บอสขาอย่าอ่อย のすべてのチャプター: チャプター 201 - チャプター 210

210 チャプター

ตอนที่ 17 : งานเลี้ยงฉลอง และเงามืดที่คืบคลาน

ช่วงบ่ายคล้อยบนดอยอ่างขาง บรรยากาศภายในปอป่านบ้านสวนฟาร์มดูจะสดใสและมีชีวิตชีวาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ข่าวการไล่ออกของศักดาและศักดิ์ชายแพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็วราวกับไฟลามทุ่ง คนงานหลายคนที่เคยถูกกดขี่ข่มเหงต่างพากันถอนหายใจด้วยความโล่งอก ท่าทีหวาดระแวงที่เคยมีต่อผู้เป็นนายเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มและเสียงหัวเราะที่ดูจริงใจมากยิ่งขึ้นเพื่อเป็นการเรียกขวัญกำลังใจและฉลองการเริ่มต้นใหม่ ปอป่านตัดสินใจควักเงินส่วนตัวสั่ง ‘หมูกระทะ’ ชุดใหญ่จากในอำเภอขึ้นมาเลี้ยงคนงานทุกคนในช่วงเย็น ลานกว้างหน้าโรงอาหารจึงถูกเนรมิตให้กลายเป็นลานจัดเลี้ยงขนาดย่อม มีการประดับหลอดไฟปิงปองสีส้มอมเหลืองโยงไปตามกิ่งไม้ สร้างบรรยากาศอบอุ่นท่ามกลางลมหนาวที่เริ่มพัดมาปะทะผิวเสียงเนื้อหมูหมักซอสย่างดังฉ่าอยู่บนเตาถ่าน กลิ่นหอมกรุ่นลอยอบอวลไปทั่วบริเวณ คนงานจับกลุ่มนั่งล้อมวงกินหมูกระทะกันอย่างเอร็ดอร่อย มีเสียงชนแก้วน้ำอัดลมและเสียงพูดคุยเฮฮาดังขึ้นเป็นระยะ“มีความสุขจังเลยนะคะ” ปอป่านนั่งยิ้มมองภาพความอบอุ่นตรงหน้า เธอเลือกที่จะนั่งร่วมโต๊ะกับแม่ครัวทั้งสามและเลโอที่มุมหนึ่งของลานจัดเลี้ยง“ก็เพราะคุณหนูนั่นแหละครับ ที่ทำให้ฟ
last update最終更新日 : 2026-10-12
続きを読む

บทที่ 18 หลบห่ากระสุน

“ไอ้พวกลอบกัดเอ๊ย...” เลโอกัดฟันกรอด ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าฝีมือใคร ศักดาและศักดิ์ชายคงย้อนกลับมาเพื่อหวังจะตัดไฟทั้งฟาร์มให้มืดมิด แล้วอาศัยจังหวะชุลมุนลอบเข้ามาทำร้ายปอป่านอย่างแน่นอน เลโอรีบจัดการต่อสายไฟกลับเข้าที่ชั่วคราว แล้วเดินกลับมาที่ลานจัดเลี้ยงด้วยความระแวดระวัง ขั้นสูงสุด เขาตรงดิ่งเข้าไปหาหญิงสาวที่นั่งชะเง้อคอมองหาเขาด้วยความเป็นห่วง“เกิดอะไรขึ้นเลโอ?” ปอป่านรีบถามทันทีที่เห็นหน้าเขา“ไม่มีอะไรครับคุณหนู แค่พวกหมาลอบกัดมันพยายามจะเข้ามากวนน้ำให้ขุ่น” เลโอพยายามปรับน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุด เพื่อไม่ให้คนงานแตกตื่น“แต่มันหนีเตลิดไปแล้วล่ะครับ” ถึงเขาจะพูดแบบนั้น แต่ปอป่านก็ยังสัมผัสได้ถึงความตึงเครียดที่แผ่ออกมาจากร่างสูง หญิงสาวมองสบตาเขาอย่างค้นหาคำตอบ“พวกนายศักดาใช่ไหม?” เลโอพยักหน้าช้า ๆ“ครับ!... ผมคิดว่าใช่... งานเลี้ยงคืนนี้พอแค่นี้ก่อนเถอะครับ ดึกแล้ว ให้คนงานแยกย้ายกันไปพักผ่อนดีกว่า ส่วนคุณหนู ผมจะพาเดินกลับไปส่งที่บ้านใหญ่เอง”ปอป่านใจคอไม่ดีนัก แต่ก็ยอมทำตามที่เขาแนะนำ หญิงสาวลุกขึ้นยืนแล้วหันไปบอกป้าสมจิตรให้ช่วยจัดการเก็บกวาดและบอกให้คนงานแยกย้ายกันกลับที่
last update最終更新日 : 2026-10-12
続きを読む

