยชาย พริ้วไปตามแรงลมเย็นเสียงคลื่นซัดกระทบฝั่งเป็นจังหวะ ผสมกับเสียงลมหายใจของหนุ่มใหญ่ที่นั่งอยู่ข้างกันธัชภพ นั่งเงียบๆ อยู่ข้างกาย สายลมพัดผมสีเข้มของเขาไหวเบาๆ เสื้อเชิ้ตแขนยาวพับขึ้นถึงข้อศอก ขณะที่ขาข้างหนึ่งชันขึ้นสบายๆ ราวกับภาพวาดของชายผู้สงบนิ่ง“พี่ธัช” เสียงของคีตะ ดังแผ่วเบาในบรรยากาศเงียบสงบ“หืม?”“พี่ใจดีขนาดนี้กับทุกคนหรือเปล่าครับ?”ธัชภพเลิกคิ้วหันมองคีตะที่นั่งอยู่ข้างๆใบหน้าของเด็กหนุ่มสะท้อนแสงเย็นงดงามราวกับภาพวาด ริมฝีปากบาง เผยอขึ้นเล็กน้อย ดวงตาฉายแววอยากรู้อยากเห็น แต่ก็แฝงความคาดหวังบางอย่างเอาไว้บ้าจริง... ทำไมถึงมองเขาแบบนั้น?เดี๋ยวก็โดนจับจูบจนได้…ธัชภพกระแอมเบาๆ เมื่อเผลอคิดนอกลู่นอกทาง ตอบกลับเสียงเรียบ“เปล่า”“อ้าว?” คีตะขมวดคิ้วเล็กน้อย โน้มตัวเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด“แล้วพี่ใจดีแบบนี้กับใครบ้าง?”“แค่กับเธอ”!!!!เชี้ย! นี่มันคำพูดอะไรกัน !?!?!?คีตะ เบิกตากว้างทันทีที่ได้ยิน หัวใจเหมือนจะหล่นไปอยู่ตาตุ่ม“พี่ธัช…”คีตะจ้องหน้าคู่ส
last updateLast Updated : 2026-08-21
Read more

ตอนที่ 16.2 เด็กน้อยจอมอ้อน

“พอใจหรือยัง?”คีตะเงยหน้าขึ้นจากเตียงก่อนจะยิ้มกว้าง พยักหน้าหงึกๆ“มากครับ!”เด็กหนุ่ม ยันตัวขึ้นมา นั่งคุกเข่าบนเตียง ก่อนจะโน้มตัวเข้าไปใกล้“ขอบคุณนะครับพี่ธัช” ริมฝีปากบางฉีกยิ้มหวาน… ดวงตากลมโตฉายแววจริงใจ “พี่น่ารักที่สุดเลยครับ”คีตะทิ้งตัวกลับไปยังเตียงที่รออยู่ กลิ้งสนุกกับความนุ่มฟูของผ้าปูเตียงสีขาวสะอาด ก่อนจะเงยหน้ามองไปรอบห้อง แล้วสายตาก็สะดุดเข้ากับ ประตูห้องน้ำที่เปิดแง้มไว้ ภายในมีอ่างจากุซซี่ทรงกลมขนาดใหญ่ มองออกไปเห็นวิวทะเล …คีตะรีบกระโดดลงจากเตียง ตรงเข้าไปสำรวจห้องน้ำหรูทันที“เชี่ย! มีอ่างจากุซซี่ด้วย!” คีตะร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น พร้อมหันไปมองคนที่ยืนกอดอกมองอยู่“พี่ธัช ผมอาบน้ำก่อนนะครับ!”ที่ผ่านมา คีตะใช้ชีวิตอย่างเด็กอันธพาล ปากกัดตีนถีบ ในความหมายตรงตัว นั่นคือการต่อสู้ยิบตากับคนที่กล่ามาดูหมิ่นรังแก รวมไปถึงการดูหมิ่นรังแกคนอื่นด้วยเช่นกันกว่าจะได้เงินแต่ละก้อนแทบจะเอาชีวิตไปเสี่ยงแล้วมันก็ไม่ใช่งานที่ดีอะไรด้วย ทวงหนี้ ส่งพัสดุที่ไม่ต้องรู้หรอกว่าข้างในคืออะไร ยิ่งรู้น้อยเท่าไหร่ยิ่งปลอดภัย บางครั้งก็ต้องใช้ร่างกายคอยดูแลเอ็นเตอร์คนเพื่อแลกเงินมาแ
last updateLast Updated : 2026-08-21
Read more

