All Chapters of บอสขาอย่าอ่อย: Chapter 91 - Chapter 100

เรียวลิ้นร้อนชื้นสอดแทรกเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกวาดต้อนความหวานภายในโพรงปากเล็กอย่างหิวกระหาย รสจูบที่อ้างว่าทำไปเพราะความอยากรู้อยากเห็น แท้จริงแล้วเต็มไปด้วยความเชี่ยวชาญและดุดันจนเกวลินสติหลุดลอยมือหนาทำงานอย่างรวดเร็วและร้ายกาจ ชายหนุ่มกระชากรูดซิปชุดเดรสของเธอออกจนพ้นทาง เผยให้เห็นเรือนร่างขาวเนียนผุดผ่องที่ซ่อนอยู่ภายใต้ชุดชั้นในลูกไม้สีหวานเจคอปลอบกลืนน้ำลายลงคอ ชายหนุ่มก้มหน้าลงซุกไซ้ซอกคอขาวผ่อง ขบเม้มดูดดึงจนเกิดรอยรักสีแดงกุหลาบ ก่อนจะเลื่อนต่ำลงมาครอบครองทรวงอกอวบอิ่มที่ล้นทะลัก ปลายลิ้นร้อนตวัดเลียระเลียดชิมยอดอกสีหวานผ่านเนื้อผ้าลูกไม้จนเปียกชุ่ม บดบี้เน้นย้ำความเสียวซ่านจนหญิงสาวต้องแอ่นอกขึ้นรับด้วยความรัญจวนใจ"อ๊ะ... อ๊า... เจคอป... อย่าเพิ่ง..." เกวลินครางแผ่ว สองมือเรียวสอดสางเข้าไปในกลุ่มผมหนาของเขา พยายามจะดึงรั้งสติสัมปชัญญะ ทว่าสัมผัสของเขามันรุมเร้าและปลุกปั่นอารมณ์ดิบในกายเธออย่างบ้าคลั่ง การเล้าโลมดำเนินไปอย่างลึกซึ้งและหนักหน่วง เจคอปใช้ความได้เปรียบของการ ‘แกล้งลืม’ ในการสำรวจเรือนร่างของเธออย่างละเอียดลออราวกับเพิ่งเคยสัมผัสเป็นครั้งแรกทว่าทุกจุดที่เขาลากไ

"เจคอป... คุณจะบ้าเหรอ พาฉันออกมาข้างนอกทำไม เดี๋ยวคนอื่นก็มองเห็นหรอก!" เกวลินประท้วงเสียงสั่น พยายามจะดิ้นรนลงจากท่อนแขนแกร่ง ทว่าอ้อมกอดของเขากลับรัดแน่นดุจปลอกคอเหล็ก"เพนต์เฮาส์ของผมอยู่ชั้นสูงสุดนะครับเกล ไม่มีใครปีนตึกขึ้นมาแอบดูเราได้หรอก.และฟิล์มกระจกพวกนี้ก็เป็นแบบทึบแสงจากด้านนอก"เจคอปเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ชายหนุ่มจัดการวางร่างอรชรให้แผ่นหลังเนียนสัมผัสกับกระจกบานหนาที่เย็นเฉียบ ความเย็นเยือกจากแผ่นกระจกตัดกับความร้อนผ่าวจากเรือนกายกำยำของชายหนุ่มที่เบียดชิดเข้ามาทาบทับ กักขังเธอไว้ ระหว่างตัวเขากับวิวทิวทัศน์ของแสงไฟระยิบระยับจากตึกระฟ้าใจกลางเมือง"ตะ... แต่ว่า...""จุ๊ๆ... อย่าขัดใจคนป่วยสิครับ"ซาตานหน้าเลือดยกนิ้วชี้ขึ้นแตะริมฝีปากอวบอิ่ม แสร้งทำแววตาเว้าวอน"พอผมมองออกไปที่แสงไฟพวกนั้น... ภาพความทรงจำบางอย่างมันก็วาบเข้ามาในหัวผมรู้สึกเหมือนว่าเราเคยมายืนกอดกันตรงนี้... แล้วร่างกายของคุณก็สั่นสะท้านแบบนี้..."ข้ออ้างหน้าด้านๆ ถูกพ่นออกมาอย่างแนบเนียน ก่อนที่เจคอปจะไม่ปล่อยให้หญิงสาวได้มีโอกาสโต้แย้ง ชายหนุ่มฉกริมฝีปากลงบดขยี้เรียวปากแดงสดของเธอ

ภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือเจคอป... ชายหนุ่มที่อ้างว่าความจำเสื่อมและต้องพึ่งพาเธอเมื่อคืน บัดนี้กำลังยืนล้วงกระเป๋ากางเกงสแล็ก ท่าทางสง่างามและเปี่ยมไปด้วยรังสีความน่าเกรงขามดุจพญาราชสีห์คนเดิม มือข้างหนึ่งถือสมาร์ทโฟนแนบหูกำลังสนทนาเป็นภาษาอังกฤษสำเนียงอเมริกันแท้ด้วยความรวดเร็วและเฉียบขาด"Yes, proceed with the hostile takeover. I want the remaining shares acquired by the end of this week. Tell the board I’m fully recovered and will handle the restructuring myself... No, leave no loopholes for them to escape."ใช่ ดำเนินการควบรวมกิจการแบบเป็นปรปักษ์ได้เลย ฉันต้องการให้กวาดซื้อหุ้นที่เหลือทั้งหมดภายในสิ้นสัปดาห์นี้ บอกคณะกรรมการว่าฉันฟื้นตัวเต็มร้อยแล้วและ จะจัดการเรื่องปรับโครงสร้างด้วยตัวเอง... ไม่ ต้องไม่เหลือช่องโหว่ให้พวกมันหนีรอด การเจรจาที่สมบูรณ์แบบ... ไม่มีร่องรอยของคนป่วยที่สูญเสียความทรงจำเลยแม้แต่น้อย! เกวลินตัวแข็งทื่อ มือเรียวยกขึ้นปิดปากตัวเองเพื่อกักเก็บเสียงอุทานดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง ก่อนที่ความรู้สึกชาหนึบจะแล่นริ้วจากปลายเท้าขึ้นสู่สมอง ความจริงสว่างวาบขึ้

"ปากบอกว่าเกลียด... แต่ตรงนี้ของคุณกลับแฉะเยิ้มต้อนรับผมขนาดนี้ คุณมันปากไม่ตรงกับใจเลยนะฮันนี่" เจคอปกระตุกยิ้มร้าย ชายหนุ่มไม่ได้ใช้เพียงนิ้วมือในการปลุกเร้า ทว่าเขากลับขยับใบหน้าหล่อเหลาลงต่ำ ฝังจมูกโด่งและริมฝีปากหยักลึกลงไปสัมผัสกับความอ่อนนุ่มที่ฉ่ำเยิ้มนั้นโดยตรง!"อ๊า!... เจคอป!... ม... ไม่เอา... สกปรก..." เกวลินเบิกตากว้าง กรีดร้องเสียงหลง ร่างกายสั่นสะท้านดั่งถูกกระแสไฟฟ้าแรงสูงช็อต เมื่อปลายลิ้นร้อนชื้นของชายหนุ่มตวัดเลียระเลียดชิมหยาดน้ำหวานจากจุดอ่อนไหวของเธออย่างตะกรุมตะกรามและเชี่ยวชาญชายหนุ่มตวัดลิ้นรัวเร็ว บดบี้เน้นย้ำเข้ากับจุดกระสันภายในซ้ำแล้วซ้ำเล่า สลับกับการดูดดึงอย่างรุนแรงจนเกิดเสียงดังเฉอะแฉะน่าอายไปทั่วห้อง ความเสียวซ่านมหาศาลแล่นพล่านจู่โจมจนเกวลินต้องแอ่นสะโพกมนขึ้นรับสัมผัสอันลามกนั้นอย่างลืมตัว สองมือเรียวที่หลุดจากการเกาะกุมขยับไปจิกทึ้งกลุ่มผมหนาของเขาแน่นเพื่อระบายความรัญจวนใจที่ปะทุขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง"ฮึก... เจคอป... เสียว... ฉันเสียว... พอแล้ว..." หญิงสาวครางระงม น้ำตาแห่งความสุขสมระคนความโกรธคลอเบ้า กำแพงความโกรธเคืองถูกทุบทำลายลงด้วยความซาบซ่าน

"สัญญาขัดดอกมันมีอายุแค่หนึ่งปี... แต่สัญญาฉบับนี้ มันมีอายุไปตลอดชีวิต" เจคอปจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของหญิงสาว แววตาของเขาจริงจังและเปี่ยมไปด้วยความรักที่ล้นทะลัก "แต่งงานกับผมนะเกล... มาเป็นเจ้าชีวิตของผม เป็นแม่ของลูกผม และเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ผมจะรักและหลงใหลไปจนลมหายใจสุดท้าย"หยาดน้ำตาแห่งความสุขไหลรินอาบแก้มเนียน เกวลินมองแหวนเพชรบนนิ้วสลับกับใบหน้าหล่อเหลาของผู้ชายที่ยอมเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องเธอ กำแพงในใจถูกทุบทำลายลงจนหมดสิ้น หญิงสาวไม่หลงเหลือความลังเลใดๆ อีกต่อไป เธอพยักหน้ารับคำขอแต่งงานพร้อมกับรอยยิ้มที่สวยงามที่สุดในชีวิต"ตกลงค่ะเจคอป... เกลจะแต่งงานกับคุณ""เยส!" ชายหนุ่มร้องคำรามด้วยความดีใจสุดขีด ก่อนจะรวบตัวเธอเข้ามากอดแนบอก บดจูบเรียวปากอวบอิ่มอย่างดูดดื่มและหอมหวานที่สุด "ขอบคุณครับคนดี... ผมสัญญาว่าจะเป็นสามีที่ดูแลคุณอย่างดีที่สุด... และจะเป็นสามีที่ 'ขี้เอา' ที่สุดของคุณคนเดียวตลอดไปเลยครับ!""คนบ้า! เลิกหื่นสักนาทีจะได้ไหมเนี่ย!"เกวลินตีแผงอกกว้างแก้เขิน เสียงหัวเราะแห่งความสุขดังก้องไปทั่วเพนต์เฮาส์หรู บทสรุปของพันธนาการหนี้สินขัดดอกได้สิ้นสุดลงแล้ว ทว่าสั