Mag-log inShare
ตอนที่ 12 มึงนั่นแหละโง่
Petsa ng paglalathala:
2026-07-24 11:30:36
Pinakabagong kabanata
หลงเหลี่ยมหทัยกรณ์ ตอนที่ 15 ถึงเวลาแล้ว | จบบริบูรณ์
“คืนนี้ พี่ขอรักเราให้สมกับที่พี่รอคอยมาทั้งอาทิตย์นะ”สิ้นเสียงแหบพร่า เสื้อผ้าอาภรณ์ชิ้นน้อยใหญ่ถูกปลดเปลื้องทิ้งลงข้างเตียงอย่างไม่ไยดี เผยให้เห็นความงดงามตามธรรมชาติที่ซ่อนรูป ยอดถันสีชมพูระเรื่อชูชันสู้สายตา ท้าทายให้ลิ้มลอง ไพค์ไม่รอช้าก้มลงครอบครองความนุ่มหยุ่นนั้นด้วยริมฝีปากร้อนผ่าว“อ๊า~ พี่ไพค์... เสียวจังอื้มมม”แอนนาแอ่นอกรับสัมผัสวาบหวามเมื่อลิ้นสากร้อนตวัดเลียวนรอบปานนมไว ๆ สลับกับดูดดึงแรง ๆ จนแก้มตอบ เสียงจ๊วบจ๊าบจากการดูดกลืนดังลั่นห้องฟังดูน่าอายแต่กลับปลุกเร้าอารมณ์ดิบเถื่อนได้อย่างดีเยี่ยมไพค์ขบกัดยอดอกแข็งขึงเบา ๆ อย่างมันเขี้ยว สลับกับใช้มืออีกข้างบีบเคล้นเต้าอวบอิ่มจนเนื้อล้นออกตามง่ามนิ้ว สร้างรอยแดงจาง ๆ ตามแรงบีบมือเรียวของหญิงสาวขยุ่มกลุ่มผมสีดำสนิทของชายหนุ่มระบายความเสียวซ่านที่แล่นพล่านจากปลายอกลงสู่ท้องน้อย สะโพกมนเริ่มบิดเร่าไปมาอย่างทรมานไพค์เลื่อนมือต่ำลงผ่านหน้าท้องแบนราบ สัมผัสเนินเนื้อสาวที่นูนเด่น ก่อนจะส่งนิ้วเรียวแทรกผ่านกลีบเกสรสีสดที่ชุ่มฉ่ำเข้าไปสำรวจความพร้อมภายใน น้ำหวานใสที่หลั่งรินออกมาต้อนรับเขาจนนิ้วเปียชุ่มเปรอะเปื้อน“แฉะหมดแล้ว อ
หลงเหลี่ยมหทัยกรณ์ ตอนที่ 14 หมอรักเมีย
กว่าที่ทั้งสองจะออกจากห้องมาส่งคนน้องได้ก็กินเวลาไปค่อนวัน มือปลาหมึกของพี่หมอเอาแต่เกี่ยวรั้งเธอไว้ไม่ยอมปล่อย“ขอบคุณที่มาส่งค่ะ”แอนนากล่าวคำขอบคุณประดับยิ้มหวาน มือน้อยปลดเข็มขัดนิรภัย เตรียมจะเปิดประตูลงเมื่อจอดสนิท“เดี๋ยว”“คะ ?” “ยาแก้ปวด กับวิตามินบำรุง กินข้าวแล้วกินยาด้วย เย็นนี้พี่โทรหา ถ้าออกไปแล้วไม่บอกแบบเมื่อคืนรู้นะว่าต้องเจอกับอะไร หืม ?”เขายื่นถุงกระดาษใบเล็กที่เตรียมไว้ให้เธอด้วยสายตาเปื้อนเลศนัย แอนนารับถุงยามาถือไว้ หัวใจพองโตกับความใส่ใจเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้ ทั้งขบขันกับความหวงจนออกหน้าออกตา“รู้แล้วน่า สั่งยิ่งกว่าพ่ออีก”“ผัวครับ ไม่ใช่พ่อ หรือหนูขาดชูการ์แดดดี๊ไหมคะ”แอนนาหน้าร้อนฉ่า รีบเปิดประตูรถลงไปอย่างรวดเร็ว ที่เพื่อนเธอเล่าให้ฟังเขาไม่ใช่คนแบบนี้เลยแม้แต่นิด ตอนนี้กลับกลายเป็นหนุ่มขี้อ้อนชอบหว่านเสน่ห์ไปได้เธอยืนโบกมือลาจนรถของเขาขับออกไปลับสายตา ก่อนจะหมุนตัวเดินขึ้นหอพักด้วยรอยยิ้มที่กว้างที่สุดในรอบปี โลกทั้งใบดูเป็นสีชมพูสดใส แม้แดดเมืองไทยจะร้อนระอุก็ไม่อาจทำให้เธอหงุดหงิดได้“ฮั่นแน่ ! ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่มาแต่ไกลเชียวนะ”เสียงทักทายจากล็อบบี้ทำเอาแอน
หลงเหลี่ยมหทัยกรณ์ ตอนที่ 13 เมียเก็บของคุณหมอ