ตอนที่ 17.1 ราตรีสีขาว

“อื้อออ~ สดชื่นสุดๆ!”เสียงสดใสดังขึ้น คีตะเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยเสื้อคลุมอาบน้ำสีขาว สายคาดเอวผูกหลวมๆ เผยให้เห็นไหปลาร้าเด่นชัดกับผิวที่ยังเปียกหมาดๆ ผมดำขลับชื้นน้ำ ร่วงลงมาปรกหน้าผากนิดๆธัชภพเงยหน้าขึ้นมอง เด็กนี่แม่ง…“อาบน้ำเสร็จแล้ว พี่ธัชไปอาบสิครับ” คีตะยิ้มหวาน เดินไปยืนเท้าแขนบนพนักเก้าอี้ที่ธัชภพนั่งอยู่ โน้มตัวเข้าไปใกล้“หรือว่า… จะให้ผมช่วยถูหลังให้ดีครับ?”“ไปไกลๆ” ธัชภพดันหน้าผากเด็กแสบเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นเดินเข้าห้องน้ำไปโดยไม่พูดอะไรต่อคีตะหัวเราะเบาๆ กับปฏิกิริยาของซีอีโอหน้านิ่ง ก่อนจะทิ้งตัวลงบนเตียงอย่างสบายใจครู่ต่อมาเสียงประตูห้องน้ำเปิดออก ธัชภพก้าวออกมาด้วยเสื้อคลุมอาบน้ำสีเดียวกันคีตะยันตัวขึ้นมานั่งบนเตียง ศอกข้างหนึ่งเท้ากับฟูกนุ่ม ดวงตาเรียวหรี่มองร่างสูงที่ก้าวออกจากห้องน้ำด้วยเสื้อคลุมอาบน้ำสีขาวสะอาดตา แค่ยืนอยู่ตรงนั้น… ธัชภพก็เหมือนนายแบบเดินลงมาจากปกนิตยสารเส้นผมสีเข้มยังชื้นน้ำ… หยดน้ำไหลรินจากปลายเส้นผมลงมาตามแนวสันกรามคมสวย ก่อนจะหยดลงมาบนแผ่นอกกว้าง ไล่เรื่อยลงไปตามแนวกระดูกไหปลาร้า ก่อนจะซึมหายเข้าไปใต้ปกเสื้อคลุม“พี่ธัช ผมขอดูหน่อย”เสียง
last updateLast Updated : 2026-08-26
Read more

ตอนที่ 17.2 ราตรีสีขาว

เสียงคลื่นซัดกระทบฝั่งเบาๆ สายลมเย็นของทะเลยามค่ำคืนพัดผ่านเข้ามาทางระเบียงกว้างของห้องพักสุดหรูแสงไฟในห้องถูกหรี่ลง เหลือเพียงแสงสลัวจากโคมไฟหัวเตียง ที่สะท้อนเงาของชายหนุ่มสองคนที่นอนอยู่บนเตียงขนาดคิงไซส์ธัชภพ… นอนหันหน้าเข้าหาเด็กหนุ่มคีตะ… ก็นอนหันหน้าเข้าหาชายหนุ่มเช่นกันพวกเขา อยู่ในระยะที่ใกล้กันมาก ใกล้ขนาดที่ธัชภพสามารถมองเห็น ดวงตากลมโตของคีตะได้อย่างชัดเจนริมฝีปากบางเผยอขึ้นนิดๆ อย่างเป็นธรรมชาติ ลมหายใจอุ่นๆ แผ่วรินอยู่ใกล้กันมากเกินไปเป็นเด็กที่น่ารัก น่าแกล้งจริงๆ…“เคยมีใครพามานอนแบบนี้ไหม?”ธัชภพถามขึ้น เสียงทุ้มต่ำของเขาเบาและมั่นคงราวกับจะสั่นคลอนอะไรบางอย่างในใจเด็กหนุ่มคีตะกะพริบตาช้าๆก่อนริมฝีปากจะคลี่ยิ้มบางๆ“เอาเรื่องจริงหรือโกหกครับ?”“ฉันรับได้”ธัชภพตอบกลับเรียบๆ มือแกร่งยกขึ้นรองศีรษะตัวเอง ขณะที่สายตาคมจับจ้องไปยังเด็กหนุ่มตรงหน้า“แค่อยากรู้”คีตะจ้องตาคู่สนทนาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบ“ไม่เคยครับ… ปิ๊งป่อง!”“ถ้าเรื่องโกหกก็... เคยครับ มีเยอะเลย หลายคนด้วย ทั้งเสี่ยในกรม พี่หมีในบาร์ หรือจะเป็นนักกล้ามในป้อมยาม ผมเคยผ่านมาหมดแล้ว”ฟังดูเหมือนจริง แต
last updateLast Updated : 2026-08-26
Read more

