Todos los capítulos de ชายาร้ายของท่านอ๋องเย็นชา: Capítulo 51 - Capítulo 60

ตอนที่ 51 : ห้องลับของมารดาสายลมต้นฤดูใบไม้ร่วงพัดผ่านกำแพงสูงของจวนแม่ทัพอย่างเงียบงัน หลังเหตุการณ์ในศาลหลวงที่เปิดโปงความจริงของเฉินหว่าน ชื่อเสียงของเฉินเยว่เริ่มเปลี่ยนไปจากหญิงร้ายแห่งเมืองหลวงเป็นสตรีผู้กล้าหาญที่ยืนหยัดต่อสู้เพื่อความยุติธรรม แม้ยังมีผู้คนบางส่วนที่ไม่เชื่อในความบริสุทธิ์ของนาง แต่ก็ไม่มีผู้ใดกล้าดูหมิ่นนางต่อหน้าดังเช่นในอดีตด้วยพระบัญชาของจักรพรรดิให้ยุติการกล่าวหาเฉินเยว่ในคดีเดิม นางจึงได้รับอนุญาตให้กลับเข้าสู่จวนแม่ทัพในฐานะบุตรสาวคนโต และสามารถตรวจสอบทรัพย์สินของมารดาผู้ล่วงลับได้เป็นครั้งแรกในรอบสิบปีเช้าวันนั้น รถม้าของจวนเซียวอ๋องเคลื่อนตัวมาหยุดหน้าประตูใหญ่ของจวนแม่ทัพอย่างสง่างามเมื่อเฉินเยว่ก้าวลงจากรถม้า เหล่าบ่าวไพร่ต่างรีบก้มศีรษะ ไม่มีผู้ใดกล้าแสดงสีหน้ารังเกียจเช่นแต่ก่อน เพราะทุกคนต่างรู้ว่าเบื้องหลังสตรีผู้นี้ยืนอยู่คือเซียวจิ่งเหยียน อ๋องผู้ไม่มีใครกล้าล่วงเกินเซียวจิ่งเหยียนก้าวลงจากรถม้าตามมา ดวงตาคมกวาดมองจวนแม่ทัพเพียงครั้งเดียว ก่อนหันมาหาเฉินเยว่"หากเจ้าไม่อยากเข้าไป ข้าจะพาเจ้ากลับ"เฉินเยว่ส่ายหน้าเบาๆ"มีบางอย่างที่ข้าต้องร

ตอนที่ 53 : นายทหารที่หายไปหลังออกจากห้องหนังสือของแม่ทัพเฉิน เฉินเยว่ไม่ได้กลับเรือนเก่าของมารดาในทันที นางยืนอยู่ใต้ต้นสนหน้าลานด้วยสีหน้าเงียบสงบ ทว่านิ้วมือที่กำสมุดบัญชีไว้กลับแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว ชื่อของหานซื่อวนเวียนอยู่ในความคิดไม่หยุด นายทหารเก่าผู้รับของชิ้นสุดท้ายจากมารดา นายทหารที่หายตัวไปหลังคดีเมื่อสิบปีก่อน และอาจเป็นคนเพียงคนเดียวที่รู้ว่ามารดาของนางค้นพบสิ่งใดก่อนเสียชีวิต เฉินเยว่รู้ดีว่าเมื่อชื่อของคนผู้หนึ่งถูกลบหายจากเมืองหลวงนานถึงสิบปี โอกาสที่เขาจะยังมีชีวิตอยู่ย่อมน้อยเต็มที ทว่านางไม่อาจปล่อยเบาะแสนี้หลุดมือ ต่อให้ปลายทางเหลือเพียงหลุมศพ นางก็ต้องไปเห็นด้วยตาตนเอง เซียวจิ่งเหยียนรออยู่ที่ศาลาริมสระ เมื่อเห็นนางเดินเข้ามาพร้อมสีหน้าที่เย็นกว่าปกติ เขาก็วางถ้วยชาลงทันที ดวงตาคมกวาดผ่านสมุดบัญชีในมือนาง ก่อนหยุดอยู่บนใบหน้าที่พยายามซ่อนความรู้สึกเอาไว้"บิดาเจ้าพูดอะไร"เฉินเยว่วางสมุดบัญชีลงบนโต๊ะ นางไม่ได้ตอบคำถามนั้นในทันที แต่เอ่ยชื่อหนึ่งออกมาแทน"หานซื่อ"มือของเซียวจิ่งเหยียนที่กำลังยกถ้วยชาหยุดชะงักเพียงเล็กน้อย เป็นการเปลี่ยนแปลงที่คนทั่วไปอาจไม่ทันสังเ

