Semua Bab เมื่อมาม่าซังตัวแม่ทะลุมิติมาเป็นนายหญิงชุมโจรแดนใต้: Bab 61 - Bab 70

"พี่มั่นจ๊ะ เราไปอาบน้ำกันอีกรอบเถิดจ๊ะ น้องรู้สึกเหนียวตัวไปหมดแล้ว ถ้าไม่อาบเดี๋ยวจะพาลติดไข้แม่ศรีไปด้วยหนา ไปกันเถอะจ้ะ รีบอาบตรงตุ่มน้ำข้างเรือนนี่ก็ได้จ๊ะ"ฉันเอ่ยขึ้นทันทีที่ก้าวพ้นบันไดเรือนขึ้นมาถึงชานไม้ กลิ่นเหงื่อและกลิ่นอับจากเรือนคนป่วยเมื่อกี้ยังคงติดจมูกจนฉันรู้สึกไม่สบายตัวเลยสักนิด"เอาสิจ๊ะ อาบตรงตุ่มน้ำข้างชานเรือนนี่แหละ มืดแล้วไม่มีใครเดินผ่านดอก"พี่มั่นตอบรับอย่างว่าง่าย เขาจัดการปลดดาลประตูแล้วเดินนำฉันไปที่ตุ่มดินเผาใบใหญ่ซึ่งตั้งอยู่มุมอับข้างเรือน คืนนี้แสงจันทร์ถูกเมฆบังจนมืดสลัวไปหมด ฉันไม่รอช้า จัดการถอดเสื้อคอกระเช้าและผ้ากระโจมอกออกอย่างรวดเร็ว วางกองไว้บนแคร่ไม้เล็กๆ ข้างตุ่มน้ำ พอหันไปมอง พี่มั่นก็ปลดกางเกงขาก๊วยออกจนร่างกายเปลือยเปล่าเช่นกันซ่า...เสียงขันตักน้ำสาดกระทบผิวเนื้อดังขึ้นเบาๆ ความเย็นของน้ำในตุ่มช่วยชะล้างคราบเหงื่อไคลและความเหนื่อยล้าออกไปได้เยอะ แต่มันกลับไม่อาจดับไฟความต้องการที่กำลังคุกรุ่นอยู่ในอกของเราสองคนได้เลยฉันลูบไล้ฝ่ามือไปตามแผงอกกว้างและลอนกล้ามเนื้อหน้าท้องของเขาเพื่อถูคราบเหงื่อให้ สัมผัสลื่นมือใต้น้ำทำให้ฉันได้ยินเสีย

"พี่มั่นจ๊ะ ก่อนร่วมรัก ช่วยใช้ลิ้นกับน้องอีกรอบนะจ๊ะ"ฉันร้องขอเสียงพร่าใกล้ใบหูคนเป็นผัว ท่ามกลางความเงียบในห้องนอนที่มีแค่แสงตะเกียงสลัวพี่มั่นที่กำลังคุกเข่าคร่อมทับตัวฉันอยู่ชะงักดื้อๆ ลมหายใจร้อนผ่าวของเขาสะดุดไปจังหวะหนึ่ง ฉันช้อนตามองเขา ดวงตาดุดันคู่นั้นเต็มไปด้วยความกระสันที่จ้องมองหน้าฉันพี่มั่นไม่ได้ตอบรับด้วยคำพูด แต่กลับขยับตัวเลื่อนต่ำลงไปตามที่ฉันขอทันทีใบหน้าคมเข้มฝังลงมาหาร่องหลืบของฉัน ปลายลิ้นของพี่มั่นตวัดเลียและดูดดึงอย่างช่ำชองผิดกับตอนก่อนหน้าลิบลับ พี่มั่นมีความตั้งใจที่ละเลงลิ้นปรนเปรอให้ สลับกับการใช้ริมฝีปากขบเม้มเนื้ออ่อนๆ ตรงนั้น"อ๊ะ พี่มั่นจ๋า" ฉันหลุดเสียงคราง ส่ายสะโพกไปมาบนที่นอนอย่างลืมตัว ความเสียวซ่านมันตีขึ้นมาจนทนไม่ไหวฉันสอดสองมือเข้าไปขยุ้มผมของเขาแน่น ร่างกายบิดเร่าไปมาตามจังหวะปลายลิ้นที่ขยับรัวอยู่ข้างล่าง ความชุ่มฉ่ำที่ไหลซึมออกมาถูกผัวโจรกลืนกินและตวัดกวาดจนหมด พอฉันยิ่งส่งเสียงคราง เขาก็ยิ่งเร่งจังหวะลิ้นให้รัวเร็วและลึกล้ำมากขึ้น"น้องเสียวจ๊ะ พี่จ๊ะ ค่อยๆ ใส่ของพี่เข้ามาเลยนะจ๊ะ"ฉันทนรับความเสียวที่มันมากเกินขีดจำกัดไม่ไหวแล้ว ร้อ