บท ที่ 20 หาทางเอาตัวรอด

เลโอออกคำสั่ง เขาผลักร่างเล็กลงไปนอนราบกับเบาะหลัง ก่อนจะกระโดดขึ้นฝั่งคนขับ สตาร์ตเครื่องยนต์แล้วเหยียบคันเร่งจนมิดไมล์! รถกระบะกระชากออกตัวอย่างแรงจนล้อหลังปัด ฝุ่นดินแดงฟุ้งกระจายไปทั่ว เลโอหักพวงมาลัยหลบห่ากระสุนที่สาดตามหลังมาอย่างบ้าคลั่ง เขาไม่สามารถขับออกไปทางประตูหน้าฟาร์มได้ เพราะพวกมันอาจจะดักซุ่มอยู่ ทางรอดเดียวคือต้องขับทะลุออกไปทางท้ายไร่ มุ่งหน้าสู่เส้นทางตัดผ่านป่าสนเชิงดอยอ่างขาง! ปอป่านนอนขดตัวสั่นเทาอยู่บนเบาะหลัง สองมือยกขึ้นปิดหูแน่น เสียงปืนที่ดังไล่หลังมาผสมกับเสียงเครื่องยนต์ที่ครางกระหึ่มทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงจนเจ็บหน้าอกไปหมด"เลโอ... ฉันกลัว" หญิงสาวสะอื้น"ไม่ต้องกลัวนะครับคุณหนู ถ้าพวกมันคิดจะเป่าเรา ป่านนี้เราคงไปเฝ้าพญายมแล้วล่ะ ทนอีกนิดนะครับ เรากำลังจะพ้นเขตไร่แล้ว"ชายหนุ่มปลอบโยน สายตายังคงจ้องมองถนนดินลูกรังที่คดเคี้ยวไปตามไหล่เขา รถกระบะแล่นฝ่าความมืดมิดเข้าสู่เขตป่าสนทึบ สองข้างทางไม่มีแม้แต่แสงไฟจากบ้านเรือน มีเพียงแสงจากไฟหน้ารถที่สาดส่องไปตามทางคดเคี้ยว ทว่าความโล่งใจเกิดขึ้นได้เพียงไม่กี่อึดใจ...เอี๊ยดดดดด! เลโอเหยียบเบรกจนมิด รถไถลไปกับพื
last update最終更新日 : 2026-10-12
続きを読む

