เด็กแสบของแด๊ดดี้ のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

“ผมก็เป็นแค่ผู้บันทึกภาพเหตุการณ์เฉยๆครับ ไม่รู้ต้นเหตุอะไรเลย แค่ชาวบ้านผ่านมาเห็นเหตุการณ์น่าสนใจเลยถ่ายคลิปเก็บไว้”เสียงของโอมดังขึ้น มันเป็นไบที่ได้หมดทั้งหน้าทั้งหลังขอแค่เอามัน หน้าตาหล่อเข้ม ขี้เล่น ดูไม่มีพิษภัย แต่มันกลับเป็นคนถ่ายคลิปทุกเหตุการณ์เพราะชอบเก็บเรื่องสนุกๆเหตุการณ์รุนแรงไว้ดูย้อนหลังและตอนนี้มันก็หักหลังคีตะ ส่งคลิปทุกเหตุการณ์ให้ตำรวจเพื่อให้ตัวเองรอดเป็นเพียงผู้บริสุทธิ์!“ไอ้เชี่ยโอมม!!” คีตะได้แต่ร้องด่าลั่น แต่ไอ้โอมก็ยังไม่คิดหยุด“ผมแค่บังเอิญถ่ายคลิปไว้ดูเฉยๆ ไม่ได้คิดว่าจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้...”“มึงบังเอิญ? ไอ้โอม มึงก็อยู่ตรงนั้น! มึงสนุกไปกับมัน! มึงแม่งก็พวกเดียวกับกู!!!”คีตะร้องลั่นพยายามจะอธิบายความจริง ให้ทุกคนเข้าใจ แต่ไม่มีใครสนใจคำพูดของคีตะแม้แต่เพื่อนที่คบกันมาทั้งที่คีตะมักเป็นคนออกหน้า ช่วยเหลือพวกมันทั้งสามคนตลอด แต่ตอนนี้พวกมันทั้งหมดทรยศเขาแล้วจริงๆไอ้เพื่อนระยำ พวกมันทั้งหมดต่างเป็นหมา เลี้ยงไม่เชื่อง ไอ้สามหมา!! ต่อให้เขาตาย เขาก็จะไม่มีวันปล่อยพวกมัน ให้มีชีวิตดีๆ!!คีตะได้แต่ด่าอย่างเกรี้ยกราด แต่ก็เหมือนเดิม ไม่มีใครฟ

คีตะ ไม่ใช่คนมีใบหน้าสวยอะไรหากไม่ไปทำศัลยกรรมก็คงจะดูแทบไม่ได้แต่คีตะเป็นคนมีเสน่ห์ เขามีดวงตาที่สวยมาก ดวงตาคมแวววาวอยู่ตลอด มีขนตาบางยาวงอนเป็นแพ หากคีตะจะรู้จักใช้ข้อดีส่วนนี้ของของเองก็คงสะกดใจคนได้ไม่ยากแต่เพราะเล็งแต่ส่วนอื่น อยู่ตลอดเลา เวลาคีตะไม่สบอารมณ์ดวงตาสวยคมดุจึงสะกดวิญญานแทน ทำให้เพื่อนๆทุกคนกลัว จนแทบไม่มีใครกล้าเข้าใกล้จึงทำให้คีตะคิดไปเองว่าที่ทุกคนไม่กล้าเข้าใกล้หรือทิ้งเขาไปเพราะหน้าตาเขาดูแย่ เป็รการขาดความมั่นใจที่ฝังรากลึกโดยที่คีตะก็ไม่รู้ตัวเองแต่ตอนนี้ พอคีตะได้มองตัวเองดีๆอีกครั้ง โดยที่ใบหน้าไร้การตบแต่ง คีตะถึงได้เห็นชัดๆว่า ที่จริงเขาก็มีดวงตาที่สวยคมมากเหมือนกัน คิ้วหากไม่กันจนบางก็เข้ารูปกับจมูกที่โด่งรั้นขึ้นเล็กๆเหมือนกันคีตะสำรวจหาข้อดีของตัวเองจนเจอก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วลุกขึ้นยืน ประกาศก้องกับจักรวาลว่า…“พอกันที! กับการที่มีคนพูดยุยงอยู่ข้างหู!! ต่อไปใครพูดอะไรกูจะไม่ฟังอีกแล้ว!!”ใช่! คีตะจำได้ว่า เพราะไอ้กาฟิวส์ หรือไอ้ฟิวส์ พูดยุข้างหูว่า เขาต้องไปกรีดตา ตาจะได้สวยดึงดูดหนุ่มๆ เพราะดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ ทั้งที่คีตะก็มีดวงตารีย

