เกิดใหม่คราวนี้ ถึงตานายชดใช้! のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

“คุณนายกู้ เพื่อเพิ่มอัตราความสำเร็จ ครั้งนี้ต้องใส่ไข่ที่ผสมแล้วสามฟองเข้าไปพร้อมกัน อย่าเกร็งนะครับ ปล่อยขาตามสบาย”“ไม่เอา! เด็กพวกนี้ฉันไม่เอาแล้ว! หยุดนะ! หยุด!”ซ่งถางดิ้นรนชักเท้าทั้งสองข้างกลับมาจากขาหยั่งอันเย็นยะเยือก และขดตัวเป็นก้อนกลมอยู่บนเตียงผ่าตัดเธอเกิดใหม่แล้ววินาทีก่อนหน้านี้เธอยังคงโทรคาดคั้นสามีอยู่ในสถานพักฟื้นของประเทศ M ว่า ทำไมลูกชายบาดเจ็บจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ ถึงต้องประกาศตั้งรางวัลตามหาเลือดกรุ๊ป AB อาร์เอชชนิดลบเธอเลือดกรุ๊ป O จะไปให้กำเนิดเด็กที่มีเลือดกรุ๊ป AB ได้ยังไงกัน?กู้เข่อเหวยรำคาญที่ถูกคาดคั้น จึงขัดจังหวะคำถามซักไซ้ของเธอขึ้นมาทันที“พอที! ถึงตอนนี้ก็ไม่มีอะไรต้องปิดบังเธออีก แฝดสามคือเลือดเนื้อเชื้อไขแท้ๆ ของฉันกับเถียนเถียน พวกเราสามีภรรยาทนเธอมานานพอแล้ว เธอตั้งใจรักษาตัวไปเถอะ วันหลังมีอะไรก็ไปหาเลขาเฉิน!”ตอนคลอดแฝดสาม เธอตกเลือดหนักจนเกือบจะตายบนเตียงผ่าตัด เด็กจะไม่ใช่ลูกของเธอได้ยังไงกัน?เธอเอามือกุมหน้าอกแล้วล้มลงกับพื้น ในมือยังกำโทรศัพท์ไว้แน่น เสียงร้องขอความช่วยเหลือของพยาบาลค่อยๆ ไกลออกไปเรื่อยๆความจริงบางอย่างที่จ

ฉือซางเชวี่ยนคิดว่าตัวเองได้โยนปัญหาที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกให้ซ่งถางแล้ว ทว่าซ่งถางกลับยิ้มออกมา“การแต่งงานเป็นเรื่องของคนสองคน จะให้ฉันแสดงความจริงใจอยู่ฝ่ายเดียวไม่ได้หรอกนะคะ”“ฉันทำให้อาเล็กไม่ต้องรับคำครหาได้ค่ะ”จู่ๆ เธอก็ช้อนสายตามองมา ดวงตาทอประกายเสน่ห์เย้ายวน มุมปากประดับรอยยิ้มมั่นใจ ยิ้มคล้ายแมวที่กำลังซ่อนแผนร้ายเอาไว้“แต่คุณต้องให้ความร่วมมือกับฉัน เหมือนอย่างในวันนี้”“ฉันบอกให้คุณทำอะไร คุณก็ทำตามนั้น”“เชื่อฟังภรรยา ถึงจะอายุมั่นขวัญยืนนะคะ”ปากก็เรียก “อาเล็ก” ไม่ขาดคำ แต่กลับบอกให้เขาเชื่อฟังคำพูดของ “ภรรยา”นี่คิดจะหาเรื่องป้ายความผิดฐานไร้ศีลธรรมให้ติดตัวเขาจนดิ้นไม่หลุดชัดๆฉือซางเชวี่ยนลดสายตาลงซ่อนความสนใจที่พาดผ่านดวงตาไปชั่วครู่ พอเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง ก็เอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มว่า“ประธานซ่งอยากให้ผมทำอะไรเหรอ?”ซ่งถางยิ้มกว้างขึ้นอีกนิด การคุยกับคนฉลาดนี่มันสบายใจดีแท้ชาติที่แล้ว ยามเธอผ่าตัดเสร็จ กู้เข่อเหวยก็ยกเหตุผลเรื่องบำรุงครรภ์มาอ้าง เพื่อให้เธอส่งมอบงานให้แก่ซางเถียนเถียนพูดให้ฟังดูดีว่าพี่น้องรักใคร่สนิทสนม มอบให้คนนอกเธอก็คงไม่วางใจ ส่วนเ

ซางเถียนเถียนขมวดคิ้ว ไม่เห็นด้วยแม้แต่น้อยคำพูดนี้ฟังดูราวกับพอซ่งถางออกไปแล้ว บริษัทก็ไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้ของฉือซางเชวี่ยนได้อีกอย่างนั้นแหละปากเธอเอ่ยตอบไปว่า“เธอวางใจเถอะ ฉันฟังเธอทุกอย่าง ตอนนี้ลูกในท้องสำคัญที่สุด เรื่องของบริษัท ฉันกับเข่อเหวยจะดูตามความเหมาะสมเอง!”แต่ในหัวกลับนึกคัดค้านว่า ทำไมแค่ฉือซางเชวี่ยนเริ่มทาบทามโรมาส เธอต้องยอมถอยด้วยล่ะ?ใครบ้างไม่รู้ว่าฉือซางเชวี่ยนคือศัตรูคู่แค้นของกู้เข่อเหวย หากเธอสามารถแย่งซัพพลายเออร์ที่ฉือซางเชวี่ยนหมายตามาได้ นั่นไม่เท่ากับพิสูจน์เหรอว่าเธอมีความสามารถพอจะเสียบแทนซ่งถางได้สบายๆ?แม้กู้เข่อเหวยจะแต่งงานกับเธอแล้ว แต่ในใจเธอก็รู้ดีว่ากู้เข่อเหวยมักรู้สึกว่าเธอเทียบซ่งถางไม่ได้เลยสักเรื่องตัวเลือกไหนที่ซ่งถางคัดค้าน เธอจะยิ่งรั้นเอาให้ได้!โรมาสรายนี้ เธอต้องชิงตัดหน้าเอามาครองให้จงได้!พอซ่งถางออกจากบริษัทไป ก็อย่าหวังว่าจะได้กลับมาอีกเลย!ช่วงค่ำ ณ ร้านถานฝู่ ห้องรับรองระดับวีไอพี หมายเลขสามสามศูนย์แปดพอพนักงานมาจดออเดอร์ ซ่งถางก็สั่งกุ้งมังกรให้ทุกคนคนละหนึ่งตัวทันที ถือเป็นการเปิดนำไว้เป็นตัวอย่าง จากนั้นจึง

