All Chapters of คลื่นสมุทร เหนือฟ้า | Sky Meets Sea: Chapter 1 - Chapter 10

บางครั้ง... คนที่ยืนอยู่สูงที่สุด อาจเป็นคนที่โดดเดี่ยวที่สุดเช่นกันเหนือฟ้า ยืนกอดอกทอดสายตามองเส้นขอบฟ้าอันไกลโพ้นผ่านกระจก ใสบานใหญ่ยักษ์ของห้องทำงานชั้นบนสุด เบื้องล่างของเขาคือรีสอร์ตหรูระดับห้าดาวแห่งใหม่ที่กำลัง เตรียมเปิดตัวอย่างเป็นทางการในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า ภาพความวุ่นวายของพนักงานนับร้อยชีวิต ฝ่ายจัดสวนที่กำลังเร่งตกแต่งพื้นที่ริมชายหาด หรือฝ่ายจัดเลี้ยงที่กำลังซ้อมคิวงานต้อนรับอย่างเคร่งเครียด ทั้งหมดอยู่ในสายตาของเขาทุกอย่างต้องสมบูรณ์แบบ ไร้ที่ติ... เพราะสำหรับคนอย่างเขาแล้ว ชีวิตไม่อนุญาตให้มีคำว่า "ผิดพลาด"กริ๊งงงงง!เสียงโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ดังขึ้น เหนือฟ้าปิดเปลือกตาลง ถอนหายใจยาวเหยียด ก่อนจะเอื้อมมือไปกดรับสาย"ครับ""คุณเหนือฟ้าคะ แขกกลุ่ม VIP ต้องการเปลี่ยนรูปแบบการตกแต่งภายในพูลวิลล่าทั้งหมดค่ะ""จัดการตามที่เขาต้องการ ให้เรียบร้อย" น้ำเสียงของเขาเรียบสนิท"แล้วเรื่องงวดงานของผู้รับเหมาก่อสร้างเฟสบี""ส่งรายละเอียดที่เหลือเข้าอีเมลผม""ค่ะคุณเหนือฟ้า"สายถูกตัดไป เหนือฟ้าวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะราวกับมันหนักอึ้ง ตลอดยี่สิบแปดปีที่ผ่านมา ชีวิตของเขาถูกห

ห้องประชุมใหญ่ของรีสอร์ตตกอยู่ในความเงียบกริบ เงียบเสียจนเหนือฟ้าได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศครางหึ่ง ๆ อยู่เหนือศีรษะอย่างน่ารำคาญ ซองเอกสารสีน้ำตาลเจ้าปัญหายังคงวางนิ่งอยู่ตรงหน้าเขา ราวกับระเบิดเวลาที่พร้อมจะทำงานได้ทุกเมื่อ ทว่าคนที่เป็นต้นเหตุของความวุ่นวายและเกือบจะทำให้ อุณหภูมิในห้องติดลบ กลับทำเพียงแค่ยืนยิ้มเผล่ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น"เอ่อ... คุณคลื่นสมุทรครับ" ประธานบอร์ดบริหารอาวุโสคนหนึ่งเอ่ยทำลายความเงียบด้วยน้ำเสียงเกรงใจ "เชิญนั่งก่อนครับ""ได้ครับ ยินดีเลย" คลื่นสมุทรตอบรับอย่างอารมณ์ดีชายหนุ่มผิวแทนก้าวขาขยับไปลากเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม กับเหนือฟ้าออก แล้วหย่อนตัวลงนั่งสบตาพอดิบพอดี ท่าทางนั้นดูอย่างไรก็รู้ว่าตั้งใจ... ไม่สิ ต้องเรียกว่าจงใจกวนประสาทเขาโดยเฉพาะแน่นอนเหนือฟ้าพยายามควบคุมลมหายใจให้เป็นปกติ เบือนสายตาหนีไปมองไอแพดในมือ ทำเป็นไม่สนใจกระแสสายตาคมกริบที่ส่งตรงข้ามโต๊ะ มาจับจ้องเขาอยู่ตลอดเวลา"เอาล่ะครับ ในเมื่อมากันครบแล้ว" ท่านประธานบอร์ดกล่าวเปิดการสนทนาพลางคลี่ยิ้ม "ผมขอแนะนำอย่างเป็นทางการนะครับ ทุกท่าน... นี่คือ คุณคลื่นสมุทร วัฒนากร ตัวแทนจากกลุ่มกลุ่ม

"ผม-ไม่-เล่น"เหนือฟ้าเน้นย้ำเป็นครั้งที่สามของเช้าวันเสาร์ พลางกอดอกแน่นภายใต้เสื้อเชิ้ตเนื้อดีที่ดูขัด กับบรรยากาศริมชายหาด เบื้องหน้าของเขาคือท้องทะเลสีครามสดใส ที่สะท้อนแสงแดดระยิบระยับ ด้านหลังมีพนักงานและแขกกลุ่มใหญ่ที่กำลังตื่นเต้น กับกิจกรรม Surf Experience Day…ส่วนต้นเหตุของความวุ่นวาย... กำลังยืนเท้าสะเอวยิ้มกว้างอวดฟันขาวอยู่ตรงหน้าเขา ในชุดเว็ทสูทครึ่งตัวที่เผยให้เห็นแผ่นอกตึงแน่น"ทำไมล่ะครับคุณเหนือฟ้า?" คลื่นสมุทรเอ่ยถามอย่างใจเย็น"มันอันตราย""ผมอยู่ด้วยทั้งคน ไม่ปล่อยให้จมหรอก""ผมไม่มีเวลาว่างขนาดนั้น""วันนี้วันหยุดครับ""แต่ผมยังมีงานค้าง...""ผมเช็กตารางงานคุณจากเลขาแล้ว วันนี้คุณว่างยาวจนถึงค่ำ" คลื่นสมุทรยักคิ้วอย่างเป็นต่อ "เลิกอ้าง แล้วไปเปลี่ยนชุดได้แล้วครับ"เหนือฟ้าเม้มปากแน่น เริ่มเข้าใจอย่างลึกซึ้งว่าทำไมในหนังฆาตกรรมบางเรื่อง หุ้นส่วนทางธุรกิจถึงอยากจะกำจัดกันและกันทิ้ง คลื่นสมุทรยื่นกระดานเซิร์ฟบอร์ดสีสดใสมาตรงหน้าเขา"แค่ชั่วโมงเดียวครับ""ไม่""ครึ่งชั่วโมงก็ได้""ไม่""งั้นสิบห้านาที... ขาดตัว"เหนือฟ้าถลึงตาใส่คนตรงหน้าที่พยายามทำหน้าอ้อนวอน แบบส