ฉันตื่นขึ้นในตอนเช้าพร้อมกับผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยอารมณ์ที่เบิกบานที่สุดในรอบหลายวันอาการช้ำปวดนิดๆ จากการร่วมรักครั้งแรกไม่ได้ทำให้ฉันย่อท้อเลยสักนิด ซ้ำยังดีใจที่ผัวโจรของฉันหายขาดจากอาการนกเขาไม่ขันแล้วฉันเดินฮัมเพลงเบาๆ ลงจากเรือน ตรงไปยังโรงครัวท้ายค่าย เช้านี้ฉันลงมือหุงหาอาหารด้วยตัวเองทั้งหมด ฉันจัดการทำกับข้าวสามสี่อย่างเพื่อบำรุงกำลังผัวรักและแม่ผัว มีทั้งแกงเลียงหัวปลีใส่ปลาแห้ง กะหล่ำปลีผัดกากหมู ปลาทอดขมิ้นเหลืองกรอบ และน้ำพริกกะปิรสจัดจ้าน กลิ่นหอมฉุยลอยคลุ้งไปทั่วลานดินจนฉันเห็นพวกลูกสมุนที่เพิ่งตื่นเดินกลืนน้ำลายลงคอกันเป็นแถว"อารมณ์ดีแต่เช้าเชียวนะนังแก้ว"เสียงของแม่ผ่องดังขึ้นจากทางด้านหลัง ฉันหันไปมอง เห็นแม่ผัวเดินเอามือไพล่หลังเข้ามาในโรงครัว สายตาคมกริบของแม่กวาดมองถาดอาหารที่ฉันจัดเตรียมไว้ ก่อนจะมาหยุดที่หน้าฉัน"แหม แม่ก็ ลูกก็ต้องอารมณ์ดีสิจ๊ะ วันนี้ทำของโปรดให้แม่ตั้งหลายอย่างเลยนะจ๊ะ" ฉันยิ้มออกไป หันไปตักข้าวสวยร้อนๆ ใส่จานดินเผา"เมื่อคืนช่วยดูนังศรีมันรึ ข้าได้ยินเสียงไอ้ขามมันวิ่งหน้าตื่นไปเรียกพวกเอ็งถึงเรือน" แม่ผ่องถามเข้าประเด็น แววตาของแม่มีคว