“ไร้สาระ! คุณเมามากไปแล้ว!”“อาเล็กของผมเป็นคนประเภทที่จะไปกระโดดระเบียงหรือไง?”ต่อให้กู้เข่อเหวยจะสบประมาทฉือซางเชวี่ยนสักแค่ไหน ก็นึกภาพท่านประธานแห่งกู้ซื่อผู้ยิ่งใหญ่กระโดดระเบียงเพียงเพื่อแอบเล่นชู้กับหลานสะใภ้ไม่ออกจริงๆหมอนั่นใจนักเลงไม่กลัวใคร ที่ก้าวขึ้นมานั่งตำแหน่งประธานได้ในเวลาสั้นๆ ก็เพราะความเฉียบขาดดุดันล้วนๆหากเมื่อครู่ฉือซางเชวี่ยนอยู่บนระเบียงนี้จริงๆ นอกจากเขาจะไม่หนีแล้ว มีโอกาสสูงที่จะยอมรับตรงๆ แล้วแสดงสีหน้ากวนประสาททำนองว่า “ฉันถูกใจเมียแกแล้ว แกจะทำอะไรฉันได้?” ออกมามากกว่าซ่งถางรักเขาปานนั้น ยอมทิ้งอนาคตกลับบ้านไปคลอดลูกให้เขา จะไปแอบพบกับไอ้ลูกไม่มีพ่ออย่างฉือซางเชวี่ยนในที่แบบนี้ได้ยังไงกัน!พวกเขามันคนละชั้นกันโดยสิ้นเชิง!เขาคงบ้าไปแล้วจริงๆ ถึงได้หลงเชื่อคำเพ้อเจ้อของยัยขี้เมาอย่างซางเถียนเถียน!ขอแค่เธอมีสติยามดื่มเหล้า พวกเขาสองคนก็คงไม่มีทางนอนด้วยกันได้หรอกกู้เข่อเหวยเดินผ่านซางเถียนเถียนไป แล้วหมุนตัวเดินออกจากระเบียง ก่อนจะเปิดพรวดเข้าไปในห้องวีไอพีห้องข้างๆข้างในห้องวีไอพีปิดไฟมืดสนิท ไม่มีใครอยู่สักคนเขาหันมาซักว่า “คุณเห็นใครออ

“ถ้าไม่อยากให้แขนขวาของผมพิการ ก็อย่าดิ้น”ชายหนุ่มใช้แขนข้างเดียวช้อนตัวเธอไปวางบนโต๊ะเล็กติดผนัง เขาก้มลงเก็บรองเท้าของซ่งถางที่ตกบนพื้น แล้วย่อตัวลง ใช้มือข้างเดียวสวมรองเท้าให้เธออย่างเงอะงะเล็กน้อยการกระทำของเขาไม่ได้อ่อนโยนเท่าไหร่นัก สวมรองเท้าไปพลาง ปากก็พ่นคำบ่นไปพลาง“อารมณ์ร้ายใช่ย่อยเลยนะ ใครตามใจคุณจนเสียนิสัยขนาดนี้กัน?”น้ำเสียงของชายหนุ่มนุ่มนวลและสุขุม ไม่เหมือนท่านประธานแห่งกู้ซื่อ แล้วก็ไม่เหมือนเพลย์บอยปากไม่มีหูรูดเมื่อครู่นี้ด้วยกลับมีส่วนคล้ายพี่ชายคนโตอยู่บ้างซ่งถางลืมขัดขืน ปล่อยให้เขาจัดการตามสะดวกมองเรือนผมของเขาแล้ว ใบหน้าของพี่ชายคนโตก็พลันผุดขึ้นมาในหัวพี่ชายคนโตก็เคยก้มตัวลงมาช่วยเธอสวมรองเท้าแบบนี้นับครั้งไม่ถ้วนเธอเติบโตมาด้วยการประคบประหงมของพี่ใหญ่ เพียงแต่พอแต่งเข้าบ้านกู้เข่อเหวย ก็ต้องคอยสำรวมกิริยา ไม่ได้ระเบิดอารมณ์อย่างวันนี้มานานมากแล้ว“หากคิดจะร่วมมือกับคุณต่อ ผมก็ต้องยุติการดองกับตระกูลจิ้นให้ได้”“ผมถือว่าเรื่องนี้คุณควรมาช่วยกัน มันถึงจะยุติธรรมดี”ซ่งถางนิ่งเงียบ ก่อนหน้านี้เธอไม่รู้เรื่องหมั้นหมายระหว่างเขากับตระกูลจิ้น