ตอนที่ 17.3 ราตรีสีขาว

เสียงลมหายใจสม่ำเสมอของทะเลยามค่ำคืน พัดผ่านเข้ามาทางระเบียงกว้าง เสียงคลื่นกระทบฝั่งแผ่วเบา เป็นดั่งบทเพลงกล่อมที่ทำให้บรรยากาศในห้องพักหรูริมทะเล เงียบสงบบนเตียงกว้างสีขาว ชายหนุ่มทั้งสองนอนแนบชิดกันภายใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ ไออุ่นของกันและกันซึมซับผ่านเนื้อผ้า ปลายนิ้วเรียวของเด็กหนุ่มไล้เบาๆ บนแขนแกร่ง ที่กอดตัวเขาเอาไว้แน่นสัมผัสอุ่นๆ จากอ้อมกอดของธัชภพ...ทำให้คีตะรู้สึกปลอดภัยอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนไม่ต้องดิ้นรน ไม่ต้องระแวง แค่ปล่อยให้ตัวเองจมอยู่ในความอบอุ่นนี้ มันก็เพียงพอแล้วถึงจะบอกลาให้นอนกันไปแล้ว แต่คีตะกลับไม่อยากหลับเลย และดูเหมือนคนที่กำลังนอนกอดเขาอยู่จะยังไม่หลับง่ายๆเช่นกันคีตะเงยหน้าขึ้นจากอกแกร่ง ดวงตากลมใสมองชายหนุ่มข้างกาย ริมฝีปากบางเผยอรอยยิ้มเล็กๆ ก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่วเบา“แด๊ดดี้... ให้ผมช่วยไหมครับ?”ไม่ใช่แค่พูด คีตะยังลูบไล้ต้นขาแกร่งแล้วสอดมือเข้าไปในชุดเสื้อคลุม แล้วลูบไล้มัดกล้ามที่ต้นขาเบาๆ ใกล้กับจุดอ่อนไหวธัชภพที่หลับตาอยู่ ลืมตาขึ้นทันที คิ้วเข้มขมวดนิดๆ ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ รั้งมือของเด็กหนุ่มไว้แล้วดึงเข้ามากอดแน่นขึ้น“ไม่ต้องหรอก”เสียงทุ้มของช
last updateLast Updated : 2026-08-26
Read more

