Chapter 21

CALEB:ILANG minutong katahimikan ang naghari sa loob ng opisina nito. I don't know how to respond. Naglalaro sa imahinasyon ko ang nakaraan namin ni Madison. I never thought that. . . she's waiting for me. Paano na lang pala kung hindi ako bumalik? Will she still wait for me?"Sorry, masyado ba akong madaldal?” saad nito na bumasag sa nakabibinging katahimikan sa pagitan namin.Napailing ako na inubos ang kape ko, saka bumaling dito na matiim na nakatitig sa akin. I smiled.“Hindi naman, doc. I don't see it like that. Salamat, malaking bagay sa akin ang sinabi mo, lalo na't wala pa akong masyadong alam kay Maddie.” Tugon ko.He looked at me for a few seconds before he spoke again. “Well, it's been more than two decades since that incident happened. Wala na ding naging balita sa batang savior ni Madison noon. Kaya walang kasiguraduhan na babalik pa iyon o naaalala pa niya si Madison.” Wika nito na bakas ang halo-halong emosyon sa mga mata. “If you really love her? Make her yours. Ip

Last Updated : 2026-09-10

Chapter 22

MADISON:He stood straight right in front of me. I pulled the trigger and he never blinked! My bullet is only one inch away from his cheek, but he didn't even blink! Dumaing ang armadong lalake na bumagsak sa sahig ang katawan nito. I looked at him eye to eye. Napalunok siya na nahimigan kung bakit ko kinalabit ang katilyo ng baril ko!He slowly unveiled his face. At kahit ko na kung sino siya, nabigla pa rin ako. Dahil hindi ko inaasahan na makikita ito ngayon dito. . . lalo na't ako ang target niyang itumba! There are so many questions running through my mind. Pero hindi ko magawang itanong sa kanya ang mga iyon.“M-maddie,” mahinang sambit niya sa pangalan ko.I smirked at him. “If you can't kill me–then leave, or else. . . I will make you disappear tonight with them,” I said coldly. Napailing ito na dahan-dahang ibinaba ang baril na hawak. “I can't. H-hindi kita kayang saktan.”Pagak akong natawa sa tinuran nito. “Do you think I still believe you?” I sarcastically asked him.He b

Last Updated : 2026-09-12

Chapter 23

MADISON:I stepped off the speedboat and immediately reached for my phone. Kaagad kong tinawagan si Nika para alamin ang sitwasyon nila."Boss,” bungad nito sa linya.“Kumusta kayo d'yan?” "Everything went well, boss. Ikaw, nasaan ka?” she asked.“You can head back to headquarters first. I'll follow. Don't worry about me, I'm fine. May kailangan lang akong ayusin dito, susunod ako pagkatapos nito," sagot ko."Are you sure, boss?" paniniguro nito.I glanced behind me. Caleb had already stepped off the boat. Tumalikod na ako na nagpatuloy maglakad."Yes."“Copy, boss. Mag-iingat kayo.”“I will, thanks, Niks.”After saying that, I ended the call. Huminto ako na napahingang malalim. For several seconds, I simply stood there. Then I started walking. Ramdam ko namang nasa likuran ko lang si Caleb. Kahit hindi ko siya tignan, dama kong nakatitig ito sa akin. But I ignored him. Caleb silently followed me. I could hear his footsteps behind me, but none of us spoke.As we moved farther from th

Last Updated : 2026-09-14

Chapter 24

MADISON: NAPAHINGA ako nang malalim na nakatanaw sa madilim na dagat sa harapan ko. There were too many questions running through my mind. Naguguluhan pa rin ako sa mga nalaman. Nagtatalo ang isip at puso ko sa mga bagay-bagay. I wanted to ask dad. Kung alam niya bang isang assasin si Caleb. Alam niya bang ako ang target nitong ipatumba. Kasi kung oo–why? Bakit hinayaan niya pa rin itong makalapit sa akin, gayong pwede niya namang huliin ito at paaminin kung kaninong organization ito nabibilang. I wanted to ask Caleb too. But how could I trust his answers now? Matapos kong mapag-alamang ako ang target niyang ipatumba, paano ko pa siya pagkakatiwalaan ngayon? Mapagkakatiwalaan pa ba siya? Hindi ba't ang tanga ko naman masyado kung maniwala pa ako sa mga sasabihin niya? I sighed heavily and lay back on the sand. I closed my eyes and rested one hand against my forehead. I was exhausted. But my mind refused to rest. Hindi pa rin mapakali ang isip at puso ko, na hindi ko pa nalal

Last Updated : 2026-09-14

Chapter 25

MADISON:HE did not answer me. He only stared at me for a few seconds. Like he wants to say something important, but he's hesitating. Napalunok ako na unti-unting bumilis ang pagtibok ng puso ko. Hindi ko alam pero–kakaiba ang kabang nadarama ko sa mga sandaling ito. It feels like there's something inside my chest is about to explode!I hold my breath. I clenched and unclenched my fist. Bumaling ito sa ibang direks’yon at napahingang malalim. Na tila ang dami-dami niyang gustong sabihin pero may pumipigil sa kanya. Hindi na ako nakapagpigil. I took a deep breath before talking again.“I'm asking you. What do you mean by that?” I asked him again.For a several seconds, he remained silent. Ramdam ko ang kakaibang tens’yon sa pagitan naming dalawa. Maya pa'y lumingon ito sa akin. Napalunok ako at ramdam ang titig nitong matiim na nakatutok sa akin.“Why not ask your dad? He know exactly who am I, Maddie. Sa tingin mo ba ay tatanggapin niya ako nang gano'n-gano'n lang?” balik tanong nito

Last Updated : 2026-09-19

All Chapters of The Assassin's Last Mission: Killing the Mafia Queen!: Chapter 21 - Chapter 25

Chapter 21

Chapter 22

Chapter 23

Chapter 24

Chapter 25