All Chapters of คลื่นสมุทร เหนือฟ้า | Sky Meets Sea: Chapter 31 - Chapter 40

หกสัปดาห์เต็มผ่านพ้นไปหลังจากเริ่มต้นโครงการ"Sea & Soul Experience"ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังดำเนินไปได้สวยจนน่าเหลือเชื่อ ยอดจองโปรแกรมการท่องเที่ยวรอบทดลองถูกจองจนเต็ม โควตาภายในระยะเวลาเพียงแค่สามวัน เหล่าอินฟลูเอนเซอร์สายท่องเที่ยวชื่อดังเริ่มพากันรีวิว และพูดถึงรีสอร์ตในแง่มุมใหม่ ๆ บนโลกออนไลน์ และที่สำคัญที่สุด... กลุ่มผู้ถือหุ้นบางคนที่เคยตั้งแง่รังเกียจ ก็เริ่มที่จะมีท่าทีอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัดดูเหมือนว่าคลื่นสมุทรจะพิสูจน์คุณค่าในตัวเองได้จริง ๆ แต่ โลกแห่งความจริงมักจะไม่ยอมปล่อยให้คนเราได้เสพสุข กับความสบายใจนานเกินไปเสมอเช้าวันจันทร์ที่แสนหม่นหมอง ท้องฟ้าเบื้องบนมืดครึ้มและต่ำลงอย่างผิดปกติ กระแสลมพัดเอากลิ่นคาวทะเลและละอองน้ำขึ้นมา ปะทะชายฝั่งรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆภายในห้องประชุมปฏิบัติการส่วนหน้า ธาม กำลังยืนกอดอกจดจ้องมองหน้าจอเรดาร์ตรวจอากาศดิจิทัล ด้วยสีหน้าเคร่งเครียดขั้นสูงสุด"คุณคลื่นครับ..." ธามเอ่ยเรียกเสียงหนัก"ครับคุณธาม มีอะไรหรือเปล่า?" คลื่นสมุทรเดินเข้าไปหา"พายุครับ..."ชายหนุ่มชะงักกึกทันที สายตาคมกวาดมองกลุ่มก้อนสีแดงและส้มเข้ม บนหน้าจอ หย่อมความกดอากาศต่ำก

เหนือฟ้ากำลังเผชิญหน้ากับเรื่องหน้าปวดหัว...ชนวนเหตุหลัก ในคราวนี้ มันไม่ได้มีผลพวงมาจากกระแสข่าวฉาวโฉ่ บิดเบือนบนโลกออนไลน์แต่เพียงอย่างเดียว หากแต่เป็นเพราะจำนวนสายเรียกเข้าจากเลขหมายภายในและภายนอกที่แผดเสียงดังระงับติดต่อกันไม่ยอมหยุดหย่อนมาตั้งแต่เช้าตรู่กลุ่มผู้ถือหุ้นรายย่อย... นักลงทุนหน้าใหม่... พันธมิตรทางธุรกิจ...ทุกคนต่างต้องการคำชี้แจงและคำอธิบายอย่างเป็นทางการ ทุกคนต้องการความมั่นใจในเสถียรภาพของโครงการSea & Soul Experience และเหนือสิ่งอื่นใดคือ... ทุกสายตาของคนเหล่านั้นกำลังจับจ้องมองตรงมาที่ความ สัมพันธ์ลับ ๆ ระหว่าง ‘เขา’ กับ ‘คลื่นสมุทร’ อย่างไม่ยอมกะพริบตา"คุณเหนือฟ้าครับ... พักผ่อนสายตาก่อนสักนิดเถอะนะ"คลื่นสมุทรเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำอบอุ่น พลางจัดแจงวางถ้วยกาแฟดำร้อนส่งกลิ่นหอมกรุ่นลงบนโต๊ะทำงานตัวใหญ่เหนือฟ้าถอนหายใจยาวพลางส่ายหน้าปฏิเสธ "ยังพักไม่ได้หรอก""นี่คุณนั่งหน้านิ่งตรงนี้มาติดต่อกันแปดชั่วโมงเต็ม ๆ แล้วนะครับ" เขาท้วงติงด้วยแววตาเป็นห่วง"แต่งานมันยังเหลือค้างอยู่อีกตั้งหลายส่วนนี่ครับ"คลื่นสมุทรลอบถอนหายใจออกมาเบา ๆ ก่อนจะยื่นจานที่บรรจุแซ

