"ห้ามพูดนะพี่ไนท์"พราวตะวันพูดพร้อมกับใช้สองมือปิดปากพี่รหัส ความอายทำให้เธอลืมไปเลยว่าไม่ได้ใส่เสื้อในด้วยซ้ำ ใบหน้าสวยทั้งแดงทั้งลนลาน แค่คิดถึงภาพที่มีอะไรกัน แก้มของเธอก็ร้อนผ่าวอย่างกับยืนอยู่หน้าเตา'พราวอย่าขยับ''อื้อ! ปล่อยพราวนะ''พราวจะถอดเสื้อพี่ให้หมดเลย'แล้วไอ้คำพูดเมื่อคืนก็ผลุบๆ โผล่ๆ เขัามาในหัวอยู่ได้ เมาแล้วรั่ว รุกใส่พี่เขาขนาดนี้มีหรือจะอยู่รอดและปลอดภัย แล้วสภาพของพี่ไนท์ก็ยิิ่งตอกย้ำว่าใช่ ต้องใช่แน่ๆ "พราว...ปล่อยมือ"ไนท์เค้นเสียงสั่ง เมื่อคืนได้จับ มาเช้านี้ได้เบียด ใครช่วยอะไรเขาได้บ้าง สองเต้านุ่มๆ กำลังบดเบียดถูไถผ่านเสื้อยืดตัวบาง ใบหน้าหล่อเหลาเหยเกด้วยความทรมาน เพราะท่อนล่างมันดันเสือกตื่นตัว"ไม่ค่ะ พี่ไนท์ห้ามพูดเรื่องเมื่อคืนนะ"ในเมื่อหูของเธอไม่พร้อมฟัง มีหรือจะยอมทำตาม มือเล็กๆ ยังคงทำหน้าที่ตามสมองสั่งต้องปิดปากของพี่ไนท์ให้เงียบที่สุด แม่งเอ้ยยย...สภาพอย่างนี้จะทำอะไรได้ ยิ่งขยับก็ยิ่งไปกระตุ้นให้มันตื่นตัวมากขึ้นตามสัญชาตญาณดิบของผู้ชาย ถึงเขาจะมั่นใจว่าตัวเองเป็นสุภาพบุรุษมากพอ แต่ยั่วขนาดนี้มันก็อาจจะ 'หลุด' ได้ ยิ่งเขาพยายามจะสะบัดมือเล
Zuletzt aktualisiert : 2026-08-26 Mehr lesen