แสงแดดอ่อนยามสายลอดผ่านม่านทึบแสงเข้ามาภายในห้องนอนกว้าง ตกกระทบลงบนผิวกายเปลือยเปล่าใต้ผ้าห่มนวมผืนหนาที่ยับยู่ยี่แอนนาลืมตาตื่นขึ้นด้วยความรู้สึกหนักอึ้งที่เปลือกตา อาการปวดเมื่อยตามร่างกายยังคงตอกย้ำถึงบทรักอันเร่าร้อนและยาวนานเมื่อคืนได้เป็นอย่างดี หญิงสาวขยับตัวเล็กน้อยเพื่อคลายความขบเมื่อย แต่กลับพบว่าตนเองถูกพันธนาการไว้ด้วยวงแขนแกร่งของคนที่นอนหายใจสม่ำเสมออยู่ข้างกายพี่หมอไพค์ยังคงหลับสนิท ใบหน้ายามนิทราของเขาดูไร้พิษสง ผิดกับพยัคฆ์ร้ายจอมหึงหวงเมื่อคืนราวกับคนละคน แอนนานอนตะแคงมองใบหน้าคมคายนั้นด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งรัก ทั้งหลง แต่ลึก ๆ กลับมีความหวาดหวั่นสายหนึ่งเกาะกุมหัวใจอยู่ไม่จางหายรักจริง ๆ ...หรือระบายความใคร่...แม้เมื่อคืนเขาจะพูดคำว่าแฟนออกมา แต่ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานแบบนั้น ใครจะไปรู้ว่าเขาพูดเพื่อตัดรำคาญหรือพูดเพราะอารมณ์พาไป ยิ่งคิดถึงสถานะที่ต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ ไม่ให้เพื่อนสนิทอย่างลัทรู้ ความน้อยเนื้อต่ำใจก็ตีตื้นขึ้นมาจุกที่อก“แค่เมียเก็บของคุณหมอเหมือนที่ได้ยินมาไหมนะ”ความคิดฟุ้งซ่านทำให้ขอบตาร้อนผ่าว แอนนาค่อย ๆ แกะท่อนแขนหนักอึ้งของชายหนุ่มอ
หลงเหลี่ยมหทัยกรณ์ ตอนที่ 12 หนูเป็นของใคร
เสียงบีทดนตรีหนักหน่วงดังกึกก้องสั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ แสงไฟเลเซอร์หลากสีสาดส่องตัดผ่านความมืดสลัวภายในผับหรู สร้างบรรยากาศมึนเมาเร้าอารมณ์ให้เหล่าผีเสื้อราตรีได้วาดลวดลายโยกย้ายส่ายสะโพกกันอย่างเต็มที่ กลิ่นบุหรี่จาง ๆ ผสมปนเปกับกลิ่นน้ำหอมหลากยี่ห้อปะทะกลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนกึก ลอยอวลเป็นเอกลักษณ์ของสถานเริงรมย์ยามค่ำคืนแอนนาในชุดเดรสเกาะอกสีแดงเพลิงรัดรูปสั้นเหนือเข่า อวดผิวสีขาวผ่องนวลเนียนและเรียวขายาวสวย กำลังยืนเต้นเบา ๆ อยู่หน้าโต๊ะวีไอพีกับกลุ่มเพื่อน แก้วค็อกเทลสีสวยในมือถูกยกขึ้นจิบเป็นระยะ ใบหน้าหวานฉ่ำเยิ้มด้วยฤทธิ์เมรัย ดวงตากลมโตปรือมองบรรยากาศรอบกายด้วยความสนุกสนาน“ชะนี ผู้มองค่ะแจกอ้อยเร็ว”ลัทกระซิบกระซาบข้างหูแข่งกับเสียงเพลง พลางพยักพเยิดไปทางชายหนุ่มหน้าตาดีที่ส่งยิ้มเจ้าชู้มาให้ ทว่าแอนนาเพียงแค่ยักไหล่ ยิ้มตอบตามมารยาทไม่ได้คิดจะสานต่อแต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่คิดเช่นนั้น ชายหนุ่มคนดังกล่าวถือแก้วเหล้าเดินตรงเข้ามาหาอย่างถือวิสาสะ สายตาโลมเลียกวาดมองเรือนร่างของหญิงสาวอย่างจาบจ้วง ก่อนจะเอื้อมมือมาแตะที่ต้นแขนเปลือยเปล่าของเธอ“ขอโทษครับคนสวย มาคนเดียวเหรอ ให้ผมเล
หลงเหลี่ยมหทัยกรณ์ ตอนที่ 11 เราเป็นอะไรกัน
