เสือผาดอ้าปากค้าง สมองของโจรป่าจอมโหดตื้อไปชั่วขณะ เขาเคยเจอแต่ศัตรูที่ถือดาบพุ่งเข้าใส่ แต่ไม่เคยเจอแม่หญิงตัวเล็กๆ ที่ใช้คำพูดซื่อๆ แบบนี้มาก่อน"เอ็ง เอ็งยังเด็ก เอ็งไม่เข้าใจดอก การเป็นโจรมันอยู่ในสายเลือดข้า จะให้ข้าไปจับจอบจับเสียมเยี่ยงพวกชาวบ้าน ข้าทำไม่ได้" เขาพยายามหาข้ออ้าง เสียงที่เคยห้าวหาญเริ่มอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด"ทำไมจะทำไม่ได้ล่ะจ๊ะ มือพี่ผาดออกจะใหญ่โต แข็งแรงขนาดนี้ จับจอบขุดดินประเดี๋ยวเดียวก็ได้แปลงผักตั้งหลายแปลงแล้ว พี่ผาดไม่อยากกินแกงฝีมือดวงหรือจ๊ะ ถ้าเรามีแปลงผัก มีเล้าไก่ ดวงจะทำกับข้าวอร่อยๆ ให้พี่ผาดกินทุกวันเลยนะจ๊ะ พี่ผาดจะได้ไม่ต้องออกไปกินกลางป่ากลางดง ไม่ต้องทนหิว ไม่ต้องทนหนาวนะจ๊ะ"ภาพจินตนาการถึงชีวิตที่เรียบง่าย การตื่นขึ้นมามีข้าวปลาร้อนๆ รออยู่ มีคนคอยถามไถ่ว่าเหนื่อยหรือไม่ มันฉายขึ้นมาในหัวของเสือผาด เขาพยายามสลัดความคิดพวกนั้นทิ้งไป แต่ยิ่งมองใบหน้าหวานละมุนที่จ้องมองมาด้วยความหวัง เขาก็ยิ่งรู้สึกพ่ายแพ้"เอ็งนี่มัน เถียงคำไม่ตกฟาก เป็นแค่เด็กเมื่อวานซืน ริอ่านมาสอนข้าเชียวรึ""ดวงไม่ได้สอนจ้ะ ดวงแค่ถาม ดวงแค่อ้อนวอนผัวของดวง พี่แก้วบอกว่าผู
Last Updated : 2026-08-22
LOGIN