ตอนที่ 55 : หีบแห่งความลับคืนเดือนดับปกคลุมทั่วฟ้าราวกับผืนผ้าสีหมึกที่ไร้ดวงดาว แม้แต่แสงจันทร์ยังถูกเมฆหนาทึบกลืนหายไปจนสิ้น เหลือเพียงสายลมเย็นที่พัดผ่านแนวสนสูงของวัดหลวง เสียงใบไม้เสียดสีกันเบาราวกับเสียงกระซิบของภูตผีที่เฝ้ามองทุกความเคลื่อนไหวจากเงามืดเฉินเยว่ดึงชายผ้าคลุมสีดำให้กระชับ ก่อนทอดสายตามองกำแพงหินสูงของวัดหลวงวัดแห่งนี้ไม่ใช่เพียงสถานที่ประกอบศาสนกิจ หากยังเป็นสถานที่เก็บพระคัมภีร์โบราณและทรัพย์สินสำคัญของราชสำนักมาหลายร้อยปี ผู้ใดคิดลอบเข้ามายามวิกาล ล้วนมีโทษถึงประหารแต่คืนนี้ นางไม่มีทางเลือก เซียวจิ่งเหยียนยืนอยู่ข้างกายนาง สีหน้าเรียบนิ่งเช่นเคย ดวงตาคมกริบราวกับเหยี่ยวมองสำรวจรอบด้านอย่างระมัดระวัง"ด้านตะวันตกมีองครักษ์เดินตรวจทุกหนึ่งเค่อ"เฉินเยว่พยักหน้าเบา"ข้าจดจำจังหวะฝีเท้าพวกเขาแล้ว"ทั้งสองเคลื่อนตัวไปพร้อมกันอย่างไร้เสียง ฝีเท้าเบาราวกับสายลม ไม่นานก็ผ่านกำแพงวัดเข้าไปได้โดยไม่มีผู้ใดสังเกตเห็น ลึกเข้าไปหลังหอพระคัมภีร์ มีเจดีย์หินเล็กตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยวคนทั่วไปย่อมคิดว่าเป็นเพียงของประดับแต่เฉินเยว่กลับย่อตัวลง ใช้นิ้วลูบพื้นหินทีละก้อน ก่อ

ตอนที่ 57 พระชายาผู้เข้าศาลแทนสามียามรุ่งสาง เมืองหลวงยังถูกปกคลุมด้วยหมอกสีขาวจาง ประตูวังชั้นในกลับเปิดรับรถม้าของขุนนางหลายกรมอย่างเงียบเชียบ ไม่มีเสียงประกาศ ไม่มีการตีฆ้องเรียกประชุมราชสำนัก แม้แต่เหล่าขุนนางที่มาถึงยังได้รับคำสั่งให้ใช้ประตูด้านข้างและห้ามนำผู้ติดตามเข้าไปเกินหนึ่งคน การสอบสวนเซียวจิ่งเหยียนไม่ได้จัดขึ้นในท้องพระโรงอย่างเปิดเผย หากถูกย้ายไปยังหอพิพากษาหลังกรมอาญา สถานที่ซึ่งมีกำแพงสูงล้อมรอบและมีทหารรักษาการณ์แน่นหนา เห็นได้ชัดว่าผู้จัดการสอบสวนไม่ต้องการให้ข่าวแพร่ออกไปก่อนทุกอย่างจะถูกตัดสิน เซียวจิ่งเหยียนถูกนำตัวเข้ามาตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง โซ่ตรวนที่ข้อมือถูกถอดออกเมื่อเข้าสู่ห้องสอบสวน แต่กระบี่ประจำกายและตราทัพถูกยึดไว้ด้านนอก เขายืนอยู่กลางห้องโถงด้วยชุดสีดำเรียบไร้ลวดลาย สีหน้ายังคงเย็นชาและสงบนิ่ง แม้รอบกายจะเต็มไปด้วยขุนนางที่เคยหวาดกลัวชื่อเสียงของเขา แต่บัดนี้กลับพากันจ้องมองราวกับฝูงแร้งที่ได้กลิ่นเลือด ประธานการสอบสวนคือเสนาบดีกรมอาญา ข้างกายมีเจ้ากรมคลัง เจ้ากรมพิธีการ และขุนนางฝ่ายตรวจการอีกหลายคน ทั้งหมดล้วนเป็นผู้ที่เคยเสนอให้ลดอำนาจกองทัพเหนื

ตอนที่ 59 แผนลวงทั้งราชสำนักข่าวลือเริ่มแพร่จากจวนเซียวอ๋องตั้งแต่ยามเช้า ไม่มีผู้ใดรู้แน่ชัดว่าต้นตอมาจากสาวใช้ คนส่งชา หรือองครักษ์ที่เผลอดื่มสุราจนพูดมากเกินไป ทว่าก่อนเที่ยงวัน ขุนนางแทบทุกกรมก็ได้ยินเรื่องเดียวกัน พระชายาเฉินเยว่พบหน้าบัญชีที่ถูกฉีกหายไปจากหีบใต้ดินแล้ว บนหน้ากระดาษนั้นมีชื่อของผู้บงการสูงสุด มีตราประทับ มีคำสั่งลับ และมีหลักฐานเชื่อมโยงการค้าอาวุธกับคนในราชสำนักอย่างชัดเจนยิ่งกว่าหลักฐานทั้งหมดที่กรมอาญาถืออยู่ ยิ่งไปกว่านั้น นางประกาศว่าจะถวายหน้าบัญชีแก่จักรพรรดิด้วยตนเองในพิธีบวงสรวงฟ้าดินวันรุ่งขึ้น เพราะเป็นสถานที่ซึ่งมีขุนนางและเชื้อพระวงศ์มารวมตัวกันครบถ้วน ไม่มีผู้ใดสามารถสับเปลี่ยนหลักฐานหรือฆ่าปิดปากพยานได้ง่าย ข่าวนี้ราวกับก้อนหินใหญ่ถูกโยนลงในบ่อน้ำสงบ คลื่นแห่งความหวาดระแวงแผ่กระจายไปทั่วเมืองหลวง กรมคลังปิดประตูประชุมยาวนานผิดปกติ ตำหนักพระสนมซูเรียกขันทีและนางกำนัลคนสนิทเข้าออกไม่ขาดสาย ส่วนจวนองค์ชายสามกลับสงบเงียบเกินไป ไม่มีคนส่งสาร ไม่มีรถม้า และไม่มีความเคลื่อนไหวใดให้จับตามอง ทว่าความเงียบเช่นนั้นกลับทำให้เฉินเยว่ระแวงมากกว่าการเร่งรีบเสีย