All Chapters of หลงเหลี่ยมหทัยกรณ์: Chapter 11 - Chapter 20

กว่าค่ำคืนนั้นจะผ่านพ้นไปได้ เล่นเอาฝันลดาหลับไม่ลงตลอดทั้งคืน รอยจูบลึกซึ้งที่เขามอบให้ยังติดตาตรึงใจอยู่เช่นนั้นไม่สามารถลบออกจากส่วนลึกของสมองหญิงสาวเดินเข้าห้องเรียนด้วยท่าทางที่แปลกไป หน้ากากอนามัยหนาเตอะสวมทับปิดบังครึ่งใบหน้า หนำซ้ำยังหลบมุมไปนั่งชิดผนังทั้งที่โดยปกติจะนั่งตรงกลางห้อง ทำเอาเพื่อนในกลุ่มเกิดความสงสัยหทัยกรณ์ก็เช่นกัน“ทะเลาะกัน ?”“ฮะ ? เปล่า กูเป็นหวัดเลยไม่อยากโดนแอร์”เอ่ยตอบแบทเสียงเบา ท่าทางกระซิบกระซาบของทั้งสองอยู่ในสายตาตัวท็อปห้องอย่างเขาทุกอริยาบท ซึ่งมันทำให้คนหงุดหงิดได้ง่าย ๆ‘บอกไม่ได้ชอบมัน แต่ไปนั่งข้างมัน’ความคิดที่อัดแน่นไปด้วยไฟโทสะดังสะท้อนในหัว เขาเบนสายตามองไปข้างหน้า ไม่อยากรับรู้ว่าคนทั้งสองกำลังใกล้ชิดกันมากเพียงใดh.heart : ทำไมไปนั่งตรงนั้นหากแต่สุดท้ายมือเจ้ากรรมก็ไม่ฟังคำสั่งสมองกดส่งข้อความถามไถ่ เขาไม่อยากเชื่อว่าเธอที่พร่ำบอกไม่ชอบหนักหนา จะลดทอนคุณค่าตัวเองด้วยการไปนั่งใกล้คนมีแฟนแล้วเช่นนั้นdream_fun : เป็นหวัด ไม่อยากโดนแอร์คำตอบของเธอทำเอาความโกรธหล่นหาย แทนที่ด้วยความห่วงใยที่มากจนล้นออกทางสายตา ฮาร์ทหันมองเพื่อนสนิทด้วย

K60 Barช่วงเย็นของวันนั้น ฝันลดาที่มีเรื่องเครียดอยู่เต็มอกชักชวนรูมเมตออกเที่ยวกลางคืนโดยไม่บอกเพื่อนชายคนสนิทเป็นครั้งแรกตั้งแต่มาถึงเธอไม่พูดไม่จาสั่งแอลกอฮอล์ที่ตนไม่ค่อยสันทัดกระดกดื่มแก้วแล้วแก้วเล่า พานให้รูมเมตทั้งสองเกิดความแปลกใจ“มึงเป็นอะไรวะ” ลัทเอ่ยถามเพื่อนอย่างตรงไปตรงมา“อยากปลดปล่อย ฮึ”คำตอบกลั้วเสียงหัวเราะกลับไม่ทำให้คนฟังรู้สึกดีขึ้นแม้แต่น้อย เพื่อนทั้งสองมองตากันแวบหนึ่งก่อนจะเบนความสนใจมายังเจ้าทุกข์“เครียดเรื่องเกรดเหรอวะ”“เปล่า”“นักศึกษาทุนไม่เครียดกับเกรดเขาเครียดกับเรื่องอะไรได้อีกวะ”แอนกับลัทสลับกันถามด้วยความเป็นห่วงแกมสงสัย ไม่บ่อยนักที่เพื่อนร่วมห้องผู้ร่าเริงจะแสดงออกถึงความทุกข์ในใจเช่นวันนี้“เรื่องผู้ชายมั้ง ฮึ”คำตอบที่เหนือความคาดหมายพลันให้ทั้งสองเบิกตาอ้าปากกว้างอย่างไม่เชื่อหู ลัทถึงกับใช้นิ้วเช็ดบริเวณใบหูเบา ๆ เพื่อเป็นการเช็กตัวเองอีกที“ฮาร์ทเหรอ”ทว่าคำถามต่อมากลับทำให้ดรีมอึ้งไม่น้อย ความกรึ่มเมาเมื่อครู่พลันหล่นหายไปชั่วขณะ สาดสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความแปลกใจไปยังเพื่อนทั้งสอง“พวกมึง.. ดูออก ?”“โอ๊ยอีเหี้ย ! คนตาบอดยังดูออกค่ะพวกม

