All Chapters of ชายาร้ายของท่านอ๋องเย็นชา: Chapter 61 - Chapter 70

ตอนที่ 61 จดหมายจากคนตายจดหมายฉบับนั้นยังคงวางอยู่กลางโต๊ะในเรือนเก่าของมารดา แม้เวลาจะผ่านไปเกือบครึ่งชั่วยาม แต่ไม่มีผู้ใดแตะต้องมันอีก เฉินเยว่ยืนอยู่ข้างหน้าต่าง ดวงตาจับจ้องตัวอักษรบนกระดาษซึ่งนางจำได้แม่นยำยิ่งกว่าลายมือของตนเอง ทุกเส้นพู่กัน ทุกจังหวะหยุด และการตวัดปลายอักษรล้วนเหมือนกับมารดาไม่มีผิด แม้คนผู้นั้นจะเสียชีวิตไปแล้วสิบปี จดหมายกลับเขียนถึงนางด้วยถ้อยคำที่รู้จักนิสัยและความทรงจำในวัยเด็กเป็นอย่างดี เนื้อความระบุเพียงไม่กี่บรรทัด หากต้องการรู้ว่าใครเป็นผู้สั่งฆ่ามารดา จงไปยังพระราชวังเก่าในคืนจันทร์ดับ เข้าทางประตูตะวันออกและนำปิ่นหยกติดตัวไป ห้ามบอกผู้ใด ห้ามพาคนติดตาม มิฉะนั้นความจริงจะถูกฝังไปตลอดกาล คำทุกคำเหมือนตั้งใจแทงลงบนบาดแผลเก่าของนางโดยตรง เซียวจิ่งเหยียนยืนอยู่ข้างโต๊ะ สีหน้าเย็นชาและเคร่งขรึมกว่าปกติ เขาอ่านจดหมายซ้ำสองครั้ง ก่อนหยิบกระดาษขึ้นตรวจทั้งด้านหน้าและด้านหลัง แววตาคมกริบไล่ดูรอยหมึก กลิ่น และเส้นใยกระดาษอย่างละเอียด"เจ้าไม่ไป"น้ำเสียงของเขาเรียบเย็นและเด็ดขาดจนแทบไม่มีช่องให้โต้แย้ง เฉินเยว่หันกลับมามอง"ท่านกำลังออกคำสั่งกับข้าหรือ""ใช่"

ตอนที่ 63 คำเชิญจากองค์ชายสามหลังกลับจากพระราชวังเก่า จวนเซียวอ๋องเงียบสงัดกว่าปกติ แม้ฟ้าจะสว่างแล้ว แต่บรรยากาศภายในกลับหนักอึ้งราวกับความมืดใต้ตำหนักร้างยังติดตามพวกเขากลับมาด้วย เฉินเยว่นั่งอยู่ในห้องหนังสือ ลอกสัญลักษณ์จากผนังห้องลับลงบนกระดาษทีละเส้น นางพยายามเรียบเรียงรหัสบัญชีดวงดาวใหม่จากความทรงจำ ข้างมือมีผ้าเช็ดหน้าปักอักษรหว่านวางอยู่ในกล่องไม้ ทุกครั้งที่มองเห็นด้ายเงินบนผืนผ้า ความสงสัยก็ยิ่งก่อตัว เฉินหว่านเกี่ยวข้องกับองค์กรนกสามขาจริง หรือเป็นเพียงหมากอีกตัวที่ถูกใช้เพื่อทำให้ตระกูลเฉินแตกแยกกันเอง เรื่องนี้ยังไม่มีคำตอบ ขณะที่หลี่เซวียนก็ยังซ่อนความลับสำคัญไว้เบื้องหลังรอยยิ้มอ่อนโยนของตน เขาอ่านรหัสที่ไม่มีผู้ใดควรอ่านออก รู้วิธีเปิดประตูชั้นใน และถือกุญแจรูปนกสามขาซึ่งกล่าวว่าเป็นของจากมารดา ทุกสิ่งชี้ว่าองค์ชายสามอยู่ใกล้ความจริงมากเกินไป จนเฉินเยว่ไม่อาจตัดเขาออกจากกระดานได้ แม้เซียวจิ่งเหยียนจะไม่พอใจเพียงใดก็ตามเสียงฝีเท้าสาวใช้ดังขึ้นจากนอกห้อง ก่อนประตูจะถูกเปิดอย่างระมัดระวัง"พระชายา มีเทียบเชิญจากจวนองค์ชายสามเจ้าค่ะ"เฉินเยว่เงยหน้าขึ้นทันที สาวใช้เดินเข

