Todos los capítulos de ชายาร้ายของท่านอ๋องเย็นชา: Capítulo 21 - Capítulo 30

ตอนที่ 21 : เทียบเชิญจากวังหลวงสามวันหลังจากเซียวจิ่งเหยียนประกาศต่อหน้าขุนนางและผู้คนทั่วเมืองหลวงว่าเฉินเยว่คือชายาของเขา และผู้ใดกล่าวร้ายนางย่อมเท่ากับกล่าวร้ายเขา ข่าวเรื่องความโปรดปรานที่อ๋องปีศาจมีต่อพระชายาคนใหม่ก็แพร่กระจายรวดเร็วยิ่งกว่าไฟลามทุ่ง โรงน้ำชา ตลาดใหญ่ จวนขุนนาง แม้กระทั่งตำหนักฝ่ายในของวังหลวงล้วนมีคนพูดถึงเรื่องเดียวกัน บางคนมองว่าเฉินเยว่มีความสามารถจนทำให้บุรุษผู้ไร้หัวใจยอมเปลี่ยนแปลง บางคนกล่าวหาว่านางใช้เสน่ห์หรือพิษลึกลับควบคุมเขา ขณะที่ขุนนางหลายฝ่ายเริ่มวิตกว่าการแต่งงานครั้งนี้อาจไม่ใช่เพียงราชโองการที่ใช้ผูกสัมพันธ์ระหว่างจวนแม่ทัพกับจวนอ๋อง หากแต่เป็นการรวมอำนาจทางทหารสองสายเข้าด้วยกันอย่างที่ไม่เคยมีผู้ใดคาดคิดมาก่อน ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์เหล่านั้น จวนเซียวอ๋องกลับสงบนิ่งราวกับไม่เกี่ยวข้องกับคลื่นลมภายนอก เซียวจิ่งเหยียนยังคงตรวจรายงานกองทัพตั้งแต่ก่อนฟ้าสาง เฉินเยว่ยังคงใช้เวลาส่วนใหญ่กับจดหมายของหลินเยียนและเบาะแสเรื่องเส้นทางส่งเสบียง ทุกอย่างดูเหมือนดำเนินไปตามปกติ กระทั่งขันทีจากวังหลวงนำเทียบเชิญสีทองมาส่งถึงหน้าจวนในเช้าวันที่สาม ตราหง

ตอนที่ 23 : พิษไร้ชื่อหลังงานเลี้ยงบุปผาสิ้นสุดลง ท้องฟ้าเหนือวังหลวงก็ถูกย้อมด้วยแสงเย็นของยามสนธยา ขบวนขุนนางทยอยออกจากอุทยานหลวงทีละกลุ่ม เสียงดนตรีที่เคยดังอยู่ในศาลาค่อย ๆ เลือนหาย เหลือเพียงเสียงลมพัดผ่านกิ่งไม้และเสียงฝีเท้าของทหารรักษาการณ์ซึ่งเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างเงียบงัน การตายของขันทีหลังกำแพงตำหนักถูกปิดข่าวอย่างรวดเร็ว ไม่มีผู้ใดในงานได้รับอนุญาตให้กล่าวถึง และผู้ที่รู้เห็นก็ถูกสั่งให้แยกย้ายราวกับไม่เคยเกิดสิ่งใดขึ้น เฉินเยว่เดินเคียงข้างเซียวจิ่งเหยียนผ่านระเบียงหินขาว สีหน้าของนางยังคงสงบนิ่ง แต่สายตากลับจับจ้องรายละเอียดรอบตัวทุกฝีก้าว นางเห็นขันทีบางคนก้มหน้าต่ำเกินไป เห็นนางกำนัลสองคนรีบเลี่ยงทางเมื่อขบวนจวนอ๋องเดินผ่าน และเห็นทหารเฝ้าประตูชั้นในผลัดเวรเร็วกว่ากำหนด ทุกอย่างเหมือนกำลังถูกจัดเก็บให้เรียบร้อยก่อนที่คนจากจวนเซียวอ๋องจะออกจากวัง เซียวจิ่งเหยียนเองก็เงียบกว่าปกติ เขาไม่เอ่ยถึงศพ ไม่ถามเรื่องพิษ และไม่แสดงท่าทีผิดปกติแม้แต่น้อย ทว่าขณะที่ทั้งสองกำลังจะก้าวลงบันไดสู่ลานรถม้า เฉินเยว่กลับสังเกตเห็นว่าฝีเท้าของเขาชะงักไปเพียงเสี้ยวลมหายใจ มือข้างหนึ่งกดลงบนรา

ตอนที่ 25 : ผู้ต้องสงสัยจากจวนแม่ทัพเซียวจิ่งเหยียนฟื้นขึ้นในเช้าวันที่สองหลังจากถูกพิษ แสงอ่อนจากนอกหน้าต่างลอดผ่านม่านบางเข้ามาตกบนพื้นห้อง กลิ่นสมุนไพรยังคงอบอวลอยู่ในอากาศ เสียงน้ำเดือดจากเตายาดังแผ่วเบา ทุกสิ่งรอบตัวเงียบสงัดจนเขาได้ยินแม้กระทั่งเสียงลมหายใจของคนที่นั่งอยู่ข้างเตียง ร่างกายของเขาหนักอึ้ง หน้าอกยังคงเจ็บเป็นระยะ แต่ชีพจรไม่ติดขัดเหมือนก่อนแล้ว เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ภาพแรกที่เห็นไม่ใช่หมอทหาร ไม่ใช่องครักษ์ และไม่ใช่เพดานห้องที่คุ้นเคย หากเป็นเฉินเยว่ซึ่งฟุบหลับอยู่ข้างเตียง ใบหน้าของนางซบอยู่บนแขนข้างหนึ่ง เส้นผมดำบางส่วนหลุดจากปิ่นและตกลงข้างแก้ม มืออีกข้างยังวางอยู่บนข้อมือของเขา ปลายนิ้วแตะตรงจุดชีพจรราวกับแม้ยามหลับก็ยังไม่ยอมละจากหน้าที่ ใต้ดวงตาของนางมีรอยคล้ำจาง ๆ ใบหน้าซีดกว่าปกติ เห็นได้ชัดว่าสองวันที่ผ่านมาแทบไม่ได้พักผ่อน เซียวจิ่งเหยียนมองนางอยู่นาน ความเย็นชาที่เคยปกคลุมแววตาค่อย ๆ อ่อนลงโดยไม่รู้ตัว เขาจำภาพในคืนก่อนหน้าได้เพียงบางส่วน จำเสียงของนางที่คอยเรียกชื่อเขา จำความเจ็บจากเข็มเงิน และจำได้เลือนรางว่าตนจับมือนางไว้แน่นเพียงใด ความทรงจำหลายช่วงพ

