เข้าสู่ระบบ"I am Caleb Knight, one of the youngest and most elite assassins in the underworld mafia. For my final mission, I was sent to kill the mysterious Mafia Queen. This was the only way for my freedom. The mission was simple: Kill the Queen, and I'd be free from the organization I worked for. But the moment I saw her face behind her mask, my body froze. I couldn't pull the trigger. Because the mysterious Mafia Queen, was no other than. . . the woman I loved. My girlfriend. Madison Madrigal. The woman I want to be with for the rest of my life."
ดูเพิ่มเติมMADISON: We spent several peaceful minutes sipping coffee before I excitedly pulled him toward the arcade. Naiiling naman ito na sinusunod ako dahil alam niyang wala siyang panama sa akin. Nagniningning ang mga mata ko na namili ng gagamitin namin. Minsan lang kasi kami gumala sa mga mall dahil na rin sa sitwasyon namin. Hindi kami pwedeng basta-basta pagala-gala sa publiko. “So, what do you want to play?” Caleb asked me. Itinuro ko ang gusto ko. “Let's do racing first, Caleb. Kapag matalo mo ako, iyong sunod nating gagawin ay ikaw ang masusunod.” Sagot ko ditong tumango. “Game.” I practically ran while Caleb calmly followed behind me. Napapalingon din ang mga tao sa amin at hindi ko maiwasang mairapan ang mga babaeng lantarang nagpapa-cute kay Caleb. "Easy, para kang bata, pinagtitinginan tayo. Don't you know how normal people walk?” bulong nito na ikinahagikhik ko. "Well, I'm not normal like them, Caleb." "Sabagay, it's obvious." Pagsang-ayon nito. I gasped dramatically
MADISON: AFTER we ate breakfast, Caleb and I went out according to my plan. Hindi naman na nagtanong pa ang daddy nang magpaalam ako sa kanila kanina na lalabas ako kasama si Caleb. Bukod sa may tiwala siya kay Caleb, alam ng daddy na kaya kong protektahan ang sarili ko kung sakaling magkaaberya. I couldn't stop smiling as Caleb drove us toward Madrigal Mall. Tahimik ito habang nagmamaneho na naka-focus ang paningin sa daan. Hindi ko alam pero–dati ko pa napapansin na may kakaiba kay Caleb at sa aura niya. Madalas siyang tahimik, malalim ang iniisip pero alerto pa rin sa paligid niya–na hindi normal, right? Normal people are not like that. Kapag malalim ang iniisip, madalas ay hindi nito napapansin ang paligid niya. Pero si Caleb? No. Kahit malalim ang iniisip nito at malayo ang tanaw ng mga mata, kahit konting kaluskos lang ay maririnig at maririnig niya. Ramdam ko na may kakaiba sa kanya, para siyang may tinatago sa personalidad niya. I don't know. O baka masyado ko lang b
CALEB: NAPAPIKIT ako na hindi namalayang unti-unting tinutugon ang halik nito! I caught her by the waist before she could hit the floor. Napabitaw ako dito at parang nabuhusan ng tubig na ma-realized ang nagawa ko! Damn! I kissed her! No–we kissed! She looked up at me and grinned, completely unfazed. Bakas ang kalasingan sa mapupungay niyang mga mata na tumitig sa akin at napapapikit-pikit na. “You kissed me,” nakangisi at lasing niyang turan. Napatikhim ako na nag-init ang mukha sa sinaad niya! “Ahem! Pasensiya na. Ikaw kasi e, hindi nga kasi ako bakla,” mahinang sagot ko na napaiwas sa mga titig niyang may halong tudyo pa rin. "Kahit na. You still kissed me. Does this mean–tayo na? You kissed me na e.” Wika niya pa na nangingisi. "Stop it, Madie. You're drunk." Tugon ko at saka maingat itong kinarga. Kaagad naman siyang yumapos sa batok ko at nagsumiksik sa dibdib ko. Lihim akong napangiti nang singhutin pa talaga ako nito saka mahinang napahagikhik. “Hindi a. I'm not dru
CALEB:MAGHAPON akong nanatili sa hospital para samahan ang ama ko. Wala kasing ibang nakabantay sa kanya kaya ang hirap sa akin na iwanan itong mag-isa. The doctors said his condition was finally stable, but he still hadn't regained consciousness. Watching him lie motionless on that hospital bed made my chest tighten.He was all I had left. And I was all he had. Sa mga gan'tong pagkakataon, kaming dalawa lang ang magkasangga. Kami ang hindi mag-iiwanan hanggang huling hininga namin.I took a deep breath before standing. Pasado alas-otso na pala ng gabi. Hindi ko namalayan ang paglipas ng mga oras. Before leaving, I adjusted his blanket and looked at him one last time."Daddy, aalis na po ako. Magpalakas ka ha? I'll be back tomorrow."Muli akong napabuntong hininga ng malalim bago tuluyang lumabas ng silid nito at inihabilin siya sa mga nurse sa nurse station. Paglabas ko ng elevator, tumuloy na ako sa kinaroroonan ng kotse na gamit ko. “Oh fvck! I'm dead!” Napatampal ako sa ulo na






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.