Todos os capítulos de เด็กของเฮดว๊าก: Capítulo 31 - Capítulo 40

"พรุ่งนี้เฮีย เดี๋ยววันนี้ผมจะเฝ้าเอง เฮียเก็บเสื้อผ้ามาเลยนะแล้วเจอกันพรุ่งนี้ครับ" เชนเอ่ยออกไปพร้อมรอยยิ้มบีมที่นั่งฟังบทสนทนาระหว่างเพื่อนเขากับพี่ชายถึงต้องส่ายหัวกับความหวงของ ของพี่น้องคู่นี้"กูเชื่อมึงเลยไอ้คุณชาย มึงจะให้พี่มึงมาเฝ้าน้องเขาตลอด 24ชั่วโมงเลยเนี่ยนะ" บีมถามขึ้นอย่างงง งงกับความคิดของเพื่อน"เออ""หึ ระวังน้องแผลงฤทธิ์เข้าล่ะเตรียมรับมือให้ดีกูบอกมึงไว้ก่อนว่ากูไม่ช่วย" แลคเตือนเพื่อนด้วยความหวังดี"เดี๋ยวเฮียเขาก็คงมีวิธีรับมือเองแหละ" เชนตอบกลับอย่างไม่มั่นใจนัก เพราะเขาเองก็ไม่สามารถรับมือกับเด็กสาวได้ถ้ามันเกิดขึ้นจริง ๆ แต่อย่างน้อยตลอดเวลาที่ผ่านมาเฮียก็เป็นคนดูแลน้องตลอดน่าจะมีวิธีรับมือบ้าง คิดได้ดังนั้นจึงโล่งใจขึ้นมาเปราะนึง"ดูเหมือนพวกมึงจะกลัวน้องหญ้ากันมากนะ น้องเขาร้ายขนาดนั้นเลยเหรอวะ มองดูภายนอกเหมือนคนอ่อนหวานน่าทะนุถนอม" บีมพูดขึ้นอย่างไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่เพื่อนกำลังเป็นกังวล"หึ...น้องเป็นคนสองบุคลิก" แลคตอบออกไป"สองบุคลิกยังไงวะ พูดให้เคลียร์" บีมไม่วายถามต่อ"นางฟ้ากับแม่มด" แลคตอบเพื่อนหน้าตาย"ห๊ะอะไรนะ นางฟ้ากับแม่มด เป็นไปไม่ได้พ

"เตรียมรับมือให้ดีมึงมีเวลาคิดอีก 20 นาทีเพราะกูจะช่วยมึงแค่อย่างเดียว" แลคบอกเพื่อนของตนให้เตรียมตัวเพราะพายุลูกใหญ่กำลังจะมาถึง น้องสาวของเขาเกลียดความไร้เหตุผลอย่างกับอะไรแล้วดูสิ่งที่เพื่อนกับพี่ชายของเขากำลังทำตอนนี้สิ ไร้เหตุผลสิ้นดีทำตัวยังกะเด็ก 3 ขวบหวงของเล่น"อะไรคือช่วยกูแค่อย่างเดียว" เชนถามกลับเพื่อนไปด้วยความงง"พาไปโรงพยาบาล" แลคตอบกลับเพื่อนรัก"สัสแลค" เชนด่ากลับเพื่อนทันทีฝั่งทางด้านของหญ้าหลังจากวางสายเสร็จ"เฮียกลับรถกลับไปมหาลัยค่ะ" หญ้าบอกพี่ชายคนโตด้วยน้ำเสียงห้วนๆ"กลับทำไมครับคนสวยลืมอะไรหรือเปล่า" เอถามน้องด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน เพราะรับรู้ได้ว่าพายุกำลังจะก่อตัวขึ้นอีกไม่นาน"อย่าถามมาก หญ้าบอกให้กลับรถ" หญ้าตวาดใส่เอด้วยอารมณ์ที่พร้อมปะทุ"ครับ" เอตอบกลับเด็กสาวพร้อมหักรถเลี้ยวกลับไปมหาลัยทันที ไม่นานรถก็มาจอดที่หน้าตึกคณะที่รุ่นพี่ทำงานอยู่ปั้ง!เสียงหญ้าปิดประตูรถเสียงดังพร้อมรีบเดินขึ้นตึกตรงไปยังห้องกิจกรรมทันที เพราะตอนนี้ก็เย็นมากแล้วนักศึกษาต่างพากันกลับบ้านกันหมดแล้วเหลือก็แต่กลุ่มพี่ว๊ากที่ยังคงทำงานกันอยู่พรึบ!เสียงเปิดประตูโดยไม่ผ่านการเคาะแต่

