All Chapters of เมียชังของท่านประธาน: Chapter 31 - Chapter 40

เมื่อเห็นบัวหอมหลบตาเขาไม่กล้าสู้หน้า แสดงว่าสิ่งที่เขาคาดคิดอาจเป็นความจริง เธอมีลูกแฝดแต่ไม่ยอมบอกสามีเก่าคนนี้เพียงเพราะกลัวว่าเขาจะพรากลูกแฝดอีกคนไปจากเธอ “เอ่อ คุณมาริคพูดจาเพ้อเจ้ออะไรของคุณ ฉันจะไปมีลูกแฝดได้ยังไง ปรเมศคนเดียวที่คุณพรากมา มันไม่สะใจพอกับการที่เห็นฉันเจ็บปวดทุกข์ทรมานอีกใช่ไหม” บัวหอมถอยห่างจากตัวผู้ชายอันตราย เธอพยายามเก็บซ่อนพิรุธตัวเองเอาไว้ เขารู้หรือว่าคาดเดาเอาว่ามีลูกแฝด ทั้งที่ความจริงเขามีลูกสาวแฝดอยู่อีกคนที่เธอตั้งใจปกปิดเอาไว้ “บัวหอม มันไม่ใช่แบบนั้น ฉันไม่รู้สึกสะใจสักนิดที่เห็นเธอมีความทุกข์ ฉันเองก็เจ็บปวดไม่แพ้กันที่ทำให้เธอเจ็บ มันจะเป็นไปได้ไหมที่เราสองคนจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมอีก”ท่านประธานหนุ่มจะไม่รีรอเวลา ตอนนี้เธอกำลังหางานทำที่อื่นอยู่ ถ้าเขาไม่สารภาพความในใจจริงตอนนี้ เธอคงไปหาเจ้านายคนใหม่ที่แสนดีกว่าเขาหลายเท่า “บัวออกมาจากนรกนั่นได้และบัวก็จะไม่หวนคืนกลับเข้าไปใช้ชีวิตแบบเดิมๆ อีก บัวเชื่อคำโกหกหลอกลวงของคุณมาริคอีก ผู้ชายผู้ไม่มีหัวใจรักใครจริงอย่างคุณ ไม่มีผู้หญิงคนไหนอยากอยู่ด้วยเหรอ” หญิงสาวรีบวิ่งออกไปจากห้องโดยมีชายหนุ่ม

“พี่วินเซนต์พาบัวมาร้านเสื้อผ้าที่นี่ทำไมล่ะคะ” พอถึงเวลานัดลูกค้ารายใหญ่ที่ร้านอาหารใหญ่ บอสหนุ่มแสนเจ้าเล่ห์ขับรถสปอร์ตคันหรูพาเลขาส่วนตัวของเขาตรงมายังร้านเสื้อผ้าสุดหรูที่เขาเป็นลูกค้าร้านแห่งนี้ประจำ “เราจะไปนัดทานข้าวกับลูกค้ารายใหญ่ทั้งที จะให้เลขาสาวสวยอย่างน้องบัวแต่งตัวชุดพนักงานบริษัทเชยเฉิ่มแบบนี้ไม่ได้ พี่ก็เลยจะหาชุดเดรสสวยแก่คนสวยอย่างน้องบัวใส่จะได้สมเกียรติเป็นเลขาของท่านประธานหนุ่มชื่อดัง” สายตาคมกริบจ้องมองใบหน้าดวงกมล การนัดคุยลูกค้าคนสำคัญเขามีอะไรมากกว่านั้น “อ๋อค่ะ” บัวหอมพยักหน้ารับเข้าใจความหมายของเขาดี เลขาเขาต้องแต่งตัวสวยให้เดินเคียงคู่ผู้บริหารบริษัทหนุ่มหน้าตาดี ซึ่งวินเซนต์ก็เป็นหนึ่งในสิบคนที่พวกสาวใฝ่ฝันเช่นเดียวกัน มือหนายื่นมือออกมาตรงหน้าหญิงสาว เลขาสาวสวยยิ้มรับหวานตามมารยาทก่อนจะยื่นมือจับมือของเขาก้าวลงมาจากรถยนต์คันหรู “น้องบัวชอบชุดเดรสแบบไหน สีไหน เลือกเอาได้เลยนะครับ พี่เป็นคนจ่ายเอง” “ถ้างั้นพี่วินเซนต์หักเงินค่าชุดจากเงินเดือนเดือนแรกของบัวก็ได้ค่ะ” เธอเกรงใจเขา “บอกแล้วไงว่าพี่จะจ่ายเงินให้เอง น้องบัวเลือกได้สบาย” ท่านประธานวิ