เสียงรถคันหรูเบรกดังเอี๊ยด!! ก่อนที่รถสีเทาเงินจะเทียบจอดข้างทาง ธัชภพเปิดประตู โรลส์-รอยซ์ โกสต์ ลงมา สูทสีเข้มขับกับแสงแดดยามบ่าย ดูภูมิฐานจนน่าเกรงขาม รีบก้าวเท้ายาวลงมาช่วย!“น้องครับ! น้องเป็นอะไรหรือเปล่า!?”เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นอย่างเป็นห่วง คีตะค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมามองใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มสะท้อนอยู่ตรงหน้า คิ้วเข้ม ดวงตาคม คางสวยได้รูป และเนคไทที่ดูราคาแพงพระเจ้า... หล่อมาก!คีตะอ้าปากเล็กน้อย ก่อนจะพูดออกมา ด้วยน้ำเสียงอ่อนแรงสุดชีวิต“...พี่ครับ...ผมหิวข้าว”ห๊ะ!?!?!?!?ธัชภพกระพริบตาปริบๆ อึ้งไปสามวินาทีเต็มนี่เขารีบลงมาช่วยเพราะคิดว่าเด็กเป็นลม สรุปคือหิวข้าว!?!?“อะไรนะ?”“ผมหิวข้าวครับพี่...เงินก็หมด...ข้าวก็ไม่ได้กิน...”พูดจบ ท้องก็ร้องจ๊อกๆ ซ้ำเติมสถานการณ์ไปอีก!ธัชภพก้มมองเด็กหนุ่มตรงหน้า… สภาพเสื้อเปียกเหงื่อ หน้าโทรม ดูเหมือนคนผ่านเรื่องร้ายๆ มาทั้งคืน เหมือนคนกำลังเสียใจเรื่องอะไรสักอย่าง? หรือว่าเด็กนี่เพิ่งโดนเทธัชภพมองร่างเล็กที่นั่งหมดสภาพ ที่ดูยังไงก็เหมือนคนเพิ่งโดนทิ้ง“พี่ครับ...ช่วยรับผิดชอบชีวิตผมด้วย” เสียงเว้าวอนสุดๆธัชภพสะดุ้ง นี่มันคำพูดแบบไหนก

“แหะๆ ก็ไม่มีอะไรหรอกครับ~ แค่อยากขอบคุณที่พี่เลี้ยงข้าววันนี้!” คีตะลากเสียงใสใส ก่อนจะรีบเติมคำพูดที่ทำให้ตัวเองดูน่ารักสุดๆ แม้จะไม่รู้ว่า ทำไมอีกฝ่ายไม่แปลกใจ คีตะก็ไม่คิดจะใส่ใจปลายสายเงียบไปสองวินาที…“ปกติคนขอบคุณกัน...ด้วยการโทรมาหาเหรอ?”โอ้โห พี่ธัชภพ! ทำไมถึงระแวงแบบนี้ล่ะ!?คีตะเบะปากเล็กๆ แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้“ก็ผมอยากคุยกับพี่อ่ะ~ หรือว่าพี่อยากให้ผมไปหา~ แต่ไม่ว่ายังไง เด็กจนๆอย่างผมก็ไม่มีเงินพาพี่ไปเลี้ยงข้าวเป็นการขอบคุณตอบแทนหรอกนะครับ พี่~” คีตะเสียงลากยาวอ้อนๆแบบเด็กใสๆ“…..”เงียบ… แต่ไม่ได้วางสายชนะ! หนึ่งแต้ม!“พี่ครับ…”“อะไร”“พี่เป็นคนดีมากเลยนะ”คีตะพูดด้วยความรู้สึกจริงๆในใจและแอบสำนึกผิดเล็กๆ เมื่อเรื่องในอดีตชาติผุดขึ้นมากระทันหัน แต่ก็ยังกดมันลงไปได้อย่างรวดเร็ว น้ำเสียงจึงยังคงไว้ด้วยความออดอ้อนยังไงซะ นี่เป็นการรู้จักกันครั้งแรกจริงๆ เขายังกลับตัวได้ทัน...ชาติก่อน คีตะเห็นธัชภพตอนช่วงท้ายๆก่อนเข้าห้องขัง หลังจากเรื่องเลวๆที่เขาทำมันแดงขึ้น นอกจากคำถามที่ซีอีโอหนุ่มถามเขาอย่างสับสน คีตะก็ไม่เคยคุยกับธัชภพเป็นเรื่องเป็นราวแต่ในภพชาตินี้ คีตะกำลังแนบหู

แต่พูดถึงเจ้เมลท์ ก็ทำให้คีตะนึกขึ้นมาได้ เขายังมีความสามารถเรื่องร้องเพลงอยู่บ้างคีตะลองนึกทบทวนดูก็จำได้ว่า วันก่อนร่างเดิมของเขาไปร้องเพลงแหกปากตอนเมาในร้านมูนไลฟ์ บ้าถึงขนาดขึ้นไปแย่งไมล์นักร้องบนเวทีเจ้เมลท์เจ้าของร้านเลยชวนให้เขาไปเป็นนักร้องประจำร้านซะเลย แถมยังชมว่าเนื้อเสียงของเขาดีมากเมารั่วขนาดนั้น คีตะก็ยังร้องเพลงเพราะ“เออ! แล้วคืนนี้ไปร้านมูนไลฟ์นะ! ไปหาแด๊ดดี๊คนใหม่กันดีกว่า! หรือมึงจะนอนแห้งเหี่ยวอยู่บ้าน!?”เสียงแว้ดที่ถามมาทำให้คีตะหลุดออกจากความคิด ตั้งใจจะปฏิเสธ เพราะไม่อยากร่วมวงศาฯกับแก๊งสามหมาตัวหักหลังเพื่อนอีกแล้ว แต่จู่ๆ... ดวงตาของคีตะก็เกิดเป็นประกายขึ้นมาร้านมูนไลฟ์ เป็นบาร์ที่พวกเขาไปเป็นประจำ บางทีการไปครั้งนี้อาจได้อะไรมากกว่าที่คิดก่อนจะชิ่งออกจากพวกมัน เขาก็ควรล้างมือในอ่างทองคำให้สะอาดซะก่อนคีตะกำลังคิดจะแฮกมือถือพวกมันลบรูป ลบคลิปเก่าๆและเพื่อที่เขาจะได้ตามส่องไอ้พวกสามหมาได้สะดวกพวกมันต่างมีโฟโต้คลาวด์ที่เชื่อมกัน ถ้าคีตะแฮ็กระบบบัญชีคลาวด์ของพวกมัน ให้มาเชื่อมกับอีเมลของเขา…ทุกภาพ ทุกคลิป ทุกอย่างที่พวกมันถ่าย... จะถูกส่งตรงมาที่มือถือเขา