“อ่ะ กินเยอะ ๆ”เขาวางจานที่จัดการเสร็จสรรพคืนมาตรงหน้าเธอ พร้อมกับตักเนื้อปูแกะแล้วใส่จานให้อีกกองพะเนิน จนอรไพลินรู้สึกกังวลเล็กน้อย“พี่หมอไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้ค่ะ แอนเกรงใจ”เสียงเธออ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ความประทับใจตีตื้นขึ้นมาจุกอก ใบหน้าสดใสมั่นอกมั่นใจตอนนี้เล็กลีบเหลือเพียงสองนิ้วได้“กินไปเถอะ ไม่ได้ลำบากอะไร บอกแล้วค่อยใช้คืน”เขาเบี่ยงเบนความสนใจคนน้องไปทางอื่นเพื่อให้เธอผ่อนคลายลง แอนนามองการกระทำที่สวนทางกับคำพูดห้วน ๆ นั้นแล้วอดยิ้มไม่ได้ไม่รู้ว่าเขาใส่ใจเธอ...หรือเป็นแค่ช่วงโพรโมชัน...“ขอบคุณนะคะ พี่หมอไพค์น่ารักจัง”คำชมโต้ง ๆ ทำเอาหมอไพค์สำลักน้ำซุปเล็กน้อยจนใบหูแดงระเรื่อลามไปถึงคอ เขาหยิบแก้วน้ำขึ้นดื่มกลบเกลื่อน สายตาวอกแวกเล็กน้อยไม่กล้ามองเธอตรง ๆ อย่างที่เคยบรรยากาศบนโต๊ะอาหารดำเนินไปอย่างรื่นรมย์ ความเกร็งในตอนแรกมลายหายไปจนหมดสิ้น ทั้งคู่แลกเปลี่ยนบทสนทนาเรื่องสัพเพเหระ แอนนาเล่าเรื่องวีรกรรมเปิ่น ๆ ในมหาวิทยาลัยให้ฟัง ส่วนไพค์ก็นั่งฟังเงียบ ๆ คอยตบมุกบ้าง ยิ้มบ้าง คอยตักอาหารใส่จานไม่ให้ขาดสาย ราวกับกำลังขุนหมูตัวน้อยให้อ้วนพีจนกระทั่งของคาวหมดเกลี้ยง เ
หลงเหลี่ยมหทัยกรณ์ ตอนที่ 10 ป๋าขา
รถหรูแล่นฝ่าการจราจรที่คับคั่ง มุ่งหน้าสู่ร้านอาหารริมน้ำชื่อดังแห่งหนึ่ง บรรยากาศในรถเงียบสงบแต่เต็มไปด้วยมวลความรู้สึกบางอย่างที่อัดแน่น มันทั้งขัดเขิน โหยหา และตื่นเต้น“เรื่องลัท... พี่ไม่อยากให้น้องพี่รู้เรื่องเราตอนนี้นะ”จู่ ๆ ไพค์ก็เอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ แอนนาชะงัก หันไปมองเขาด้วยแววตาตัดพ้อเล็กน้อย ทั้งที่สะกดจิตตัวเองทุกเช้าแต่กลับรู้สึกจุกในอกตอนที่ได้ยินจากปากเขาเอง“ค่ะ”เธอตอบสั้น ๆ ทว่ากลับเปี่ยมไปด้วยความน้อยอกน้อยใจจนเขารับรู้ได้ ไพค์เลี้ยวรถเข้าซองจอดอย่างชำนาญ ก่อนจะหันมาสบตาเธอตรง ๆ ด้วยท่าทางจริงจังน่าเกรงขาม“พี่แค่อยากให้เรามั่นใจกันมากกว่านี้ก่อนแล้วค่อยบอก แอนมั่นใจก็บอกพี่ เดี๋ยวพี่ไปคุยกับลัทเอง”ใจดวงน้อยพองโตคับอก ความน้อยใจเมื่อครู่มลายหายไปราวกับหมอกควัน คำพูดเมื่อครู่ราวกับว่าเขายกการทางเลือกทั้งหมดให้เธอเป็นฝ่ายตัดสินใจเขาจะเชื่อฟังทุกอย่าง...“มะ... มั่นใจอะไรคะ เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย”เธอตอบเสียงอ้อมแอ้มก้มหน้างุดมองมือตัวเอง ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มเข้าพยายามกลั้นรอยยิ้มไว้แน่น ขณะเดียวกันอกซ้ายก็บีบคลายเร็วรัวจนรู้สึกปวดหนึบไพค์ปลดเข็มขัดนิรภัยก
Maaari mong magustuhan
หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย316.9K viewsเจ้านายสายฟ้าแลบ
เจ้าเหมียวแวววาว161.6K viewsลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข61.4K viewsขย่มรักพ่อผัวกับเพื่อนๆของเขาอีกหลายคน
กาสะลอง113.4K views“ทราย…เส้นทางเสียวของครูสาว”
Tiwa Tatree / นามปากกาอัษฎากร314 viewsเมียลับหมอเจย์ริว
Fortune_28960 viewsเมียช่างสัก [PWP] + [BDSM] + [NC30+]
ณ ธารา292 viewsรักนี้สายไป คุณหนูเจียงไม่มีวันให้อภัย
อาอู้139 views