บทที่ 21 ที่พักพิง

"โอ๊ย..." ปอป่านกัดริมฝีปากแน่น เธอกอดตัวเองไว้ท่ามกลางสายฝนที่เริ่ม เทกระหน่ำจนหนาวสะท้านไปถึงกระดูก ความกลัวเริ่มเกาะกุมหัวใจ ถ้าพวกมันตามมาทัน เธอคงไม่มีทางรอดแน่ๆ"คุณหนู! คุณหนูอยู่ไหนครับ!" เสียงทุ้มห้าวที่คุ้นเคยดังแว่วฝ่าเสียงสายฝนมาแต่ไกล ปอป่านใจชื้นขึ้นมาราวกับได้เกิดใหม่ หญิงสาวพยายามตะโกนตอบกลับแข่งกับเสียงฟ้าร้อง"เลโอ! ฉันอยู่นี่! อยู่ตรงนี้!" เพียงไม่นาน แสงแฟลชจากโทรศัพท์มือถือก็สาดส่องฝ่าม่านฝนเข้ามา เลโอวิ่งกระหืดกระหอบตรงดิ่งเข้ามาหาเธอทันทีที่เห็นร่างเล็กนั่งกองอยู่กับพื้น ชายหนุ่มคุกเข่าลงตรงหน้า สำรวจร่างกายของเธอด้วยความเป็นห่วง"เจ็บตรงไหนครับคุณหนู โดนยิงหรือเปล่า!""มะ... ไม่ได้โดนยิง แต่ฉันสะดุดหินตกเนินลงมา ข้อเท้าพลิก ก้าวไม่ออกแล้วล่ะ" ปอป่านตอบเสียงสั่น ตัวสั่นงันงกจากความหนาว เลโอใช้แสงจากมือถือส่องดูที่ข้อเท้าของเธอ มันเริ่มบวมเป่งและขึ้นสีช้ำ อย่างเห็นได้ชัด ชายหนุ่มขมวดคิ้วมุ่น เงยหน้าขึ้น มองท้องฟ้าที่ฝนยังคงเทลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา"เราอยู่ตรงนี้ไม่ได้แล้วครับ พายุเข้าหนักขนาดนี้ ถ้ามีน้ำป่ามาเราจะหนีไม่ทัน... พวกมันคงไม่กล้าตามเข้ามาในป่าตอนพ
last update最終更新日 : 2026-10-12
続きを読む

บทที่ 22 ความหนาวเหน็บถูกแทนด้วยความเร่าร้อน nc

ชายหนุ่มจัดการก่อกองไฟขึ้นมาอย่างชำนาญ เปลวไฟสีส้มสว่างวาบขึ้นท่ามกลางความมืดมิด ขับไล่ความหนาวเย็นให้ถอยร่นออกไป เลโอขยับตัวเข้ามานั่งซ้อนอยู่ด้านหลังหญิงสาว ดึงร่างที่สั่นงันงกของเธอเข้ามากอด เพื่อให้ความอบอุ่น"เราโชคดีที่มีไฟผิงนะครับคุณหนู แต่..." เลโอมองสภาพเสื้อผ้าที่เปียกโชกของคนในอ้อมแขน"ผมว่าเราคงต้องถอดเสื้อผ้าเปียก ๆ ออกมาผึ่งไฟเสียก่อน อย่างน้อยให้ มันหมาดก็ยังดี ไม่อย่างนั้นอุณหภูมิร่างกายคุณหนูจะลดต่ำลงจนช็อกได้นะครับ""บะ... บ้าเหรอ ฉันอายนะ" ปอป่านส่ายหน้ารัว ริมฝีปากที่ซีดเซียวปากคอสั่นกระทบกันจนดังกึกๆ"มะ... ไม่เป็นไรหรอก ผิงไฟไปแบบนี้แหละ เดี๋ยวไฟก็ดับแล้ว""ดื้ออีกแล้วนะครับ" ชายหนุ่มถอนหายใจเบา ๆ เขาไม่ได้ฟังคำทัดทานนั้น มือหนาเอื้อมไปจับที่ข้อเท้าขวาที่บวมช้ำของเธออย่างเบามือที่สุด เลโอค่อย ๆ ถอดรองเท้าผ้าใบที่เปียกชุ่มและถุงเท้าของเธอออกทีละข้าง เพื่อไม่ให้รัดข้อเท้าที่กำลังอักเสบ ความอ่อนโยนที่สวนทางกับรูปลักษณ์ดุดันของเขา ทำเอาหัวใจของปอป่านกระตุกวูบเมื่อถอดรองเท้าเสร็จ เลโอขยับตัวขึ้นมานั่งประจันหน้ากับเธอ แสงจากกองไฟสาดส่องกระทบใบหน้าหล่อเหลา นัยน์ตาสีน้
last update最終更新日 : 2026-10-12
続きを読む