ตอนที่ 27 : เหยื่อล่อใต้แสงโคมข่าวลือเริ่มแพร่ไปทั่วเมืองหลวงตั้งแต่ยามเช้าว่าเฉินเยว่พบหลักฐานสำคัญซึ่งสามารถชี้ตัวผู้บงการเหตุลอบวางพิษเซียวจิ่งเหยียนได้แล้ว และนางจะนำหลักฐานนั้นเข้าถวายจักรพรรดิภายในสามวัน ไม่มีผู้ใดรู้ว่าข่าวเริ่มต้นจากที่ใด บ้างกล่าวว่าหลุดจากปากสาวใช้ในจวนเซียวอ๋อง บ้างกล่าวว่าคนของกรมพิธีการได้ยินบทสนทนาระหว่างองครักษ์ บ้างกล่าวว่าพระชายาเซียวอ๋องส่งจดหมายลับไปถึงสำนักตรวจการด้วยตนเอง ยิ่งไม่มีคำยืนยัน ข่าวก็ยิ่งแพร่เร็ว ผู้คนในโรงน้ำชาพูดถึงหีบหลักฐานที่ว่ากันว่าสามารถลากขุนนางใหญ่ลงจากตำแหน่งได้หลายคน ส่วนในจวนของเหล่าผู้มีอำนาจ บรรยากาศกลับเงียบกว่าปกติ ทุกฝ่ายต่างจับตามองประตูจวนเซียวอ๋อง รอดูว่าเฉินเยว่จะเคลื่อนไหวเมื่อใด ความจริงแล้วนางยังไม่มีหลักฐานเด็ดขาดพอจะกล่าวหาผู้ใด ตราเก่าของมารดา สัญลักษณ์นกสามขา คำสั่งปลอมจากขุนนางที่ตายไปแล้ว และผงเครื่องหอมจากตำหนักเชื้อพระวงศ์ ล้วนเป็นเพียงเส้นด้ายที่เชื่อมโยงกัน แต่ยังไม่มีเส้นใดนำตรงไปถึงมือของผู้บงการ ข่าวที่ปล่อยออกไปจึงเป็นเพียงกับดัก บีบให้คนที่ซ่อนอยู่ในเงามืดต้องรีบขยับก่อนที่หลักฐานในจินตนาการจะถู

ตอนที่ 29 : ศาลาร้างคืนเดือนดับคืนเดือนดับมาถึงพร้อมความมืดซึ่งหนาแน่นกว่าทุกคืน เมฆดำปกคลุมท้องฟ้าจนไม่เห็นแม้แต่แสงดาว ลมจากนอกกำแพงเมืองพัดกลิ่นดินชื้นและใบสนเข้ามาตามช่องหน้าต่าง ภายในห้องหนังสือของจวนเซียวอ๋อง แผนที่บริเวณศาลาร้างถูกกางเต็มโต๊ะ ตำแหน่งทางเข้าออกทั้งสามสายถูกทำเครื่องหมายด้วยหมึกแดง ส่วนจุดซุ่มขององครักษ์ถูกระบุด้วยหมึกดำ พ่อบ้านโจวจะออกจากจวนทางประตูลับในยามไฮ่ เดินทางเพียงลำพังตามเงื่อนไขของผู้ติดต่อ ขณะที่องครักษ์ของเซียวจิ่งเหยียนจะกระจายตัวอยู่ตามป่าสน ห้ามเข้าใกล้ศาลาเกินระยะหนึ่งร้อยก้าวจนกว่าจะได้รับสัญญาณ ทุกอย่างถูกวางไว้อย่างรอบคอบ เว้นเพียงเรื่องเดียวที่ยังตกลงกันไม่ได้ เซียวจิ่งเหยียนยืนอยู่ด้านหนึ่งของโต๊ะในชุดรัดกุมสีดำ บาดแผลตรงต้นแขนยังพันผ้าอยู่ แต่กระบี่ประจำกายถูกคาดไว้เรียบร้อย ใบหน้าของเขาเย็นชาอย่างที่ไม่มีผู้ใดกล้าขัดคำสั่ง ส่วนเฉินเยว่ยืนตรงข้ามในชุดสีเข้ม เส้นผมถูกรวบสูงและมีถุงสมุนไพรหลายใบซ่อนอยู่ตามแขนเสื้อ แววตาของนางบอกชัดว่าไม่คิดยอมถอยเช่นกัน"เจ้าอยู่ในจวน"เซียวจิ่งเหยียนกล่าวเป็นครั้งที่สาม"ข้าจะไป"เฉินเยว่ตอบเป็นครั้งที่สามเ