Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

“ไปกันเถอะ เสี่ยวซ่ง พวกเราไปกินข้าวกัน ฉันจะเลี้ยงอาหารฝรั่งเศสร้านโปรดของฉันเอง!”“อย่าไปเสียเวลากับคนไร้รสนิยมพวกนี้เลย ศิลปะก็ไม่เข้าใจ แถมยังเสแสร้งอวดรวยอีก!”ระหว่างมื้ออาหาร คุณนายเหยียนสั่งอาหารเสร็จแล้วเอ่ยถามซ่งถางว่า “คุณจะโกรธฉันไหม? คุณนายกู้คนนั้นเป็นแม่ของเจ้านายคุณใช่ไหม? วันนี้คุณไปล่วงเกินหล่อนเข้า กลับถึงบริษัทหล่อนจะหาเรื่องเล่นงานคุณหรือเปล่า? เดิมทีภาพวาดภาพนั้น คุณมีโอกาสขายได้ถึงเจ็ดสิบห้าล้านบาท กลับถูกฉันก่อเรื่องจนพังไม่เป็นท่า”คุณนายเหยียนเคยร่วมงานกับซ่งถางอยู่สองสามครั้ง จึงมีความรู้สึกที่ดีต่อเธอเธอเองก็เคยชมงานราตรีมอบรางวัลครั้งนั้น ในใจจึงรู้สึกสงสารเวทนาซ่งถางอยู่บ้าง ต่อให้ชาติตระกูลจะยิ่งใหญ่รุ่งโรจน์สักแค่ไหน ก็สู้พ่อแม่ยังมีชีวิตอยู่ไม่ได้เลยซ่งถางส่ายหน้า ก่อนจะเปิดไฟหน้าจอมือถือ แล้วยื่นรูปแต่งงานระหว่างเธอกับกู้เข่อเหวยบนภาพวอลเปเปอร์หน้าจอให้คุณนายเหยียนดูคุณนายเหยียนสูดหายใจลึกด้วยความตกใจ รีบยกมืออุดปากเอ่ยอย่างตื่นตะลึง “คุณกับประธานกู้คนลูก เป็นคู่รักกันเหรอคะ?”“ถ้าอย่างนั้นคุณนายกู้ ก็คือแม่สามีของคุณไม่ใช่เหรอ?”“ฉันยังนึกว

ภาพเหตุการณ์คราวก่อนที่คลับ D ผุดขึ้นมาในหัวของซ่งถาง ตอนที่ฉือซางเชวี่ยนใช้มือเดียวอุ้มตัวเธอขึ้นนั่งบนโต๊ะข้างแล้วสวมรองเท้าให้ ตลอดจนคำว่า “ซื่อสัตย์” ที่ออกจากปากของเขาเธอไม่อาจปฏิเสธได้ว่าชั่วขณะนั้น เธอรู้สึกใจเต้นหวั่นไหวอยู่บ้างน่าเสียดายที่ชาติก่อนเธอทุ่มเททุกสิ่งอย่าง ทว่าสุดท้ายกลับถูกหลอกจนไม่เหลืออะไรเลยเธอไม่อยากเข้าไปแทรกกลางระหว่างความสัมพันธ์ของใครอีกแล้ว ไม่อยากเป็นตัวเลือกของใครทั้งนั้นหากไม่ได้มาทั้งหมด ไม่ได้ทั้งหมดทั้งมวล สู้ไม่มีเลยเสียยังดีกว่าซ่งถางหิ้วต้มซุปขาหมูไปเคาะกระจกรถมายบัค คนขับรถที่กำลังสัปหงกอยู่สะดุ้งตื่นขึ้นมา ก่อนจะกดกระจกรถลง“ประธานซ่ง คุณมาหาประธานฉือเหรอ? เขาอยู่ข้างในครับ”“ฉันไม่ได้มาหาเขาหรอกค่ะ นี่เป็นต้มซุปขาหมูที่ฉันเคี่ยวให้เขาด้วยตัวเอง ฝากคุณช่วยส่งต่อให้เขาแทนฉันที บอกเขาว่าถ้าดื่มหมดแล้วให้ส่งข้อความตอบกลับฉันด้วยนะคะ”ตกดึก ซ่งถางนอนเอนกายบนเก้าอี้เอนตรงระเบียง เฝ้ามองการถ่ายทอดสดพิธีลงนามสัญญาระหว่างบริษัทสาขากับโรมาส กู้เข่อเหวยเชิญดารามาร่วมงานไม่น้อย ซ่งถางคิดจะช่วยสงเคราะห์ส่งเขาไปให้สุดทาง เลยใช้บัญชีตัวเองทุ่มซ