ตอนที่ 17.4 ราตรีสีขาว

คีตะทำตามจังหวะอย่างอ่อนโยน ใช้ลิ้นรูดรั้งตัวตนที่ใหญ่คับปากอย่างสุดกำลัง มือหนึ่งยันตัวเพื่อผยุงน้ำหนัก อีกมือก็นวดเฟ้นลูกแฝดอย่างเอาใจ“อื้อ… คีต….”“ดีไหมครับ? พี่ธัช…”“เสียว ดี อื้ออ ดีมาก…”ธัชภพพูดเสียงต่ำอย่างเคลิ้มฝัน ทุกสัมผัสที่เด็กหนุ่มทำให้เต็มไปด้วยความตั้งใจ มันไม่ใช่แค่ความต้องการทางกาย แต่เป็นบางอย่างที่ลึกซึ้งกว่านั้นบางอย่างที่ทำให้ธัชภพรู้ว่า เด็กคนนี้ไม่ใช่แค่… ใครสักคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเพียงเพื่อจะหายไปเมื่อแรงสัมผัสดูดเลียเพิ่มขึ้น ธัชภพก็เสียวเกร็งจนทนไม่ไหว ต้องจับหัวเล็กๆให้ขยับขึ้นลงถี่ๆพร้อมกับสวนสะโพกเร่งจังหวะ“ซี้ดด! ดีมาก เร็วอีก…”คีตะออกแรงดูดจนแก้มตอบ ขยับศีรษะขึ้นจนเกือบหลุดแล้วกระแทกกลับลงมาจนปลายบานทิ่มคอ ของพี่ธัชอร่อยมาก ยิ่งกินก็ยิ่งมัน เต็มปากเต็มคำจริงๆอดีตเทยขาโจ๋จึงเพิ่มเทคนิคที่ปลายลิ้นอย่างสุดชีวิต เพื่อมัดใจแด๊ดดี้สุดหล่อให้มัวเมากับโพรงปากที่น่าอัศจรรย์นี้ธัชภพสูดปาก รู้สึกเสียวสะท้านไปทั้งตัวอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน จนความปรารถนาพุ่งชนเพดาน ก็เผลอกดหัวเล็กๆเอาไว้แน่นแล้วกระทุ้งบั้นเอวรัวใส่ไม่ยั้ง ครางกระเส่าอย่างลืมตัว“ซี้ดด!
last updateLast Updated : 2026-08-26
Read more

ตอนที่ 17.5 ราตรีสีขาว

ขณะที่ภายในห้องพักสุดหรูริมทะเลเต็มไปด้วยความอบอุ่นของคนสองคนที่แนบชิดกันอยู่ใต้ผ้าห่ม…อีกมุมหนึ่งของเมือง แสงไฟจากหน้าจอมือถือยังคงส่องสว่าง ในห้องที่เต็มไปด้วยควันบุหรี่และบรรยากาศอึดอัดไอ้โอมกระแทกมือถือวางลงบนโต๊ะอย่างหัวเสีย“แม่ง… ปิดเครื่อง!”“ห่าเอ๊ย นี่มันคิดจะตัดพวกกูออกจากชีวิตจริงๆเหรอวะ?” ฟิวส์สบถ พลางเลียริมฝีปากอย่างไม่สบอารมณ์แซมมี่ที่นั่งไขว่ห้างโยกขาไปมา พลิกมือถือดูข้อความที่ส่งไปแล้วขึ้นสถานะ ‘ไม่สามารถติดต่อได้’ ก่อนจะปรายตามองสองเพื่อนร่วมอุดมการณ์“มันกำลังเล่นตัว หรือกำลังทิ้งพวกเราไปจริงๆ กันแน่?” เสียงของแซมมี่เย็นเยียบจนโอมกับฟิวส์เงียบกริบไปชั่วขณะ“มันจะทิ้งได้ไง พวกเราผ่านอะไรมาด้วยกันตั้งเท่าไหร่?!” โอมโวยวาย กัดฟันกรอด “มึงคิดว่ามันจะอยู่รอดได้หรอถ้าไม่มีพวกเรา?!”แซมมี่เอนตัวพิงพนักโซฟา มือหมุนมือถือไปมา สายตาครุ่นคิดคีตะหายไป…ปิดเครื่องหนีแบบนี้… มันแปลก เพราะคีตะที่เขารู้จักไม่เคยหนี“ไอ้คีย์ มันไม่เคยหนีพวกเรามาก่อน” แซมมี่พูดขึ้น ปล่อยควันบุหรี่กลิ่นผลไม้ ขึ้นเพดานห้อง“หรือพวกมึงทำอะไรให้ไอ้คีย์มันโกรธอะไรหรือเปล่า ฟิวส์ โอม”“จะบ้าเหรอ กูจะกล
last updateLast Updated : 2026-08-26
Read more

