All Chapters of หลงเหลี่ยมเตชินทร์: Chapter 51 - Chapter 60

เตชินทร์นั่งคุกเข่าอยู่เพียงลำพัง มีบางจังหวะที่ผู้รักษาความปลอดภัยประจำร้านเดินมาดูบ้างพอให้เขาไม่เหงาจนเกินไปแสงสลัวจากหลอดไฟเก่ากะพริบเหมือนจังหวะหัวใจที่เต้นไม่สม่ำเสมอ เงายาวทาบทับไปกับพื้นเรียบ เสียงนาฬิกายังคงดังก้องหู คล้ายกำลังนับถอยหลังรออะไรบางอย่างความเงียบงันพลอยให้เขาได้ทบทวนหลายสิ่งอย่าง ตั้งแต่วันที่ทั้งสองเลิกรากันไปจนกระทั่งจนถึงวันนี้ ความจริงเธอไม่ผิดเลยด้วยซ้ำ แต่ทิฐิที่เยอะเกินไปของเขาบังตาทำให้ตนเองปิดกั้นตีตัวออกห่างจากเธอจนเรื่องราวบานปลายกลายเป็นพังความสัมพันธ์ของทั้งสองลงจริง ๆเขาไม่ได้ผิดเพียงครั้งนี้...ความผิดของเขาสะสมมาตั้งแต่หนึ่งปีที่แล้ว...หากว่าเขาเลือกที่จะอธิบายตั้งแต่วันนั้น ความรักของพวกเขาคงไม่เดินมาถึงจุดแตกหักเช่นนี้ เขาและเธออาจจะรักกันหวานชื่นอยากที่ใครหลาย ๆ คู่เป็นกัน หรืออาจจะถึงขั้นเตรียมตัวสำหรับพิธีแต่งงานแล้วก็ได้“พี่ขอโทษ...”เขาเอ่ยคำนี้นับครั้งไม่ถ้วน แต่กลับไร้ค่าไร้ราคาไม่มีใครฟัง น้ำตาใสของลูกผู้ชายไหลรื้นอาบแก้มสาก เขาร่ำไห้โหยหาคนรักอ้อนวอนให้เธอกลับมาค่ำคืนผันผ่านทว่าเขายังคงยืนหยัดนั่งอยู่ที่เดิม มีบางครั้งที่คนพักผ่อ

พลั่ก ! ประตูบานเล็กถูกเปิดออก ความหวังที่พังลงครั้งแล้วครั้งเล่าเริ่มมีแสงสว่างที่ปลายทางอีกครั้ง เตชินทร์เงยหน้าขึ้นพยายามหรี่ตามองผู้มาใหม่ด้วยรอยยิ้มดีใจ“ดาว...”ทว่าความหวังของเขาเหมือนจะไม่มีอยู่จริง เพราะคนที่ออกจากบ้านมาไม่ใช่หญิงสาวที่ตนเฝ้ารอ แต่เป็นพี่ชายของเธอต่างหาก“พี่ครับ ผมขอเจอดาวได้ไหมครับ ครั้งเดียว แป๊บเดียวก็ได้ผมขอร้องล่ะ”เตชินทร์คลานเข่าเข้าใกล้ผู้ใหญ่ ฝ่ามือทั้งสองพนมกลางอกขอร้องอ้อนวอนเขาให้ยอมใจอ่อนสักครั้ง แม้รู้ดีว่าเสือร้ายตรงหน้าจะเป็นผู้ชายที่ไร้หัวใจก็ตามแกร่ก ! “มึงเลือกเอาจะเก็บชีวิตไว้แล้วกลับไปดี ๆ หรือจะทิ้งไว้นี่เดี๋ยวกูให้ดาวมาเก็บศพ”ปืนกระบอกสั้นขึ้นลำพร้อมยิงจ่อเข้าที่หัว คำพูดของเขาเย็นเฉียบจนคนฟังสะดุ้ง ลมหายใจที่เชื่องช้าอยู่แล้วหยุดชะงักลงกะทันหันบรรยากาศรอบข้างตึงแน่น ฝนสาดกระเซ็นกลับเป็นเสียงเดียวที่ยังคงทำหน้าที่อยู่ เตชินทร์เพ่งสายตามองเขาอย่างครุ่นคิด เสี้ยววินาทีนั้นในหัวเขามีเพียงหญิงคนรักผุดเผยขึ้นมา“ครับ ผมยอม ขอแค่ได้เจอดาวเป็นครั้งสุดท้าย...”เสียงอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด แววตาไร้ความมั่นใจราวกับไม่เห็นความหวัง เสือทอดสายตามอ

แกนกายใหญ่ค่อย ๆ เบียดแทรกเข้าสู่ร่องง่ามขาโดยไร้เครื่องป้องกัน เอ็นเนื้อสัมผัสกับโพรงกำมะหยี่โดยตรงยิ่งสร้างความรู้สึกลึกซึ้งได้ชัดเจนยิ่งกว่าเดิม“อื้อ~”ท้องน้อยหดเกร็งอย่างหนักเมื่อท่อนเอ็นยาวสอดเข้ามาจนสุดลำ ทัดดาวพยายามกลั้นเสียงครวญครางให้ได้มากที่สุด เพราะเกรงว่ามันจะลอยไปเข้าหูผู้ที่อยู่ด้านนอก“พี่เบา ๆ หน่อยนะ”“หุ่นเมียพี่น่ากระแทกขนาดนี้ บอกให้พี่เบา ?”“แต่มันโรงบาล ! อื้อ~ แต่มันก็เสียวอ่าห์”เอวสอบสวนกระแทกเข้าแรงสุดลำ เสียงครวญครางกระเส่าทำเอาเตชินทร์แค่นหัวเราะในลำคอ เธอพยายามจะห้ามเขาแต่กลับต้องการตรงกันข้ามเสียมากกว่า“ถ้าลูกน้องพี่ได้ยินจะเป็นยังไงนะ”“พะ... พี่เต อย่าแกล้งอ่าห์~”เตชินทร์จับยึดสะโพกอีกฝ่ายให้แอ่นก้นมาทางเขา แล้วกดกระแทกความเป็นชายเสยเข้าใสรูร่องแรงขึ้น เอื้อให้เกิดเสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นห้อง ฝ่ามือใหญ่รั้งเสื้อนักศึกษาตัวบางขึ้น ปลายนิ้วยาวสะกิดเขี่ยจุกตุ่มไตพลันร่างบางสะดุ้งด้วยความเสียวซ่านปานจะขาดใจ“อื้อ~ พี่เตเบาหน่อย”“ตื่นเต้นดีใช่ไหมที่รัก”“นัดกระชับมิตรโคตรเสียว”เธอแอ่นตัวพลางหันหน้ามาตอบเขา การกระทำรวมกับคำพูดแสนเร่าร้อนยิ่งทำให้อา