“ถุยๆ ๆ! อย่ามาพูดจาส่งเดชนะ! งมงายอะไรกัน?!”“นี่เป็นภูมิปัญญาที่บรรพบุรุษตกทอดมาทั้งนั้น! อยู่ตรงแทบเท้าท่านเทพแบบนี้ อย่าพูดจาเพ้อเจ้อเชียวนะ เดี๋ยวจะลบหลู่ท่านเทพเอาได้!”พอขู่ซ่งถางเสร็จ ก็หันไปตวาดซางเถียนเถียน“ซ่งถางอุ้มท้องหลานชายคนโตของตระกูลกู้อยู่ ยังไม่เห็นร้องว่าเหนื่อยเลย!”“ฉันอายุปูนนี้แล้ว ยังไม่บ่นสักคำ!”“พวกเธอสองคน วันนี้ต้องเดินขึ้นไปให้ได้!”ซางเถียนเถียนไม่เชื่อเรื่องฝันร้ายของซ่งถางเลยสักคำเดียวเรี่ยวแรงหมดไปนานแล้ว แถมตอนแย่งห้องน้ำยังโดนจินอวี้จือกับกู้เข่อเหวยแซงหน้าติดต่อกัน จนกลั้นอารมณ์โมโหไว้ไม่อยู่แล้วระเบิดอารมณ์ออกมาทันที “ทำไมหล่อนได้นั่งเกี้ยวให้คนแบกตลอดทาง แต่ฉันกลับต้องเดินขึ้นมาเองล่ะ?”“ฉันเดินไม่ไหวแล้ว! วันนี้ให้ตายยังไงฉันก็ไม่เดินแล้ว!”ซางเถียนเถียนทิ้งตัวนั่งลงบนก้อนหินใหญ่ริมทาง“อยากไปพวกคุณก็ไปกันเถอะ! ฉันจะรอพวกคุณลงมาตรงนี้!”“ทำไมงั้นเหรอ? ก็เพราะเธอ...”ประโยค “เธอเป็นแม่แท้ๆ ของเด็ก” ของจินอวี้จือจุกอยู่ที่ลำคอ พูดไม่ออกบอกไม่ถูกเธอคาดไม่ถึงว่าซางเถียนเถียนจะไม่รู้ความถึงขนาดนี้ในฐานะภรรยาของเข่อเหวย ตั้งครรภ์ไ

“สหายธรรมทั้งสามท่านนี้ ขับถ่ายสิ่งปฏิกูลออกจนหมดสิ้นระหว่างทางขึ้นเขาใช่หรือเปล่า?”ขณะที่กู้เข่อเหวยและซางเถียนเถียนยังไม่ทันได้สติ จินอวี้จือก็อุทานเสียงหลง “คุณพระช่วย ท่านเซียนเฒ่า! ท่านช่างศักดิ์สิทธิ์เหลือเกิน! พวกเราสามคนพอขึ้นเขาก็เริ่มท้องเสีย มารู้สึกดีขึ้นก็ตอนอยู่ในอารามของท่านนี่เองค่ะ”นักพรตเต๋าพยักหน้า พลางลูบเคราเบาๆ แล้วกล่าวกับซ่งถางขึ้นฉับพลัน “เด็กที่คุณตั้งครรภ์อยู่ ไม่ใช่ลูกของท่าน!”“ท่านพูดจาเลอะเทอะ!”กู้เข่อเหวยตกใจจนเกือบจะคว่ำโต๊ะ ไม่ยอมให้นักพรตเต๋าพูดต่ออย่างเด็ดขาดเดิมทีเขาไม่เชื่อเรื่องผีสางเทวดา การมาเที่ยวนี้ก็เพียงเพื่อให้จินอวี้จือกับซ่งถางสบายใจเท่านั้นคิดไม่ถึงว่านักพรตเฒ่าไม่เพียงทำนายได้ว่าพวกเขาท้องเสียมาตลอดทาง แถมเปิดฉากมาก็ทำนายเรื่องจริงเกี่ยวกับการอุ้มบุญออกมาได้ พอคำพูดหลุดออกจากปาก ก็ทำเอากู้เข่อเหวยหวาดกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อ เกรงว่าซ่งถางจะรู้ความจริงแล้วสู้ตายกับเขา จนหันหลังไปทำแท้งเอาเด็กออกที่โรงพยาบาลเขาดึงข้อมือของซ่งถางเดินออกไปข้างนอก “พวกเราไปกันเถอะ นักพรตที่นี่หลอกลวงเอาหน้า มีแต่พวกต้มตุ๋นทั้งนั้น เราอย่าไปฟังคำพูดเพ้

ก่อนหน้านั้น เห็นๆ อยู่ว่าเขาคือตัวเต็งหนึ่งเดียวที่มีหวังได้สืบทอดตระกูลมากที่สุดมาตลอดแล้วยังมีเรื่องที่เขาเพิ่งจดทะเบียนกับซางเถียนเถียน โดยทำใบทะเบียนสมรสปลอมเพื่อหลอกซ่งถาง ผ่านไปไม่ถึงสองวันก็ถูกคุณปู่ไล่ออกจากสำนักงานใหญ่ ย้ายไปอยู่บริษัทสาขาที่ใกล้จะล้มละลายเรื่องราวแต่ละเหตุการณ์ประดุจช่วยปลุกให้เขาตาสว่าง พลันตระหนักรู้ขึ้นมาทันทีนึกมาถึงตรงนี้ เขาจึงโขกศีรษะลงกับพื้น“ขอบคุณท่านนักพรตที่ช่วยชี้แนะ นับแต่นี้เป็นต้นไปผมจะปฏิบัติต่อแม่ของเด็กเป็นอย่างดี และจะปิดทองหล่อเทวรูปในวิหารให้ใหม่แน่นอนครับ เพียงแต่วันนี้แม่ของเด็กได้รับความตกใจในวิหาร หากได้พบเธออีกในวันพรุ่งนี้ คงต้องรบกวนท่านนักพรตช่วยปลอบประโลมเธอสักนิด เพื่อให้เธอประคองครรภ์ได้อย่างสบายใจด้วยนะครับ”ซ่งถางอยู่ตามลำพังในห้องพักโรงแรม เธอได้รับข้อความไลน์และรู้ว่าเรื่องทางฝั่งวิหารไท่ชิงดำเนินไปได้อย่างราบรื่นตามแผนการทุกประการฉือซางเชวี่ยนยังคงไร้ข่าวคราว ไม่ได้ตอบกลับมาแม้แต่เครื่องหมายวรรคตอนเดียวเวลานี้ คุณชายน้อยตระกูลจิ้นควรจะถูกช่วยขึ้นมาตั้งนานแล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่าสุดท้ายเขาได้ไปรีสอร์ตหรือเปล่า