All Chapters of เมียชังของท่านประธาน: Chapter 21 - Chapter 30

หลังจากจบปัญหาข่าวลือท่านประธานหนุ่มขึ้นเตียงกับเลขาสาวที่เป็นเด็กในบ้านตัวเองก็ได้จบลงด้วยดี บัวหอมกลายเป็นหญิงสาวบริสุทธิ์และกลายเป็นผู้กุมหัวใจท่านประธานมาริค พวกสาวครึ่งค่อนเมืองต่างอิจฉาบัวหอมที่ได้รับความรักจากมาริค ตลอดเวลาหนึ่งเดือนเขาพิสูจน์ให้ภรรยาสาวกับคุณหญิงแม่เห็นว่าตัวเองอยู่ในโอวาท ไม่ติดผู้หญิง ไม่ออกไปเที่ยวกลางคืน กลับบ้านตรงต่อเวลา อาทิตย์ก็ยุ่งอยู่กับงานไม่ได้มาหาบัวหอมเหมือนแต่ก่อน ตอนนี้หญิงสาวรู้สึกถึงร่างกายตัวเองผิดปกติจากเหมือนเดิมเยอะ ความสุขของสองสามีภรรยาคู่ข้าวใหม่ปลามันใกล้จะหมดเวลาลงทุกที เมื่อตอนเย็นวันนี้เขาพานุ่น สาวใช้จากไร่ภูฟ้าจากจังหวัดเชียงรายมาทำงานที่เรือนหอ แผนการของมาริคกำลังเริ่มต้นขึ้น “คุณแม่ บัว นี่นุ่น หลานสาวของป้านมที่เคยทำงานอยู่บนไร่ภูฟ้า เธออยากเข้ามาทำงานที่นี่ ผมเลยสงสารจึงพาทำงานคนใช้ที่เรือนหอของเรา เกรงว่าเมียผมจะทำงานหนักเกินไป” “สวัสดีค่ะคุณหญิงนวลนภา คุณบัวหอม นุ่นทำงานได้ทุกอย่างเลยค่ะ ขอแค่มีงานมีเงิน มีที่ซุกหัวนอน แค่นี้นุ่นก็ไม่ขออะไรมากหรอกค่ะ” สาวใช้เซ็กซี่ยิ้มหวานใสแก่คุณหญิงนวลนภา บัวหอมไม่ค่อยไว้ใจสาวใช้คน

บัวหอมช็อคหนักจนหมดสติภายในอ้อมแขนของอาทิตย์ คุณหญิงนวลนภาเป็นห่วงสะใภ้รีบเอารถประจำบ้านออกก่อนจะพาเธอไปโรงพยาบาล คนที่ร้อนรนใจตอนนี้มากที่สุดคือมาริค เขาไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เธอเป็นแบบนั้น “ตาริค ไหนแกสัญญากับแม่และเมียแกแล้วไงว่าจะเลิกนิสัยเจ้าชู้นั้นตลอดไป หรือว่าแกอดใจไม่ไหวหรือยังไงไอ้ลูกคนนี้ สมแล้วแล้วที่แกถูกหนูบัวตบ!” คุณหญิงแม่ไม่เข้าข้างลูกชายสารเลว โทษฐานทำให้ลูกสะใภ้สุดโปรดของเธอเสียใจหนัก “ผมขอโทษคุณแม่ด้วย ทุกอย่างมันเป็นแผนการของผมเอง ผมต้องการให้เธอรู้ความเจ็บปวดมากที่สุด เพราะผมไม่เคยรักเธอเลยสักนิด” “ว่ายังไงนะ ไอ้สารเลว แกไม่ได้รักเธอแล้วทำไมไม่ปล่อยให้เธอได้เจอผู้ชายดีคนอื่นที่รักเธอจริง แกรู้ไหมว่าน้องบัวต้องเจ็บปวดมากขนาดไหน” อาทิตย์กำมือหมัดแน่นก่อนจะซัดหมัดต่อยเข้าใส่ใบหน้าคมสันด้วยความโมโหสุดขีด “ผู้ชายดีๆ คนอื่นที่แกว่าก็คงเป็นแกสิน่ะ ไอ้อาทิตย์” ท่านประธานหนุ่มไม่ยอมถูกทำร้ายฝ่ายเดียว เขาออกหมัดซัดต่อยใบหน้าไอ้หน้าจืดนั่นเช่นเดียวกัน “พอแล้วทั้งคู่! ที่นี่มันโรงพยาบาลไม่ใช่สนามมวยที่จะทำตามใจชอบได้ ที่นี่ห้ามส่งเสียงดัง แม่ขอ” จนคุณหญิงนวลนภาต้องเข้า

