All Chapters of เกียร์รักปักใจ Heart engineer: Chapter 51 - Chapter 57

"มะ...ไม่ได้กอดสักหน่อย"พราวตะวันปฏิเสธหน้าแดงก่ำ ถึงจะกอดจริงใครจะไปกล้ายอมรับ มือเรียวพยายามดันอกแกร่งออกเพื่อเว้นระยะห่าง แต่มีหรือคนตัวโตจะยอมปล่อย"ไม่ได้กอดเหรอครับ?"ไนท์ทวนคำ ถึงหมอนข้างเขาจะเป็นคนถีบออกเพราะเกะกะรำคาญ แต่เป็นเธอที่กลิ้งมากอด มานัว มาฟัดเขาจนไม่ได้นอนทั้งคืน"แต่เมื่อคืน...พี่จำได้ว่าเรากอดพี่นะ"มุมปากยกยิ้มไม่พอ ดวงตาคู่คมยังจ้องเหมือนรู้ว่าเธอกำลังปิดบัง แต่ถึงจะโดนต้อนสุดทางพราวตะวันก็ไม่มีทางยอมรับว่ากอดอยู่ดี"แต่พราวจำไม่ได้ค่ะ"ในเมื่อโกหกแล้ว ก็คงต้องโกหกต่อไป ถึงจะต้องแถจนสีข้างถลอกปอกเปิกเธอก็จะฝืนไป และคำตอบที่ว่า 'จำไม่ได้' มันก็เซฟที่สุดแล้ว"แล้วไงต่อครับ"ยิ่งพราวตะวันไม่ยอมรับ ก็ยิ่งสนุกเข้าไปใหญ่ เขาชอบเห็นสีหน้าของยัยตัวแสบเวลาที่เขินอาย ดวงตากลมโตหลุกหลิกไม่ไหว แล้วปากก็จะเม้มเข้าหากันเหมือนคนทำความผิดแล้วกลัวว่าจะโดนจับได้ ไม่ว่าจะมองมุมไหนมันก็น่ารักชะมัด"ก็...ก็...พราวอาจจะนอนดิ้น""แล้ว???""มะ...ไม่รู้แล้วค่ะ"ปากบอกไม่รู้ แต่แววตากลับตรงข้าม หน้าสวยร้อนฉ่าจนแทบจะระเบิดเป็นโกโก้ครั้นช์ ถ้าอยู่ต่อเธอคงโดนเค้นหนัก แต่แค่เธอขยับ มือหนาก

"ฮือออ~ พระเอกหล่อมาก"พราวตะวันชมพระเอกในซีรี่ย์ต่อหน้าแฟนหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างๆ ไนท์มองหน้าของพระเอกที่ถ้าเทียบกับเขาก็ดูงั้นๆ แถมหุ่นก็ยังเก้งก้าง สู้กล้ามแน่นๆ ของเขาไม่ได้"นี่เรียกว่าหล่อแล้วเหรอ?"ไนท์ถามแฟนสาวที่ทำหน้าเพ้อหนัก "หล่อสิคะ หล่อจนใจเจ็บเลย"พราวตะวันตอบอย่างมั่นใจ พระเอกคนนี้ดังเป็นพลุแตกจากบทท่านประธานลู่โคตรกร้าวใจ ดวงตากลมโตที่ดูชื่นชมของเธอกระตุ้นให้ต่อมหึงของก้อนน้ำแข็งทำงาน"เฮอะ! หล่อตรงไหน หน้าตาก็งั้นๆ"ผู้ชายมองกับผู้หญิงมอง ความชอบอาจต่างกัน แถมยังมาว่าพระเอกที่เธอชอบขนาดนั้น งานนี้ต้องมีเถียง"หล่อสำหรับพราวแล้วกันค่ะ""หืม~ พูดใหม่สิ!"ยิ่งเห็นยัยตัวแสบออกโรงปกป้อง ต่อมหึงของก้อนน้ำแข็งก็ยิ่งทำงานหนัก ชายหนุ่มจับแก้มของแฟนสาวให้หันหน้ามาสบตากัน ก่อนถามอีกครั้งว่า"เมื่อกี้ใครหล่อสำหรับพราวนะ??""ประธานลู่ค่ะ""ตอบใหม่สิ?""ประธาน อื้ออออ!"ครั้งนี้ไม่ต้องรอให้ชื่อของผู้ชายอื่นหลุดออกมา ไนท์ก็ลงโทษยัยตัวแสบด้วยการปิดปากด้วยจูบไป สัมผัสแรกเต็มไปด้วยความเอาแต่ใจก่อนจะค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความหวานที่ทำให้หญิงสาวเคลิ้มตาม"อืมมม..."ตั้งแต่ที่เริ่มคบกัน จูบ