ตอนที่ 23 : แขกผู้มาเยือน และเบาะแสคนร้าย

สามวันผ่านไป อาการไข้หวัดใหญ่ของปอป่านทุเลาลงจนกลับมาเป็นปกติ ส่วนข้อเท้าที่แพลงก็ยุบบวมลงมากจนสามารถเดินลงน้ำหนักเบาๆ ได้แล้ว หญิงสาวไม่ต้องนอนจับเจ่าอยู่แต่ในห้องอีกต่อไป เธอสามารถลงมานั่งรับลมที่ระเบียงหน้าบ้านใหญ่ได้ โดยมีบอดี้การ์ดร่างยักษ์คอยเดินตามประกบเป็นเงาตามตัว ความสัมพันธ์ระหว่างปอป่านและเลโอพัฒนาไปอย่างรวดเร็วท่ามกลางวิกฤต แม้จะไม่มีการเอ่ยปากระบุสถานะที่ชัดเจน แต่การกระทำที่แสนจะใส่ใจ สายตาที่ทอดมองกัน และรอยยิ้มที่มอบให้กัน ก็เพียงพอที่จะทำให้คนทั้งบ้านสวนฟาร์มสัมผัสได้ถึงความหวานชื่นที่อบอวลอยู่รอบตัวคนทั้งคู่"ทานแอปเปิลหน่อยนะครับคุณหนู ป้าจำเนียนเพิ่งปอกมาให้สดๆ เลย"เลโอเลื่อนจานผลไม้มาตรงหน้าหญิงสาวที่กำลังนั่งอ่านเอกสารสรุปยอดบัญชีอยู่บนโต๊ะกระจก "ขอบใจนะ" ปอป่านยิ้มรับ ใช้ส้อมจิ้มแอปเปิลเข้าปาก ก่อนจะถอนหายใจยาวเมื่อละสายตาจากแฟ้มเอกสาร"ยอดสั่งซื้อปุ๋ยลอตใหม่ที่เราติดต่อไปทางร้านขายส่งในตัวเมือง ได้ราคาถูกกว่าเดิมตั้งเกือบครึ่ง นี่ขนาดฉันเพิ่งเข้ามาดูระบบแค่ไม่กี่วัน ยังประหยัดเงินฟาร์มไปได้เป็นแสนคิดดูสิว่าตลอดสามปีที่ผ่านมา พวกนายศักดามันสูบเลือดสูบเนื้อฟาร์
last update最終更新日 : 2026-10-12
続きを読む

ตอนที่ 24 : ปิดล้อมจับตาย และรางวัลนำจับ

บรรยากาศยามเย็นบริเวณหมู่บ้านจัดสรรขนาดเล็กท้ายตลาดอำเภอฝาง ค่อนข้างเงียบเหงาและห่างไกลจากผู้คน บ้านพักชั้นเดียวหลังคาสังกะสีที่ถูกเช่าไว้เป็นแหล่งกบดานชั่วคราว ปิดไฟมืดสนิทราวกับไม่มีคนอาศัยอยู่ ทว่าภายในห้องนั่งเล่นแคบ ๆ ศักดาและศักดิ์ชายกำลังนั่งกระดกเหล้าขาวเข้าปากด้วยความเครียดจัดกระเป๋าเสื้อผ้าใบย่อมถูกยัดลวก ๆ วางเตรียมพร้อมไว้บนโซฟา"น้า... ติดต่อไอ้หวังได้หรือยัง รถมันจะมารับพวกเราข้ามชายแดนกี่โมง ผมร้อนใจจะแย่อยู่แล้วนะ" ศักดิ์ชายเดินวนไปวนมา ขยี้ผมตัวเองอย่างบ้าคลั่ง"มึงจะเดินให้มันได้อะไรขึ้นมาวะไอ้ชาย! นั่งลง!" ศักดาตวาดลั่น ใบหน้าแดงก่ำจากฤทธิ์แอลกอฮอล์"ไอ้หวังมันบอกว่ารอให้มืดกว่านี้อีกหน่อย ตอนนี้ด่านตรวจของพวกทหารพรานมันเข้มงวด... แม่งเอ๊ย! ไม่คิดเลยว่าอีนังเด็กปอป่านมันจะรอดจากลูกซองกูไปได้ แถมยังเอาตำรวจมาไล่บี้พวกเราอีก!" "ผมบอกแล้วไงว่าอย่าไปยุ่งกับไอ้ฝรั่งบอดีการ์ดนั่น ท่าทางมันไม่ธรรมดาตั้งแต่แรกแล้ว!" "มึงหุบปากไปเลย..."วี้หว่อ... วี้หว่อ... วี้หว่อ เสียงไซเรนของรถตำรวจหลายคันแผดเสียงดังแหวกความเงียบของหมู่บ้านเข้ามาใกล้ และหยุดลงที่หน้าบ้านเช่าของพวกเขาพอด
last update最終更新日 : 2026-10-12
続きを読む