“พี่วินเซนต์!” บัวหอมหน้าซีดเผือกลงเมื่อเจ้านายคนใหม่รู้ความลับของเลขาสาวที่ไม่ได้ตั้งใจจะปกปิดบัง “ถ้าพี่ไม่ให้ลูกน้องของพี่ตามสืบน้องบัวมา พี่คงไม่รู้ว่าน้องบัวมีลูกติดจากผัวเก่าที่เขาไม่เอาแล้ว” วินเซนต์ไม่ได้จะมาซ้ำเติมรอยแผลเก่าของหญิงสาว กลับกันเขายิ่งสงสารและน่าเห็นใจแม่ลูกอ่อนมากกว่า ชายหนุ่มจะพาเธอกับลูกติดผัวเก่าไปพักที่ดีๆ ไม่ใช่ห้องเช่าเล็กเท่ารูหนูแบบนั้น “ผู้ชายคนนั้นเป็นใครเหรอน้องบัว” อาทิตย์ไม่รู้จักและไม่เคยเห็นหน้าผู้ชายคนใหม่ บัวหอมไปรู้จักกับผู้ชายคนนั้นได้อย่างไรกัน “คุณวินเซนต์ เจ้านายคนใหม่ของบัวเองค่ะพี่อาทิตย์ ถ้าอย่างนั้นบัวกับลูกมาลินขอตัวกลับก่อนนะคะ คุณนุ่น ไว้จะพาลูกมาลินมาเล่นกับหนูแอรินไหมนะ” “ยินดีค่ะคุณบัวหอม” คุณแม่ลูกอ่อนอย่างนุ่นส่งยิ้มรับแก่คนหัวอกเดียวกัน คุณแม่ลูกอ่อนอุ้มลูกสาวตาแป๋วออกมาจากบ้านอาทิตย์โดยมีเจ้านายคนปัจจุบันเดินตามหลังด้วยความเคลือบแคลงสงสัยบางอย่าง “เด็กนั้นใช่ลูกของคุณมาริค สามีเก่าของน้องบัวหรือเปล่าครับ” “พี่วินเซนต์อย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกเขาเลยนะคะ เขาเป็นผู้ชายใจร้าย ใจอำมหิต เขาพรากลูกชายไปจากอกบัว บัวจะไม่ยอมใ

เสียงปืนดังมาจากด้านนอกพร้อมกับคำพูดของใครบางคนที่คนผิดหวาดกลัวมากที่สุด “เจ้าหน้าที่ตำรวจ พวกเราล้อมที่นี่เอาไว้หมดแล้ว ยอมมอบตัวซะดีๆ นายใหญ่ค้าอาวุธตัวจริง” “นี่มึงเรียกพวกตำรวจมาจับกูอย่างนั้นเหรอ มึงจับกูไม่ได้หรอกไอ้มาริค ไหนล่ะหลักฐาน” วินเซนต์มั่นใจว่ามาริคไม่มีทางรู้เส้นทางการขนส่งสินค้าอาวุธสงครามเถื่อนแน่นอนเพราะคนสนิทของเขาไว้วางใจได้ทุกคน แต่... “มึงไม่รู้เหรอว่ากูดักทางพวกมึงเอาไว้หมดแล้ว ป่านนี้ของกลางทั้งหมดคงอยู่ในมือพวกตำรวจ ทีนี้มึงก็ไปแก้ตัวที่ชั้นศาลก็แล้วกันว่ามึงทั้งขายอาวุธเถื่อน ทั้งจับพวกผู้หญิงเอาไปขายที่ต่างประเทศ ไม่ว่ามึงคิดวางแผนจะทำอะไร กูรู้หมด” “มึงรู้ได้ยังไงไอ้ริค” วินเซนต์สงสัยในตัวศัตรูที่รู้ทันแผนการของตนไปซะทุกเรื่อง “ไม่เห็นจะยาก มึงไม่รู้ตัวเองว่าคนสนิทของมึงมีหนอนบ่อนไส้แทรกซึมอยู่ในนั้น เข้ามาได้แล้ว” มาริคยกยิ้มย่ามใจราวกับเป็นผู้ชนะในแผนการจับศัตรู ร่างสูงของใครบางคนเดินเข้ามา ดวงตาแข็งกร้าวของวินเซนต์ช็อคชั่วขณะ คนที่ไว้ใจมากสุดเป็นคนที่ร้ายมากที่สุด ที่แท้คนสนิทของเขาก็เป็นสายสืบที่มาริคแอบส่งมา “เทวัญ ลูกน้องของกูเอง ทีนี้มึง

“เรื่องนั้นผมรู้แล้วครับ คุณแม่ดูแลปรเมศกับมาลิน ลูกแฝดชายหญิงด้วยนะครับ ผมกำลังจะไปช่วยบัวจากพวกคนเลวนั้น” (แกรู้แล้ว รู้ตอนไหน) คุณหญิงแม่แปลกใจ “พอดีว่าผมกำลังหาพวกมันว่าซ่อนตัวอยู่ที่ไหน คนของผมรายงานว่ามีลูกน้องของวินเซนต์จับตัวบัวหอมออกจากทางด้านหลังบ้านของเราครับ เธอต้องปลอดภัย คุณแม่ไม่ต้องเป็นห่วง” มาริควางสายจากคุณแม่พร้อมขับรถตรงมายังที่คลังเก็บสินค้าของวินเซนต์ที่ถูกพวกตำรวจกั้นอาณาเขตเอาไว้ แต่พวกมันไม่เกรงกลัวพวกกฎหมายถึงได้กล้าทำเรื่องชั่วร้าย เลวทรามได้ลงคอ “ถ้ามึงกล้าทำอะไรเมียกูอีก กูไม่เอามึงไว้แน่ ไอ้วินเซนต์!” ......... “แน่ใจเหรอพี่วินเซนต์ว่าจะใช้วิธีนี้ ถึงแม้ว่านังบัวหอมจะมีหน้าตาคล้ายคลึงกับผู้หญิงคนนั้น คนที่พี่เคยรักก็ตามทีเถอะ” บัวหอมรู้สึกตื่นตัวเมื่อได้ยินคำพูดของผู้หญิงคนที่เคยเป็นนางฟ้าใจดีกลายเป็นนางมารร้ายต่อหน้าเธอ หญิงสาวพยายามหยัดตัวลุกขึ้นมา เสียงโซ่ตรวนที่ล็อคข้อเท้าเล็กดังทันทีที่ขยับตัวทำให้สองพี่น้องหันหน้ามามองตัวประกันคุณแม่ลูกอ่อน “รู้สึกว่าตัวประกันชั้นดีเลิศของพี่จะรู้สึกตัวขึ้นมาแล้ว ดี! จะได้ไม่ต้องเส