All Chapters of เกียร์ร้ายคล้องใจพะพาย: Chapter 21 - Chapter 30

"อื้อ เกียร์ เอากรามสากๆ ของมึงออกไปไกลๆเลยนะ ข่วนคอกูหมดแล้วเนี่ย คนจะนอน""ก็ใครใช้ให้มึงตัวหอมขนาดนี้วะพาย กูหยุดดมไม่ได้นี่หว่า ฟอดดด!"เสียงหวานงัวเงียบ่นอู้อี้ดังขึ้นเบาๆ ท่ามกลางความเงียบสงบของเช้าวันใหม่ ภายในห้องนอนที่ยังคงเปิดแอร์เย็นฉ่ำ ร่างกายเปลือยเปล่าของคนสองคนที่เพิ่งจะผ่านพ้นค่ำคืนอันเร่าร้อนและลึกซึ้งมาด้วยกัน กำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนหนาพะพายพยายามซุกใบหน้าและมุดตัวหนีการรบกวน แต่อ้อมแขนแกร่งของเกียร์ก็ตวัดรัดเอวบางของเธอเอาไว้แน่นจนขยับหนีไปไหนไม่ได้ เขายังคงซุกหน้าคลอเคลียอยู่ที่ลาดไหล่และซอกคอขาวเนียนของเธออย่างหลงใหล ริมฝีปากหยักกดจูบพรมไปทั่วผิวเนื้ออ่อนนุ่ม ซึมซับกลิ่นหอมประจำตัวของหญิงสาวที่ผสมผสานกับกลิ่นสบู่ของเขาจนกลายเป็นกลิ่นใหม่ที่ทำให้เขาแทบคลั่งเมื่อเห็นว่าคนใต้ผ้าห่มเริ่มดิ้นขลุกขลักและส่งเสียงจิ๊ปากอย่างขัดใจ เกียร์ก็หัวเราะร่วนออกมาเบาๆ อย่างชอบใจ เขาอดไม่ได้ที่จะแกล้งคนขี้เซาต่ออีกนิด ชายหนุ่มกดจูบหนักๆลงบนซอกคอของเธออีกครั้ง ก่อนจะยอมผละใบหน้าออกมา"งั้นกูไปอาบน้ำก่อนนะ" เกียร์กระซิบเสียงพร่าชิดใบหู "มึงนอนต่อไปก็ได้ วันนี

"ตาเกียร์ น้าฝากน้องแยมด้วยนะลูก น้องเพิ่งกลับมาจากเมืองนอก ยังไม่ค่อยคุ้นเคยกับที่นี่เท่าไหร่ เพื่อนฝูงก็ยังไม่ค่อยมี ถ้าได้คนคุ้นเคยกันตั้งแต่เด็กแบบตาเกียร์คอยดูแล คอยพาไปเปิดหูเปิดตาบ้าง น้ากับคุณลุงก็คงจะเบาใจไปได้เยอะเลย ใช่ไหมคะคุณพี่วิโรจน์?"เสียงหวานหยดย้อยที่แฝงไปด้วยความนัยของการจับคู่จากคุณหญิงดาริกา แม่ของแยม ดังขึ้นกลางโต๊ะอาหารภายในห้องวีไอพีของภัตตาคารหรู บรรยากาศบนโต๊ะอาหารมื้อค่ำที่ผู้ใหญ่ทั้งสองครอบครัวนัดหมายกันมาทานข้าว เต็มไปด้วยความอึดอัดสำหรับคนที่ถูกพาดพิงอย่างเกียร์พ่อแม่ของแยมออกนอกหน้าอย่างชัดเจนว่าอยากจะฝากฝังลูกสาวคนสวยให้เขาดูแลในเชิงชู้สาว ทั้งสายตาและคำพูดต่างเชียร์สุดฤทธิ์ หวังจะสานสัมพันธ์ทางธุรกิจให้แน่นแฟ้นขึ้นไปอีกขั้นผ่านทางลูกๆวิโรจน์พ่อของเกียร์วางแก้วชาจีนลงบนโต๊ะอย่างใจเย็น เขารู้ดีว่าลูกชายคนเดียวของเขามีนิสัยอย่างไร และเขาก็ไม่ใช่พ่อที่ชอบบังคับจิตใจลูกชายวัยกลางคนระบายยิ้มบางๆอย่างรักษามารยาท ก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "เรื่องของเด็กๆก็ปล่อยให้เขาว่ากันเองเถอะครับคุณดาริกา ตาเกียร์เขาโตแล้ว ผมให้อิสระเขาในการตัดสินใจเสมอ ไม่เข

"น้องพายครับ ทำงานตากแดดร้อนๆเหนื่อยไหม เอาน้ำเย็นๆหน่อยไหมครับ พี่ตั้งใจซื้อมาฝากเราเลยนะ"เสียงทุ้มของรุ่นพี่ปีสี่ต่างคณะดังขึ้น พร้อมกับขวดน้ำเย็นเฉียบที่ยื่นมาตรงหน้าร่างเล็ก พะพายที่กำลังง่วนอยู่กับการจัดบอร์ดนิทรรศการสำหรับวันกิจกรรมของมหาวิทยาลัยละสายตาจากงาน เธอชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะส่งยิ้มบางๆตามมารยาทเพื่อเตรียมจะรับน้ำขวดนั้น"ขอบคุณค่ะ...""ไม่เป็นไรครับพี่ พอดีแฟนผม เขามีน้ำส่วนตัวแล้วครับ ขอบคุณสำหรับความหวังดีนะครับ"ยังไม่ทันที่ปลายนิ้วของพะพายจะได้แตะขวดน้ำ ท่อนแขนแกร่งของเกียร์ก็พุ่งเข้ามาขวางเอาไว้เสียก่อน เขาแทรกตัวเข้ามายืนบังหน้าพะพายมิดชิด แย่งซีนด้วยการยื่นขวดน้ำเปล่าที่เพิ่งเปิดฝาแล้วของตัวเองส่งให้พะพายแทน พร้อมกับตอกกลับรุ่นพี่คนนั้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยรังสีความหวงแหนขั้นสุดรุ่นพี่คนนั้นหน้าเจื่อนไปทันทีเมื่อเจอการประกาศอาณาเขตแบบซึ่งๆหน้า เขาอึกอักเล็กน้อย ก่อนจะรีบขอตัวเดินหนีไปอย่างรวดเร็ว"เกียร์! มึงไปขัดจังหวะพี่เขาทำไมเนี่ย เสียมารยาทชิบหายเลย" พะพายดุอุบอิบ แต่ก็ยอมรับขวดน้ำจากมือเขามาถือไว้"มารยาทเหี้ยอะไรล่ะ แฟนยืนหัวโด่อยู่นี่ทั้งค