"เอ่อ แม่ดวง คือว่า" ฉันอึกอัก พยายามจะหาคำแก้ตัว แต่สมองฉันตอนนี้มันว่างเปล่าไปหมดแล้วฉันหันขวับไปมองหน้าพี่มั่น เห็นเขามองมาที่ฉันด้วยความตกตะลึงปนขบขัน เขาคงเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าบทเรียนใต้น้ำอันแสนเร่าร้อนเมื่อคืนของเรา มีผู้ชมกิตติมศักดิ์แอบดูอยู่ด้วย"นังดวง ข้าบอกเอ็งแล้วไงว่าห้ามพูด ห้ามจำ เอ็งนี่มันพูดจาเลอะเทอะไปใหญ่แล้ว ข้าปวดหัวกับเอ็งจริงๆ" พี่ผาดโวยวายเสียงหลง เขารีบผุดลุกขึ้นยืน คว้าข้อมือเล็กของดวงใจหมายจะดึงให้ลุกตาม "กลับเรือนไปเดี๋ยวนี้เลย ไปนั่งพับผ้าเงียบๆ ห้ามพูดคำว่าร่วมรักออกมาอีกเด็ดขาด เข้าใจหรือไม่""ดวงทำผิดอันใดจ๊ะ ดวงก็แค่อยากเป็นเมียที่ดีเหมือนพี่แก้วนี่นา" ดวงใจยังคงเถียงเสียงใส ยอมลุกขึ้นยืนตามแรงดึงแต่ก็ยังไม่วายหันมาส่งยิ้มให้ฉัน "จริงไหมจ๊ะพี่แก้ว ผัวเมียร่วมรักกันไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดเสียหน่อย"ฉันรีบยกมือขึ้นปิดหน้าตัวเอง อยากจะแทรกแผ่นดินหนีให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย ฉันทำได้แค่พยักหน้าหงึกหงักรับคำดวงใจไปอย่างแกนๆ ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาใครแล้วตอนนี้"ปล่อยนังดวงมันเถิดไอ้ผาด มันพูดถูกของมัน ผัวเมียกันก็ต้องร่วมรักกันเป็นธรรมดา เอ็งจะไปดุมันทำไม"เสี

"น้ำเย็นเข้าลูบ ทำเยี่ยงไรหรือจ๊ะ" ดวงใจเอียงคอถามตาแป๋ว"ก็คือความอ่อนโยนไงจ๊ะ ผู้ชายร้อยทั้งร้อย ต่อให้ทำตัวเป็นเสือร้ายดุดันแค่ไหน ลึกๆ แล้วเขาก็ต้องการความสบายใจเวลาอยู่กับเมีย ดวงไม่ต้องไปเซ้าซี้ขอร่วมรักกับเขาหรอกจ้ะ แค่ดวงคอยดูแลเขา ปัดกวาดเรือนให้สะอาด หุงหาอาหารอร่อยๆ ไว้รอเขาเวลาเขากลับมาจากทำงาน คอยตักน้ำฝนเย็นๆ ให้เขาดื่มเหมือนที่ดวงทำเมื่อวาน แค่นี้แหละจ้ะ หัวใจหินๆ ของพี่ผาดก็จะค่อยๆ ละลายไปเอง""แต่พี่แก้วจ๊ะ พี่ผาดเขาชอบทำเสียงดุใส่ดวงตลอดเลยนะจ๊ะ ขยับตัวนิดเดียวก็ดุว่าชักช้า พอตักน้ำให้ก็ดุว่าไม่ต้องลำบากลงมา ดวงไม่รู้เลยว่าตกลงพี่ผาดเขาชอบหรือรำคาญดวงกันแน่จ้ะ" ดวงใจซักถามหน้ามุ่ย น้องคงไม่เข้าใจพฤติกรรมย้อนแย้งของว่าที่ผัวจริงๆฉันอมยิ้ม นึกถึงท่าทีเก้ๆ กังๆ ของพี่ผาดเมื่อวาน"ดวงจ๋า คนปากแข็งก็แบบนี้แหละจ้ะ ยิ่งดุก็แปลว่ายิ่งห่วง เขาทำเสียงดังเพื่อกลบเกลื่อนความเขินของตัวเองต่างหากล่ะจ้ะ ถ้าเขารำคาญดวงจริงๆ เขาเดินหนีไปนานแล้ว ไม่มายืนทนให้ดวงซับเหงื่อให้หรอกจ้ะ""อ้าว เป็นเยี่ยงนั้นหรือจ๊ะ ดวงก็นึกว่าดวงทำตัวเกะกะเขาเสียอีก""ผู้ชายค่ายนี้น่ะ ปากเก่งไปอย่างนั้นแหล