ตอนที่ 25: ความจริงเปิดเผย และคำสารภาพรัก

"งะ... งานแต่งงาน!?"ปอป่านเบิกตากว้าง อ้าปากค้าง มองหน้าผู้ใหญ่ทั้งสามสลับกันไปมาด้วยความตกตะลึง "แต่งงานอะไรกันคะ ป่านยังไม่มีแฟนเลยนะคะคุณพ่อ! แล้วทำไมจู่ ๆ ถึง...""ก็เพราะยังไม่มีน่ะสิ พ่อกับลุงไมเคิลถึงได้จัดการหาคนที่เหมาะสมไว้ให้แล้วไงล่ะลูก" ประทีปแสร้งตีหน้าขรึมและจริงจัง "หนูต้องแต่งงานกับลูกชายคนเดียวของลุงไมเคิลนี่เป็นข้อตกลงที่เราผู้ใหญ่คุยกันไว้ ตั้งแต่ตอนที่ลุงเขาให้เงินยี่สิบล้านมาช่วยพยุงฟาร์มเราแล้ว ถือเป็นการแต่งงานเพื่อล้างหนี้ และดองสองครอบครัวเข้าด้วยกัน"ปอป่านรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน หูอื้อไปชั่วขณะ... แต่งงานเพื่อใช้หนี้? คลุมถุงชนกับลูกชายมหาเศรษฐีที่เธอไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้าเนี่ยนะ!? หญิงสาวหันขวับไปมอง 'บอดี้การ์ดหนุ่ม' ที่ยืนกอดอกอยู่มุมห้องโดยอัตโนมัติ สายตาของเธอเต็มไปด้วยความสับสนและตัดพ้ออย่างปิดไม่มิด ทว่าเลโอกลับยืนนิ่ง สบตาเธอด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก"ถ้า..." ปอป่านสูดลมหายใจเข้าลึกๆ รวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี "ถ้าคุณพ่อกับคุณลุงไม่ได้จะบังคับกันจนเกินไป... ป่านคงต้องขอบอกตรงๆ ว่า ป่านไม่สามารถแต่งงานกับลูกชายของคุณลุงได้ค่ะ""ทำไมล่ะหนูป่าน
last update最終更新日 : 2026-10-12
続きを読む