"พ่อคะ แม่คะ พายมาหาแล้วนะ วันนี้พายเอาดอกลิลลี่สีขาวที่แม่ชอบมาฝากด้วยนะ"เสียงหวานที่เจือไปด้วยความคิดถึงเอ่ยขึ้นเบาๆ ท่ามกลางความเงียบสงบของลานเจดีย์เก็บอัฐิภายในวัดยามเช้าตรู่ แสงแดดอ่อนๆสาดส่องลงมาอาบไล้แผ่นหินอ่อนสีขาวสะอาดตา พะพายย่อตัวลงนั่งคุกเข่า วางช่อดอกไม้สดลงบนแท่นอย่างทะนุถนอม ก่อนจะใช้มือเล็กๆ ลูบไปบนรูปถ่ายใบหน้าเปื้อนยิ้มของบุคคลที่เธอรักที่สุดในชีวิตทั้งสองคนเกียร์ที่ยืนอยู่เคียงข้าง ทิ้งตัวลงนั่งคุกเข่าข้างๆแฟนสาว ◌้จารับผ้าชุบน้ำหมาดๆมาจากมือของเธอ ก่อนจะช่วยเช็ดทำความสะอาดคราบฝุ่นละอองที่เกาะอยู่ตามป้ายชื่อและฐานเจดีย์อย่างตั้งใจและเบามือที่สุด"พ่อกับแม่ไม่ต้องห่วงพายแล้วนะ ตอนนี้พายสบายดี พายเก่งขึ้นเยอะเลย ไม่ค่อยงอแงแล้วด้วย" พะพายพูดคุยกับรูปถ่ายด้วยรอยยิ้มบางๆ แม้ดวงตาจะเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำใสๆ แต่ก็เป็นน้ำตาแห่งความระลึกถึง ไม่ใช่ความโศกเศร้าฟูมฟายเหมือนปีก่อนๆเกียร์เช็ดเจดีย์จนสะอาดเอี่ยม เขาวางผ้าลง ก่อนจะขยับตัวเข้ามาใกล้พะพาย ชายหนุ่มกระแอมไอเล็กน้อย ปรับสีหน้าให้จริงจัง ก่อนจะเอ่ยปากพูดกับรูปถ่ายบนเจดีย์ด้วยน้ำเสียงหนักแน่น"สวัสดีครับคุณพ่อคุณแม่

"อยู่นิ่งๆสิเกียร์ มึงจะมากอดเอวกูแน่นอะไรขนาดนี้เนี่ย กูโกนหนวดไม่ถนัด เดี๋ยวมีดก็บาดหน้าหล่อๆของมึงหรอก""ก็กูอยากกอดแฟนนี่หว่า มึงก็นั่งอยู่บนอ่างล้างหน้าเฉยๆไปดิ มือก็โกนไป ส่วนเอวมึงกูก็ขอรัดไว้แบบนี้แหละ ชื่นใจดีออก""แค่โกนหนวด อย่ามาเนียนฉวยโอกาสแต๊ะอั๋งกูนะเว้ยไอ้หน้าด้าน"เสียงหวานแหวขึ้นเบาๆ แต่ไม่ได้มีความโกรธเคืองเจือปนอยู่เลยสักนิด ภายในห้องน้ำกว้างขวางของคอนโดสุดหรูยามเช้าตรู่ บรรยากาศเต็มไปด้วยความสว่างไสวและอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมสะอาดของครีมโกนหนวด ร่างเล็กของพะพายในชุดนอนเสื้อยืดตัวโคร่งกำลังนั่งห้อยขาอยู่บนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าหินอ่อน โดยมีร่างสูงใหญ่ของเกียร์ยืนแทรกอยู่ตรงกลางระหว่างเรียวขาของเธอท่อนแขนแกร่งของชายหนุ่มตวัดกอดรัดรอบเอวบางเอาไว้แน่นหนา ซบใบหน้าหล่อเหลาที่ครึ่งล่างเต็มไปด้วยฟองครีมสีขาวเข้าหาคนตัวเล็กอย่างออดอ้อน ไม่สนใจเสียงด่าทอหรือกำปั้นเล็กๆที่ทุบลงบนลาดไหล่เลยแม้แต่น้อย"ฉวยโอกาสอะไรวะ กูให้มึงแต๊ะอั๋งกูคืนก็ได้เอ้า จับเลยๆ ซิกซ์แพ็กแน่นๆของกูเนี่ย อนุญาตให้ลูบคลำได้เต็มที่" เกียร์ยิ้มกริ่มแกล้งขยับตัวเบียดแผงอกเปลือยเปล่าเข้าหาพะพายจนหญิงสาวต้