"ก็ได้"เป็นคำตอบที่เหมือนโดนบังคับมากกว่ายินยอมพร้อมใจ แววตาที่อยู่ภายใต้แว่นดูไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่ ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นได้ถ่ายรูปเซลฟี่คู่กับสาวสวยน่ารักอย่างพราวตะวันคงดีด๊าดีใจ แต่นั่นคงไม่ใช่กับพี่ไนท์ พี่รหัสหน้านิ่งหน้าเดียวของเธอ"พี่ไนท์ต้องมานั่งตรงนี้ค่ะ"พราวตะวันกวักมือเรียกคนที่ตอบว่า 'ก็ได้' รอยยิ้มของเธอสว่างจ้าสดใส ต่างจากอีกฝ่ายที่ทำหน้าอึมครึมเหมือนโดนบังคับสุดๆเฮ้อ!!ในเมื่อความจำเป็นมันบังคับ จะไม่ทำก็คงไม่ได้ ร่างสูงลุกขึ้นแล้วเดินมานั่งข้างๆ น้องรหัสที่เรียกร้องนู่น นี่ นั่น ให้วุ่นวาย เก้าอี้ที่พราวตะวันจงใจดึงให้มาชิดกันถูกขยับออกไป ทำเหมือนคนตัวเล็กเป็นสิ่งมีชีวิตที่อันตราย ถ้าเข้าใกล้มากไปอาจผื่นขึ้นเต็มตัว"ขยับเข้ามาอีกสิคะพี่ไนท์""ระวังพี่ต้นไม่เชื่อนะคะว่ามาด้วยกัน""นัั่งห่างขนาดนั้นจะถ่ายยังไงล่ะคะ"เสียงหวานพูดกดดันแต่เหมือนรุ่นพี่ของเธอจะไม่สนใจ ก็เลยต้องเป็นเธอที่ขยับเก้าอี้เข้าไปใกล้ ไหล่เล็กๆ เบียดกับต้นแขนอย่างไม่ตั้งใจ จนไนท์ต้องพูดขัดขึ้นมา"มันใกล้ไป""ไม่ใกล้หรอกค่ะ เท่านี้ล่ะพอดี"พราวตะวันฉีกยิ้มหวานให้คนที่ทำหน้าอึดอัดใจ นั่งใกล้กันแค่น
Zuletzt aktualisiert : 2026-08-03 Mehr lesen