บทที่ 26 : หนี้รักยี่สิบล้าน nc

บานประตูไม้สักของห้องนอนใหญ่ถูกเปิดออกและปิดลงด้วยฝีเท้าของร่างสูง เลโอใช้แผ่นหลังดันประตูให้ปิดสนิทพร้อมกับกดล็อกกลอนอย่างแน่นหนา ชายหนุ่มตวัดวงแขนอุ้มร่างนุ่มนิ่มที่เอาแต่ซุกหน้ามุดลาดไหล่เขามาตลอดทางเดิน วางลงบนเตียงคิงไซส์ที่ปูด้วยผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาดตาอย่างแสนจะทะนุถนอมทันทีที่แผ่นหลังสัมผัสกับฟูกนุ่ม ปอป่านก็รีบพลิกตัวหนี หญิงสาวคว้าหมอนใบโตมากอดบังหน้าอกตัวเองไว้ ใบหน้าหวานที่เคยซีดเซียวจากพิษไข้ บัดนี้กลับแดงก่ำลามไปจนถึงใบหูและลำคอ"คนบ้า... ไอ้ฝรั่งจอมลวงโลก! ปล่อยให้ฉันหลงคิดมาตลอดว่านายเป็นแค่ลูกจ้าง เป็นบอดี้การ์ดตกอับที่ต้องมาคอยรับคำสั่งฉัน" ปอป่านบ่นอุบอิบ ไม่กล้าเงยหน้าสบตากับทายาทมหาเศรษฐีตัวจริงที่กำลังยืนยิ้มกริ่มอยู่ข้างเตียง เลโอหัวเราะในลำคอด้วยความเอ็นดู ชายหนุ่มปลดกระดุมข้อมือเสื้อเชิ้ตของตัวเองออก พับแขนเสื้อขึ้นลวกๆ ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งบนขอบเตียง มือหนาเอื้อมไปดึงหมอนใบโตออกจากอ้อมกอดของหญิงสาว โยนมันทิ้งไปที่ปลายเตียงอย่างไม่ไยดี แล้วรวบตัวเจ้านายสาวจอมพยศเข้ามากอดไว้หลวมๆ"ผมขอโทษครับป่าน... ที่ต้องปิดบังความจริงมาตลอด" น้ำเสียงทุ้มห้าวที่เคยแฝงความกวนประส
last update最終更新日 : 2026-10-12
続きを読む

บทส่งท้าย วิวาห์หวาน

ชายหนุ่มคำรามลั่นในลำคอ กระแทกกายเข้าออกอย่างบ้าคลั่งอีกเพียงไม่กี่ครั้ง ร่างของปอป่านก็กระตุกเกร็ง เม้มปากแน่นพร้อมกับปลดปล่อยหยาดน้ำหวานออกมาชโลมอาบความเป็นชาย เลโอเองก็ตอกอัดความปรารถนาเข้าไปจนสุดโคน ปลดปล่อยสายธารแห่งชีวิตอุ่นวาบฉีดพ่นเข้าไปในกายสาวทุกหยาดหยดร่างสูงทิ้งตัวลงนอนทาบทับร่างบางอย่างหมดเรี่ยวแรง หอบหายใจแฮกอยู่กับซอกคอหอมกรุ่น เขากดจูบเบาๆ ที่ขมับชื้นเหงื่อ ค่อยๆ ถอนกายออกแล้วดึงร่างนุ่มนิ่มเข้ามากอดก่ายไว้ในอ้อมแขนอย่างหวงแหน"การรักษาของหมอเลโอ... ทำให้ข้อเท้าหายปวดหรือยังครับ?" ชายหนุ่มกระซิบถามเสียงกลั้วหัวเราะ ปอป่านซุกหน้าลงกับอกแกร่ง ทุบเบาๆ ที่กล้ามเนื้อหน้าท้องของเขา"ข้อเท้าหายปวดแล้ว... แต่ระบมไปทั้งตัวแทน! นายนี่มันหื่นกามที่สุดเลยไอ้บอดี้การ์ดบ้า!" เลโอหัวเราะร่วน กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น"ผมเป็นบอดี้การ์ดของคุณหนู... และกำลังจะเป็น 'สามี' ที่ถูกต้องตามกฎหมายในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้านี้ด้วย เตรียมตัวเตรียมใจไว้เลยนะครับ เพราะสามีคนนี้... จะขอรักษาร่างกายให้คุณหนูทุกคืนเลย"กาลเวลาหมุนผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับติดปีกบิน เพียงแค่สามสัปดาห์ หลังจากเหตุการณ์ร้า
last update最終更新日 : 2026-10-12
続きを読む
前へ
1
...
161718192021
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status