“พี่เตไปซื้อไอติมร้านนั้นให้ดาวได้ไหมคะ”“หืม ?”ทันทีที่จอดรถนิ่งสนิท แฟนสาวก็ไหว้วานเขาด้วยน้ำเสียงหวานใส ชายหนุ่มหันมองทางที่นิ้วชี้ไปด้วยสายตางงงันไม่เข้าใจ“ไม่ไปด้วยกันเหรอ”“ไม่ค่ะดาวปวดฉี่ นะคะที่รัก อากาศแบบนี้โต้ลมหนาวกินไอติมมันฟินนะ”“โอเค ๆ”ทัดดาวยิ้มร่าเมื่อแผนการของตนไปด้วยสวย ร่างเล็กลงจากรถวิ่งพล่านเข้าลิฟต์ขึ้นไปยังชั้นบนด้วยความรีบร้อน จนเตชินทร์เข้าใจว่าเธอต้องการเข้าห้องน้ำมากจริง ๆเจ้าของห้องเดินหอบข้าวของที่ตนซ่อนไว้ออกมาจัดตามแผน ห้องใหญ่ถูกแต่งแต้มด้วยบรรยากาศคริสต์มาสให้ความรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันทีต้นคริสต์มาสสูงแต่งด้วยดาวบนยอดตระหง่านตั้งวางอยู่มุมห้อง ผนังประดับด้วยพวงมาลัยสีเขียวเข้ม ไฟดวงเล็กกะพริบถี่ให้แสงสีนวล ๆ อบอุ่น“เฮ้อเหนื่อย ! เอาใจผัวต้องเหนื่อยขนาดนี้เลยเหรอวะ”หญิงสาวกวาดสายตาสำรวจไปรอบห้อง พลางถอนหายใจเฮือกใหญ่ปาดเหงื่อไคลความเหนื่อยล้า เมื่อเห็นว่าเรียบร้อยดีแล้วจึงวิ่งวุ่นเข้าห้องจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่งองค์ทรงเครื่องอย่างรวดเร็วติ๊ด ติ๊ด ประตูดิจิทัลล็อกถูกกดรหัสผ่านหกหลักเบา ๆ ความรู้สึกตื่นเต้นแล่นผ่านขั้วหัวใจเจ้าของห้องจนไม่สามา

“ฟาง”เสียงเรียกจากคนด้านหลังพานให้หญิงสาวที่กำลังเพลิดเพลินกับบทรักที่สร้างขึ้นเองสะดุ้งด้วยความตกใจ เธอกดล็อกหน้าจอโทรศัพท์ทันทีพร้อมกระโดดลงโซฟาฝ่ามือเล็กรีบดึงกระโปรงสั้นลงปกปิดกายเปลือยท่อนล่างไว้“ตง.. มึงมาทำไมไม่ให้สุ้มให้เสียง !”ฟางข้าวอับอายจนแก้มทั้งสองขึ้นซับสีเลือดแทบอยากจะมุดหน้าแทรกแผ่นดินหนีให้รู้แล้วรู้รอด ตอนนี้เธอไม่กล้าเงยหน้าสบตาเขาเสียด้วยซ้ำ“กูมองมึงใสซื่อมาตลอด จริง ๆ เป็นคนขี้เงี่ยxเหรอมึงอ่ะ หื้ม~”ร่างสูงโน้มตัวลงฝ่ามือทั้งสองค้ำกับพนักโซฟา ใบหน้าหล่อเหลาที่ยื่นเข้าใกล้เจ้าของบ้านเต็มไปด้วยเล่ห์ชวนให้เธอตกหลุมพราง“นี่ ! มึงอย่าไปบอกใครนะตง”เธอกำลังจะอ้าปากด่าแต่ก็ต้องเปลี่ยนเป็นขอร้องอ้อนวอนด้วยน้ำเสียงหวานหยดแทน เพราะคนตรงหน้าได้ล่วงรู้ถึงความลับของตนเข้าให้แล้ว“ฮึ กูไม่บอกใครหรอก แต่มึง.. ยังไม่ตอบคำถามกูเลยนะ เงี่ยxมากเลยเหรอ”“ตง ! ออกไปได้แล้ว !”ฟางเอ่ยปากไล่ เพราะคงไม่กล้าสู้หน้าเพื่อนสนิทนานไปกว่านี้ ทว่าเขากลับยังคงยืนอยู่แถมแค่นหัวเราะในลำคอเย้ยหยันเธอเบา ๆ“มึงไม่เห็นจะต้องอายเลย เรื่องแบบนี้มันธรรมดา”“ธรรมดาบ้านมึงสิ !”เธอสบถด่ากึ่งเสียง เ