คำขู่ของไนท์ไม่ได้ทำให้คนเมากลัวเลยสักนิด แถมยังจ้องกลับอย่างท้าทาย พราวตะวันอมยิ้มตาใส เอียงคอมองหน้าแฟนหนุ่มก่อนจะพูดเสียงหวานปนออดอ้อน"ใครว่าพราวจะกลับหอล่ะคะ พราวจะไปคอนโดพี่ไนท์ต่างหาก~""แต่มันดึกแล้วนะ"ไนท์เตือนเผื่อจะกลัวบ้าง แต่คำตอบที่ได้จากคนเมานั้นก็คือ...."ดึกแล้วงายยย พราวไม่กลัว"ไม่กลัวแถมยังยิ้มท้าทาย ขู่ก็แล้ว เตือนก็แล้ว แต่คนเมาก็ไม่ฟังดื้อจะไปคอนโดเขาให้ได้ ถ้าเขาปฏิเสธไปมีหวังคงได้แหกปากร้องโวยวายแน่"รักพี่ไนท์ที่สุดเลย""ผู้ชายอะไรตัวห้อมมมม หอม""ห้ามมองคนอื่นนะ พราวหึงงงง"คนเมาทั้งพูด ทั้งซบไหล่ มือเรียวไม่อยู่นิ่งเดี๋ยวก็จับตรงนั้น เดี๋ยวก็บีบตรงนี้จนเขาแทบคุมอารมณ์ไม่ไหว จะให้ปัดมือเธอออกก็กลัวน้อยใจ กว่าเขาจะขับรถมาถึงคอนโดได้ก็เล่นเอาเหนื่อยจริงๆ"ถึงคอนโดพี่แล้วครับ ลุกเร็วคนเก่ง""ไม่อาววว พราวลุกไม่ไหว พี่ไนท์อุ้มพราวหน่อยสิคะ"พราวตะวันส่งยิ้มให้ ก็คนมันอยากอ้อน อยากให้แฟนรัก อยากให้แฟนตามใจ ถ้าพี่ไนท์ไม่อุ้ม พราวก็ไม่ลง"ดื้อจริงนะเราเนี่ย"ในเมื่อแฟนขอร้องมีหรือคนคลั่งรักอย่างเขาจะกล้าขัดใจ ร่างบางถูกอุ้มในท่าเจ้าหญิงและเรียวแขนก็โอบรอบลำคอแกร่ง

เปิดเทอมใหม่🏫ปิดเทอมว่าหวานแล้ว แต่เปิดเทอมกลับยิ่งหวานกว่า ไนท์เปลี่ยนจากรุ่นพี่ปีสามมาเป็นพี่ปีสี่ที่ฮอตมาก ถึงมีแฟนแล้ว แต่สาวๆ ก็มองตาเป็นมัน ส่วนพราวตะวันก็ไม่ได้น้อยหน้าเลย'นั่นพี่พราวปีสองใช่ไหม น่ารักว่ะ''ไหนๆ โหหหห มึง ขาวมากกกก''เฮ้ย!! เบาๆ อย่าชมมาก''ไอ้เหี้ย แฟนพี่เขาเดินมานู่นแล้ว'ก็คนมันสวย มันน่ารัก จะให้ทำไง ขนาดแต่งหน้าบางๆ แล้วนะก็ยังเป็นจุดสนใจ ไม่ว่าจะเดินไปไหน ก็ต้องมีหนุ่มๆ มองและวันนี้...ก็เป็นวันที่พราวตะวันตื่นเต้นที่สุด เพราะเป็นวันเปิดสาย น้องปีหนึ่งทุกคนจะต้องมาล้วงไห และเธอก็คือตัวแทนของสาย 59 ที่จะดูแลน้องในฐานะพี่ปีสองเต็มตัว"ตื่นเต้นจัง"พราวตะวันหันไปบอกแฟนหนุ่มที่อยู่ในสายรหัสเดียวกัน ไม่ว่าน้องพราวจะนั่งตรงไหนก็ต้องเห็นไนท์นั่งข้างๆ ต่อให้ไม่มีที่ว่างเขาก็จะหาวิธีนั่งข้างๆ เธอจนได้"ไม่เห็นมีอะไรน่าตื่นเต้นเลย"ไนท์ก็คือไนท์ สายตาของเขาไม่ได้มีไว้เพื่อมองใคร ที่มานั่งหัวโด่ตรงนี้ก็เพราะพราวตะวันคนเดียว"พี่ไนท์!! เดี๋ยวน้องก็ได้ยินหรอก"พราวตะวันมองค้อนแฟนหนุ่มรุ่นพี่ที่ทำหน้าเบื่อโลกเพราะโดนเธอลากมา เขาบอกอยากอยู่กับเธอสองต่อสองมากกว่า แต่