All Chapters of บอสขาอย่าอ่อย : Chapter 91 - Chapter 100

ความเงียบงันที่โรยตัวเข้าปกคลุมห้องนั่งเล่นภายในเพนต์เฮาส์หรูของเกวลิน ช่างเยือกเย็นและบีบคั้นหัวใจจนแทบหายใจไม่ออก เสียงสะอื้นไห้อย่างหมดรูปของคุณดิลกผู้เป็นบิดาขัดแย้งกับเสียงหัวใจของหญิงสาวที่เต้นช้าลงเรื่อยๆ ราวกับก้อนเนื้อในอกกำลังจะกลายเป็นน้ำแข็งสมองของเกวลินหมุนคว้าง ภาพความทรงจำอันเร่าร้อนดุดันที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้าที่เพนต์เฮาส์ของเจคอป ฉายซ้ำเข้ามาในสมองของเธอดั่งภาพยนตร์ทุกสัมผัส ทุกรสจูบ และทุกคำพูดสองแง่สามง่ามของเขาใต้โต๊ะประชุม... มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ไม่ใช่เพียงแค่เกมหยอกเย้าของคาสโนว่าที่ถูกใจคู่นอนชั่วข้ามคืนทว่ามันคือการจงใจล่อลวงต้อนเหยื่อให้จนมุมของซาตานร้ายในคราบนักธุรกิจหนุ่มผู้บริหารระดับโลกต่างหาก!ครืด... ครืด......ท่ามกลางความสิ้นหวัง สมาร์ทโฟนเครื่องหรูในกระเป๋าสะพายของเกวลินที่ตกอยู่บนพื้นก็สั่นครืนขึ้นมา หญิงสาวค่อยๆ ปล่อยมือออกจากไหล่ของบิดา เธอเอื้อมมืออันสั่นเทาไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู หน้าจอปรากฏเบอร์แปลกที่ไม่คุ้นเคย ทว่าลางสังหรณ์บางอย่างกลับบอกเธออย่างแม่นยำว่าเป็นใคร เกวลินกดรับสายช้าๆ ก่อนจะกรอกเสียงที่พยายามปรับให้ราบเรียบที่

ทันทีที่ปลายนิ้ววางปากกาลง เจคอปก็คว้าเอกสารสัญญานั้นโยนทิ้งไปบนโซฟาข้างเคียงอย่างไร้ความหมาย รอยยิ้มของซาตานร้ายแปรเปลี่ยนเป็นความหื่นกระหายและคลั่งรักขั้นสุดยอด นัยน์ตาสีฮาเซลนัทวาวโรจน์ด้วยไฟราคะที่พุ่งทะยานจนฉุดไม่อยู่"ในเมื่อเซ็นสัญญาเรียบร้อยแล้ว... งั้นเรามาเริ่ม 'จ่ายค่างวดงวดแรก' กันเลยดีกว่าครับคุณลูกหนี้แสนสวย" เขาคำรามเสียงต่ำในลำคอ"เจคอป!... อื้อออ!" เกวลินยังไม่ทันได้ประท้วง ริมฝีปากอวบอิ่มก็ถูกฉกฉวยครอบครองด้วยรสจูบอันรุนแรง ดุดัน และเต็มไปด้วยความเอาแต่ใจของเจคอปทันทีชายหนุ่มบดเบียดเรียวปากหนาลงมาขยี้ความหวานล้ำ เรียวลิ้นร้อนชื้นสอดแทรกเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกวาดต้อนน้ำหวานภายในโพรงปากเล็กอย่างหิวกระหาย ราวกับเสือป่าที่กำลังกระหายน้ำกลางทะเลทราย มือหนาทั้งสองข้างไม่ปล่อยให้ว่างงาน จัดการรั้งชายเดรสสีดำตัวสั้นของเธอขึ้นมาเหนือเอวคอด เปลื้องบราเซียและแพนตี้ตัวจิ๋วของเธอออกขว้างทิ้งไปอย่างรวดเร็วชำนาญการ เรือนร่างเนียนผุดผ่องเปลือยเปล่าตระหง่านอยู่บนตักแกร่งท่ามกลางแสงไฟสลัว หน้าอกอวบอิ่มเต่งตึง สองเต้าเบียดชิดขยับไหวตามแรงอารมณ์ เจคอปผละริมฝีปากออกช้าๆ ในตาจดจ้องมองความงด

ไม่เพียงเท่านั้น เจคอปยังใช้วงแขนแกร่งอีกข้างช้อนอุ้มสะโพกมนของเธอให้ลอยเด่นขึ้นมาจากที่นอน นิ้วหัวแม่มือหนาอีกข้างขยับบดคลึงยอดอกสีหวานที่ชูชันเป็นไตอย่างหนักหน่วงมอมเมา สัมผัสที่รุมเร้าพร้อมกันทั้งบนและล่าง หน้าและหลัง ทำเอาหญิงสาวรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกคลื่นแห่งตัณหาซัดสาดจนแทบขาดใจตาย"ซี๊ดดด... เกล... ร่างกายของคุณมันวิเศษที่สุด บีบรัดของผมแน่นจนแทบขาด... เขา กระซิบเสียงแหบพร่าดุดัน"ฮึก... คนบ้า... ขี้เอา... ปล่อยฉัน..." เกวลินด่าทอเสียงสั่น น้ำตาแห่งความกระสันเสียวคลอเบ้า สองมือเรียวจิกเข้ากับเส้นผมหนาของเขาเพื่อระบายความรัญจวนใจ เขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่ฉ่ำปรือของหญิงสาว ก่อนจะกดสะโพกสอบสวนความยิ่งใหญ่นั้นแทรกซึมเข้าหาความอ่อนนุ่มจนมิดด้าม... พลวด!"กรี๊ดดดดด!... อื้อออ!... เจคอป!...เสียว..."เกวลินเบิกตากว้าง กรีดร้องออกมาคำหนึ่งก่อนจะถูกฝ่ามือหนาของเขาเอื้อมมาปิดปากเพื่อกักเก็บเสียง ร่างบางระหงสั่นคลอนโยกย้ายตามแรงกระแทกกระทั้นทันที ท่าทางการชันเข่าชิดอกทำให้ตัวตนของเขาฝังลึกเข้าไปในร่างกายของเธอจนถึง แก่นกายสาว ความคับแน่นและใหญ่โตบดเบียดเข้ากับจุด กระสันภายในอย่า