"พี่ๆ ล่ะคะ เอาอะไรกันบ้าง" หญ้าหันหน้าไปถามรุ่นพี่ด้วยเสียงหวานหน้าตาบ้องแบ๊ว"เล็กลูกชิ้นหมูสามครับ" ริทตอบรุ่นน้อง"ก็เขารักกันไหมมึง...คุยกันเข้าใจแล้วก็จบแบบนี้แหละดีแล้วแมนๆ ดี" ริทพูดขึ้นหลังจากสั่งก๋วยเตี๋ยวเสร็จ"เออว่ะน้องหญ้านิสัยโคตรแมนไม่เซ้าซี้ ไม่งี่เง่า พูดรู้เรื่องก็จบไม่เก็บไปคิดเล็กคิดน้อย" บีมพูดขึ้น"ก็น้องเขาโตมากับผู้ชาย ถูกเลี้ยงมาแบบนี้ มึงจะให้น้องเขาเป็นแบบไหน ไอ้คุณชายก็บอกอยู่ว่ามัน ไอ้แลค และเฮียน่ะดูแลหญ้ามาตั้งแต่เด็ก ดูแลมากกว่าพ่อแม่ด้วยซ้ำ บ้านน้องหญ้าไม่ค่อยมีตังค์พ่อแม่ก็เลยต้องทำงานหนักไม่ค่อยมีเวลามาเอาใจใส่ลูกสักเท่าไหร่ พวกมันถึงรักน้องหญ้ามาก ทะนุถนอมยิ่งกว่าไข่ในหิน" ฟานพูดขึ้น"เลี้ยงกันมาตั้งแต่เด็กเลยเหรอวะ มิน่าละดูรักกันยิ่งกว่าพี่น้องแท้ๆ ซะอีก กูไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงพากันหลงน้องหญ้ากันขนาดนี้ ก็อ้อนเก่งซะขนาดนี้เป็นใครก็ต้องหลงรักจนโงหัวไม่ขึ้น" ริทพูดขึ้นเมื่อมองดูเหตุการณ์ตรงหน้า"กูก็ว่าอยู่ว่าทำไมแต่ก่อนไอ้คุณชายกับไอ้แลคมันกลับขอนแก่นกันทุกอาทิตย์ เร่งทำงานให้เสร็จไม่ได้หลับไม่ได้นอน เพื่อที่จะได้กลับบ้านในวันหยุดไปเจอน้องสาวสุดท