"คุณเหนือฟ้าครับ..."เสียงของเลขานุการสาวส่วนตัวดังขัดจังหวะขึ้นตั้งแต่ เวลาแปดโมงเช้า ซึ่งตามปกติแล้วการรายงานตัวเวลานี้ไม่ใช่เรื่องแปลก ประหลาดอะไร ทว่าสีหน้าและท่าทางที่ดูตื่นตระหนกแกมกระอักกระอ่วนของ เธอในตอนนี้... กลับดูน่ากังวลใจอย่างถึงที่สุด"มีอะไรหรือเปล่า" เหนือฟ้าเอ่ยถาม น้ำเสียงนิ่งเรียบพลางเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสารบริหาร "เอ่อ... คือว่า" หญิงสาวลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ "ดิฉันคิดว่าคุณเหนือฟ้าควรจะต้องเห็นสิ่งนี้ด้วยตาตัวเองค่ะ"เธอยื่นหน้าจอโทรศัพท์มือถือของตัวเองส่งมาให้ตรงหน้า เหนือฟ้ารับมาถือไว้ด้วยความฉงน ก่อนจะก้มลงไล่สายตามองภาพบนหน้าจอ... และนั่นทำให้ร่างทั้งร่างของเขาชะงักกึกไปในพริบตามันเป็นภาพแอบถ่ายจากงานเลี้ยงต้อนรับเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา ภาพที่พนักงานคนหนึ่งในงานกดชัตเตอร์เก็บเอาไว้ ซึ่งมันจะไม่มีอะไรผิดปกติหรือน่าหนักใจเลยแม้แต่น้อย... ถ้าหากว่าในรูปภาพเหล่านั้น ตัวเขาไม่ได้กำลังยืนเบียดเสียดชิดใกล้กับ 'คลื่นสมุทร' มากจนเกินพอดี ใกล้ชิดชนิดที่ว่าต่อให้คนตาบอดมามอง ก็ดูออกว่าบรรยากาศรอบตัวมันห่างไกลจากคำว่าหุ้นส่วน ทางธุรกิจไปหลายปีแสง"รูปพวกนี้... หลุดมาจากไห

เสียฟ้าร้องดังสะท้อนแว่วมาตั้งแต่ช่วงบ่ายแก่ ๆ เหนือฟ้าละสายตาจากเอกสารพลางเงยหน้ามองผ่าน กระจกใสบานใหญ่ของห้องประชุม กลุ่มเมฆหมอกสีเทาอึมครึมก้อนมหึมากำลังเคลื่อนตัวเข้า ปกคลุมฟ้าเหนือหาดอย่างรวดเร็ว กระแสลมภายนอกพัดกระโชกแรงขึ้นผิดปกติ จนเกลียวคลื่นทะเลเริ่มม้วนตัวซัดเข้าหาฝั่งรุนแรง กว่าเดิมหลายเท่าตัว"พายุฤดูร้อนครับ" คลื่นสมุทรที่ยืนกอดอกมองออกไปด้านนอกเอ่ยขึ้น น้ำเสียงแฝงความจริงจัง "คืนนี้น่าจะหนักพอสมควรเลย"เหนือฟ้าพยักหน้ารับคำอย่างเห็นด้วย ก่อนจะหันไปสั่งการผู้ใต้บังคับบัญชาด้วยน้ำเสียง เฉียบขาดทันที"แจ้งทุกแผนกให้ทราบด่วน เก็บกวาดและยกเลิกกิจกรรมกลางแจ้งทั้งหมด ตรวจเช็กระบบไฟสำรองของรีสอร์ตให้พร้อม และส่งเจ้าหน้าที่แจ้งแขกทุกคนให้งดกิจกรรมทางทะเลทุกชนิดเด็ดขาด"ทุกคนรับคำสั่งอย่างรวดเร็วและแยกย้ายไปทำหน้าที่ ในสถานการณ์วิกฤตที่ฟ้าฝนไม่เป็นใจแบบนี้ เหนือฟ้ากลับกลายมาเป็นคนที่นิ่งสงบและมีสติ สมกับตำแหน่งผู้บริหารสูงสุด และสมกับเป็นร่มโพธิ์ร่มไทรที่ทุกคนพร้อมจะพึ่งพาช่วงค่ำ... พายุฤดูร้อนพัดเข้าถล่มชายฝั่งตามคาด กระแสลมกรรโชกแรงจัดจนต้นมะพร้าวริมหาดเอนไล้ลู่ไปตามแรงลม หย