جميع فصول : الفصل -الفصل 50

พิธีสวดอภิธรรมศพถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่สมเกียรติสมฐานะประมุขแห่งตระกูลวิระโภคิน ตลอดระยะเวลาเจ็ดวันเจ็ดคืนที่ผ่านมา คฤหาสน์หลังงามและศาลาวัดถูกเนรมิตให้กลายเป็นสถานที่แห่งความวิปโยค บุคคลสำคัญระดับประเทศ นักการเมือง ข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ ตลอดจนพันธมิตรในโลกมืดเดินทางมาร่วมแสดงความไว้อาลัยอย่างไม่ขาดสายชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีดำสนิทนับร้อยชีวิตกระจายกำลังยืนหยัดทำหน้าที่รักษาความปลอดภัยอย่างเข้มงวดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง เพราะการสูญเสียผู้นำสูงสุดในครั้งนี้ย่อมส่งแรงกระเพื่อมต่อขั้วอำนาจอย่างมหาศาลทว่าความยิ่งใหญ่และอำนาจบารมีใด ๆ ล้วนไร้ความหมายสำหรับ ฮารุร่างบางในชุดเดรสสีดำสนิทนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้แถวหน้าสุด ไม่ห่างจากโลงศพไม้สักทองสลักลายประดับด้วยดอกไม้สดนัยน์ตาคู่สวยที่เคยทอประกายสดใสกลับบอบช้ำแดงก่ำ หญิงสาวไม่สนใจสิ่งรอบกาย ไม่รับรู้ว่าใครจะเดินเข้ามาเคารพศพหรือเอ่ยคำปลอบโยนใด ๆ โลกของเธอถูกแช่แข็งไว้ตั้งแต่วินาทีที่ชีพจรของตาผู้เป็นที่รักหยุดเต้น มีเพียงเสียงสะอื้นไห้ที่หลุดลอดออกมาเป็นระยะ“ฮารุกินข้าวหน่อยลูก เดี๋ยวร่างกายจะทนไม่ไหวล้มพับไป อากงจะเสียใจนะลูก” ผู้เป็นมารดานั่งตระกอง

เมี้ยว เมี้ยว~ เสียงแหลมเล็ดลอดออกจากพุ่มไม้ใหญ่ ฟังดูแผ่วเบาสั่นเครือเหมือนกำลังขอความช่วยเหลือ มันร้องซ้ำ ๆ อย่างไร้เรี่ยวแรงคล้ายเหนื่อยล้าเต็มทีปลายเท้าเล็กที่กำลังจะเดินผ่านหยุดชะงักกลางคัน หัวใจดวงเล็กถูกบีบแน่นด้วยความเวทนาอย่างบอกไม่ถูก เธอรู้สึกเพียงว่าตัวเองกับมันมีส่วนที่คล้ายกัน มันอาจจะเพิ่งเสียคนรักเช่นเดียวกับเธอก็เป็นได้เมี้ยว เมี้ยว~ ไม่ทันที่เธอจะเดินผ่านไป เจ้าเหมียวสีส้มตัวเล็กสภาพมอมแมมก็ค่อย ๆ เดินย่องออกมาให้เห็น แมวตัวน้อยหมอบต่ำคลานเชื่องช้าเข้ามาใกล้แล้วหยุดตรงหน้าหญิงสาว ดวงตาของมันหวาดระแวงปนโหยหาชวนให้คนมองมันเกิดความสงสาร“เจ้าเหมียว เป็นอะไร”ร่างเล็กทรุดกายนั่งยองลงตรงหน้าสัตว์ตัวน้อย ฝ่ามือนุ่มค่อย ๆ ยื่นไปอย่างระมัดระวังลูบขนปุกปุยที่มอมแมมอย่างไม่รังเกียจ เสียงอ่อนเสียงหวานเอ่ยถามมันด้วยความเป็นห่วงการกระทำของคนน้องอยู่ในสายตาคมกริบของเหมันต์ทุกอย่าง เขาทอดมองเธอเล่นกับแมวจรจัดตัวนั้นด้วยความอิจฉาตาร้อน‘พูดกับแมวเสียงเจ็ดเสียงแปด พูดกับกูมีแต่ด่า เร้าใจจริง ๆ โว้ย !’ริมฝีปากหยักเหยียดตรงใส่คนทั้งสอง แต่ทว่าเมื่อเห็นรอยยิ้มสดใสของคนน้องก็พลันเปลี