ร่างเล็กหย่อนกายลงที่โต๊ะหนังสือข้างเตียงเพื่อนสนิทอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ความรู้สึกของเธอราวกับเตือนว่ากำลังมีภัยเกิดขึ้นเร็ว ๆ นี้“มีอะไร”เสียงแหลมใสเอ่ยถามเจ้าของห้องด้วยความไร้เดียงสา เธอไม่รู้จุดประสงค์ของการมาครั้งนี้ และไม่สามารถเดาจากใบหน้านิ่งขรึมของเขาได้เลย“กูต้องถามมึงมากกว่า ทำไมหลบหน้ากู”ร่างกำยำหยัดกายลุกขึ้นเต็มความสูงก่อนจะก้าวเข้าใกล้เพื่อนสนิทของตนอย่างช้า ๆ ตาเฉี่ยวคมหรี่ลงจรดจ้องไปที่ใบหน้าเนียนสวยเค้นเอาคำตอบที่ตนต้องการ“มึงไม่รู้จริง ๆ หรือแกล้งไม่รู้ฮาร์ท !”คนถูกคาดคั้นเริ่มทนไม่ไหว สบถเสียงแข็งย้อนถามกลับ สายตาทั้งสองจ้องประสานเต็มไปด้วยความเคืองขุ่นที่มีต่อกัน“โกรธที่กูจูบมึง ? กูให้จูบคืนเอาไหมล่ะ”เขาเอ่ยถามอย่างสิ้นคิด ใบหน้ายังคงนิ่งเรียบสไตล์เขา ทว่าคิ้วกลับขมวดเข้าหากันเล็กน้อยด้วยความไม่รู้ว่าเจ้าหล่อนต้องการอะไรจากตนกันแน่“เห็นไหม.. มึงก็ไม่เอา”หมับ !ร่างสูงผ่อนคลายเตรียมจะถอยกลับ ทว่าถูกมือเล็กคว้าคอเสื้อพร้อมกระชากเขาเข้าหาเธอเต็มแรงจนใบหน้าทั้งสองแตะสัมผัสกันเบา ๆ ที่บริเวณปลายจมูก“ถ้ากูเอา..”“อย่าล้อเล่นดรีม”ฮาร์ทไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่ต

ถุงยางอนามัยขนาดใหญ่พิเศษถูกฉีกแล้วสวมทับเอ็นแข็งขืน ฝ่ามือหนาชักรูดเบา ๆ เตรียมพร้อมสำหรับการออกศึก ฮาร์ทจ้องมองคนตัวเล็กที่เอาแต่ปิดบังใบหน้าไม่กล้ามองตนด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์“อย่าเอาหมอนปิดหน้า”“ไม่เอาฮาร์ท”ชายหนุ่มดึงหมอนออกจากมือของอีกฝ่าย ดรีมรีบยกมือขึ้นปิดตาตัวเองไว้ไม่กล้าเผชิญหน้ากับสถานการณ์ต่อจากนี้“มึงไม่ชอบมองซิกซ์แพ็กกูเหรอ... ตอนนี้กูไม่ใส่อะไรเลยนะ”ว่าจบก็รั้งมือหญิงสาวสัมผัสกับลอนท้องเรียงสวย เปลือกตาสีไข่บีบแน่นไม่กล้าเปิด ทว่าทุกอณูที่มือลากผ่านเธอสัมผัสได้ถึงความแน่นของมันเป็นอย่างดี“ความกล้าไปไหนหมด หืม คนเก่ง”เรียวขาสวยถูกแยกออกจากกันเพียงพอให้เขาแทรกตัวเข้าไปได้ ร่างกำยำโน้มลงกระซิบเสียงทุ้มพร้อมจูบซับลำคอระหงแผ่วเบาปลุกความกระสันให้ตื่นขึ้นอีกครั้ง“ฮาร์ทอย่าแกล้ง”“ฮึ”เขาหยัดกายขึ้น ฝ่ามือใหญ่ลูบไล้จุดซ่อนเร้นแผ่วเบาก่อนจะโอบประคองลำกายขนาดเต็มมือถูไถกับกลีบกุหลาบระเรื่อ“อ๊ะ !”ความรู้สึกตกใจมาพร้อมกับความตื่นเต้นแปลกใหม่ ดรีมเผลอลืมตาขึ้นเต็มดวงจ้องมองไปยังส่วนนั้นที่กำลังสัมผัสกับร่องรักของเธอ“พร้อมนะ...”“อ๊ะ ! อึก...”ราวกับว่าเขาไม่ได้ถาม แต่เป็น

ร่างสูงโปร่งก้าวเท้าอย่างมั่นคงเข้าสู่อาคารศึกษา ความหล่อเหลาสะอาดสะอ้านภายใต้แว่นหนาเรียกสายตาหมู่ผู้หญิงและสาวประเภทสองได้เป็นอย่างดีรอยยิ้มที่อาบเคลือบไปด้วยความปีติยินดีอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ส่งผลให้เพื่อนทั้งสามเกิดความฉงนสงสัย จนต้องย่นคิ้วมองเขาเป็นสายตาเดียวกัน“ไอ้เหี้ยนี่เสพหรือขายวะ หลอนฉิบ”คำถามเช่นนี้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกเสียจากเหมันต์ หนุ่มหล่อหน้าตาดี ดีกรีนักกีฬาว่ายน้ำที่ผันตัวมาเป็นนักเน้ดมืออาชีพ“เติมมาเยอะเลยดิ”เตชินทร์เสริมทัพเห็นด้วยกับประโยคเมื่อครู่ เพราะด้วยตาหวานเยิ้มกับมุมปากที่ยกอยู่ตลอดเวลานั้นชวนให้เขาคิดเป็นอื่นไม่ได้“หึ ก็เยอะอยู่... ทั้งคืน”สิ้นประโยคเพื่อนทั้งสามไม่เว้นแม้แต่แบทยังต้องหันมอง พวกเขาครุ่นคิดไปถึงเหตุการณ์เมื่อครู่อย่างช้า ๆ หลังจากที่รูปภาพนั้นถูกส่งออกไปแล้วเกิดอะไรขึ้นเหตุไฉนคนตรงหน้าถึงยิ้มเยิ้มขนาดนี้...“มองกูทำค_xxไรนักหนา !”ฮาร์ทสบถบ่นเสียงแข็ง อุตส่าห์อารมณ์ดี ๆ อยู่แล้วเชียว ยังถูกรบกวนทางสายตาจากเพื่อนทั้งสามจนเขาเกิดความรำคาญ“มึงมีพิรุธ”ใบหน้าทั้งสามเต็มไปด้วยคำถาม และเหมือนว่าผู้ชาญฉลาดจะเข้าใจความหมายของสายตานั้นเป