บัวหอมรู้สึกตัวขึ้นมาอีกทีได้ยินเสียงเรียกจากใครบางคนที่เป็นห่วงแทบทุกลมหายใจเข้าออก สิ่งแรกที่เธอเอ่ยถามถึงก็คือลูกน้อยในครรภ์ “บัว เธอฟื้นแล้ว” มาริคยังคงกุมมือเล็กเอาไว้แน่นกลัวเธอจะจากเขาไป “พะ พี่ริค ลูก ลูกของบัวยังอยู่ใช่ไหมคะ” มืออีกข้างเลื่อนเข้ามากุมตรงหน้าท้องแบนราบราวกับหวงแหงสิ่งของที่เธอรักมาก “ลูกของเรายังอยู่ แต่ขืนฉันไปช่วยเธอกับลูกเอาไว้ช้ากว่านี้ ลูกอาจไม่จะอยู่กับเราก็เป็นได้” “มันเป็นความผิดของบัวเองค่ะที่คิดจะหนี พี่ริคปล่อยบัวไปเถอะ บัวไม่อยากอยู่กับคนที่ไม่ได้รักบัวอีกแล้ว” สายตาหวานหันมองรอบตัวว่าตัวเองอยู่ที่ใหม่ ที่ที่เธอไม่คุ้นเคย “ฉันไม่ยอมปล่อยให้เธอพาลูกของฉันออกไปตกระกำลำบากที่ไหน เธอจะต้องอยู่ที่นี่จนกว่าเธอจะคลอดลูกมาให้กับฉัน” ด้วยความปากแข็งหนักทำให้เขาไม่กล้าจะขอโทษในสิ่งที่ทำลงไป ให้มันแบบนี้ดีที่สุดของเราสองคนแล้ว “ที่แท้พี่ริคแค่ต้องการลูกของพี่เท่านั้นเอง ตลอดที่ผ่านมาพี่ริคไม่เคยรักบัวจริงๆ รักแต่ลูก แต่กลับไม่รักแม่ของลูก ถึงยังไงบัวก็ไม่มีวันยกลูกให้พี่ริคแน่นอน” “เธอจะทำอะไรฉันได้ แม่สาวน้อย เธอไม่มีทางออกจากห้องนี้ได้ เพราะฉันจะ

คุณหญิงนวลนภาได้ยินเสียงร้องไห้ปริ่มขาดใจตายของลูกสะใภ้รีบเข้ามาปลอบประโลมเธอ บัวหอมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีลูก มาริคได้พรากสิ่งของอันเป็นที่รักของเธอไปอย่างไม่มีวันหวนกลับคืนมา “ฮึก ฮือๆ เขาใจร้ายมากคุณแม่ บัวอยากอุ้มลูก เขาก็ไม่ยอมให้บัวอุ้ม เขาคิดว่าบัวเป็นแค่เครื่องมือผลิตลูกให้เขาเท่านั้น พี่ริคใจร้าย” “ไม่ต้องร้องไห้ไปนะหนูบัว แม่จะไปพูดให้เขาเอง ตอนนี้หนูบัวพักผ่อนก่อนนะ” คุณแม่สามียังอยู่เคียงข้างลูกสะใภ้ของท่านเสมอ นึกอยากจะด่าลูกชายตัวเองที่คิดทำอะไรแบบนั้นโดยไม่ปรึกษาแม่ก่อน “ขออนุญาตคุณแม่แฝดก่อนนะคะ ดิฉันเอาลูกสาวอีกคนที่เพิ่งออกมาจากตู้อบมาให้คุณแม่คะ ว่าแต่ลูกแฝดพี่หายไปไหนล่ะคะ” พยาบาลอุ้มเด็กทารกน้อยอีกคนเข้ามาส่งผู้เป็นแม่ บัวหอมเลิกร้องไห้พร้อมอุ้มลูกสาวแฝดน้องเข้ามาในอ้อมกอดของเธอ คุณหญิงแม่แปลกใจกับคำว่าลูกแฝด “หมายว่ายังไงกันคะคุณพยาบาล สะใภ้ฉันท้องลูกแฝดเหรอคะ” คุณหญิงแม่แปลกใจ บัวหอมเป็นคนแรกที่มีลูกแฝดถึงสองคนในท้องเดียวกัน เพราะปกติสะใภ้สกุลเรวัติทุกคนมีแค่ลูกชายคนแรกและมีคนเดียวในท้องแรก แต่บัวหอมกลับกำเนิดให้ลูกแฝดชายหญิงพร้อมกันทีเดียว เป็นเรื่องที่น่

“คุณบัวหอมอยู่ที่นี่หรือคะ ทำไมห้องเช่าดูเล็กมาก คนอย่างคุณไม่น่ามาอยู่ที่ท้ายเมืองเลยนะคะ” แอนนี่ สาวสวยเป็นที่รู้จักของทางสังคมแอบแปลกใจกับที่อยู่ใหม่ของผู้หญิงผู้น่าสงสารคนนี้ เธอรู้ว่าบัวหอมเคยเป็นเมียเก่าของท่านประธานบริษัทชื่อดัง ไม่คิดว่าจะมาอยู่ที่นี่ได้ “บัวเพิ่งมาเช่าที่นี่เป็นวันแรกค่ะ มีลูกน้อยติดอยู่ด้วยจึงต้องให้คนที่อยู่ห้องข้างกันดูแลชั่วคราวคะ บัวก็กำลังจะหางานทำอยู่พอดี” “คุณบัวหอมเรียนจบอะไรมาหรือคะ พอดีว่าแอนนี่กำลังหาเลขานุการของพี่ชายของแอน พี่ชายของแอนเขาทำบริษัทใหญ่โต บริษัทเกี่ยวกับการแปรรูปอาหารให้แก่ต่างประเทศใหญ่ๆ คุณบัวสนใจไหมคะ” “บัวเรียนจบทางเลขานุการและด้านบริหารธุรกิจนะคะ แต่บัวเป็นห่วงลูก ลูกบัวเพิ่งจะออกมาได้แค่สิบกว่าวัน บัวกลัวว่าจะไม่มีใครดูแลบัวแทน” หญิงสาวไม่อยากเรียนด้านบริหารธุรกิจให้ปวดหัว แต่นั่นเป็นคำสั่งของคุณหญิงนวลนภา อดีตคุณแม่สามีเธอ ตอนนี้เธอส่งใบสมัครงานให้แก่บริษัททุกบริษัทแต่ยังไม่มีบริษัทไหนติดต่อมาเลยสักที่ คงเป็นฝีมือสามีเก่าตัวดีอย่างมาริคที่อยากให้เธอจนมุม “แอนนี่เห็นใจคุณบัวหอมนะคะ ถ้าอย่างนั้นเบอร์โทรศัพท์และที่อ