หลังจากงานประกาศผลการประเมินสิ้นสุดลง ด้วยความสำเร็จอันเกรียงไกร ทางรีสอร์ตก็ได้จัดงานเลี้ยงสังสรรค์ฉลองความสำเร็จเล็ก ๆ เป็นการภายในให้กับทีมงานเบื้องหลังผู้อยู่เบื้องหลังโครงการ Sea & Soul Experience ทุกคนบรรยากาศภายในงานเต็มไปด้วยความสุขและรอยยิ้มอย่างที่ไม่ได้เห็นมานาน ธาม ปลดปล่อยความเครียดทั้งหมดด้วย การดื่มเบียร์ไปรวดเดียวสามขวดรวดจนหน้าแดงก่ำ สิงหา ถึงกับเอ่ยปากประกาศกร้าวขอเป็นเจ้ามือเลี้ยงฉลองทั้งทีมด้วยตัวเอง ในขณะที่ น่านน้ำ ยังคงวิ่งวุ่นวายกับการจัดแจงดูแล ความสะดวกสบายของแขกเหรื่ออย่างขยันขันแข็งส่วนทางด้านของ คลื่นสมุทร... บัดนี้เขากำลังถูกบรรดาพนักงานและสต๊าฟจากทุกภาคส่วนรุมล้อมแสดงความยินดีจนแทบจะไม่มีเวลาให้หยุดพักหายใจหายคอเลยทีเดียว"ท่านผู้อำนวยการคลื่นครับ!""ขอลายเซ็นลงบนเสื้อทีมหน่อยครับผม!""ห้ามลืมเลี้ยงฉลองพวกเราด้วยนะครับท่านผอ. คนใหม่!"กระแสเสียงแซวและแสดงความยินดีดังระงมขึ้นไม่ขาดสาย ส่งผลให้เจ้าของตำแหน่งคนใหม่ทำได้เพียงแค่หลุดหัวเราะร่วนออกมาด้วยความขัดเขิน ทว่า... ไม่ว่าตัวเขาจะกำลังยืนพูดคุย แลกเปลี่ยนบทสนทนากับใครอยู่ก็ตาม สายตาคู่คมของคลื่นสมุทรก

"คืนนี้มีปรากฏการณ์ฝนดาวตกใหญ่ครับ"ประโยครายงานแจ้งเพื่อทราบแสนธรรมดาสามัญประโยคหนึ่ง กลับสามารถแปรเปลี่ยนสภาพให้คนทั้้งรีสอร์ตต้องวิ่งวุ่นวาย โกลาหลกันยกใหญ่ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งค่อนวัน นั่นก็เพราะทันทีที่ข่าวดังกล่าวถูกประกาศแจ้งแก่นักท่องเที่ยว แขกเหรื่อเกือบทุกคนต่างพากันแห่ติดต่อเข้ามาจับจอง กิจกรรม 'ดูดาวรับลมริมหาด' จนโควตาที่นั่งเต็มแน่นเอี๊ยดในเวลาอันรวดเร็ว"นี่คนเราเขาชื่นชอบและคลั่งการนอนดูดวงดาว กันขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?" ธามบ่นอุบอิบกระปอดกระแปดพลางตวัดสายตากวาดมอง ดูลิสต์รายชื่อยอดการจองห้องพักและกิจกรรมพรีเมียม"มันเป็นเรื่องของความโรแมนติกยังไงล่ะครับพี่ธาม" น่านน้ำเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้ม"อ๋อ... งั้นเหรอ" ธามพยักหน้ารับรู้ช้า ๆ ก่อนจะฉุกคิดหยุดชะงักกึกนิ่งไป"เดี๋ยวนะ...""มีอะไรเหรอพี่?""ถ้าอย่างนั้น... คืนนี้มันก็หมายความว่า..."สายตาของทุกคนในกลุ่มบริหารพลันพร้อมใจกันหมุนควับหัน ไปจับจ้องมองตรงไปยังบุคคลสองคนที่กำลังนั่งจดจ่ออยู่กับ แท็บเล็ตตรวจงานทันทีเหนือฟ้าที่สัมผัสรับรู้ได้ถึงมวลรังสีแปลก ๆ ละสายตาขึ้นมามอง "มีอะไรกันหรือเปล่าครับทุกคน?""เปล่าครับ! ไม่มีอะไรเลยคร

“ปราณ”ชื่อสั้น ๆ เพียงคำเดียว หลุดออกจากปากของประธานหนุ่ม และนั่นส่งผลให้บรรยากาศแสนโรแมนติกริมชายหาดเมื่อครู่ พลันแปรเปลี่ยนดิ่งวับเข้าสู่ความตึงเครียดขึ้นมาในทันทีคลื่นสมุทรทอดสายตามองจ้องหน้าจอมือถือในมือของ เหนือฟ้า ก่อนจะลอบผ่อนลมหายใจยาวเหยียด "เอาไงครับคุณเหนือฟ้า... จะกดรับสายเขาไหม?"เหนือฟ้าจดจ้องอยู่ราวสองวิ ก่อนจะตัดสินใจกดปุ่มรับสาย"ว่าไง..."ปลายสายเงียบงันไปครู่หนึ่ง ก่อนที่กระแสเสียงอันแสนคุ้นเคยจะดังสะท้อนลอดออกมา "เย็นชาเหมือนเดิมเลยนะ""มีอะไร" เหนือฟ้าตัดบทเข้าประเด็นทันที"ฉันอยู่ที่รีสอทร์คุณ" ปราณเอ่ยเหนือฟ้าขมวดคิ้วมุ่นทันควัน "แล้ว?""มีของจะให้"คลื่นสมุทรที่นั่งฟังอยู่ข้าง ๆ ถึงกับหรี่นัยน์ตาคู่คมลงต่ำทันที บอกตามตรงว่าในเวลานี้เขาเริ่มเกิดอาการไม่ถูกชะตาและไม่ชอบใจกับประโยคคำว่า ‘มีของจะให้’ จากปากอดีตคนรักของแฟนตัวเองเอาเสียเลย"ไม่เอา" เหนือฟ้าจัดแจงปฏิเสธเสียงแข็งแบบไม่ต้องเสียเวลาคิด"ใจร้าย" ปราณตัดพ้อลอย ๆ"ปราณ... ผมกำลังจะกินข้าว""งั้นเอาแบบสั้น" ปราณหลุดหัวเราะแผ่วเบาในลำคอ ก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจังอย่างที่สุด "มันเป็นของที่เกี่ยวกับพ่