ตอนที่ 41 : น้ำตาของเฉินหว่านหลังฮูหยินรองถูกควบคุมตัวไปยังกรมตรวจการ จวนแม่ทัพซึ่งเคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและผู้คนเข้าออกไม่ขาดสายก็เงียบลงราวกับถูกเมฆดำปกคลุม ประตูใหญ่ยังเปิดตามเวลา บ่าวไพร่ยังคงกวาดลานและจัดเตรียมอาหารตามหน้าที่ แต่ทุกคนพูดกันด้วยเสียงเบา ไม่มีผู้ใดกล้าเอ่ยถึงงานวันเกิดที่จบลงด้วยหมายตรวจค้น และยิ่งไม่มีใครกล้ากล่าวถึงกล่องของขวัญซึ่งเฉินเยว่นำกลับมา เพราะเพียงคิดถึงภาพฮูหยินรองถูกพาตัวออกไปต่อหน้าแขกทั่วเมือง ก็ทำให้คนในจวนรู้สึกหนาวเย็นไปถึงกระดูก เฉินหว่านเก็บตัวอยู่ในเรือนสองวันเต็ม ไม่พบแขก ไม่รับอาหารจากครัวใหญ่ และไม่ยอมให้คนภายนอกเข้าใกล้ นางกำนัลกับสาวใช้ต่างเล่าว่าคุณหนูรองร้องไห้ตลอดคืนจนดวงตาบวมแดง บางครั้งก็เรียกหามารดา บางครั้งก็ขอโทษบ่าวรับใช้ที่ต้องเดือดร้อนไปด้วย ข่าวเหล่านี้ค่อย ๆ หลุดออกจากจวนผ่านคนส่งผัก คนซักผ้า และแม่ค้าซึ่งนำของเข้ามาขาย ไม่นานผู้คนในตลาดก็เริ่มพูดกันว่าเฉินหว่านเป็นเพียงบุตรีซึ่งต้องรับผลจากเรื่องของผู้ใหญ่นางไม่รู้เห็นกับคดีปลอมตราและบัญชีจ้างคน แต่กลับถูกมองด้วยสายตาดูแคลนเพราะมารดาตกเป็นผู้ต้องสงสัย บางคนถึงขั้นกล่าวว
Última actualización : 2026-08-04
INICIAR SESIÓN