03.10 น. ณ คอนโดH"หญ้าครับไปเปลี่ยนกางเกงตัวใหม่เถอะนะครับตัวนี้เชนว่ามันสั้นไป" เชนเอ่ยอ้อนวอนเด็กสาวอยู่แบบนี้มาสิบนาทีแล้ว"มันสั้นตรงไหนคะ! คลุมเข่านี่คือสั้นเหรอคะ หญ้าเปลี่ยนมาสี่ตัวแล้วนะ พอใส่ขายาวก็บอกว่ารัดไป พอเปลี่ยนมาใส่ตัวนี้ก็บอกว่าสั้นไป เชนจะเอายังไงกันแน่ หญ้าจะได้ไปมหาลัยไหมวันนี้นะ" เด็กสาวตอบกลับเชนอย่างโมโหเขาเปลี่ยนกางเกงมาแล้วสี่ตัวจนจะหมดตู้อยู่แล้ว เชนก็ยังไม่พอใจหรือจะให้เขาใส่กางเกงวอร์มหรือยังไงก๊อก ๆ ๆเสียงเคาะประตูดังขึ้น"เสร็จหรือยังเดี๋ยวสาย" แลคเอ่ยถามเพื่อนหลังจากคนข้างในเปิดประตูออกมา เพราะได้เวลาที่ต้องเดินทางไปมหาวิทยาลัยแล้วเขาต้องไปถึงก่อนน้องๆ เพื่อไปดูความเรียบร้อย"แป๊บนะหญ้ายังแต่งตัวไม่เสร็จ" เชนตอบกลับเพื่อนไปพร้อมเดินกลับเข้าห้องไป แลคเดินตามเข้ามาในห้องเพื่อไปดูเด็กสาวว่าเกิดอะไรขึ้นเพราะดูจากสีหน้าเพื่อนของเขาเมื่อกี้คงไม่ใช่เรื่องดีแน่ก๊อก ๆ ๆ"คนสวยครับพี่เข้าไปได้ไหมครับ" แลคเคาะประตูและตะโกนถามเชิงขออนุญาตเด็กสาว"เข้ามาเลยค่ะ ประตูไม่ได้ล็อค" เด็กสาวตะโกนบอกออกไปเมื่อแลคเปิดประตูเข้าไปก็เจอเด็กสาวนั่งหน้างออยู่บนเตียงบ่งบอกว่า

"หญ้าพวกเรามาแล้ว...หญ้ามาถึงนานหรือยัง" ฟ่างตะโกนโบกไม้โบกมือให้เพื่อนแล้วเดินเข้าไปหาเพื่อน"สักพักน่ะ งั้นไปรายตัวกันจะได้ขึ้นรถ" หญ้าตอบเพื่อนพร้อมกับเดินนำเพื่อนๆ ไปยังจุดรายงานตัวที่อยู่ไม่ไกล"น้องหญ้า น้องฟ่าง น้องโซ่และน้องน่านขึ้นรถคันเดียวกันกับกลุ่มพี่ว๊ากนะคะ ไปยืนรอพวกพี่ว๊ากทางโน้นได้เลยค่ะ" พี่ๆ สตาฟที่จุดรายงานตัวแจ้งรายละเอียดน้องๆ ตามที่พี่ว๊ากแจ้งมา"ค่ะ/ครับ" ทุกคนตอบกลับอย่างงงๆ"ทำไมเราได้นั่งรถคันเดียวกับกลุ่มพี่ว๊าก" ฟ่างเอ่ยถามเพื่อนด้วยความสงสัย เพราะว่าเพื่อนคนอื่นๆ ก็ได้นั่งรถบัสที่ทางคณะจัดให้แล้วกลุ่มพี่ว๊ากเขาจะนั่งรถคันไหน"เราก็ไม่รู้เหมือนกัน" เพื่อนๆ ตอบฟ่างด้วยคำตอบเดียวกันคือไม่รู้ หญ้าเองก็ไม่รู้ว่าเชนคิดจะทำอะไรทำไมถึงต้องให้เขากับเพื่อนๆ แยกออกมาขึ้นรถอีกคัน"น้องๆ ครับถ้ามากันครบแล้วเราจะออกเดินทางกันเลยถ้าน้องๆ คนไหนเมารถให้แจ้งพี่สตาฟได้เลยนะครับ รถ 1 คันจะมีทีมแพทย์ประจำอยู่ 3 คน ถ้าใครรู้ว่าตัวเองอาการไม่ค่อยดีให้รีบแจ้งพี่ ๆ สตาฟทันทีนะครับ" เสียงประชาสัมพันธ์แจ้งรายละเอียดต่างๆ ก่อนออกเดินทางรถบัส 4 คันเคลื่อนออกจากมหาวิทยาลัยผ่านหน้ากล