ระหว่างคนทั้งสองมีความรู้สึกบางอย่างที่พัฒนาไปไกลเกินกว่าคำว่าน้องสาวเพื่อนหรือเพื่อนพี่ชาย มันชัดเจนว่าเป็นจิ๊กซอว์ที่เพิ่งหากันและกันเจอครืด ครืดดดด ! ระหว่างที่บทเพลงรักกำลังจมดิ่งลงสู่หุบเหวปรารถนา การแจ้งเตือนสายเข้าก็แทรกขึ้นกลางปล้อง ฮารุรับรู้ได้ว่าการสั่นสะเทือนนั้นกำลังเตือนบางอย่าง: เฮียฮาร์ท“ฉิบหาย !”“โทร. มาทำเหี้ยอะไรตอนนี้วะ !”อีกคนหวาดกลัวแต่อีกคนกลับฉุนเฉียวที่เพื่อนขัดจังหวะ ฮารุไม่ได้สนใจว่าเขาจะคิดอย่างไรรีบผละร่างออกวิ่งเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็วจนมองตามแทบไม่ทันอีกฟากหนึ่งของคนโด ผู้เป็นพี่ชายเดินสำรวจไปรอบห้องกลับเห็นเพียงความว่างเปล่า เขาที่เป็นห่วงน้องสาวจึงกดต่อสายครั้งแล้วครั้งเล่าแต่ทว่าปลายสายก็ไม่มีท่าทีว่าจะรับร่างสูงโปร่งเดินออกจากคอนโดด้วยใบหน้านิ่งขรึมภายใต้กรอบแว่น ทว่าจังหวะที่กำลังจะเปิดประตูรถก็พลันสะดุดตาเข้ากับร่างบอบบางที่เขาห่วงใยอย่างหนัก วิ่งหน้าตั้งออกจากคอนโดเพื่อนสนิทด้วยท่าทางลนลานเซนส์บางอย่างบอกเขาว่านี่มีอะไรผิดปกติ...ฮาร์ทหยัดกายขึ้นตรงฝ่ามือใหญ่ล้วงกระเป๋ากางเกงหลวม ๆ ใบหน้าหล่อคมคายบึ้งตึงแสดงท่าทางจริงจังเฝ้ารอน้องเล็กของบ้า

KV Clubไม่เพียงแค่แก๊งวิศวะเปรี้ยวตีนเท่านั้นที่ถูกเรียกให้เข้าร่วมปาร์ตี้ ฮารุเองก็เช่นกัน เธอถูกพี่ชายหอบหิ้วติดมาด้วยอย่างงง ๆ แต่เพราะมีเรื่องจะคุยกับเขาอยู่แล้ว เธอจึงตัดสินใจมากับเขาอย่างว่าง่ายในลิฟต์ตัวใหญ่กลับดูแคบลงเมื่อมีสามชีวิตอยู่ด้านใน บรรยายกาศโดยรอบอุดอู้หายใจลำบาก จนหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงกลางแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนีจากตรงนี้“ปาร์ตี้เนื่องในโอกาสอะไรวะ”ขณะที่เอ่ยถามเพื่อนที่อยู่อีกฟากหนึ่ง ฝ่ามือใหญ่ก็แอบสานเข้ากับมือเล็กอย่างเนียน ๆ แม้ว่าเธอจะพยายามสะบัดออกแต่แรงเธอหรือจะสู้เขาได้‘เสี่ยงตายไว แต่เร้าใจฉิบหาย’เขาปรายตามองเพื่อนสนิทที่อยู่ไม่ไกล มุมปากหยักแสนเจ้าเล่ห์เผยอยกขึ้นเล็กน้อย ขณะที่มือยังคงจับแน่นอยู่กับน้องสาวของมันฮาร์ทหันเผชิญหน้าสบตาเพื่อนผ่านหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงกลาง ใบหน้าหล่อเหลาบึ้งตึงขึ้นหลายส่วนจนฮารุรับรู้ได้ถึงรังสีความอาฆาต ปกติแล้วพี่ชายไม่เคยแสดงกิริยาแบบนี้ต่อหน้าเธอเลยสักครั้ง“จะมีคนตาย”พรึบ ! ทันทีที่ประโยคนั้นหลุดออกจากปากพี่ หญิงสาวก็ผลักไสอีกฝ่ายออกไปโดยอัตโนมัติ เธอเบิกตาโตลอบกลืนน้ำลายเหนียวลงคออย่างยากลำบาก ฝ่ามือน้อยบัดนี้เปียกช

​“ผู้หญิงคนนี้เป็นใครคะ”ฮารุตะโกนถามหนักแน่น เสียงหวานที่เคยใช้พลอดรักบัดนี้แข็งกระด้างเจือไปด้วยความขุ่นเคือง แม้ว่าจะไม่อยากตีความไปไกลแต่หัวใจมันก็อดไม่ได้อยู่ดี​ร่างสูงโปร่งสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อเห็นใบหน้าขึงตึงของแฟนสาว ก่อนจะปรับสีหน้าเข้มหล่อเหลาคงมาดไว้ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก“แค่น้องที่คณะ ไม่มีอะไรหรอก”​คำโกหกคำโตหลุดออกจากปากชายหนุ่มอย่างหน้าตาเฉย หญิงสาวแปลกหน้าคนนั้นปรายตามองฮารุตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะเหยียดยิ้มร้ายกาจใส่ผู้มาใหม่อย่างจงใจเยาะเย้ย แล้วสะบัดหน้าเดินหนีราวกับเป็นผู้ชนะ​“เบะปากใส่ใคร ! กลับมาคุยกันให้รู้เรื่องเดี๋ยวนี้นะ !”ฮารุแค้นเคืองจนเลือดขึ้นหน้า ความโกรธพวยพุ่งเมื่อเห็นท่าทีหยามเกียรติเช่นนั้น ร่างบางรุดตัวจะตามไปเอาเรื่องหญิงสาวคนนั้นให้รู้ดำรู้แดง แต่ทว่ามือหนาของแฟนหนุ่มกลับคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนของเธอ ออกแรงดึงรั้งไว้จนร่างเล็กลอยหวือกลับมาประทะแผงอกกว้าง​“เป็นบ้าอะไรขึ้นมาฮารุ โวยวายเป็นหมาบ้าไปได้ ! อย่าทำตัวงี่เง่าน่ารำคาญแบบนี้ พี่ไม่ชอบ !”ชายหนุ่มตวาดเสียงแข็งกร้าว แววตาที่เคยมองเธอด้วยความรัก อบอุ่น และอ่อนโยน บัดนี้เต็มไปด้วยความรำคาญใจจนไ