All Chapters of The Assassin's Last Mission: Killing the Mafia Queen!: Chapter 11 - Chapter 20

MADISON: AFTER we ate breakfast, Caleb and I went out according to my plan. Hindi naman na nagtanong pa ang daddy nang magpaalam ako sa kanila kanina na lalabas ako kasama si Caleb. Bukod sa may tiwala siya kay Caleb, alam ng daddy na kaya kong protektahan ang sarili ko kung sakaling magkaaberya. I couldn't stop smiling as Caleb drove us toward Madrigal Mall. Tahimik ito habang nagmamaneho na naka-focus ang paningin sa daan. Hindi ko alam pero–dati ko pa napapansin na may kakaiba kay Caleb at sa aura niya. Madalas siyang tahimik, malalim ang iniisip pero alerto pa rin sa paligid niya–na hindi normal, right? Normal people are not like that. Kapag malalim ang iniisip, madalas ay hindi nito napapansin ang paligid niya. Pero si Caleb? No. Kahit malalim ang iniisip nito at malayo ang tanaw ng mga mata, kahit konting kaluskos lang ay maririnig at maririnig niya. Ramdam ko na may kakaiba sa kanya, para siyang may tinatago sa personalidad niya. I don't know. O baka masyado ko lang b

MADISON:I silently watched Caleb as we walked out of the mall. Tahimik na naman siya at nabura na ang kinang at sigla sa mga mata niya kanina. Kaya tahimik din akong nakasunod sa kanya. Something was bothering me too. And I hated that something was bothering me.My mind kept going back to the woman we had encountered inside the mall. Nakakainis dahil nasira niya ang masayang araw namin ni Caleb. She was beautiful. Sexy, elegant, and obviously rich. I could tell that the clothes she was wearing weren’t cheap knockoffs. Her bag is also a limited edition from Gucci.But what bothered me the most wasn't her appearance. It was the fact that she knew Caleb. Who was she? What was she to him? And why did Caleb look like he was deliberately avoiding her? He even called me ‘mahal’ in front of that woman.Dapat kinikilig ako ngayon e. Dahil ang cold-hearted bodyguard ko ay sinamahan niya ako ngayon at nag-enjoy kaming dalawa, higit sa lahat ay tinawag niya akong ‘mahal’. Pero hindi ko magawang

MADISON:NANATILI kami sa garden for almost one hour. Yeah, isang oras akong nakakulong sa bisig ni Caleb habang pinagmamasdan ang mga bituin sa kalangitan. At kahit naka-strapless ako, hindi ako nilamig the whole time because Caleb is hugging me thigh. After dinner, Yanna and I headed to Daddy's study. Masaya ako dahil komportable na si Caleb na makisalo sa amin sa hapag-kainan ngayon. Kahit hindi kami tinanong ni mommy at daddy on the spot, alam ko, sa bawat nakaw na sulyap nila, nahahalata na nila kami ni Caleb. That there's something going on between the two of us. "Caleb, you can go to the room now," I told him before we entered. "Daddy and I have something important to discuss. Susunod din ako mamaya.”“Teka–may paalaman na this time, ate? ‘Yong totoo, ano'ng meron, hmm?” nanunudyong tanong ni Yanna sa akin, habang palipat-lipat ng tingin sa aming dalawa ni Caleb.Pinaningkitan ko ito. “You know, you're so beautiful, sis.” Matamis itong napangiti na napaipit pa ng buhok likod

MADISON:MAGKAYAKAP kaming bumalik ng silid. Mabigat ang labang haharapin ko bukas, kaya kahit gusto kong igugol ang oras buong magdamag na kausap si Caleb, I chose to rest. “Sleep here, okay?” Napalunok ito bago marahang tumango na parang batang masunurin ang itsura. I smiled and hugged him. I could feel the tension in his body. His heartbeat was loud beneath my ear, beating much faster than usual. “Don’t be nervous, Caleb. Hindi ako nangangagat,” biro ko saka kumalas na dito at marahan siyang tinapik sa balikat.Namula ang tainga nito na napatikhim at iwas ng tingin sa aking mga mata. I kept smiling while staring at him seductively. Napalapat ito ng labi, bakas sa mga mata niyang kabado siya na tabihan akong matulog.“Ayaw mo ba? Natulog naman na tayo na dati sa iisang kama a. What's wrong? You're not comfortable?” I asked him.Ayoko namang pilitin siyang matulog dito kung hindi siya komportable. He shook his head and met my eyes.“H-hindi kasi ako nagpaalam kay tito. Uhm, ayokon

CALEB:WHEN I woke up, Madison was already gone. Sunlight streamed through the curtains. I groaned and pressed a hand against my forehead. Masakit pa ang ulo ko dala ng puyat kagabi. Damn. Kung pwede nga lang humilata na lang buong maghapon at wala din si Madison e, gagawin ko. Tiyak na sa mga oras na ito ay nakaalis na sila ni Yanna. Ni hindi niya sinabi kung saan ang lakad nila. I wanted to go with them. Gusto kong samahan siya sa lahat ng oras, sulitin ang bawat minutong kasama ko siya. But she'd said it was a girls' day out.So I didn't insist. I respected that. Isa pa, hindi pa nililinaw ni Madison kung ano na ang status naming dalawa. Then my mind drifted back to last night. Madison's soft lips. The way she felt in my arms. Her familiar scent that I could never seem to get enough of. The warmth of her body pressed against mine.I closed my eyes. Parang nakalapat pa ang kanyang mga labi sa aking mga labi, habang sinasariwa ang malalim naming halikan kagabi. Kung paano humagod an