ตอนที่ 17.6 ราตรีสีขาว

“อีเชี้ย ตอบให้มันดีๆ กูไม่ได้อยากรู้เรื่องนั้น เห็นไอ้คีตะมั้ย มันกลับห้องมันหรือยัง?”“ไม่เห็นย่ะ ไม่ใช่ว่าเมื่อตอนเย็น พวกมึงมีเรื่องกับไอ้คีย์หรอกเหรอ คลิปนี่ปลิวว่อน พวกมึงเถอะไปขัดใจอะไรไอ้เชี่ยคีย์มัน ไปแหย่รังแตนเดี๋ยวก็ได้โดนต่อยนมแตกกันหมดหรอก”“ไม่ได้ทำอะไรเลย ช่วงนี้ไอ้คีย์มันเป็นห่าอะไรก็ไม่รู้มัน จู่ๆก็เปลี่ยนไป มึงล่ะเห็นใครมาทำอะไรไอ้คีย์หรือเปล่า”แพตตี้ที่อยู่ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกถึงเหตุการณ์แปลกๆที่ผ่านมา“วันก่อน เห็นไอ้คีย์ มันถ่ายหนังสั้นอยู่กับกลุ่มเด็กเนิร์ด… เออ! แล้วกูก็เห็นมันขึ้นรถไปกับผู้ชายคนหนึ่งด้วยนะ แม่งหล่อสัด สูทเป๊ะ หุ่นโคตรดีเลย เห็นแล้วน่าขยำท่อนมากดูท่าจะลำใหญ่เหมือนกัน”แซมมี่หรี่ตาลงทันที“มึงว่าอะไรนะ? ไอ้คีตะ มันขึ้นรถกับใคร!?”“ก็ผู้ชายคนหนึ่ง ใส่สูทแบบผู้บริหารเลยล่ะ กูเห็นมันคุยกันด้วยนะ… ท่าทางสนิทกันมากด้วย”ปลายสายวางไปแล้ว แต่แซมมี่กลับหัวเราะในลำคอ“หึ… น่าสนใจนี่”“มึงจะทำอะไรอีกล่ะ?” ฟิวส์ถามพลางหรี่ตามองริมฝีปากสีแดงฉีกยิ้มเจ้าเล่ห์ ดวงตาวาววับเต็มไปด้วยความสนใจ“ไอ้ฟิวส์ มึงว่ากูกับไอ้คีตะ ใครสวยกว่ากัน”“ก็ต้องเป็นมึ
last updateLast Updated : 2026-08-26
Read more

ตอนที่ 18.1 แด๊ดดี้สุดอบอุ่น

แสงแดดยามเช้า ค่อยๆสาดผ่านกระจกบานใหญ่ของพูลวิลล่าระดับ 5 ดาวสุดหรู ท้องฟ้าใสจนแทบไร้เมฆ คลื่นทะเลกระทบฝั่งเป็นจังหวะสม่ำเสมอ สร้างบรรยากาศที่สงบ ผ่อนคลายธัชภพลืมตาขึ้นช้าๆ ดวงตาคมปรับโฟกัสไปยังพื้นที่ริมระเบียง…แล้วเขาก็ได้เห็น ภาพที่ทำให้รู้สึกว่าเช้านี้เป็นเช้าที่ดีที่สุดคีตะ…เด็กหนุ่ม ยืนอยู่ริมระเบียง มองออกไปยังผืนน้ำสีคราม ขณะที่กำลังทำกายบริหารด้วยสีหน้าจริงจังเสื้อผ้าที่เด็กหนุ่มสวมทำให้ธัชภพรู้ว่า บริกรนำเสื้อผ้าใหม่ที่ฝากให้ซักรีดเมื่อวานมาส่งแล้วเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวใหญ่… ถูกสวมใส่อย่างสบายๆ ในร่างกายเล็กๆกำลังพอดีมือ ชายเสื้อยาวคลุมไปถึงเข่า เผยให้เห็นเรียวขาสวยและผิวสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดที่โผล่พ้นออกมาลมทะเลพัดแผ่วเบา ปลายนิ้วของเด็กหนุ่มยกขึ้นจับข้อเท้าตัวเอง ขณะยืนกระต่ายขาเดียว กางแขนออกเพื่อรักษาสมดุลร่างกายสมส่วน ยืดเหยียดได้อย่างพอดีไม่มีเสียสมดุล…และดวงอาทิตย์ยามเช้าก็ทำให้เด็กคนนี้ดูเปล่งประกายจนธัชภพต้องมองตาค้างซีอีโอหนุ่มใหญ่มองภาพตรงหน้าอย่างเพลินตา หากทุกเช้าเขาตื่นขึ้นมาแล้วเจอภาพนี้ ได้เห็นเด็กคนนี้ยืดกาย ทำหน้าจริงจังแบบนี้ มันจะดีแค่ไหนกัน?ธัชภพเค
last updateLast Updated : 2026-08-26
Read more
PREV
123456
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status