ใบหน้าหล่อเหลาบึ้งตึง คิ้วเข้มขมวดมุ่น และดวงตาคู่คมดุจพญายิวที่วาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะขั้นสุดยอด ชายหนุ่มอยู่ในชุดสูทสากลสีดำสนิทที่ยิ่งขับให้เขาดูเหมือนมัจจุราชที่พร้อมจะขยี้ทุกสิ่งให้พินาศ"เจคอปคะ!..." ณิชาเปลี่ยนสีหน้าเป็นอ่อนหวานในพริบตา เธอรีบวิ่งเข้าไปหมายจะเกาะแขนแกร่ง ทว่าชายหนุ่มกลับตวัดสายตามองดุจใบมีดโกนพร้อมกับเบี่ยงตัวหลบอย่างรังเกียจ "ใครอนุญาตให้เธอเข้ามาที่นี่ ณิชา?!" เจคอปคำรามเสียงต่ำทรงพลังจนณิชาถึงกับสะดุ้งตัวสั่น"ฉันเคยเตือนเธอแล้วใช่ไหม... ว่าอย่ามาตอแยกับผู้หญิงของฉัน!""แต่เจคอปคะ... ยัยนี่มันก็แค่..." "หุบปาก!" เจคอปตวาดลั่นห้องนอนจนเสียงสะท้อนก้อง ชายหนุ่มก้าวเดินเข้าไปหาเกวลิน เอื้อมมือหนาไปโอบเอวคอดกิ่วของเธอไว้แน่น ดึงร่างบางให้เข้ามาแนบชิดกับกายหนุ่มอย่างแสดงความเป็นเจ้าของอย่างเต็มที่"เกลไม่ใช่ของเล่นของใคร... เธอคือผู้หญิงของฉัน เป็นเจ้าชีวิตของฉัน! ส่วนเธอมันก็แค่ ‘อดีต’ บัดซบที่ฉันไม่เคยคิดจะจำ... ออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้ ก่อนที่ฉันจะหมดความอดทนแล้วให้คนลากเธอโยนลงไปจากตึกนี้!""เจคอป!... คุณทำแบบนี้กับณิชาได้ยังไง!" ณิชากรีดร้องเสียงแหลมด้วยความอับอ

เจคอปสะใจในปฏิกิริยาของแม่เสือสาว ชายหนุ่มชักนิ้วมือออกช้าๆ ก่อนจะจัดการปลดเปลื้องกางเกงของตัวเองออก เผยความแข็งแกร่งดุดันที่มีขนาดใหญ่โตและร้อนผ่าวขึ้นมาตระหง่านง้ำ ชายหนุ่มจับสะโพกมนของเธอให้มั่นคง ก่อนจะกดสะโพกสอบสวนความยิ่งใหญ่นั้นแทรกซึมเข้าหาความอ่อนนุ่มที่วื้นแฉะจากน้ำรักที่เธอคายออกมา!"อ๊าาาาาาา!... เจคอป!... ซี๊ดดด "เกวลินเร้องคราง ดวงตาฉ่ำปรือ สองมือเรียวขยับไปจิกทึ้งแผงอกแกร่งและลาดไหล่กว้างของเขาแน่นหนา ท่าทางนอนหงายบนโซฟาแคบๆ ยิ่งทำให้ตัวตนของเขาฝังลึกเข้าไปในร่างกายของเธอจนถึงแก่นกายสาว บดเบียดเข้ากับจุดอ่อนไหวภายในอย่างเน้นย้ำ ดุดัน และรุนแรงพั่บ!... พั่บ!... พั่บ!... พั่บ!เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องสะท้อนอยู่ภายในห้องทำงานส่วนตัวที่ปิดตาย ประสานกับเสียงหอบหายใจและเสียงครางกระเส่าของคนทั้งคู่ เจคอปโหมกระหน่ำพายุอารมณ์เข้าใส่หญิงสาวระลอกแล้วระลอกเล่าอย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย ความกลัวที่จะเสียเธอไปทำให้เขาขยับสะโพกสอบเข้าออกด้วยจังหวะที่ดุดันและรุนแรงชายหนุ่มก้มลงไปซุกไซ้ซอกคอขาวผ่อง ขบเม้มสร้างรอยรักสีแดงกุหลาบเข้มทับรอยเก่าซ้ำๆ เพื่อตีตราจองและย้ำเตือนสติของเธอ"ซี๊ดด