ตอนที่ 65 ดอกไม้จากบุรุษอื่นเช้าวันถัดมา รถม้าของจวนองค์ชายสามมาหยุดอยู่หน้าประตูจวนเซียวอ๋องตั้งแต่ยามเฉิน คนส่งของสวมชุดเรียบร้อย มือประคองกระถางเคลือบสีขาวซึ่งปลูกกล้วยไม้หิมะไว้หนึ่งต้น ดอกสีขาวอมฟ้าบานอยู่เหนือใบเขียวเข้ม กลีบบางโปร่งราวกับน้ำแข็งต้องแสง ตรงขอบกระถางผูกริบบิ้นสีครามและห้อยป้ายไม้เล็กซึ่งเขียนด้วยลายมือสุภาพว่าเป็นตัวอย่างพืชที่ใช้ทำหมึกในจดหมายลึกลับ หากพระชายาต้องการตรวจสอบที่มา องค์ชายสามยินดีส่งข้อมูลจากสำนักอักษรเพิ่มเติมให้ในภายหลัง ทุกถ้อยคำล้วนกล่าวถึงคดี ไม่มีคำหวาน ไม่มีถ้อยเกี้ยวพาราสี และไม่มีข้อความล้ำเส้นแม้แต่น้อย ทว่าการจัดดอกไม้กลับประณีตเกินกว่าจะดูเหมือนหลักฐานธรรมดา กลีบดอกถูกเลือกให้บานพร้อมกัน เชือกผูกกระถางเป็นปมมงคล และรอบโคนต้นยังโรยกรวดหยกสีขาวละเอียดเสียจนแม้แต่สาวใช้ที่รับของเข้ามายังอดมองกันไม่ได้เฉินเยว่กำลังตรวจรายงานจากสำนักอักษรอยู่ในเรือนตะวันออก เมื่อสาวใช้ยกกระถางเข้ามาวางตรงหน้า นางเพียงเหลือบมองครั้งเดียวก็จำกลิ่นอ่อนจางที่ปะปนอยู่ในหมึกจดหมายได้ทันที กล้วยไม้หิมะมีกลิ่นไม่แรง แต่ละอองเกสรจะให้กลิ่นเย็นคล้ายหิมะแรกเมื่อบดรวมก

ตอนที่ 67 งานล่าสัตว์ของราชวงศ์เสียงแตรเขาสัตว์ดังขึ้นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างเต็มที่ ขบวนราชรถและม้าศึกเคลื่อนออกจากประตูเมืองหลวงมุ่งหน้าสู่ลานล่าสัตว์หลวงทางเหนือ ธงมังกรทองปลิวไสวเหนือขบวนกลาง ขณะที่ธงประจำจวนอ๋องและตระกูลขุนนางเรียงรายตามลำดับฐานันดร งานล่าสัตว์ประจำปีมิใช่เพียงกิจกรรมเพื่อความสำราญของราชวงศ์ หากเป็นเวทีที่ทุกฝ่ายใช้แสดงกำลัง ความสามารถ และพันธมิตรทางการเมือง ขุนนางฝ่ายบู๊ต้องพิสูจน์ฝีมือ บรรดาองค์ชายต้องแสดงความกล้าหาญ ส่วนเหล่าฮูหยินและคุณหนูก็ใช้โอกาสนี้สร้างสายสัมพันธ์ภายใต้รอยยิ้มและถ้อยคำสุภาพ ทุกสายตาจึงไม่ได้จับจ้องเพียงสัตว์ในป่า หากจับจ้องกันเองมากกว่า เฉินเยว่านั่งอยู่ในรถม้าของจวนเซียวอ๋อง เสื้อคลุมสีแดงเข้มปักลายเมฆเงินพาดบนไหล่ นางเปิดม่านมองขบวนม้าด้านนอกเป็นระยะ เซียวจิ่งเหยียนขี่ม้าดำอยู่ข้างรถม้า ท่าทางสงบนิ่งและเย็นชาเช่นเดิม แต่ทุกครั้งที่ขบวนเคลื่อนผ่านพื้นที่ขรุขระ เขาจะหันมองม่านรถเหมือนต้องการแน่ใจว่านางยังปลอดภัย หลายวันที่ผ่านมาคำถามในรถม้ายังคงแขวนอยู่ระหว่างทั้งสอง นางถามว่าเขารู้หรือไม่ว่านางมองเขาเช่นไร และเขาไม่อาจตอบได้ ตั้งแต่นั้นเข

ตอนที่ 69 คืนที่อ๋องปีศาจเสียอาการหลังเหตุลอบสังหารกลางป่า ขบวนล่าสัตว์ของราชวงศ์ถูกสั่งให้ยุติก่อนกำหนด ทหารหลวงปิดทางเข้าออกทุกด้านและตรวจค้นผู้ติดตามของแต่ละจวนอย่างเข้มงวด ศพนักฆ่าถูกนำไปเก็บในกระโจมทหาร ส่วนลูกธนูพิษและหลักฐานทั้งหมดถูกส่งให้เซียวจิ่งเหยียนดูแลด้วยพระบัญชาจากจักรพรรดิ ทว่าตั้งแต่กลับถึงค่ายพัก อ๋องหนุ่มกลับเงียบผิดปกติ เขาไม่ถามเฉินเยว่เกี่ยวกับพิษหิมะดำ ไม่เปิดดูเครื่องหมายนกสามขาที่ถูกขูดออกจากต้นไม้ และไม่แม้แต่จะกล่าวถึงคำพูดของนักฆ่าก่อนตาย เขาเพียงสั่งให้องครักษ์เพิ่มกำลังรอบกระโจมของนางเป็นสองเท่า จากนั้นก็เดินไปตรวจแนวป้องกันด้านนอกด้วยสีหน้าเย็นจัด ระหว่างทางกลับจากป่า เขาไม่มองหน้านางแม้แต่ครั้งเดียว ต่อให้นางนั่งอยู่ตรงข้ามในรถม้าและเลือดของหลี่เซวียนยังติดอยู่บนแขนเสื้อ เขาก็เพียงหลุบตามองรอยเลือดนั้นชั่วครู่ ก่อนหันหน้าออกไปทางหน้าต่างตลอดทาง เฉินเยว่รู้ทันทีว่าเขากำลังโกรธ แต่สิ่งที่ทำให้นางไม่พอใจยิ่งกว่าคือเขาไม่ยอมบอกว่าโกรธเรื่องใด เมื่อกลับถึงกระโจม นางเปลี่ยนเสื้อผ้า ล้างคราบเลือดออกจากมือ แล้วตรวจตัวอย่างพิษที่เก็บมาอีกครั้ง ผลยังคงเหมือนเดิ